Iliad
Homer
Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.
- τρέψεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης ὄσσε φαεινώ,
- ἀλλὰ κατʼ αὐτοὺς αἰὲν ὅρα καὶ φράζετο θυμῷ,
- πολλὰ μάλʼ ἀμφὶ φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων,
- ἢ ἤδη καὶ κεῖνον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
- αὐτοῦ ἐπʼ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ
- χαλκῷ δῃώσῃ, ἀπό τʼ ὤμων τεύχεʼ ἕληται,
- ἦ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν.
- ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι
- ὄφρʼ ἠῢς θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
- ἐξαῦτις Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστὴν
- ὤσαιτο προτὶ ἄστυ, πολέων δʼ ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.
- Ἕκτορι δὲ πρωτίστῳ ἀνάλκιδα θυμὸν ἐνῆκεν·
- ἐς δίφρον δʼ ἀναβὰς φύγαδʼ ἔτραπε, κέκλετο δʼ ἄλλους
- Τρῶας φευγέμεναι· γνῶ γὰρ Διὸς ἱρὰ τάλαντα.
- ἔνθʼ οὐδʼ ἴφθιμοι Λύκιοι μένον, ἀλλὰ φόβηθεν
- πάντες, ἐπεὶ βασιλῆα ἴδον βεβλαμμένον ἦτορ
- κείμενον ἐν νεκύων ἀγύρει· πολέες γὰρ ἐπʼ αὐτῷ
- κάππεσον, εὖτʼ ἔριδα κρατερὴν ἐτάνυσσε Κρονίων.
- οἳ δʼ ἄρʼ ἀπʼ ὤμοιιν Σαρπηδόνος ἔντεʼ ἕλοντο
- χάλκεα μαρμαίροντα, τὰ μὲν κοίλας ἐπὶ νῆας
- δῶκε φέρειν ἑτάροισι Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός.
- καὶ τότʼ Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
- εἰ δʼ ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε, κελαινεφὲς αἷμα κάθηρον
- ἐλθὼν ἐκ βελέων Σαρπηδόνα, καί μιν ἔπειτα
- πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι
- χρῖσόν τʼ ἀμβροσίῃ, περὶ δʼ ἄμβροτα εἵματα ἕσσον·
- πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι
- ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα
- θήσουσʼ ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ,
- ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε
- τύμβῳ τε στήλῃ τε· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.
- ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἄρα πατρὸς ἀνηκούστησεν Ἀπόλλων.
- βῆ δὲ κατʼ Ἰδαίων ὀρέων ἐς φύλοπιν αἰνήν,
- αὐτίκα δʼ ἐκ βελέων Σαρπηδόνα δῖον ἀείρας
- πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσεν ποταμοῖο ῥοῇσι
- χρῖσέν τʼ ἀμβροσίῃ, περὶ δʼ ἄμβροτα εἵματα ἕσσε·
- πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι,
- ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα
- κάτθεσαν ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ.
- Πάτροκλος δʼ ἵπποισι καὶ Αὐτομέδοντι κελεύσας
- Τρῶας καὶ Λυκίους μετεκίαθε, καὶ μέγʼ ἀάσθη
- νήπιος· εἰ δὲ ἔπος Πηληϊάδαο φύλαξεν
- ἦ τʼ ἂν ὑπέκφυγε κῆρα κακὴν μέλανος θανάτοιο.
- ἀλλʼ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος ἠέ περ ἀνδρῶν·
- ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην
- ῥηϊδίως, ὅτε δʼ αὐτὸς ἐποτρύνῃσι μάχεσθαι·
- ὅς οἱ καὶ τότε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἀνῆκεν.
- ἔνθα τίνα πρῶτον τίνα δʼ ὕστατον ἐξενάριξας
- Πατρόκλεις, ὅτε δή σε θεοὶ θάνατον δὲ κάλεσσαν;
- Ἄδρηστον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ἔχεκλον
- καὶ Πέριμον Μεγάδην καὶ Ἐπίστορα καὶ Μελάνιππον,
- αὐτὰρ ἔπειτʼ Ἔλασον καὶ Μούλιον ἠδὲ Πυλάρτην·
- τοὺς ἕλεν· οἳ δʼ ἄλλοι φύγαδε μνώοντο ἕκαστος.
- ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν
- Πατρόκλου ὑπὸ χερσί, περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν,
- εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐϋδμήτου ἐπὶ πύργου
- ἔστη τῷ ὀλοὰ φρονέων, Τρώεσσι δʼ ἀρήγων.
- τρὶς μὲν ἐπʼ ἀγκῶνος βῆ τείχεος ὑψηλοῖο
- Πάτροκλος, τρὶς δʼ αὐτὸν ἀπεστυφέλιξεν Ἀπόλλων
- χείρεσσʼ ἀθανάτῃσι φαεινὴν ἀσπίδα νύσσων.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος,
- δεινὰ δʼ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- χάζεο διογενὲς Πατρόκλεες· οὔ νύ τοι αἶσα
- σῷ ὑπὸ δουρὶ πόλιν πέρθαι Τρώων ἀγερώχων,
- οὐδʼ ὑπʼ Ἀχιλλῆος, ὅς περ σέο πολλὸν ἀμείνων.
- ὣς φάτο, Πάτροκλος δʼ ἀνεχάζετο πολλὸν ὀπίσσω
- μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.
- Ἕκτωρ δʼ ἐν Σκαιῇσι πύλῃς ἔχε μώνυχας ἵππους·
- δίζε γὰρ ἠὲ μάχοιτο κατὰ κλόνον αὖτις ἐλάσσας,
- ἦ λαοὺς ἐς τεῖχος ὁμοκλήσειεν ἀλῆναι.
- ταῦτʼ ἄρα οἱ φρονέοντι παρίστατο Φοῖβος Ἀπόλλων
- ἀνέρι εἰσάμενος αἰζηῷ τε κρατερῷ τε
- Ἀσίῳ, ὃς μήτρως ἦν Ἕκτορος ἱπποδάμοιο
- αὐτοκασίγνητος Ἑκάβης, υἱὸς δὲ Δύμαντος,
- ὃς Φρυγίῃ ναίεσκε ῥοῇς ἔπι Σαγγαρίοιο·
- τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·
- Ἕκτορ τίπτε μάχης ἀποπαύεαι; οὐδέ τί σε χρή.
- αἴθʼ ὅσον ἥσσων εἰμί, τόσον σέο φέρτερος εἴην·
- τώ κε τάχα στυγερῶς πολέμου ἀπερωήσειας.
- ἀλλʼ ἄγε Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους,
- αἴ κέν πώς μιν ἕλῃς, δώῃ δέ τοι εὖχος Ἀπόλλων.
- ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν,
- Κεβριόνῃ δʼ ἐκέλευσε δαΐφρονι φαίδιμος Ἕκτωρ
- ἵππους ἐς πόλεμον πεπληγέμεν. αὐτὰρ Ἀπόλλων
- δύσεθʼ ὅμιλον ἰών, ἐν δὲ κλόνον Ἀργείοισιν
- ἧκε κακόν, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.
- Ἕκτωρ δʼ ἄλλους μὲν Δαναοὺς ἔα οὐδʼ ἐνάριζεν·
- αὐτὰρ ὃ Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους.
- Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἀφʼ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε
- σκαιῇ ἔγχος ἔχων· ἑτέρηφι δὲ λάζετο πέτρον
- μάρμαρον ὀκριόεντα τόν οἱ περὶ χεὶρ ἐκάλυψεν,
- ἧκε δʼ ἐρεισάμενος, οὐδὲ δὴν χάζετο φωτός,
- οὐδʼ ἁλίωσε βέλος, βάλε δʼ Ἕκτορος ἡνιοχῆα
- Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο
- ἵππων ἡνίʼ ἔχοντα μετώπιον ὀξέϊ λᾶϊ.
- ἀμφοτέρας δʼ ὀφρῦς σύνελεν λίθος, οὐδέ οἱ ἔσχεν
- ὀστέον, ὀφθαλμοὶ δὲ χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν
- αὐτοῦ πρόσθε ποδῶν· ὃ δʼ ἄρʼ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς
- κάππεσʼ ἀπʼ εὐεργέος δίφρου, λίπε δʼ ὀστέα θυμός.
- τὸν δʼ ἐπικερτομέων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ·
- ὢ πόποι ἦ μάλʼ ἐλαφρὸς ἀνήρ, ὡς ῥεῖα κυβιστᾷ.
- εἰ δή που καὶ πόντῳ ἐν ἰχθυόεντι γένοιτο,
- πολλοὺς ἂν κορέσειεν ἀνὴρ ὅδε τήθεα διφῶν
- νηὸς ἀποθρῴσκων, εἰ καὶ δυσπέμφελος εἴη,
- ὡς νῦν ἐν πεδίῳ ἐξ ἵππων ῥεῖα κυβιστᾷ.
- ἦ ῥα καὶ ἐν Τρώεσσι κυβιστητῆρες ἔασιν.
- ὣς εἰπὼν ἐπὶ Κεβριόνῃ ἥρωϊ βεβήκει
- οἶμα λέοντος ἔχων, ὅς τε σταθμοὺς κεραΐζων
- ἔβλητο πρὸς στῆθος, ἑή τέ μιν ὤλεσεν ἀλκή·
- ὣς ἐπὶ Κεβριόνῃ Πατρόκλεες ἆλσο μεμαώς.
- Ἕκτωρ δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἀφʼ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε.
- τὼ περὶ Κεβριόναο λέονθʼ ὣς δηρινθήτην,
- ὥ τʼ ὄρεος κορυφῇσι περὶ κταμένης ἐλάφοιο
- ἄμφω πεινάοντε μέγα φρονέοντε μάχεσθον·
- ὣς περὶ Κεβριόναο δύω μήστωρες ἀϋτῆς
- Πάτροκλός τε Μενοιτιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ
- ἵεντʼ ἀλλήλων ταμέειν χρόα νηλέϊ χαλκῷ.
- Ἕκτωρ μὲν κεφαλῆφιν ἐπεὶ λάβεν οὐχὶ μεθίει·
- Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἔχεν ποδός· οἳ δὲ δὴ ἄλλοι
- Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.
- ὡς δʼ Εὖρός τε Νότος τʼ ἐριδαίνετον ἀλλήλοιιν
- οὔρεος ἐν βήσσῃς βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην
- φηγόν τε μελίην τε τανύφλοιόν τε κράνειαν,
- αἵ τε πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον τανυήκεας ὄζους
- ἠχῇ θεσπεσίῃ, πάταγος δέ τε ἀγνυμενάων,
- ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπʼ ἀλλήλοισι θορόντες
- δῄουν, οὐδʼ ἕτεροι μνώοντʼ ὀλοοῖο φόβοιο.
- πολλὰ δὲ Κεβριόνην ἀμφʼ ὀξέα δοῦρα πεπήγει
- ἰοί τε πτερόεντες ἀπὸ νευρῆφι θορόντες,
- πολλὰ δὲ χερμάδια μεγάλʼ ἀσπίδας ἐστυφέλιξαν
- μαρναμένων ἀμφʼ αὐτόν· ὃ δʼ ἐν στροφάλιγγι κονίης
- κεῖτο μέγας μεγαλωστί, λελασμένος ἱπποσυνάων.
- ὄφρα μὲν Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει,
- τόφρα μάλʼ ἀμφοτέρων βέλεʼ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·
- ἦμος δʼ Ἠέλιος μετενίσετο βουλυτὸν δέ,
- καὶ τότε δή ῥʼ ὑπὲρ αἶσαν Ἀχαιοὶ φέρτεροι ἦσαν.
- ἐκ μὲν Κεβριόνην βελέων ἥρωα ἔρυσσαν
- Τρώων ἐξ ἐνοπῆς, καὶ ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἕλοντο,
- Πάτροκλος δὲ Τρωσὶ κακὰ φρονέων ἐνόρουσε.
- τρὶς μὲν ἔπειτʼ ἐπόρουσε θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ
- σμερδαλέα ἰάχων, τρὶς δʼ ἐννέα φῶτας ἔπεφνεν.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος,
- ἔνθʼ ἄρα τοι Πάτροκλε φάνη βιότοιο τελευτή·
- ἤντετο γάρ τοι Φοῖβος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
- δεινός· ὃ μὲν τὸν ἰόντα κατὰ κλόνον οὐκ ἐνόησεν,
- ἠέρι γὰρ πολλῇ κεκαλυμμένος ἀντεβόλησε·
- στῆ δʼ ὄπιθεν, πλῆξεν δὲ μετάφρενον εὐρέε τʼ ὤμω
- χειρὶ καταπρηνεῖ, στρεφεδίνηθεν δέ οἱ ὄσσε.
- τοῦ δʼ ἀπὸ μὲν κρατὸς κυνέην βάλε Φοῖβος Ἀπόλλων·
- ἣ δὲ κυλινδομένη καναχὴν ἔχε ποσσὶν ὑφʼ ἵππων
- αὐλῶπις τρυφάλεια, μιάνθησαν δὲ ἔθειραι
- αἵματι καὶ κονίῃσι· πάρος γε μὲν οὐ θέμις ἦεν
- ἱππόκομον πήληκα μιαίνεσθαι κονίῃσιν,
- ἀλλʼ ἀνδρὸς θείοιο κάρη χαρίεν τε μέτωπον
- ῥύετʼ Ἀχιλλῆος· τότε δὲ Ζεὺς Ἕκτορι δῶκεν
- ᾗ κεφαλῇ φορέειν, σχεδόθεν δέ οἱ ἦεν ὄλεθρος.
- πᾶν δέ οἱ ἐν χείρεσσιν ἄγη δολιχόσκιον ἔγχος
- βριθὺ μέγα στιβαρὸν κεκορυθμένον· αὐτὰρ ἀπʼ ὤμων
- ἀσπὶς σὺν τελαμῶνι χαμαὶ πέσε τερμιόεσσα.
- λῦσε δέ οἱ θώρηκα ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων.
- τὸν δʼ ἄτη φρένας εἷλε, λύθεν δʼ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα,
- στῆ δὲ ταφών· ὄπιθεν δὲ μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ
- ὤμων μεσσηγὺς σχεδόθεν βάλε Δάρδανος ἀνὴρ
- Πανθοΐδης Εὔφορβος, ὃς ἡλικίην ἐκέκαστο
- ἔγχεΐ θʼ ἱπποσύνῃ τε πόδεσσί τε καρπαλίμοισι·
- καὶ γὰρ δὴ τότε φῶτας ἐείκοσι βῆσεν ἀφʼ ἵππων
- πρῶτʼ ἐλθὼν σὺν ὄχεσφι διδασκόμενος πολέμοιο·
- ὅς τοι πρῶτος ἐφῆκε βέλος Πατρόκλεες ἱππεῦ
- οὐδὲ δάμασσʼ· ὃ μὲν αὖτις ἀνέδραμε, μίκτο δʼ ὁμίλῳ,
- ἐκ χροὸς ἁρπάξας δόρυ μείλινον, οὐδʼ ὑπέμεινε
- Πάτροκλον γυμνόν περ ἐόντʼ ἐν δηϊοτῆτι.
- Πάτροκλος δὲ θεοῦ πληγῇ καὶ δουρὶ δαμασθεὶς
- ἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρʼ ἀλεείνων.
- Ἕκτωρ δʼ ὡς εἶδεν Πατροκλῆα μεγάθυμον
- ἂψ ἀναχαζόμενον βεβλημένον ὀξέϊ χαλκῷ,
- ἀγχίμολόν ῥά οἱ ἦλθε κατὰ στίχας, οὖτα δὲ δουρὶ
- νείατον ἐς κενεῶνα, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·
- δούπησεν δὲ πεσών, μέγα δʼ ἤκαχε λαὸν Ἀχαιῶν·
- ὡς δʼ ὅτε σῦν ἀκάμαντα λέων ἐβιήσατο χάρμῃ,
- ὥ τʼ ὄρεος κορυφῇσι μέγα φρονέοντε μάχεσθον
- πίδακος ἀμφʼ ὀλίγης· ἐθέλουσι δὲ πιέμεν ἄμφω·
- πολλὰ δέ τʼ ἀσθμαίνοντα λέων ἐδάμασσε βίηφιν·
- ὣς πολέας πεφνόντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν
- Ἕκτωρ Πριαμίδης σχεδὸν ἔγχεϊ θυμὸν ἀπηύρα,
- καί οἱ ἐπευχόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- Πάτροκλʼ ἦ που ἔφησθα πόλιν κεραϊξέμεν ἁμήν,
- Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας
- ἄξειν ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
- νήπιε· τάων δὲ πρόσθʼ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι
- ποσσὶν ὀρωρέχαται πολεμίζειν· ἔγχεϊ δʼ αὐτὸς
- Τρωσὶ φιλοπτολέμοισι μεταπρέπω, ὅ σφιν ἀμύνω
- ἦμαρ ἀναγκαῖον· σὲ δέ τʼ ἐνθάδε γῦπες ἔδονται.
- ἆ δείλʼ, οὐδέ τοι ἐσθλὸς ἐὼν χραίσμησεν Ἀχιλλεύς,
- ὅς πού τοι μάλα πολλὰ μένων ἐπετέλλετʼ ἰόντι·
- μή μοι πρὶν ἰέναι Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε
- νῆας ἔπι γλαφυρὰς πρὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
- αἱματόεντα χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι.
- ὥς πού σε προσέφη, σοὶ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθε.
- τὸν δʼ ὀλιγοδρανέων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ·
- ἤδη νῦν Ἕκτορ μεγάλʼ εὔχεο· σοὶ γὰρ ἔδωκε
- νίκην Ζεὺς Κρονίδης καὶ Ἀπόλλων, οἵ με δάμασσαν
- ῥηιδίως· αὐτοὶ γὰρ ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἕλοντο.
- τοιοῦτοι δʼ εἴ πέρ μοι ἐείκοσιν ἀντεβόλησαν,
- πάντές κʼ αὐτόθʼ ὄλοντο ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ δαμέντες.
- ἀλλά με μοῖρʼ ὀλοὴ καὶ Λητοῦς ἔκτανεν υἱός,
- ἀνδρῶν δʼ Εὔφορβος· σὺ δέ με τρίτος ἐξεναρίζεις.
- ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
- οὔ θην οὐδʼ αὐτὸς δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη
- ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιὴ
- χερσὶ δαμέντʼ Ἀχιλῆος ἀμύμονος Αἰακίδαο.
- ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψε·
- ψυχὴ δʼ ἐκ ῥεθέων πταμένη Ἄϊδος δὲ βεβήκει
- ὃν πότμον γοόωσα λιποῦσʼ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην.
- τὸν καὶ τεθνηῶτα προσηύδα φαίδιμος Ἕκτωρ·
- Πατρόκλεις τί νύ μοι μαντεύεαι αἰπὺν ὄλεθρον;
- τίς δʼ οἶδʼ εἴ κʼ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο
- φθήῃ ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσαι;
- ὣς ἄρα φωνήσας δόρυ χάλκεον ἐξ ὠτειλῆς
- εἴρυσε λὰξ προσβάς, τὸν δʼ ὕπτιον ὦσʼ ἀπὸ δουρός.
- αὐτίκα δὲ ξὺν δουρὶ μετʼ Αὐτομέδοντα βεβήκει
- ἀντίθεον θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο·
- ἵετο γὰρ βαλέειν· τὸν δʼ ἔκφερον ὠκέες ἵπποι
- ἄμβροτοι, οὓς Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.
- οὐδʼ ἔλαθʼ Ἀτρέος υἱὸν ἀρηΐφιλον Μενέλαον
- Πάτροκλος Τρώεσσι δαμεὶς ἐν δηϊοτῆτι.
- βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ,
- ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτῷ βαῖνʼ ὥς τις περὶ πόρτακι μήτηρ
- πρωτοτόκος κινυρὴ οὐ πρὶν εἰδυῖα τόκοιο·
- ὣς περὶ Πατρόκλῳ βαῖνε ξανθὸς Μενέλαος.
- πρόσθε δέ οἱ δόρυ τʼ ἔσχε καὶ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην,
- τὸν κτάμεναι μεμαὼς ὅς τις τοῦ γʼ ἀντίος ἔλθοι.
- οὐδʼ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε
- Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος· ἄγχι δʼ ἄρʼ αὐτοῦ
- ἔστη, καὶ προσέειπεν ἀρηΐφιλον Μενέλαον·
- Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ὄρχαμε λαῶν
- χάζεο, λεῖπε δὲ νεκρόν, ἔα δʼ ἔναρα βροτόεντα·
- οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶν τʼ ἐπικούρων
- Πάτροκλον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·
- τώ με ἔα κλέος ἐσθλὸν ἐνὶ Τρώεσσιν ἀρέσθαι,
- μή σε βάλω, ἀπὸ δὲ μελιηδέα θυμὸν ἕλωμαι.
- τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·
- Ζεῦ πάτερ οὐ μὲν καλὸν ὑπέρβιον εὐχετάασθαι.
- οὔτʼ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔτε λέοντος
- οὔτε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος, οὗ τε μέγιστος
- θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει,
- ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.
- οὐδὲ μὲν οὐδὲ βίη Ὑπερήνορος ἱπποδάμοιο
- ἧς ἥβης ἀπόνηθʼ, ὅτε μʼ ὤνατο καί μʼ ὑπέμεινε
- καί μʼ ἔφατʼ ἐν Δαναοῖσιν ἐλέγχιστον πολεμιστὴν
- ἔμμεναι· οὐδέ ἕ φημι πόδεσσί γε οἷσι κιόντα
- εὐφρῆναι ἄλοχόν τε φίλην κεδνούς τε τοκῆας.
- ὥς θην καὶ σὸν ἐγὼ λύσω μένος εἴ κέ μευ ἄντα
- στήῃς· ἀλλά σʼ ἔγωγʼ ἀναχωρήσαντα κελεύω
- ἐς πληθὺν ἰέναι, μηδʼ ἀντίος ἵστασʼ ἐμεῖο
- πρίν τι κακὸν παθέειν· ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.
- ὣς φάτο, τὸν δʼ οὐ πεῖθεν· ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·
- νῦν μὲν δὴ Μενέλαε διοτρεφὲς ἦ μάλα τείσεις
- γνωτὸν ἐμὸν τὸν ἔπεφνες, ἐπευχόμενος δʼ ἀγορεύεις,
- χήρωσας δὲ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο,
- ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας.
- ἦ κέ σφιν δειλοῖσι γόου κατάπαυμα γενοίμην
- εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν τε τεὴν καὶ τεύχεʼ ἐνείκας
- Πάνθῳ ἐν χείρεσσι βάλω καὶ Φρόντιδι δίῃ.
- ἀλλʼ οὐ μὰν ἔτι δηρὸν ἀπείρητος πόνος ἔσται
- οὐδʼ ἔτʼ ἀδήριτος ἤτʼ ἀλκῆς ἤτε φόβοιο.
- ὣς εἰπὼν οὔτησε κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην·
- οὐδʼ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ
- ἀσπίδʼ ἐνὶ κρατερῇ· ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ
- Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·
- ἂψ δʼ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα
- νύξʼ, ἐπὶ δʼ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·
- ἀντικρὺ δʼ ἁπαλοῖο διʼ αὐχένος ἤλυθʼ ἀκωκή,
- δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχεʼ ἐπʼ αὐτῷ.
- αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι
- πλοχμοί θʼ, οἳ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο.
- οἷον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης
- χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, ὅθʼ ἅλις ἀναβέβροχεν ὕδωρ,
- καλὸν τηλεθάον· τὸ δέ τε πνοιαὶ δονέουσι
- παντοίων ἀνέμων, καί τε βρύει ἄνθεϊ λευκῷ·
- ἐλθὼν δʼ ἐξαπίνης ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ
- βόθρου τʼ ἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσσʼ ἐπὶ γαίῃ·
- τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον
- Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχεʼ ἐσύλα.
- ὡς δʼ ὅτε τίς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθὼς
- βοσκομένης ἀγέλης βοῦν ἁρπάσῃ ἥ τις ἀρίστη·
- τῆς δʼ ἐξ αὐχένʼ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι
- πρῶτον, ἔπειτα δέ θʼ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει
- δῃῶν· ἀμφὶ δὲ τόν γε κύνες τʼ ἄνδρές τε νομῆες
- πολλὰ μάλʼ ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐδʼ ἐθέλουσιν
- ἀντίον ἐλθέμεναι· μάλα γὰρ χλωρὸν δέος αἱρεῖ·
- ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα
- ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.
- ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοΐδαο
- Ἀτρεΐδης, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων,
- ὅς ῥά οἱ Ἕκτορʼ ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ
- ἀνέρι εἰσάμενος Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ·
- καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- Ἕκτορ νῦν σὺ μὲν ὧδε θέεις ἀκίχητα διώκων
- ἵππους Αἰακίδαο δαΐφρονος· οἳ δʼ ἀλεγεινοὶ
- ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδʼ ὀχέεσθαι
- ἄλλῳ γʼ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.
- τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς
- Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε
- Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.
- ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν,
- Ἕκτορα δʼ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·
- πάπτηνεν δʼ ἄρʼ ἔπειτα κατὰ στίχας, αὐτίκα δʼ ἔγνω
- τὸν μὲν ἀπαινύμενον κλυτὰ τεύχεα, τὸν δʼ ἐπὶ γαίῃ
- κείμενον· ἔρρει δʼ αἷμα κατʼ οὐταμένην ὠτειλήν.
- βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ
- ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο
- ἀσβέστῳ· οὐδʼ υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας·
- ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
- ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ
- Πάτροκλόν θʼ, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκʼ ἐνθάδε τιμῆς,
- μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται.
- εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι
- αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσʼ ἕνα πολλοί·
- Τρῶας δʼ ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ.
- ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;
- ὁππότʼ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι
- ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.
- τώ μʼ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται
- Ἕκτορι χωρήσαντʼ, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.
- εἰ δέ που Αἴαντός γε βοὴν ἀγαθοῖο πυθοίμην,
- ἄμφω κʼ αὖτις ἰόντες ἐπιμνησαίμεθα χάρμης
- καὶ πρὸς δαίμονά περ, εἴ πως ἐρυσαίμεθα νεκρὸν
- Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ· κακῶν δέ κε φέρτατον εἴη.
- εἷος ὁ ταῦθʼ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
- τόφρα δʼ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον· ἦρχε δʼ ἄρʼ Ἕκτωρ.
- αὐτὰρ ὅ γʼ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, λεῖπε δὲ νεκρὸν
- ἐντροπαλιζόμενος ὥς τε λὶς ἠϋγένειος,
- ὅν ῥα κύνες τε καὶ ἄνδρες ἀπὸ σταθμοῖο δίωνται
- ἔγχεσι καὶ φωνῇ· τοῦ δʼ ἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ
- παχνοῦται, ἀέκων δέ τʼ ἔβη ἀπὸ μεσσαύλοιο·
- ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο κίε ξανθὸς Μενέλαος.
- στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων
- παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.
- τὸν δὲ μάλʼ αἶψʼ ἐνόησε μάχης ἐπʼ ἀριστερὰ πάσης
- θαρσύνονθʼ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι·
- θεσπέσιον γάρ σφιν φόβον ἔμβαλε Φοῖβος Ἀπόλλων·
- βῆ δὲ θέειν, εἶθαρ δὲ παριστάμενος ἔπος ηὔδα.
- Αἶαν δεῦρο πέπον, περὶ Πατρόκλοιο θανόντος
- σπεύσομεν, αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν
- γυμνόν· ἀτὰρ τά γε τεύχεʼ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.
- ὣς ἔφατʼ, Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε·
- βῆ δὲ διὰ προμάχων, ἅμα δὲ ξανθὸς Μενέλαος.
- Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχεʼ ἀπηύρα,
- ἕλχʼ ἵνʼ ἀπʼ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ,
- τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.
- Αἴας δʼ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον·
- Ἕκτωρ δʼ ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθʼ ἑταίρων,
- ἐς δίφρον δʼ ἀνόρουσε· δίδου δʼ ὅ γε τεύχεα καλὰ
- Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.
- Αἴας δʼ ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας
- ἑστήκει ὥς τίς τε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν,
- ᾧ ῥά τε νήπιʼ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ