Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  • ἀνδρῶν ἄλλος ἔχει, ἐμὲ δʼ οὐκέτι φασὶ νέεσθαι.
  • εἰπὲ δέ μοι μνηστῆς ἀλόχου βουλήν τε νόον τε,
  • ἠὲ μένει παρὰ παιδὶ καὶ ἔμπεδα πάντα φυλάσσει
  • ἦ ἤδη μιν ἔγημεν Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος.
  • ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο πότνια μήτηρ·
  • καὶ λίην κείνη γε μένει τετληότι θυμῷ
  • σοῖσιν ἐνὶ μεγάροισιν· ὀιζυραὶ δέ οἱ αἰεὶ
  • φθίνουσιν νύκτες τε καὶ ἤματα δάκρυ χεούσῃ.
  • σὸν δʼ οὔ πώ τις ἔχει καλὸν γέρας, ἀλλὰ ἕκηλος
  • Τηλέμαχος τεμένεα νέμεται καὶ δαῖτας ἐίσας
  • δαίνυται, ἃς ἐπέοικε δικασπόλον ἄνδρʼ ἀλεγύνειν·
  • πάντες γὰρ καλέουσι. πατὴρ δὲ σὸς αὐτόθι μίμνει
  • ἀγρῷ, οὐδὲ πόλινδε κατέρχεται. οὐδέ οἱ εὐναὶ
  • δέμνια καὶ χλαῖναι καὶ ῥήγεα σιγαλόεντα,
  • ἀλλʼ ὅ γε χεῖμα μὲν εὕδει ὅθι δμῶες ἐνὶ οἴκῳ,
  • ἐν κόνι ἄγχι πυρός, κακὰ δὲ χροῒ εἵματα εἷται·
  • αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθῃσι θέρος τεθαλυῖά τʼ ὀπώρη,
  • πάντῃ οἱ κατὰ γουνὸν ἀλωῆς οἰνοπέδοιο
  • φύλλων κεκλιμένων χθαμαλαὶ βεβλήαται εὐναί.
  • ἔνθʼ ὅ γε κεῖτʼ ἀχέων, μέγα δὲ φρεσὶ πένθος ἀέξει
  • σὸν νόστον ποθέων, χαλεπὸν δʼ ἐπὶ γῆρας ἱκάνει.
  • οὕτω γὰρ καὶ ἐγὼν ὀλόμην καὶ πότμον ἐπέσπον·
  • οὔτʼ ἐμέ γʼ ἐν μεγάροισιν ἐύσκοπος ἰοχέαιρα
  • οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχομένη κατέπεφνεν,
  • οὔτε τις οὖν μοι νοῦσος ἐπήλυθεν, ἥ τε μάλιστα
  • τηκεδόνι στυγερῇ μελέων ἐξείλετο θυμόν·
  • ἀλλά με σός τε πόθος σά τε μήδεα, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ,
  • σή τʼ ἀγανοφροσύνη μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα.
  • ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ γʼ ἔθελον φρεσὶ μερμηρίξας
  • μητρὸς ἐμῆς ψυχὴν ἑλέειν κατατεθνηυίης.
  • τρὶς μὲν ἐφωρμήθην, ἑλέειν τέ με θυμὸς ἀνώγει,
  • τρὶς δέ μοι ἐκ χειρῶν σκιῇ εἴκελον ἢ καὶ ὀνείρῳ
  • ἔπτατʼ. ἐμοὶ δʼ ἄχος ὀξὺ γενέσκετο κηρόθι μᾶλλον,
  • καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
  • μῆτερ ἐμή, τί νύ μʼ οὐ μίμνεις ἑλέειν μεμαῶτα,
  • ὄφρα καὶ εἰν Ἀίδαο φίλας περὶ χεῖρε βαλόντε
  • ἀμφοτέρω κρυεροῖο τεταρπώμεσθα γόοιο;
  • ἦ τί μοι εἴδωλον τόδʼ ἀγαυὴ Περσεφόνεια
  • ὤτρυνʼ, ὄφρʼ ἔτι μᾶλλον ὀδυρόμενος στεναχίζω;
  • ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο πότνια μήτηρ·
  • ὤ μοι, τέκνον ἐμόν, περὶ πάντων κάμμορε φωτῶν,
  • οὔ τί σε Περσεφόνεια Διὸς θυγάτηρ ἀπαφίσκει,
  • ἀλλʼ αὕτη δίκη ἐστὶ βροτῶν, ὅτε τίς κε θάνῃσιν·
  • οὐ γὰρ ἔτι σάρκας τε καὶ ὀστέα ἶνες ἔχουσιν,
  • ἀλλὰ τὰ μέν τε πυρὸς κρατερὸν μένος αἰθομένοιο
  • δαμνᾷ, ἐπεί κε πρῶτα λίπῃ λεύκʼ ὀστέα θυμός,
  • ψυχὴ δʼ ἠύτʼ ὄνειρος ἀποπταμένη πεπότηται.
  • ἀλλὰ φόωσδε τάχιστα λιλαίεο· ταῦτα δὲ πάντα
  • ἴσθʼ, ἵνα καὶ μετόπισθε τεῇ εἴπῃσθα γυναικί.
  • νῶι μὲν ὣς ἐπέεσσιν ἀμειβόμεθʼ, αἱ δὲ γυναῖκες
  • ἤλυθον, ὤτρυνεν γὰρ ἀγαυὴ Περσεφόνεια,
  • ὅσσαι ἀριστήων ἄλοχοι ἔσαν ἠδὲ θύγατρες.
  • αἱ δʼ ἀμφʼ αἷμα κελαινὸν ἀολλέες ἠγερέθοντο,
  • αὐτὰρ ἐγὼ βούλευον ὅπως ἐρέοιμι ἑκάστην.
  • ἥδε δέ μοι κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή·
  • σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ
  • οὐκ εἴων πίνειν ἅμα πάσας αἷμα κελαινόν.
  • αἱ δὲ προμνηστῖναι ἐπήισαν, ἠδὲ ἑκάστη
  • ὃν γόνον ἐξαγόρευεν· ἐγὼ δʼ ἐρέεινον ἁπάσας.
  • ἔνθʼ ἦ τοι πρώτην Τυρὼ ἴδον εὐπατέρειαν,
  • ἣ φάτο Σαλμωνῆος ἀμύμονος ἔκγονος εἶναι,
  • φῆ δὲ Κρηθῆος γυνὴ ἔμμεναι Αἰολίδαο·
  • ἣ ποταμοῦ ἠράσσατʼ Ἐνιπῆος θείοιο,
  • ὃς πολὺ κάλλιστος ποταμῶν ἐπὶ γαῖαν ἵησι,