Iliad

Homer

Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.

  1. τοῖσι δὲ Πουλυδάμας πεπνυμένος ἦρχʼ ἀγορεύειν
  2. Πανθοΐδης· ὃ γὰρ οἶος ὅρα πρόσσω καὶ ὀπίσσω·
  3. Ἕκτορι δʼ ἦεν ἑταῖρος, ἰῇ δʼ ἐν νυκτὶ γένοντο,
  4. ἀλλʼ ὃ μὲν ἂρ μύθοισιν, ὃ δʼ ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα·
  5. ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
  6. ἀμφὶ μάλα φράζεσθε φίλοι· κέλομαι γὰρ ἔγωγε
  7. ἄστυδε νῦν ἰέναι, μὴ μίμνειν ἠῶ δῖαν
  8. ἐν πεδίῳ παρὰ νηυσίν· ἑκὰς δʼ ἀπὸ τείχεός εἰμεν.
  9. ὄφρα μὲν οὗτος ἀνὴρ Ἀγαμέμνονι μήνιε δίῳ
  10. τόφρα δὲ ῥηΐτεροι πολεμίζειν ἦσαν Ἀχαιοί·
  11. χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων
  12. ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.
  13. νῦν δʼ αἰνῶς δείδοικα ποδώκεα Πηλεΐωνα·
  14. οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει
  15. μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ
  16. ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται,
  17. ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.
  18. ἀλλʼ ἴομεν προτὶ ἄστυ, πίθεσθέ μοι· ὧδε γὰρ ἔσται·
  19. νῦν μὲν νὺξ ἀπέπαυσε ποδώκεα Πηλεΐωνα
  20. ἀμβροσίη· εἰ δʼ ἄμμε κιχήσεται ἐνθάδʼ ἐόντας
  21. αὔριον ὁρμηθεὶς σὺν τεύχεσιν, εὖ νύ τις αὐτὸν
  22. γνώσεται· ἀσπασίως γὰρ ἀφίξεται Ἴλιον ἱρὴν
  23. ὅς κε φύγῃ, πολλοὺς δὲ κύνες καὶ γῦπες ἔδονται
  24. Τρώων· αἲ γὰρ δή μοι ἀπʼ οὔατος ὧδε γένοιτο.
  25. εἰ δʼ ἂν ἐμοῖς ἐπέεσσι πιθώμεθα κηδόμενοί περ,
  26. νύκτα μὲν εἰν ἀγορῇ σθένος ἕξομεν, ἄστυ δὲ πύργοι
  27. ὑψηλαί τε πύλαι σανίδες τʼ ἐπὶ τῇς ἀραρυῖαι
  28. μακραὶ ἐΰξεστοι ἐζευγμέναι εἰρύσσονται·
  29. πρῶϊ δʼ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες
  30. στησόμεθʼ ἂμ πύργους· τῷ δʼ ἄλγιον, αἴ κʼ ἐθέλῃσιν
  31. ἐλθὼν ἐκ νηῶν περὶ τείχεος ἄμμι μάχεσθαι.
  32. ἂψ πάλιν εἶσʼ ἐπὶ νῆας, ἐπεί κʼ ἐριαύχενας ἵππους
  33. παντοίου δρόμου ἄσῃ ὑπὸ πτόλιν ἠλασκάζων·
  34. εἴσω δʼ οὔ μιν θυμὸς ἐφορμηθῆναι ἐάσει,
  35. οὐδέ ποτʼ ἐκπέρσει· πρίν μιν κύνες ἀργοὶ ἔδονται.
  36. τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·
  37. Πουλυδάμα σὺ μὲν οὐκέτʼ ἐμοὶ φίλα ταῦτʼ ἀγορεύεις,
  38. ὃς κέλεαι κατὰ ἄστυ ἀλήμεναι αὖτις ἰόντας.
  39. ἦ οὔ πω κεκόρησθε ἐελμένοι ἔνδοθι πύργων;
  40. πρὶν μὲν γὰρ Πριάμοιο πόλιν μέροπες ἄνθρωποι
  41. πάντες μυθέσκοντο πολύχρυσον πολύχαλκον·
  42. νῦν δὲ δὴ ἐξαπόλωλε δόμων κειμήλια καλά,
  43. πολλὰ δὲ δὴ Φρυγίην καὶ Μῃονίην ἐρατεινὴν
  44. κτήματα περνάμενʼ ἵκει, ἐπεὶ μέγας ὠδύσατο Ζεύς.
  45. νῦν δʼ ὅτε πέρ μοι ἔδωκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω
  46. κῦδος ἀρέσθʼ ἐπὶ νηυσί, θαλάσσῃ τʼ ἔλσαι Ἀχαιούς,
  47. νήπιε μηκέτι ταῦτα νοήματα φαῖνʼ ἐνὶ δήμῳ·
  48. οὐ γάρ τις Τρώων ἐπιπείσεται· οὐ γὰρ ἐάσω.
  49. ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω, πειθώμεθα πάντες.
  50. νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι,
  51. καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·
  52. Τρώων δʼ ὃς κτεάτεσσιν ὑπερφιάλως ἀνιάζει,
  53. συλλέξας λαοῖσι δότω καταδημοβορῆσαι·
  54. τῶν τινὰ βέλτερόν ἐστιν ἐπαυρέμεν ἤ περ Ἀχαιούς.
  55. πρῶϊ δʼ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες
  56. νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.
  57. εἰ δʼ ἐτεὸν παρὰ ναῦφιν ἀνέστη δῖος Ἀχιλλεύς,
  58. ἄλγιον αἴ κʼ ἐθέλῃσι τῷ ἔσσεται· οὔ μιν ἔγωγε
  59. φεύξομαι ἐκ πολέμοιο δυσηχέος, ἀλλὰ μάλʼ ἄντην
  60. στήσομαι, ἤ κε φέρῃσι μέγα κράτος, ἦ κε φεροίμην.
  61. ξυνὸς Ἐνυάλιος, καί τε κτανέοντα κατέκτα.
  62. ὣς Ἕκτωρ ἀγόρευʼ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν
  63. νήπιοι· ἐκ γάρ σφεων φρένας εἵλετο Παλλὰς Ἀθήνη.
  64. Ἕκτορι μὲν γὰρ ἐπῄνησαν κακὰ μητιόωντι,
  65. Πουλυδάμαντι δʼ ἄρʼ οὔ τις ὃς ἐσθλὴν φράζετο βουλήν.
  66. δόρπον ἔπειθʼ εἵλοντο κατὰ στρατόν· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
  67. παννύχιοι Πάτροκλον ἀνεστενάχοντο γοῶντες.
  68. τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο
  69. χεῖρας ἐπʼ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου
  70. πυκνὰ μάλα στενάχων ὥς τε λὶς ἠϋγένειος,
  71. ᾧ ῥά θʼ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνὴρ
  72. ὕλης ἐκ πυκινῆς· ὃ δέ τʼ ἄχνυται ὕστερος ἐλθών,
  73. πολλὰ δέ τʼ ἄγκεʼ ἐπῆλθε μετʼ ἀνέρος ἴχνιʼ ἐρευνῶν
  74. εἴ ποθεν ἐξεύροι· μάλα γὰρ δριμὺς χόλος αἱρεῖ·
  75. ὣς ὃ βαρὺ στενάχων μετεφώνεε Μυρμιδόνεσσιν·
  76. ὢ πόποι ἦ ῥʼ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳ
  77. θαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·
  78. φῆν δέ οἱ εἰς Ὀπόεντα περικλυτὸν υἱὸν ἀπάξειν
  79. Ἴλιον ἐκπέρσαντα, λαχόντα τε ληΐδος αἶσαν.
  80. ἀλλʼ οὐ Ζεὺς ἄνδρεσσι νοήματα πάντα τελευτᾷ·
  81. ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαι
  82. αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐδʼ ἐμὲ νοστήσαντα
  83. δέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς
  84. οὐδὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλʼ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.
  85. νῦν δʼ ἐπεὶ οὖν Πάτροκλε σεῦ ὕστερος εἶμʼ ὑπὸ γαῖαν,
  86. οὔ σε πρὶν κτεριῶ πρίν γʼ Ἕκτορος ἐνθάδʼ ἐνεῖκαι
  87. τεύχεα καὶ κεφαλὴν μεγαθύμου σοῖο φονῆος·
  88. δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσω
  89. Τρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.
  90. τόφρα δέ μοι παρὰ νηυσὶ κορωνίσι κείσεαι αὔτως,
  91. ἀμφὶ δὲ σὲ Τρῳαὶ καὶ Δαρδανίδες βαθύκολποι
  92. κλαύσονται νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσαι,
  93. τὰς αὐτοὶ καμόμεσθα βίηφί τε δουρί τε μακρῷ
  94. πιείρας πέρθοντε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων.
  95. ὣς εἰπὼν ἑτάροισιν ἐκέκλετο δῖος Ἀχιλλεὺς
  96. ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα τάχιστα
  97. Πάτροκλον λούσειαν ἄπο βρότον αἱματόεντα.
  98. οἳ δὲ λοετροχόον τρίποδʼ ἵστασαν ἐν πυρὶ κηλέῳ,
  99. ἐν δʼ ἄρʼ ὕδωρ ἔχεαν, ὑπὸ δὲ ξύλα δαῖον ἑλόντες.
  100. γάστρην μὲν τρίποδος πῦρ ἄμφεπε, θέρμετο δʼ ὕδωρ·
  101. αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ ζέσσεν ὕδωρ ἐνὶ ἤνοπι χαλκῷ,
  102. καὶ τότε δὴ λοῦσάν τε καὶ ἤλειψαν λίπʼ ἐλαίῳ,
  103. ἐν δʼ ὠτειλὰς πλῆσαν ἀλείφατος ἐννεώροιο·
  104. ἐν λεχέεσσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν
  105. ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, καθύπερθε δὲ φάρεϊ λευκῷ.
  106. παννύχιοι μὲν ἔπειτα πόδας ταχὺν ἀμφʼ Ἀχιλῆα
  107. Μυρμιδόνες Πάτροκλον ἀνεστενάχοντο γοῶντες·
  108. Ζεὺς δʼ Ἥρην προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε·
  109. ἔπρηξας καὶ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη
  110. ἀνστήσασʼ Ἀχιλῆα πόδας ταχύν· ἦ ῥά νυ σεῖο
  111. ἐξ αὐτῆς ἐγένοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοί.
  112. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·
  113. αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.
  114. καὶ μὲν δή πού τις μέλλει βροτὸς ἀνδρὶ τελέσσαι,
  115. ὅς περ θνητός τʼ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε·
  116. πῶς δὴ ἔγωγʼ, ἥ φημι θεάων ἔμμεν ἀρίστη,
  117. ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις
  118. κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετʼ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις,
  119. οὐκ ὄφελον Τρώεσσι κοτεσσαμένη κακὰ ῥάψαι;
  120. ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·
  121. Ἡφαίστου δʼ ἵκανε δόμον Θέτις ἀργυρόπεζα
  122. ἄφθιτον ἀστερόεντα μεταπρεπέʼ ἀθανάτοισι
  123. χάλκεον, ὅν ῥʼ αὐτὸς ποιήσατο κυλλοποδίων.
  124. τὸν δʼ εὗρʼ ἱδρώοντα ἑλισσόμενον περὶ φύσας
  125. σπεύδοντα· τρίποδας γὰρ ἐείκοσι πάντας ἔτευχεν
  126. ἑστάμεναι περὶ τοῖχον ἐϋσταθέος μεγάροιο,
  127. χρύσεα δέ σφʼ ὑπὸ κύκλα ἑκάστῳ πυθμένι θῆκεν,
  128. ὄφρά οἱ αὐτόματοι θεῖον δυσαίατʼ ἀγῶνα
  129. ἠδʼ αὖτις πρὸς δῶμα νεοίατο θαῦμα ἰδέσθαι.
  130. οἳ δʼ ἤτοι τόσσον μὲν ἔχον τέλος, οὔατα δʼ οὔ πω
  131. δαιδάλεα προσέκειτο· τά ῥʼ ἤρτυε, κόπτε δὲ δεσμούς.
  132. ὄφρʼ ὅ γε ταῦτʼ ἐπονεῖτο ἰδυίῃσι πραπίδεσσι,
  133. τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα.
  134. τὴν δὲ ἴδε προμολοῦσα Χάρις λιπαροκρήδεμνος
  135. καλή, τὴν ὤπυιε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·
  136. ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
  137. τίπτε Θέτι τανύπεπλε ἱκάνεις ἡμέτερον δῶ
  138. αἰδοίη τε φίλη τε; πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις.
  139. ἀλλʼ ἕπεο προτέρω, ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω.
  140. ὣς ἄρα φωνήσασα πρόσω ἄγε δῖα θεάων.
  141. τὴν μὲν ἔπειτα καθεῖσεν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου
  142. καλοῦ δαιδαλέου· ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν·
  143. κέκλετο δʼ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην εἶπέ τε μῦθον·
  144. Ἥφαιστε πρόμολʼ ὧδε· Θέτις νύ τι σεῖο χατίζει.
  145. τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·
  146. ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον,
  147. ἥ μʼ ἐσάωσʼ ὅτε μʼ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόντα
  148. μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μʼ ἐθέλησε
  149. κρύψαι χωλὸν ἐόντα· τότʼ ἂν πάθον ἄλγεα θυμῷ,
  150. εἰ μή μʼ Εὐρυνόμη τε Θέτις θʼ ὑπεδέξατο κόλπῳ
  151. Εὐρυνόμη θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖο.
  152. τῇσι παρʼ εἰνάετες χάλκευον δαίδαλα πολλά,
  153. πόρπας τε γναμπτάς θʼ ἕλικας κάλυκάς τε καὶ ὅρμους
  154. ἐν σπῆϊ γλαφυρῷ· περὶ δὲ ῥόος Ὠκεανοῖο
  155. ἀφρῷ μορμύρων ῥέεν ἄσπετος· οὐδέ τις ἄλλος
  156. ᾔδεεν οὔτε θεῶν οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων,
  157. ἀλλὰ Θέτις τε καὶ Εὐρυνόμη ἴσαν, αἵ μʼ ἐσάωσαν.
  158. ἣ νῦν ἡμέτερον δόμον ἵκει· τώ με μάλα χρεὼ
  159. πάντα Θέτι καλλιπλοκάμῳ ζῳάγρια τίνειν.
  160. ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν οἱ παράθες ξεινήϊα καλά,
  161. ὄφρʼ ἂν ἐγὼ φύσας ἀποθείομαι ὅπλά τε πάντα.
  162. ἦ, καὶ ἀπʼ ἀκμοθέτοιο πέλωρ αἴητον ἀνέστη
  163. χωλεύων· ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.
  164. φύσας μέν ῥʼ ἀπάνευθε τίθει πυρός, ὅπλά τε πάντα
  165. λάρνακʼ ἐς ἀργυρέην συλλέξατο, τοῖς ἐπονεῖτο·
  166. σπόγγῳ δʼ ἀμφὶ πρόσωπα καὶ ἄμφω χεῖρʼ ἀπομόργνυ
  167. αὐχένα τε στιβαρὸν καὶ στήθεα λαχνήεντα,
  168. δῦ δὲ χιτῶνʼ, ἕλε δὲ σκῆπτρον παχύ, βῆ δὲ θύραζε
  169. χωλεύων· ὑπὸ δʼ ἀμφίπολοι ῥώοντο ἄνακτι
  170. χρύσειαι ζωῇσι νεήνισιν εἰοικυῖαι.
  171. τῇς ἐν μὲν νόος ἐστὶ μετὰ φρεσίν, ἐν δὲ καὶ αὐδὴ
  172. καὶ σθένος, ἀθανάτων δὲ θεῶν ἄπο ἔργα ἴσασιν.
  173. αἳ μὲν ὕπαιθα ἄνακτος ἐποίπνυον· αὐτὰρ ὃ ἔρρων
  174. πλησίον, ἔνθα Θέτις περ, ἐπὶ θρόνου ἷζε φαεινοῦ,
  175. ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
  176. τίπτε Θέτι τανύπεπλε ἱκάνεις ἡμέτερον δῶ
  177. αἰδοίη τε φίλη τε; πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις.
  178. αὔδα ὅ τι φρονέεις· τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν,
  179. εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.
  180. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·
  181. Ἥφαιστʼ, ἦ ἄρα δή τις, ὅσαι θεαί εἰσʼ ἐν Ὀλύμπῳ,
  182. τοσσάδʼ ἐνὶ φρεσὶν ᾗσιν ἀνέσχετο κήδεα λυγρὰ
  183. ὅσσʼ ἐμοὶ ἐκ πασέων Κρονίδης Ζεὺς ἄλγεʼ ἔδωκεν;
  184. ἐκ μέν μʼ ἀλλάων ἁλιάων ἀνδρὶ δάμασσεν
  185. Αἰακίδῃ Πηλῆϊ, καὶ ἔτλην ἀνέρος εὐνὴν
  186. πολλὰ μάλʼ οὐκ ἐθέλουσα. ὃ μὲν δὴ γήραϊ λυγρῷ
  187. κεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀρημένος, ἄλλα δέ μοι νῦν,
  188. υἱὸν ἐπεί μοι δῶκε γενέσθαί τε τραφέμεν τε
  189. ἔξοχον ἡρώων· ὃ δʼ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·
  190. τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς
  191. νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω
  192. Τρωσὶ μαχησόμενον· τὸν δʼ οὐχ ὑποδέξομαι αὖτις
  193. οἴκαδε νοστήσαντα δόμον Πηλήϊον εἴσω.
  194. ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο
  195. ἄχνυται, οὐδέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.
  196. κούρην ἣν ἄρα οἱ γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν,
  197. τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων.
  198. ἤτοι ὃ τῆς ἀχέων φρένας ἔφθιεν· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
  199. Τρῶες ἐπὶ πρύμνῃσιν ἐείλεον, οὐδὲ θύραζε
  200. εἴων ἐξιέναι· τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες
  201. Ἀργείων, καὶ πολλὰ περικλυτὰ δῶρʼ ὀνόμαζον.
  202. ἔνθʼ αὐτὸς μὲν ἔπειτʼ ἠναίνετο λοιγὸν ἀμῦναι,
  203. αὐτὰρ ὃ Πάτροκλον περὶ μὲν τὰ ἃ τεύχεα ἕσσε,
  204. πέμπε δέ μιν πόλεμον δέ, πολὺν δʼ ἅμα λαὸν ὄπασσε.
  205. πᾶν δʼ ἦμαρ μάρναντο περὶ Σκαιῇσι πύλῃσι·
  206. καί νύ κεν αὐτῆμαρ πόλιν ἔπραθον, εἰ μὴ Ἀπόλλων
  207. πολλὰ κακὰ ῥέξαντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν
  208. ἔκτανʼ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.
  209. τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθʼ ἱκάνομαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα
  210. υἱεῖ ἐμῷ ὠκυμόρῳ δόμεν ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν
  211. καὶ καλὰς κνημῖδας ἐπισφυρίοις ἀραρυίας
  212. καὶ θώρηχʼ· ὃ γὰρ ἦν οἱ ἀπώλεσε πιστὸς ἑταῖρος
  213. Τρωσὶ δαμείς· ὃ δὲ κεῖται ἐπὶ χθονὶ θυμὸν ἀχεύων.
  214. τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·
  215. θάρσει· μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.
  216. αἲ γάρ μιν θανάτοιο δυσηχέος ὧδε δυναίμην
  217. νόσφιν ἀποκρύψαι, ὅτε μιν μόρος αἰνὸς ἱκάνοι,
  218. ὥς οἱ τεύχεα καλὰ παρέσσεται, οἷά τις αὖτε
  219. ἀνθρώπων πολέων θαυμάσσεται, ὅς κεν ἴδηται.
  220. ὣς εἰπὼν τὴν μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δʼ ἐπὶ φύσας·
  221. τὰς δʼ ἐς πῦρ ἔτρεψε κέλευσέ τε ἐργάζεσθαι.
  222. φῦσαι δʼ ἐν χοάνοισιν ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύσων
  223. παντοίην εὔπρηστον ἀϋτμὴν ἐξανιεῖσαι,
  224. ἄλλοτε μὲν σπεύδοντι παρέμμεναι, ἄλλοτε δʼ αὖτε,
  225. ὅππως Ἥφαιστός τʼ ἐθέλοι καὶ ἔργον ἄνοιτο.
  226. χαλκὸν δʼ ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τε
  227. καὶ χρυσὸν τιμῆντα καὶ ἄργυρον· αὐτὰρ ἔπειτα
  228. θῆκεν ἐν ἀκμοθέτῳ μέγαν ἄκμονα, γέντο δὲ χειρὶ
  229. ῥαιστῆρα κρατερήν, ἑτέρηφι δὲ γέντο πυράγρην.
  230. ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε
  231. πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δʼ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν
  232. τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δʼ ἀργύρεον τελαμῶνα.
  233. πέντε δʼ ἄρʼ αὐτοῦ ἔσαν σάκεος πτύχες· αὐτὰρ ἐν αὐτῷ
  234. ποίει δαίδαλα πολλὰ ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.
  235. ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξʼ, ἐν δʼ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν,
  236. ἠέλιόν τʼ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν,
  237. ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τʼ οὐρανὸς ἐστεφάνωται,
  238. Πληϊάδας θʼ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος
  239. Ἄρκτόν θʼ, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν,
  240. ἥ τʼ αὐτοῦ στρέφεται καί τʼ Ὠρίωνα δοκεύει,
  241. οἴη δʼ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.
  242. ἐν δὲ δύω ποίησε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων
  243. καλάς. ἐν τῇ μέν ῥα γάμοι τʼ ἔσαν εἰλαπίναι τε,
  244. νύμφας δʼ ἐκ θαλάμων δαΐδων ὕπο λαμπομενάων
  245. ἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ, πολὺς δʼ ὑμέναιος ὀρώρει·
  246. κοῦροι δʼ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον, ἐν δʼ ἄρα τοῖσιν
  247. αὐλοὶ φόρμιγγές τε βοὴν ἔχον· αἳ δὲ γυναῖκες
  248. ἱστάμεναι θαύμαζον ἐπὶ προθύροισιν ἑκάστη.
  249. λαοὶ δʼ εἰν ἀγορῇ ἔσαν ἀθρόοι· ἔνθα δὲ νεῖκος
  250. ὠρώρει, δύο δʼ ἄνδρες ἐνείκεον εἵνεκα ποινῆς
  251. ἀνδρὸς ἀποφθιμένου· ὃ μὲν εὔχετο πάντʼ ἀποδοῦναι
  252. δήμῳ πιφαύσκων, ὃ δʼ ἀναίνετο μηδὲν ἑλέσθαι·
  253. ἄμφω δʼ ἱέσθην ἐπὶ ἴστορι πεῖραρ ἑλέσθαι.
  254. λαοὶ δʼ ἀμφοτέροισιν ἐπήπυον ἀμφὶς ἀρωγοί·
  255. κήρυκες δʼ ἄρα λαὸν ἐρήτυον· οἳ δὲ γέροντες
  256. εἵατʼ ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοις ἱερῷ ἐνὶ κύκλῳ,
  257. σκῆπτρα δὲ κηρύκων ἐν χέρσʼ ἔχον ἠεροφώνων·
  258. τοῖσιν ἔπειτʼ ἤϊσσον, ἀμοιβηδὶς δὲ δίκαζον.
  259. κεῖτο δʼ ἄρʼ ἐν μέσσοισι δύω χρυσοῖο τάλαντα,
  260. τῷ δόμεν ὃς μετὰ τοῖσι δίκην ἰθύντατα εἴποι.
  261. τὴν δʼ ἑτέρην πόλιν ἀμφὶ δύω στρατοὶ ἥατο λαῶν
  262. τεύχεσι λαμπόμενοι· δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή,
  263. ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι
  264. κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἔεργεν·
  265. οἳ δʼ οὔ πω πείθοντο, λόχῳ δʼ ὑπεθωρήσσοντο.
  266. τεῖχος μέν ῥʼ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα
  267. ῥύατʼ ἐφεσταότες, μετὰ δʼ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας·
  268. οἳ δʼ ἴσαν· ἦρχε δʼ ἄρά σφιν Ἄρης καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
  269. ἄμφω χρυσείω, χρύσεια δὲ εἵματα ἕσθην,
  270. καλὼ καὶ μεγάλω σὺν τεύχεσιν, ὥς τε θεώ περ
  271. ἀμφὶς ἀριζήλω· λαοὶ δʼ ὑπολίζονες ἦσαν.
  272. οἳ δʼ ὅτε δή ῥʼ ἵκανον ὅθι σφίσιν εἶκε λοχῆσαι
  273. ἐν ποταμῷ, ὅθι τʼ ἀρδμὸς ἔην πάντεσσι βοτοῖσιν,
  274. ἔνθʼ ἄρα τοί γʼ ἵζοντʼ εἰλυμένοι αἴθοπι χαλκῷ.
  275. τοῖσι δʼ ἔπειτʼ ἀπάνευθε δύω σκοποὶ εἵατο λαῶν
  276. δέγμενοι ὁππότε μῆλα ἰδοίατο καὶ ἕλικας βοῦς.
  277. οἳ δὲ τάχα προγένοντο, δύω δʼ ἅμʼ ἕποντο νομῆες
  278. τερπόμενοι σύριγξι· δόλον δʼ οὔ τι προνόησαν.
  279. οἳ μὲν τὰ προϊδόντες ἐπέδραμον, ὦκα δʼ ἔπειτα
  280. τάμνοντʼ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας καὶ πώεα καλὰ
  281. ἀργεννέων οἰῶν, κτεῖνον δʼ ἐπὶ μηλοβοτῆρας.
  282. οἳ δʼ ὡς οὖν ἐπύθοντο πολὺν κέλαδον παρὰ βουσὶν
  283. εἰράων προπάροιθε καθήμενοι, αὐτίκʼ ἐφʼ ἵππων
  284. βάντες ἀερσιπόδων μετεκίαθον, αἶψα δʼ ἵκοντο.
  285. στησάμενοι δʼ ἐμάχοντο μάχην ποταμοῖο παρʼ ὄχθας,
  286. βάλλον δʼ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.
  287. ἐν δʼ Ἔρις ἐν δὲ Κυδοιμὸς ὁμίλεον, ἐν δʼ ὀλοὴ Κήρ,
  288. ἄλλον ζωὸν ἔχουσα νεούτατον, ἄλλον ἄουτον,
  289. ἄλλον τεθνηῶτα κατὰ μόθον ἕλκε ποδοῖιν·
  290. εἷμα δʼ ἔχʼ ἀμφʼ ὤμοισι δαφοινεὸν αἵματι φωτῶν.
  291. ὡμίλευν δʼ ὥς τε ζωοὶ βροτοὶ ἠδʼ ἐμάχοντο,
  292. νεκρούς τʼ ἀλλήλων ἔρυον κατατεθνηῶτας.
  293. ἐν δʼ ἐτίθει νειὸν μαλακὴν πίειραν ἄρουραν
  294. εὐρεῖαν τρίπολον· πολλοὶ δʼ ἀροτῆρες ἐν αὐτῇ
  295. ζεύγεα δινεύοντες ἐλάστρεον ἔνθα καὶ ἔνθα.
  296. οἳ δʼ ὁπότε στρέψαντες ἱκοίατο τέλσον ἀρούρης,
  297. τοῖσι δʼ ἔπειτʼ ἐν χερσὶ δέπας μελιηδέος οἴνου
  298. δόσκεν ἀνὴρ ἐπιών· τοὶ δὲ στρέψασκον ἀνʼ ὄγμους,
  299. ἱέμενοι νειοῖο βαθείης τέλσον ἱκέσθαι.
  300. ἣ δὲ μελαίνετʼ ὄπισθεν, ἀρηρομένῃ δὲ ἐῴκει,
  301. χρυσείη περ ἐοῦσα· τὸ δὴ περὶ θαῦμα τέτυκτο.
  302. ἐν δʼ ἐτίθει τέμενος βασιλήϊον· ἔνθα δʼ ἔριθοι
  303. ἤμων ὀξείας δρεπάνας ἐν χερσὶν ἔχοντες.
  304. δράγματα δʼ ἄλλα μετʼ ὄγμον ἐπήτριμα πῖπτον ἔραζε,
  305. ἄλλα δʼ ἀμαλλοδετῆρες ἐν ἐλλεδανοῖσι δέοντο.
  306. τρεῖς δʼ ἄρʼ ἀμαλλοδετῆρες ἐφέστασαν· αὐτὰρ ὄπισθε
  307. παῖδες δραγμεύοντες ἐν ἀγκαλίδεσσι φέροντες
  308. ἀσπερχὲς πάρεχον· βασιλεὺς δʼ ἐν τοῖσι σιωπῇ
  309. σκῆπτρον ἔχων ἑστήκει ἐπʼ ὄγμου γηθόσυνος κῆρ.
  310. κήρυκες δʼ ἀπάνευθεν ὑπὸ δρυῒ δαῖτα πένοντο,
  311. βοῦν δʼ ἱερεύσαντες μέγαν ἄμφεπον· αἳ δὲ γυναῖκες
  312. δεῖπνον ἐρίθοισιν λεύκʼ ἄλφιτα πολλὰ πάλυνον.
  313. ἐν δʼ ἐτίθει σταφυλῇσι μέγα βρίθουσαν ἀλωὴν
  314. καλὴν χρυσείην· μέλανες δʼ ἀνὰ βότρυες ἦσαν,
  315. ἑστήκει δὲ κάμαξι διαμπερὲς ἀργυρέῃσιν.
  316. ἀμφὶ δὲ κυανέην κάπετον, περὶ δʼ ἕρκος ἔλασσε
  317. κασσιτέρου· μία δʼ οἴη ἀταρπιτὸς ἦεν ἐπʼ αὐτήν,
  318. τῇ νίσοντο φορῆες ὅτε τρυγόῳεν ἀλωήν.
  319. παρθενικαὶ δὲ καὶ ἠΐθεοι ἀταλὰ φρονέοντες
  320. πλεκτοῖς ἐν ταλάροισι φέρον μελιηδέα καρπόν.
  321. τοῖσιν δʼ ἐν μέσσοισι πάϊς φόρμιγγι λιγείῃ
  322. ἱμερόεν κιθάριζε, λίνον δʼ ὑπὸ καλὸν ἄειδε
  323. λεπταλέῃ φωνῇ· τοὶ δὲ ῥήσσοντες ἁμαρτῇ
  324. μολπῇ τʼ ἰυγμῷ τε ποσὶ σκαίροντες ἕποντο.
  325. ἐν δʼ ἀγέλην ποίησε βοῶν ὀρθοκραιράων·
  326. αἳ δὲ βόες χρυσοῖο τετεύχατο κασσιτέρου τε,
  327. μυκηθμῷ δʼ ἀπὸ κόπρου ἐπεσσεύοντο νομὸν δὲ
  328. πὰρ ποταμὸν κελάδοντα, παρὰ ῥοδανὸν δονακῆα.
  329. χρύσειοι δὲ νομῆες ἅμʼ ἐστιχόωντο βόεσσι
  330. τέσσαρες, ἐννέα δέ σφι κύνες πόδας ἀργοὶ ἕποντο.
  331. σμερδαλέω δὲ λέοντε δύʼ ἐν πρώτῃσι βόεσσι
  332. ταῦρον ἐρύγμηλον ἐχέτην· ὃ δὲ μακρὰ μεμυκὼς
  333. ἕλκετο· τὸν δὲ κύνες μετεκίαθον ἠδʼ αἰζηοί.
  334. τὼ μὲν ἀναρρήξαντε βοὸς μεγάλοιο βοείην
  335. ἔγκατα καὶ μέλαν αἷμα λαφύσσετον· οἳ δὲ νομῆες
  336. αὔτως ἐνδίεσαν ταχέας κύνας ὀτρύνοντες.
  337. οἳ δʼ ἤτοι δακέειν μὲν ἀπετρωπῶντο λεόντων,
  338. ἱστάμενοι δὲ μάλʼ ἐγγὺς ὑλάκτεον ἔκ τʼ ἀλέοντο.
  339. ἐν δὲ νομὸν ποίησε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις
  340. ἐν καλῇ βήσσῃ μέγαν οἰῶν ἀργεννάων,
  341. σταθμούς τε κλισίας τε κατηρεφέας ἰδὲ σηκούς.
  342. ἐν δὲ χορὸν ποίκιλλε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις,
  343. τῷ ἴκελον οἷόν ποτʼ ἐνὶ Κνωσῷ εὐρείῃ
  344. Δαίδαλος ἤσκησεν καλλιπλοκάμῳ Ἀριάδνῃ.
  345. ἔνθα μὲν ἠΐθεοι καὶ παρθένοι ἀλφεσίβοιαι
  346. ὀρχεῦντʼ ἀλλήλων ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔχοντες.
  347. τῶν δʼ αἳ μὲν λεπτὰς ὀθόνας ἔχον, οἳ δὲ χιτῶνας
  348. εἵατʼ ἐϋννήτους, ἦκα στίλβοντας ἐλαίῳ·
  349. καί ῥʼ αἳ μὲν καλὰς στεφάνας ἔχον, οἳ δὲ μαχαίρας
  350. εἶχον χρυσείας ἐξ ἀργυρέων τελαμώνων.
  351. οἳ δʼ ὁτὲ μὲν θρέξασκον ἐπισταμένοισι πόδεσσι
  352. ῥεῖα μάλʼ, ὡς ὅτε τις τροχὸν ἄρμενον ἐν παλάμῃσιν
  353. ἑζόμενος κεραμεὺς πειρήσεται, αἴ κε θέῃσιν·
  354. ἄλλοτε δʼ αὖ θρέξασκον ἐπὶ στίχας ἀλλήλοισι.
  355. πολλὸς δʼ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθʼ ὅμιλος
  356. τερπόμενοι· μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδὸς
  357. φορμίζων· δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατ' αὐτοὺς
  358. μολπῆς ἐξάρχοντες ἐδίνευον κατὰ μέσσους.
  359. ἐν δʼ ἐτίθει ποταμοῖο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο
  360. ἄντυγα πὰρ πυμάτην σάκεος πύκα ποιητοῖο.
  361. αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε σάκος μέγα τε στιβαρόν τε,
  362. τεῦξʼ ἄρα οἱ θώρηκα φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς,
  363. τεῦξε δέ οἱ κόρυθα βριαρὴν κροτάφοις ἀραρυῖαν
  364. καλὴν δαιδαλέην, ἐπὶ δὲ χρύσεον λόφον ἧκε,
  365. τεῦξε δέ οἱ κνημῖδας ἑανοῦ κασσιτέροιο.
  366. αὐτὰρ ἐπεὶ πάνθʼ ὅπλα κάμε κλυτὸς ἀμφιγυήεις,
  367. μητρὸς Ἀχιλλῆος θῆκε προπάροιθεν ἀείρας.
  368. ἣ δʼ ἴρηξ ὣς ἆλτο κατʼ Οὐλύμπου νιφόεντος
  369. τεύχεα μαρμαίροντα παρʼ Ἡφαίστοιο φέρουσα.
  1. Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἀπʼ Ὠκεανοῖο ῥοάων
  2. ὄρνυθʼ, ἵνʼ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν·
  3. ἣ δʼ ἐς νῆας ἵκανε θεοῦ πάρα δῶρα φέρουσα.
  4. εὗρε δὲ Πατρόκλῳ περικείμενον ὃν φίλον υἱὸν
  5. κλαίοντα λιγέως· πολέες δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροι
  6. μύρονθʼ· ἣ δʼ ἐν τοῖσι παρίστατο δῖα θεάων,
  7. ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
  8. τέκνον ἐμὸν τοῦτον μὲν ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ
  9. κεῖσθαι, ἐπεὶ δὴ πρῶτα θεῶν ἰότητι δαμάσθη·
  10. τύνη δʼ Ἡφαίστοιο πάρα κλυτὰ τεύχεα δέξο
  11. καλὰ μάλʼ, οἷʼ οὔ πώ τις ἀνὴρ ὤμοισι φόρησεν.
  12. ὡς ἄρα φωνήσασα θεὰ κατὰ τεύχεʼ ἔθηκε
  13. πρόσθεν Ἀχιλλῆος· τὰ δʼ ἀνέβραχε δαίδαλα πάντα.
  14. Μυρμιδόνας δʼ ἄρα πάντας ἕλε τρόμος, οὐδέ τις ἔτλη
  15. ἄντην εἰσιδέειν, ἀλλʼ ἔτρεσαν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
  16. ὡς εἶδʼ, ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ χόλος, ἐν δέ οἱ ὄσσε
  17. δεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ὡς εἰ σέλας ἐξεφάανθεν·
  18. τέρπετο δʼ ἐν χείρεσσιν ἔχων θεοῦ ἀγλαὰ δῶρα.
  19. αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων
  20. αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  21. μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷʼ ἐπιεικὲς
  22. ἔργʼ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.
  23. νῦν δʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ θωρήξομαι· ἀλλὰ μάλʼ αἰνῶς
  24. δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν
  25. μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς
  26. εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν,
  27. ἐκ δʼ αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.
  28. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·
  29. τέκνον μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.
  30. τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλα
  31. μυίας, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν·
  32. ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν,
  33. αἰεὶ τῷ γʼ ἔσται χρὼς ἔμπεδος, ἢ καὶ ἀρείων.
  34. ἀλλὰ σύ γʼ εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺς
  35. μῆνιν ἀποειπὼν Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν
  36. αἶψα μάλʼ ἐς πόλεμον θωρήσσεο, δύσεο δʼ ἀλκήν.
  37. ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε,
  38. Πατρόκλῳ δʼ αὖτʼ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν
  39. στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.
  40. αὐτὰρ ὃ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺς
  41. σμερδαλέα ἰάχων, ὦρσεν δʼ ἥρωας Ἀχαιούς.
  42. καί ῥʼ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον
  43. οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν
  44. καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες,
  45. καὶ μὴν οἳ τότε γʼ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺς
  46. ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτʼ ἀλεγεινῆς.
  47. τὼ δὲ δύω σκάζοντε βάτην Ἄρεος θεράποντε
  48. Τυδεΐδης τε μενεπτόλεμος καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
  49. ἔγχει ἐρειδομένω· ἔτι γὰρ ἔχον ἕλκεα λυγρά·
  50. κὰδ δὲ μετὰ πρώτῃ ἀγορῇ ἵζοντο κιόντες.
  51. αὐτὰρ ὃ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
  52. ἕλκος ἔχων· καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
  53. οὖτα Κόων Ἀντηνορίδης χαλκήρεϊ δουρί.
  54. αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί,
  55. τοῖσι δʼ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
  56. Ἀτρεΐδη ἦ ἄρ τι τόδʼ ἀμφοτέροισιν ἄρειον
  57. ἔπλετο σοὶ καὶ ἐμοί, ὅ τε νῶΐ περ ἀχνυμένω κῆρ
  58. θυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης;
  59. τὴν ὄφελʼ ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷ
  60. ἤματι τῷ ὅτʼ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας·
  61. τώ κʼ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας
  62. δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.
  63. Ἕκτορι μὲν καὶ Τρωσὶ τὸ κέρδιον· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
  64. δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.
  65. ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ
  66. θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·
  67. νῦν δʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ παύω χόλον, οὐδέ τί με χρὴ
  68. ἀσκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν· ἀλλʼ ἄγε θᾶσσον
  69. ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς,
  70. ὄφρʼ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν
  71. αἴ κʼ ἐθέλωσʼ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν· ἀλλά τινʼ οἴω
  72. ἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν, ὅς κε φύγῃσι
  73. δηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπʼ ἔγχεος ἡμετέροιο.
  74. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
  75. μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.
  76. τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
  77. αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐδʼ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς·
  78. ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος
  79. ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐδὲ ἔοικεν
  80. ὑββάλλειν· χαλεπὸν γὰρ ἐπισταμένῳ περ ἐόντι.
  81. ἀνδρῶν δʼ ἐν πολλῷ ὁμάδῳ πῶς κέν τις ἀκούσαι
  82. ἢ εἴποι; βλάβεται δὲ λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής.
  83. Πηλεΐδῃ μὲν ἐγὼν ἐνδείξομαι· αὐτὰρ οἱ ἄλλοι
  84. σύνθεσθʼ Ἀργεῖοι, μῦθόν τʼ εὖ γνῶτε ἕκαστος.
  85. πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον
  86. καί τέ με νεικείεσκον· ἐγὼ δʼ οὐκ αἴτιός εἰμι,
  87. ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς,
  88. οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην,
  89. ἤματι τῷ ὅτʼ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.
  90. ἀλλὰ τί κεν ῥέξαιμι; θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ.
  91. πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη, ἣ πάντας ἀᾶται,
  92. οὐλομένη· τῇ μέν θʼ ἁπαλοὶ πόδες· οὐ γὰρ ἐπʼ οὔδει
  93. πίλναται, ἀλλʼ ἄρα ἥ γε κατʼ ἀνδρῶν κράατα βαίνει
  94. βλάπτουσʼ ἀνθρώπους· κατὰ δʼ οὖν ἕτερόν γε πέδησε.
  95. καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον
  96. ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασʼ ἔμμεναι· ἀλλʼ ἄρα καὶ τὸν
  97. Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν,
  98. ἤματι τῷ ὅτʼ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην
  99. Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.
  100. ἤτοι ὅ γʼ εὐχόμενος μετέφη πάντεσσι θεοῖσι·
  101. κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι,
  102. ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.
  103. σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια
  104. ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει,
  105. τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θʼ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.
  106. τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·
  107. ψευστήσεις, οὐδʼ αὖτε τέλος μύθῳ ἐπιθήσεις.
  108. εἰ δʼ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον,
  109. ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν
  110. ὅς κεν ἐπʼ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς
  111. τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.
  112. ὣς ἔφατο· Ζεὺς δʼ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν,
  113. ἀλλʼ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.
  114. Ἥρη δʼ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο,
  115. καρπαλίμως δʼ ἵκετʼ Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθʼ ἄρα ᾔδη
  116. ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.
  117. ἣ δʼ ἐκύει φίλον υἱόν, ὃ δʼ ἕβδομος ἑστήκει μείς·
  118. ἐκ δʼ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα,
  119. Ἀλκμήνης δʼ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δʼ Εἰλειθυίας.
  120. αὐτὴ δʼ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·
  121. Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·
  122. ἤδη ἀνὴρ γέγονʼ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει
  123. Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο
  124. σὸν γένος· οὔ οἱ ἀεικὲς ἀνασσέμεν Ἀργείοισιν.
  125. ὣς φάτο, τὸν δʼ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν·
  126. αὐτίκα δʼ εἷλʼ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο
  127. χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον
  128. μή ποτʼ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα
  129. αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.
  130. ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπʼ οὐρανοῦ ἀστερόεντος
  131. χειρὶ περιστρέψας· τάχα δʼ ἵκετο ἔργʼ ἀνθρώπων.
  132. τὴν αἰεὶ στενάχεσχʼ ὅθʼ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο
  133. ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπʼ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.
  134. ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δʼ αὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ
  135. Ἀργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν,
  136. οὐ δυνάμην λελαθέσθʼ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην.
  137. ἀλλʼ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς,
  138. ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα·
  139. ἀλλʼ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.
  140. δῶρα δʼ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν
  141. χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.
  142. εἰ δʼ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος,
  143. δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες
  144. οἴσουσʼ, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.
  145. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
  146. Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
  147. δῶρα μὲν αἴ κʼ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές,
  148. ἤ τʼ ἐχέμεν παρὰ σοί· νῦν δὲ μνησώμεθα χάρμης
  149. αἶψα μάλʼ· οὐ γὰρ χρὴ κλοτοπεύειν ἐνθάδʼ ἐόντας
  150. οὐδὲ διατρίβειν· ἔτι γὰρ μέγα ἔργον ἄρεκτον·
  151. ὥς κέ τις αὖτʼ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται
  152. ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.
  153. ὧδέ τις ὑμείων μεμνημένος ἀνδρὶ μαχέσθω.
  154. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  155. μὴ δʼ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελʼ Ἀχιλλεῦ
  156. νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν
  157. Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται
  158. φύλοπις, εὖτʼ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες
  159. ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.
  160. ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς
  161. σίτου καὶ οἴνοιο· τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή.
  162. οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
  163. ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·
  164. εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν,
  165. ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνει
  166. δίψά τε καὶ λιμός, βλάβεται δέ τε γούνατʼ ἰόντι.
  167. ὃς δέ κʼ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς
  168. ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ,