Iliad
Homer
Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.
- ἤγαγεν ἐξ Ἀμυδῶνος ἀπʼ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος·
- τὸν βάλε δεξιὸν ὦμον· ὃ δʼ ὕπτιος ἐν κονίῃσι
- κάππεσεν οἰμώξας, ἕταροι δέ μιν ἀμφεφόβηθεν
- Παίονες· ἐν γὰρ Πάτροκλος φόβον ἧκεν ἅπασιν
- ἡγεμόνα κτείνας, ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.
- ἐκ νηῶν δʼ ἔλασεν, κατὰ δʼ ἔσβεσεν αἰθόμενον πῦρ.
- ἡμιδαὴς δʼ ἄρα νηῦς λίπετʼ αὐτόθι· τοὶ δὲ φόβηθεν
- Τρῶες θεσπεσίῳ ὁμάδῳ· Δαναοὶ δʼ ἐπέχυντο
- νῆας ἀνὰ γλαφυράς· ὅμαδος δʼ ἀλίαστος ἐτύχθη.
- ὡς δʼ ὅτʼ ἀφʼ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο
- κινήσῃ πυκινὴν νεφέλην στεροπηγερέτα Ζεύς,
- ἔκ τʼ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι
- καὶ νάπαι, οὐρανόθεν δʼ ἄρʼ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ,
- ὣς Δαναοὶ νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ
- τυτθὸν ἀνέπνευσαν, πολέμου δʼ οὐ γίγνετʼ ἐρωή·
- οὐ γάρ πώ τι Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπʼ Ἀχαιῶν
- προτροπάδην φοβέοντο μελαινάων ἀπὸ νηῶν,
- ἀλλʼ ἔτʼ ἄρʼ ἀνθίσταντο, νεῶν δʼ ὑπόεικον ἀνάγκῃ.
- ἔνθα δʼ ἀνὴρ ἕλεν ἄνδρα κεδασθείσης ὑσμίνης
- ἡγεμόνων. πρῶτος δὲ Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς
- αὐτίκʼ ἄρα στρεφθέντος Ἀρηϊλύκου βάλε μηρὸν
- ἔγχεϊ ὀξυόεντι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·
- ῥῆξεν δʼ ὀστέον ἔγχος, ὃ δὲ πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ
- κάππεσʼ· ἀτὰρ Μενέλαος ἀρήϊος οὖτα Θόαντα
- στέρνον γυμνωθέντα παρʼ ἀσπίδα, λῦσε δὲ γυῖα.
- Φυλεΐδης δʼ Ἄμφικλον ἐφορμηθέντα δοκεύσας
- ἔφθη ὀρεξάμενος πρυμνὸν σκέλος, ἔνθα πάχιστος
- μυὼν ἀνθρώπου πέλεται· περὶ δʼ ἔγχεος αἰχμῇ
- νεῦρα διεσχίσθη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.
- Νεστορίδαι δʼ ὃ μὲν οὔτασʼ Ἀτύμνιον ὀξέϊ δουρὶ
- Ἀντίλοχος, λαπάρης δὲ διήλασε χάλκεον ἔγχος·
- ἤριπε δὲ προπάροιθε. Μάρις δʼ αὐτοσχεδὰ δουρὶ
- Ἀντιλόχῳ ἐπόρουσε κασιγνήτοιο χολωθεὶς
- στὰς πρόσθεν νέκυος· τοῦ δʼ ἀντίθεος Θρασυμήδης
- ἔφθη ὀρεξάμενος πρὶν οὐτάσαι, οὐδʼ ἀφάμαρτεν,
- ὦμον ἄφαρ· πρυμνὸν δὲ βραχίονα δουρὸς ἀκωκὴ
- δρύψʼ ἀπὸ μυώνων, ἀπὸ δʼ ὀστέον ἄχρις ἄραξε·
- δούπησεν δὲ πεσών, κατὰ δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.
- ὣς τὼ μὲν δοιοῖσι κασιγνήτοισι δαμέντε
- βήτην εἰς Ἔρεβος Σαρπηδόνος ἐσθλοὶ ἑταῖροι
- υἷες ἀκοντισταὶ Ἀμισωδάρου, ὅς ῥα Χίμαιραν
- θρέψεν ἀμαιμακέτην πολέσιν κακὸν ἀνθρώποισιν.
- Αἴας δὲ Κλεόβουλον Ὀϊλιάδης ἐπορούσας
- ζωὸν ἕλε βλαφθέντα κατὰ κλόνον· ἀλλά οἱ αὖθι
- λῦσε μένος πλήξας ξίφει αὐχένα κωπήεντι.
- πᾶν δʼ ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι· τὸν δὲ κατʼ ὄσσε
- ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.
- Πηνέλεως δὲ Λύκων τε συνέδραμον· ἔγχεσι μὲν γὰρ
- ἤμβροτον ἀλλήλων, μέλεον δʼ ἠκόντισαν ἄμφω·
- τὼ δʼ αὖτις ξιφέεσσι συνέδραμον. ἔνθα Λύκων μὲν
- ἱπποκόμου κόρυθος φάλον ἤλασεν, ἀμφὶ δὲ καυλὸν
- φάσγανον ἐρραίσθη· ὃ δʼ ὑπʼ οὔατος αὐχένα θεῖνε
- Πηνέλεως, πᾶν δʼ εἴσω ἔδυ ξίφος, ἔσχεθε δʼ οἶον
- δέρμα, παρηέρθη δὲ κάρη, ὑπέλυντο δὲ γυῖα.
- Μηριόνης δʼ Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι
- νύξʼ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·
- ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, κατὰ δʼ ὀφθαλμῶν κέχυτʼ ἀχλύς.
- Ἰδομενεὺς δʼ Ἐρύμαντα κατὰ στόμα νηλέϊ χαλκῷ
- νύξε· τὸ δʼ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησε
- νέρθεν ὑπʼ ἐγκεφάλοιο, κέασσε δʼ ἄρʼ ὀστέα λευκά·
- ἐκ δʼ ἐτίναχθεν ὀδόντες, ἐνέπλησθεν δέ οἱ ἄμφω
- αἵματος ὀφθαλμοί· τὸ δʼ ἀνὰ στόμα καὶ κατὰ ῥῖνας
- πρῆσε χανών· θανάτου δὲ μέλαν νέφος ἀμφεκάλυψεν.
- οὗτοι ἄρʼ ἡγεμόνες Δαναῶν ἕλον ἄνδρα ἕκαστος.
- ὡς δὲ λύκοι ἄρνεσσιν ἐπέχραον ἢ ἐρίφοισι
- σίνται ὑπʼ ἐκ μήλων αἱρεύμενοι, αἵ τʼ ἐν ὄρεσσι
- ποιμένος ἀφραδίῃσι διέτμαγεν· οἳ δὲ ἰδόντες
- αἶψα διαρπάζουσιν ἀνάλκιδα θυμὸν ἐχούσας·
- ὣς Δαναοὶ Τρώεσσιν ἐπέχραον· οἳ δὲ φόβοιο
- δυσκελάδου μνήσαντο, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.
- Αἴας δʼ ὃ μέγας αἰὲν ἐφʼ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ
- ἵετʼ ἀκοντίσσαι· ὃ δὲ ἰδρείῃ πολέμοιο
- ἀσπίδι ταυρείῃ κεκαλυμμένος εὐρέας ὤμους
- σκέπτετʼ ὀϊστῶν τε ῥοῖζον καὶ δοῦπον ἀκόντων.
- ἦ μὲν δὴ γίγνωσκε μάχης ἑτεραλκέα νίκην·
- ἀλλὰ καὶ ὧς ἀνέμιμνε, σάω δʼ ἐρίηρας ἑταίρους.
- ὡς δʼ ὅτʼ ἀπʼ Οὐλύμπου νέφος ἔρχεται οὐρανὸν εἴσω
- αἰθέρος ἐκ δίης, ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ,
- ὣς τῶν ἐκ νηῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε,
- οὐδὲ κατὰ μοῖραν πέραον πάλιν. Ἕκτορα δʼ ἵπποι
- ἔκφερον ὠκύποδες σὺν τεύχεσι, λεῖπε δὲ λαὸν
- Τρωϊκόν, οὓς ἀέκοντας ὀρυκτὴ τάφρος ἔρυκε.
- πολλοὶ δʼ ἐν τάφρῳ ἐρυσάρματες ὠκέες ἵπποι
- ἄξαντʼ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ λίπον ἅρματʼ ἀνάκτων,
- Πάτροκλος δʼ ἕπετο σφεδανὸν Δαναοῖσι κελεύων
- Τρωσὶ κακὰ φρονέων· οἳ δὲ ἰαχῇ τε φόβῳ τε
- πάσας πλῆσαν ὁδούς, ἐπεὶ ἂρ τμάγεν· ὕψι δʼ ἀέλλη
- σκίδναθʼ ὑπὸ νεφέων, τανύοντο δὲ μώνυχες ἵπποι
- ἄψορρον προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.
- Πάτροκλος δʼ ᾗ πλεῖστον ὀρινόμενον ἴδε λαόν,
- τῇ ῥʼ ἔχʼ ὁμοκλήσας· ὑπὸ δʼ ἄξοσι φῶτες ἔπιπτον
- πρηνέες ἐξ ὀχέων, δίφροι δʼ ἀνακυμβαλίαζον.
- ἀντικρὺ δʼ ἄρα τάφρον ὑπέρθορον ὠκέες ἵπποι
- ἄμβροτοι, οὓς Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα,
- πρόσσω ἱέμενοι, ἐπὶ δʼ Ἕκτορι κέκλετο θυμός·
- ἵετο γὰρ βαλέειν· τὸν δʼ ἔκφερον ὠκέες ἵπποι.
- ὡς δʼ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν
- ἤματʼ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ
- Ζεύς, ὅτε δή ῥʼ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ,
- οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας,
- ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·
- τῶν δέ τε πάντες μὲν ποταμοὶ πλήθουσι ῥέοντες,
- πολλὰς δὲ κλιτῦς τότʼ ἀποτμήγουσι χαράδραι,
- ἐς δʼ ἅλα πορφυρέην μεγάλα στενάχουσι ῥέουσαι
- ἐξ ὀρέων ἐπικάρ, μινύθει δέ τε ἔργʼ ἀνθρώπων·
- ὣς ἵπποι Τρῳαὶ μεγάλα στενάχοντο θέουσαι.
- Πάτροκλος δʼ ἐπεὶ οὖν πρώτας ἐπέκερσε φάλαγγας,
- ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλιμπετές, οὐδὲ πόληος
- εἴα ἱεμένους ἐπιβαινέμεν, ἀλλὰ μεσηγὺ
- νηῶν καὶ ποταμοῦ καὶ τείχεος ὑψηλοῖο
- κτεῖνε μεταΐσσων, πολέων δʼ ἀπετίνυτο ποινήν.
- ἔνθʼ ἤτοι Πρόνοον πρῶτον βάλε δουρὶ φαεινῷ
- στέρνον γυμνωθέντα παρʼ ἀσπίδα, λῦσε δὲ γυῖα·
- δούπησεν δὲ πεσών· ὃ δὲ Θέστορα Ἤνοπος υἱὸν
- δεύτερον ὁρμηθείς· ὃ μὲν εὐξέστῳ ἐνὶ δίφρῳ
- ἧστο ἀλείς· ἐκ γὰρ πλήγη φρένας, ἐκ δʼ ἄρα χειρῶν
- ἡνία ἠΐχθησαν· ὃ δʼ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς
- γναθμὸν δεξιτερόν, διὰ δʼ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων,
- ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φὼς
- πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν
- ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ·
- ὣς ἕλκʼ ἐκ δίφροιο κεχηνότα δουρὶ φαεινῷ,
- κὰδ δʼ ἄρʼ ἐπὶ στόμʼ ἔωσε· πεσόντα δέ μιν λίπε θυμός.
- αὐτὰρ ἔπειτʼ Ἐρύλαον ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ
- μέσσην κὰκ κεφαλήν· ἣ δʼ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη
- ἐν κόρυθι βριαρῇ· ὃ δʼ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ
- κάππεσεν, ἀμφὶ δέ μιν θάνατος χύτο θυμοραϊστής.
- αὐτὰρ ἔπειτʼ Ἐρύμαντα καὶ Ἀμφοτερὸν καὶ Ἐπάλτην
- Τληπόλεμόν τε Δαμαστορίδην Ἐχίον τε Πύριν τε
- Ἰφέα τʼ Εὔιππόν τε καὶ Ἀργεάδην Πολύμηλον
- πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.
- Σαρπηδὼν δʼ ὡς οὖν ἴδʼ ἀμιτροχίτωνας ἑταίρους
- χέρσʼ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμέντας,
- κέκλετʼ ἄρʼ ἀντιθέοισι καθαπτόμενος Λυκίοισιν·
- αἰδὼς ὦ Λύκιοι· πόσε φεύγετε; νῦν θοοὶ ἔστε.
- ἀντήσω γὰρ ἐγὼ τοῦδʼ ἀνέρος, ὄφρα δαείω
- ὅς τις ὅδε κρατέει καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε
- Τρῶας, ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατʼ ἔλυσεν.
- ἦ ῥα, καὶ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.
- Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἐπεὶ ἴδεν ἔκθορε δίφρου.
- οἳ δʼ ὥς τʼ αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες ἀγκυλοχεῖλαι
- πέτρῃ ἐφʼ ὑψηλῇ μεγάλα κλάζοντε μάχωνται,
- ὣς οἳ κεκλήγοντες ἐπʼ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.
- τοὺς δὲ ἰδὼν ἐλέησε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω,
- Ἥρην δὲ προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε·
- ὤ μοι ἐγών, ὅ τέ μοι Σαρπηδόνα φίλτατον ἀνδρῶν
- μοῖρʼ ὑπὸ Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι.
- διχθὰ δέ μοι κραδίη μέμονε φρεσὶν ὁρμαίνοντι,
- ἤ μιν ζωὸν ἐόντα μάχης ἄπο δακρυοέσσης
- θείω ἀναρπάξας Λυκίης ἐν πίονι δήμῳ,
- ἦ ἤδη ὑπὸ χερσὶ Μενοιτιάδαο δαμάσσω.
- τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·
- αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.
- ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ
- ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι;
- ἔρδʼ· ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι.
- ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
- αἴ κε ζὼν πέμψῃς Σαρπηδόνα ὃν δὲ δόμον δέ,
- φράζεο μή τις ἔπειτα θεῶν ἐθέλῃσι καὶ ἄλλος
- πέμπειν ὃν φίλον υἱὸν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης·
- πολλοὶ γὰρ περὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο μάχονται
- υἱέες ἀθανάτων, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἐνήσεις.
- ἀλλʼ εἴ τοι φίλος ἐστί, τεὸν δʼ ὀλοφύρεται ἦτορ,
- ἤτοι μέν μιν ἔασον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
- χέρσʼ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι·
- αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών,
- πέμπειν μιν θάνατόν τε φέρειν καὶ νήδυμον ὕπνον
- εἰς ὅ κε δὴ Λυκίης εὐρείης δῆμον ἵκωνται,
- ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε
- τύμβῳ τε στήλῃ τε· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.
- ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
- αἱματοέσσας δὲ ψιάδας κατέχευεν ἔραζε
- παῖδα φίλον τιμῶν, τόν οἱ Πάτροκλος ἔμελλε
- φθίσειν ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.
- οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,
- ἔνθʼ ἤτοι Πάτροκλος ἀγακλειτὸν Θρασύμηλον,
- ὅς ῥʼ ἠῢς θεράπων Σαρπηδόνος ἦεν ἄνακτος,
- τὸν βάλε νείαιραν κατὰ γαστέρα, λῦσε δὲ γυῖα.
- Σαρπηδὼν δʼ αὐτοῦ μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ
- δεύτερον ὁρμηθείς, ὃ δὲ Πήδασον οὔτασεν ἵππον
- ἔγχεϊ δεξιὸν ὦμον· ὃ δʼ ἔβραχε θυμὸν ἀΐσθων,
- κὰδ δʼ ἔπεσʼ ἐν κονίῃσι μακών, ἀπὸ δʼ ἔπτατο θυμός.
- τὼ δὲ διαστήτην, κρίκε δὲ ζυγόν, ἡνία δέ σφι
- σύγχυτʼ, ἐπεὶ δὴ κεῖτο παρήορος ἐν κονίῃσι.
- τοῖο μὲν Αὐτομέδων δουρικλυτὸς εὕρετο τέκμωρ·
- σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ
- ἀΐξας ἀπέκοψε παρήορον οὐδʼ ἐμάτησε·
- τὼ δʼ ἰθυνθήτην, ἐν δὲ ῥυτῆρσι τάνυσθεν·
- τὼ δʼ αὖτις συνίτην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο.
- ἔνθʼ αὖ Σαρπηδὼν μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ,
- Πατρόκλου δʼ ὑπὲρ ὦμον ἀριστερὸν ἤλυθʼ ἀκωκὴ
- ἔγχεος, οὐδʼ ἔβαλʼ αὐτόν· ὃ δʼ ὕστερος ὄρνυτο χαλκῷ
- Πάτροκλος· τοῦ δʼ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός,
- ἀλλʼ ἔβαλʼ ἔνθʼ ἄρα τε φρένες ἔρχαται ἀμφʼ ἁδινὸν κῆρ.
- ἤριπε δʼ ὡς ὅτε τις δρῦς ἤριπεν ἢ ἀχερωῒς
- ἠὲ πίτυς βλωθρή, τήν τʼ οὔρεσι τέκτονες ἄνδρες
- ἐξέταμον πελέκεσσι νεήκεσι νήϊον εἶναι·
- ὣς ὃ πρόσθʼ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς
- βεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης.
- ἠΰτε ταῦρον ἔπεφνε λέων ἀγέληφι μετελθὼν
- αἴθωνα μεγάθυμον ἐν εἰλιπόδεσσι βόεσσι,
- ὤλετό τε στενάχων ὑπὸ γαμφηλῇσι λέοντος,
- ὣς ὑπὸ Πατρόκλῳ Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων
- κτεινόμενος μενέαινε, φίλον δʼ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·
- Γλαῦκε πέπον πολεμιστὰ μετʼ ἀνδράσι νῦν σε μάλα χρὴ
- αἰχμητήν τʼ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν·
- νῦν τοι ἐελδέσθω πόλεμος κακός, εἰ θοός ἐσσι.
- πρῶτα μὲν ὄτρυνον Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας
- πάντῃ ἐποιχόμενος Σαρπηδόνος ἀμφιμάχεσθαι·
- αὐτὰρ ἔπειτα καὶ αὐτὸς ἐμεῦ πέρι μάρναο χαλκῷ.
- σοὶ γὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα κατηφείη καὶ ὄνειδος
- ἔσσομαι ἤματα πάντα διαμπερές, εἴ κέ μʼ Ἀχαιοὶ
- τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.
- ἀλλʼ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.
- ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψεν
- ὀφθαλμοὺς ῥῖνάς θʼ· ὃ δὲ λὰξ ἐν στήθεσι βαίνων
- ἐκ χροὸς ἕλκε δόρυ, προτὶ δὲ φρένες αὐτῷ ἕποντο·
- τοῖο δʼ ἅμα ψυχήν τε καὶ ἔγχεος ἐξέρυσʼ αἰχμήν.
- Μυρμιδόνες δʼ αὐτοῦ σχέθον ἵππους φυσιόωντας
- ἱεμένους φοβέεσθαι, ἐπεὶ λίπον ἅρματʼ ἀνάκτων.
- Γλαύκῳ δʼ αἰνὸν ἄχος γένετο φθογγῆς ἀΐοντι·
- ὠρίνθη δέ οἱ ἦτορ ὅ τʼ οὐ δύνατο προσαμῦναι.
- χειρὶ δʼ ἑλὼν ἐπίεζε βραχίονα· τεῖρε γὰρ αὐτὸν
- ἕλκος, ὃ δή μιν Τεῦκρος ἐπεσσύμενον βάλεν ἰῷ
- τείχεος ὑψηλοῖο, ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύνων.
- εὐχόμενος δʼ ἄρα εἶπεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·
- κλῦθι ἄναξ ὅς που Λυκίης ἐν πίονι δήμῳ
- εἲς ἢ ἐνὶ Τροίῃ· δύνασαι δὲ σὺ πάντοσʼ ἀκούειν
- ἀνέρι κηδομένῳ, ὡς νῦν ἐμὲ κῆδος ἱκάνει.
- ἕλκος μὲν γὰρ ἔχω τόδε καρτερόν, ἀμφὶ δέ μοι χεὶρ
- ὀξείῃς ὀδύνῃσιν ἐλήλαται, οὐδέ μοι αἷμα
- τερσῆναι δύναται, βαρύθει δέ μοι ὦμος ὑπʼ αὐτοῦ·
- ἔγχος δʼ οὐ δύναμαι σχεῖν ἔμπεδον, οὐδὲ μάχεσθαι
- ἐλθὼν δυσμενέεσσιν. ἀνὴρ δʼ ὤριστος ὄλωλε
- Σαρπηδὼν Διὸς υἱός· ὃ δʼ οὐ οὗ παιδὸς ἀμύνει.
- ἀλλὰ σύ πέρ μοι ἄναξ τόδε καρτερὸν ἕλκος ἄκεσσαι,
- κοίμησον δʼ ὀδύνας, δὸς δὲ κράτος, ὄφρʼ ἑτάροισι
- κεκλόμενος Λυκίοισιν ἐποτρύνω πολεμίζειν,
- αὐτός τʼ ἀμφὶ νέκυι κατατεθνηῶτι μάχωμαι.
- ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.
- αὐτίκα παῦσʼ ὀδύνας ἀπὸ δʼ ἕλκεος ἀργαλέοιο
- αἷμα μέλαν τέρσηνε, μένος δέ οἱ ἔμβαλε θυμῷ.
- Γλαῦκος δʼ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ γήθησέν τε
- ὅττί οἱ ὦκʼ ἤκουσε μέγας θεὸς εὐξαμένοιο.
- πρῶτα μὲν ὄτρυνεν Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας
- πάντῃ ἐποιχόμενος Σαρπηδόνος ἀμφιμάχεσθαι·
- αὐτὰρ ἔπειτα μετὰ Τρῶας κίε μακρὰ βιβάσθων
- Πουλυδάμαντʼ ἔπι Πανθοΐδην καὶ Ἀγήνορα δῖον,
- βῆ δὲ μετʼ Αἰνείαν τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστήν,
- ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- Ἕκτορ νῦν δὴ πάγχυ λελασμένος εἰς ἐπικούρων,
- οἳ σέθεν εἵνεκα τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης
- θυμὸν ἀποφθινύθουσι· σὺ δʼ οὐκ ἐθέλεις ἐπαμύνειν.
- κεῖται Σαρπηδὼν Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων,
- ὃς Λυκίην εἴρυτο δίκῃσί τε καὶ σθένεϊ ᾧ·
- τὸν δʼ ὑπὸ Πατρόκλῳ δάμασʼ ἔγχεϊ χάλκεος Ἄρης.
- ἀλλὰ φίλοι πάρστητε, νεμεσσήθητε δὲ θυμῷ,
- μὴ ἀπὸ τεύχεʼ ἕλωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρὸν
- Μυρμιδόνες, Δαναῶν κεχολωμένοι ὅσσοι ὄλοντο,
- τοὺς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνομεν ἐγχείῃσιν.
- ὣς ἔφατο, Τρῶας δὲ κατὰ κρῆθεν λάβε πένθος
- ἄσχετον, οὐκ ἐπιεικτόν, ἐπεί σφισιν ἕρμα πόληος
- ἔσκε καὶ ἀλλοδαπός περ ἐών· πολέες γὰρ ἅμʼ αὐτῷ
- λαοὶ ἕποντʼ, ἐν δʼ αὐτὸς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι·
- βὰν δʼ ἰθὺς Δαναῶν λελιημένοι· ἦρχε δʼ ἄρά σφιν
- Ἕκτωρ χωόμενος Σαρπηδόνος. αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
- ὦρσε Μενοιτιάδεω Πατροκλῆος λάσιον κῆρ·
- Αἴαντε πρώτω προσέφη μεμαῶτε καὶ αὐτώ·
- Αἴαντε νῦν σφῶϊν ἀμύνεσθαι φίλον ἔστω,
- οἷοί περ πάρος ἦτε μετʼ ἀνδράσιν ἢ καὶ ἀρείους.
- κεῖται ἀνὴρ ὃς πρῶτος ἐσήλατο τεῖχος Ἀχαιῶν
- Σαρπηδών· ἀλλʼ εἴ μιν ἀεικισσαίμεθʼ ἑλόντες,
- τεύχεά τʼ ὤμοιιν ἀφελοίμεθα, καί τινʼ ἑταίρων
- αὐτοῦ ἀμυνομένων δαμασαίμεθα νηλέϊ χαλκῷ.
- ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ ἀλέξασθαι μενέαινον.
- οἳ δʼ ἐπεὶ ἀμφοτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας
- Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Μυρμιδόνες καὶ Ἀχαιοί,
- σύμβαλον ἀμφὶ νέκυι κατατεθνηῶτι μάχεσθαι
- δεινὸν ἀΰσαντες· μέγα δʼ ἔβραχε τεύχεα φωτῶν.
- Ζεὺς δʼ ἐπὶ νύκτʼ ὀλοὴν τάνυσε κρατερῇ ὑσμίνῃ,
- ὄφρα φίλῳ περὶ παιδὶ μάχης ὀλοὸς πόνος εἴη.
- ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·
- βλῆτο γὰρ οὔ τι κάκιστος ἀνὴρ μετὰ Μυρμιδόνεσσιν
- υἱὸς Ἀγακλῆος μεγαθύμου δῖος Ἐπειγεύς,
- ὅς ῥʼ ἐν Βουδείῳ εὖ ναιομένῳ ἤνασσε
- τὸ πρίν· ἀτὰρ τότε γʼ ἐσθλὸν ἀνεψιὸν ἐξεναρίξας
- ἐς Πηλῆʼ ἱκέτευσε καὶ ἐς Θέτιν ἀργυρόπεζαν·
- οἳ δʼ ἅμʼ Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι πέμπον ἕπεσθαι
- Ἴλιον εἰς εὔπωλον, ἵνα Τρώεσσι μάχοιτο.
- τόν ῥα τόθʼ ἁπτόμενον νέκυος βάλε φαίδιμος Ἕκτωρ
- χερμαδίῳ κεφαλήν· ἣ δʼ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη
- ἐν κόρυθι βριαρῇ· ὃ δʼ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ
- κάππεσεν, ἀμφὶ δέ μιν θάνατος χύτο θυμοραϊστής.
- Πατρόκλῳ δʼ ἄρʼ ἄχος γένετο φθιμένου ἑτάροιο,
- ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων ἴρηκι ἐοικὼς
- ὠκέϊ, ὅς τʼ ἐφόβησε κολοιούς τε ψῆράς τε·
- ὣς ἰθὺς Λυκίων Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε
- ἔσσυο καὶ Τρώων, κεχόλωσο δὲ κῆρ ἑτάροιο.
- καί ῥʼ ἔβαλε Σθενέλαον Ἰθαιμένεος φίλον υἱὸν
- αὐχένα χερμαδίῳ, ῥῆξεν δʼ ἀπὸ τοῖο τένοντας.
- χώρησαν δʼ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.
- ὅσση δʼ αἰγανέης ῥιπὴ ταναοῖο τέτυκται,
- ἥν ῥά τʼ ἀνὴρ ἀφέῃ πειρώμενος ἢ ἐν ἀέθλῳ
- ἠὲ καὶ ἐν πολέμῳ δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων,
- τόσσον ἐχώρησαν Τρῶες, ὤσαντο δʼ Ἀχαιοί.
- Γλαῦκος δὲ πρῶτος Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων
- ἐτράπετʼ, ἔκτεινεν δὲ Βαθυκλῆα μεγάθυμον
- Χάλκωνος φίλον υἱόν, ὃς Ἑλλάδι οἰκία ναίων
- ὄλβῳ τε πλούτῳ τε μετέπρεπε Μυρμιδόνεσσι.
- τὸν μὲν ἄρα Γλαῦκος στῆθος μέσον οὔτασε δουρὶ
- στρεφθεὶς ἐξαπίνης, ὅτε μιν κατέμαρπτε διώκων·
- δούπησεν δὲ πεσών· πυκινὸν δʼ ἄχος ἔλλαβʼ Ἀχαιούς,
- ὡς ἔπεσʼ ἐσθλὸς ἀνήρ· μέγα δὲ Τρῶες κεχάροντο,
- στὰν δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἰόντες ἀολλέες· οὐδʼ ἄρʼ Ἀχαιοὶ
- ἀλκῆς ἐξελάθοντο, μένος δʼ ἰθὺς φέρον αὐτῶν.
- ἔνθʼ αὖ Μηριόνης Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν
- Λαόγονον θρασὺν υἱὸν Ὀνήτορος, ὃς Διὸς ἱρεὺς
- Ἰδαίου ἐτέτυκτο, θεὸς δʼ ὣς τίετο δήμῳ.
- τὸν βάλʼ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος· ὦκα δὲ θυμὸς
- ᾤχετʼ ἀπὸ μελέων, στυγερὸς δʼ ἄρα μιν σκότος εἷλεν.
- Αἰνείας δʼ ἐπὶ Μηριόνῃ δόρυ χάλκεον ἧκεν·
- ἔλπετο γὰρ τεύξεσθαι ὑπασπίδια προβιβῶντος.
- ἀλλʼ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·
- πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δʼ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν
- οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δʼ οὐρίαχος πελεμίχθη
- ἔγχεος· ἔνθα δʼ ἔπειτʼ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.
- αἰχμὴ δʼ Αἰνείαο κραδαινομένη κατὰ γαίης
- ᾤχετʼ, ἐπεί ῥʼ ἅλιον στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν.
- Αἰνείας δʼ ἄρα θυμὸν ἐχώσατο φώνησέν τε·
- Μηριόνη τάχα κέν σε καὶ ὀρχηστήν περ ἐόντα
- ἔγχος ἐμὸν κατέπαυσε διαμπερές, εἴ σʼ ἔβαλόν περ.
- τὸν δʼ αὖ Μηριόνης δουρικλυτὸς ἀντίον ηὔδα·
- Αἰνεία χαλεπόν σε καὶ ἴφθιμόν περ ἐόντα
- πάντων ἀνθρώπων σβέσσαι μένος, ὅς κέ σευ ἄντα
- ἔλθῃ ἀμυνόμενος· θνητὸς δέ νυ καὶ σὺ τέτυξαι.
- εἰ καὶ ἐγώ σε βάλοιμι τυχὼν μέσον ὀξέϊ χαλκῷ,
- αἶψά κε καὶ κρατερός περ ἐὼν καὶ χερσὶ πεποιθὼς
- εὖχος ἐμοὶ δοίης, ψυχὴν δʼ Ἄϊδι κλυτοπώλῳ.
- ὣς φάτο, τὸν δʼ ἐνένιπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός·
- Μηριόνη τί σὺ ταῦτα καὶ ἐσθλὸς ἐὼν ἀγορεύεις;
- ὦ πέπον οὔ τοι Τρῶες ὀνειδείοις ἐπέεσσι
- νεκροῦ χωρήσουσι· πάρος τινὰ γαῖα καθέξει.
- ἐν γὰρ χερσὶ τέλος πολέμου, ἐπέων δʼ ἐνὶ βουλῇ·
- τὼ οὔ τι χρὴ μῦθον ὀφέλλειν, ἀλλὰ μάχεσθαι.
- ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχʼ, ὃ δʼ ἅμʼ ἕσπετο ἰσόθεος φώς.
- τῶν δʼ ὥς τε δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυμαγδὸς ὀρώρει
- οὔρεος ἐν βήσσῃς, ἕκαθεν δέ τε γίγνετʼ ἀκουή,
- ὣς τῶν ὄρνυτο δοῦπος ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης
- χαλκοῦ τε ῥινοῦ τε βοῶν τʼ εὐποιητάων,
- νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν.
- οὐδʼ ἂν ἔτι φράδμων περ ἀνὴρ Σαρπηδόνα δῖον
- ἔγνω, ἐπεὶ βελέεσσι καὶ αἵματι καὶ κονίῃσιν
- ἐκ κεφαλῆς εἴλυτο διαμπερὲς ἐς πόδας ἄκρους.
- οἳ δʼ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, ὡς ὅτε μυῖαι
- σταθμῷ ἔνι βρομέωσι περιγλαγέας κατὰ πέλλας
- ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ, ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει·
- ὣς ἄρα τοὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, οὐδέ ποτε Ζεὺς