Iliad
Homer
Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.
- Σπερχειῷ ἀκάμαντι γυνὴ θεῷ εὐνηθεῖσα,
- αὐτὰρ ἐπίκλησιν Βώρῳ Περιήρεος υἷι,
- ὅς ῥʼ ἀναφανδὸν ὄπυιε πορὼν ἀπερείσια ἕδνα.
- τῆς δʼ ἑτέρης Εὔδωρος ἀρήϊος ἡγεμόνευε
- παρθένιος, τὸν ἔτικτε χορῷ καλὴ Πολυμήλη
- Φύλαντος θυγάτηρ· τῆς δὲ κρατὺς ἀργεϊφόντης
- ἠράσατʼ, ὀφθαλμοῖσιν ἰδὼν μετὰ μελπομένῃσιν
- ἐν χορῷ Ἀρτέμιδος χρυσηλακάτου κελαδεινῆς.
- αὐτίκα δʼ εἰς ὑπερῷʼ ἀναβὰς παρελέξατο λάθρῃ
- Ἑρμείας ἀκάκητα, πόρεν δέ οἱ ἀγλαὸν υἱὸν
- Εὔδωρον πέρι μὲν θείειν ταχὺν ἠδὲ μαχητήν.
- αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε μογοστόκος Εἰλείθυια
- ἐξάγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠελίου ἴδεν αὐγάς,
- τὴν μὲν Ἐχεκλῆος κρατερὸν μένος Ἀκτορίδαο
- ἠγάγετο πρὸς δώματʼ, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα,
- τὸν δʼ ὃ γέρων Φύλας εὖ ἔτρεφεν ἠδʼ ἀτίταλλεν
- ἀμφαγαπαζόμενος ὡς εἴ θʼ ἑὸν υἱὸν ἐόντα.
- τῆς δὲ τρίτης Πείσανδρος ἀρήϊος ἡγεμόνευε
- Μαιμαλίδης, ὃς πᾶσι μετέπρεπε Μυρμιδόνεσσιν
- ἔγχεϊ μάρνασθαι μετὰ Πηλεΐωνος ἑταῖρον.
- τῆς δὲ τετάρτης ἦρχε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ,
- πέμπτης δʼ Ἀλκιμέδων Λαέρκεος υἱὸς ἀμύμων.
- αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντας ἅμʼ ἡγεμόνεσσιν Ἀχιλλεὺς
- στῆσεν ἐῢ κρίνας, κρατερὸν δʼ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·
- Μυρμιδόνες μή τίς μοι ἀπειλάων λελαθέσθω,
- ἃς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἀπειλεῖτε Τρώεσσι
- πάνθʼ ὑπὸ μηνιθμόν, καί μʼ ᾐτιάασθε ἕκαστος·
- σχέτλιε Πηλέος υἱὲ χόλῳ ἄρα σʼ ἔτρεφε μήτηρ,
- νηλεές, ὃς παρὰ νηυσὶν ἔχεις ἀέκοντας ἑταίρους·
- οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα ποντοπόροισιν
- αὖτις, ἐπεί ῥά τοι ὧδε κακὸς χόλος ἔμπεσε θυμῷ.
- ταῦτά μʼ ἀγειρόμενοι θάμʼ ἐβάζετε· νῦν δὲ πέφανται
- φυλόπιδος μέγα ἔργον, ἕης τὸ πρίν γʼ ἐράασθε.
- ἔνθά τις ἄλκιμον ἦτορ ἔχων Τρώεσσι μαχέσθω.
- ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.
- μᾶλλον δὲ στίχες ἄρθεν, ἐπεὶ βασιλῆος ἄκουσαν.
- ὡς δʼ ὅτε τοῖχον ἀνὴρ ἀράρῃ πυκινοῖσι λίθοισι
- δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων,
- ὣς ἄραρον κόρυθές τε καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.
- ἀσπὶς ἄρʼ ἀσπίδʼ ἔρειδε, κόρυς κόρυν, ἀνέρα δʼ ἀνήρ·
- ψαῦον δʼ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι
- νευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισι.
- πάντων δὲ προπάροιθε δύʼ ἀνέρε θωρήσσοντο
- Πάτροκλός τε καὶ Αὐτομέδων ἕνα θυμὸν ἔχοντες
- πρόσθεν Μυρμιδόνων πολεμιζέμεν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
- βῆ ῥʼ ἴμεν ἐς κλισίην, χηλοῦ δʼ ἀπὸ πῶμʼ ἀνέῳγε
- καλῆς δαιδαλέης, τήν οἱ Θέτις ἀργυρόπεζα
- θῆκʼ ἐπὶ νηὸς ἄγεσθαι ἐῢ πλήσασα χιτώνων
- χλαινάων τʼ ἀνεμοσκεπέων οὔλων τε ταπήτων.
- ἔνθα δέ οἱ δέπας ἔσκε τετυγμένον, οὐδέ τις ἄλλος
- οὔτʼ ἀνδρῶν πίνεσκεν ἀπʼ αὐτοῦ αἴθοπα οἶνον,
- οὔτέ τεῳ σπένδεσκε θεῶν, ὅτε μὴ Διὶ πατρί.
- τό ῥα τότʼ ἐκ χηλοῖο λαβὼν ἐκάθηρε θεείῳ
- πρῶτον, ἔπειτα δʼ ἔνιψʼ ὕδατος καλῇσι ῥοῇσι,
- νίψατο δʼ αὐτὸς χεῖρας, ἀφύσσατο δʼ αἴθοπα οἶνον.
- εὔχετʼ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ, λεῖβε δὲ οἶνον
- οὐρανὸν εἰσανιδών· Δία δʼ οὐ λάθε τερπικέραυνον·
- Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικὲ τηλόθι ναίων
- Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου, ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ
- σοὶ ναίουσʼ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι,
- ἠμὲν δή ποτʼ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες εὐξαμένοιο,
- τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δʼ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν,
- ἠδʼ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδʼ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·
- αὐτὸς μὲν γὰρ ἐγὼ μενέω νηῶν ἐν ἀγῶνι,
- ἀλλʼ ἕταρον πέμπω πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσι
- μάρνασθαι· τῷ κῦδος ἅμα πρόες εὐρύοπα Ζεῦ,
- θάρσυνον δέ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ
- εἴσεται ἤ ῥα καὶ οἶος ἐπίστηται πολεμίζειν
- ἡμέτερος θεράπων, ἦ οἱ τότε χεῖρες ἄαπτοι
- μαίνονθʼ, ὁππότʼ ἐγώ περ ἴω μετὰ μῶλον Ἄρηος.
- αὐτὰρ ἐπεί κʼ ἀπὸ ναῦφι μάχην ἐνοπήν τε δίηται,
- ἀσκηθής μοι ἔπειτα θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκοιτο
- τεύχεσί τε ξὺν πᾶσι καὶ ἀγχεμάχοις ἑτάροισιν.
- ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε μητίετα Ζεύς.
- τῷ δʼ ἕτερον μὲν ἔδωκε πατήρ, ἕτερον δʼ ἀνένευσε·
- νηῶν μέν οἱ ἀπώσασθαι πόλεμόν τε μάχην τε
- δῶκε, σόον δʼ ἀνένευσε μάχης ἐξαπονέεσθαι.
- ἤτοι ὃ μὲν σπείσας τε καὶ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ
- ἂψ κλισίην εἰσῆλθε, δέπας δʼ ἀπέθηκʼ ἐνὶ χηλῷ,
- στῆ δὲ πάροιθʼ ἐλθὼν κλισίης, ἔτι δʼ ἤθελε θυμῷ
- εἰσιδέειν Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν.
- οἳ δʼ ἅμα Πατρόκλῳ μεγαλήτορι θωρηχθέντες
- ἔστιχον, ὄφρʼ ἐν Τρωσὶ μέγα φρονέοντες ὄρουσαν.
- αὐτίκα δὲ σφήκεσσιν ἐοικότες ἐξεχέοντο
- εἰνοδίοις, οὓς παῖδες ἐριδμαίνωσιν ἔθοντες
- αἰεὶ κερτομέοντες ὁδῷ ἔπι οἰκίʼ ἔχοντας
- νηπίαχοι· ξυνὸν δὲ κακὸν πολέεσσι τιθεῖσι.
- τοὺς δʼ εἴ περ παρά τίς τε κιὼν ἄνθρωπος ὁδίτης
- κινήσῃ ἀέκων, οἳ δʼ ἄλκιμον ἦτορ ἔχοντες
- πρόσσω πᾶς πέτεται καὶ ἀμύνει οἷσι τέκεσσι.
- τῶν τότε Μυρμιδόνες κραδίην καὶ θυμὸν ἔχοντες
- ἐκ νηῶν ἐχέοντο· βοὴ δʼ ἄσβεστος ὀρώρει.
- Πάτροκλος δʼ ἑτάροισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·
- Μυρμιδόνες ἕταροι Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
- ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς,
- ὡς ἂν Πηλεΐδην τιμήσομεν, ὃς μέγʼ ἄριστος
- Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες,
- γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
- ἣν ἄτην, ὅ τʼ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.
- ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου,
- ἐν δʼ ἔπεσον Τρώεσσιν ἀολλέες· ἀμφὶ δὲ νῆες
- σμερδαλέον κονάβησαν ἀϋσάντων ὑπʼ Ἀχαιῶν.
- Τρῶες δʼ ὡς εἴδοντο Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν
- αὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι μαρμαίροντας,
- πᾶσιν ὀρίνθη θυμός, ἐκίνηθεν δὲ φάλαγγες
- ἐλπόμενοι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα
- μηνιθμὸν μὲν ἀπορρῖψαι, φιλότητα δʼ ἑλέσθαι·
- πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.
- Πάτροκλος δὲ πρῶτος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
- ἀντικρὺ κατὰ μέσσον, ὅθι πλεῖστοι κλονέοντο,
- νηῒ πάρα πρυμνῇ μεγαθύμου Πρωτεσιλάου,
- καὶ βάλε Πυραίχμην, ὃς Παίονας ἱπποκορυστὰς
- ἤγαγεν ἐξ Ἀμυδῶνος ἀπʼ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος·
- τὸν βάλε δεξιὸν ὦμον· ὃ δʼ ὕπτιος ἐν κονίῃσι
- κάππεσεν οἰμώξας, ἕταροι δέ μιν ἀμφεφόβηθεν
- Παίονες· ἐν γὰρ Πάτροκλος φόβον ἧκεν ἅπασιν
- ἡγεμόνα κτείνας, ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.
- ἐκ νηῶν δʼ ἔλασεν, κατὰ δʼ ἔσβεσεν αἰθόμενον πῦρ.
- ἡμιδαὴς δʼ ἄρα νηῦς λίπετʼ αὐτόθι· τοὶ δὲ φόβηθεν
- Τρῶες θεσπεσίῳ ὁμάδῳ· Δαναοὶ δʼ ἐπέχυντο
- νῆας ἀνὰ γλαφυράς· ὅμαδος δʼ ἀλίαστος ἐτύχθη.
- ὡς δʼ ὅτʼ ἀφʼ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο
- κινήσῃ πυκινὴν νεφέλην στεροπηγερέτα Ζεύς,
- ἔκ τʼ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι
- καὶ νάπαι, οὐρανόθεν δʼ ἄρʼ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ,
- ὣς Δαναοὶ νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ
- τυτθὸν ἀνέπνευσαν, πολέμου δʼ οὐ γίγνετʼ ἐρωή·
- οὐ γάρ πώ τι Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπʼ Ἀχαιῶν
- προτροπάδην φοβέοντο μελαινάων ἀπὸ νηῶν,
- ἀλλʼ ἔτʼ ἄρʼ ἀνθίσταντο, νεῶν δʼ ὑπόεικον ἀνάγκῃ.
- ἔνθα δʼ ἀνὴρ ἕλεν ἄνδρα κεδασθείσης ὑσμίνης
- ἡγεμόνων. πρῶτος δὲ Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς
- αὐτίκʼ ἄρα στρεφθέντος Ἀρηϊλύκου βάλε μηρὸν
- ἔγχεϊ ὀξυόεντι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·
- ῥῆξεν δʼ ὀστέον ἔγχος, ὃ δὲ πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ
- κάππεσʼ· ἀτὰρ Μενέλαος ἀρήϊος οὖτα Θόαντα
- στέρνον γυμνωθέντα παρʼ ἀσπίδα, λῦσε δὲ γυῖα.
- Φυλεΐδης δʼ Ἄμφικλον ἐφορμηθέντα δοκεύσας
- ἔφθη ὀρεξάμενος πρυμνὸν σκέλος, ἔνθα πάχιστος
- μυὼν ἀνθρώπου πέλεται· περὶ δʼ ἔγχεος αἰχμῇ
- νεῦρα διεσχίσθη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.
- Νεστορίδαι δʼ ὃ μὲν οὔτασʼ Ἀτύμνιον ὀξέϊ δουρὶ
- Ἀντίλοχος, λαπάρης δὲ διήλασε χάλκεον ἔγχος·
- ἤριπε δὲ προπάροιθε. Μάρις δʼ αὐτοσχεδὰ δουρὶ
- Ἀντιλόχῳ ἐπόρουσε κασιγνήτοιο χολωθεὶς
- στὰς πρόσθεν νέκυος· τοῦ δʼ ἀντίθεος Θρασυμήδης
- ἔφθη ὀρεξάμενος πρὶν οὐτάσαι, οὐδʼ ἀφάμαρτεν,
- ὦμον ἄφαρ· πρυμνὸν δὲ βραχίονα δουρὸς ἀκωκὴ
- δρύψʼ ἀπὸ μυώνων, ἀπὸ δʼ ὀστέον ἄχρις ἄραξε·
- δούπησεν δὲ πεσών, κατὰ δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.
- ὣς τὼ μὲν δοιοῖσι κασιγνήτοισι δαμέντε
- βήτην εἰς Ἔρεβος Σαρπηδόνος ἐσθλοὶ ἑταῖροι
- υἷες ἀκοντισταὶ Ἀμισωδάρου, ὅς ῥα Χίμαιραν
- θρέψεν ἀμαιμακέτην πολέσιν κακὸν ἀνθρώποισιν.
- Αἴας δὲ Κλεόβουλον Ὀϊλιάδης ἐπορούσας
- ζωὸν ἕλε βλαφθέντα κατὰ κλόνον· ἀλλά οἱ αὖθι
- λῦσε μένος πλήξας ξίφει αὐχένα κωπήεντι.
- πᾶν δʼ ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι· τὸν δὲ κατʼ ὄσσε
- ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.
- Πηνέλεως δὲ Λύκων τε συνέδραμον· ἔγχεσι μὲν γὰρ
- ἤμβροτον ἀλλήλων, μέλεον δʼ ἠκόντισαν ἄμφω·
- τὼ δʼ αὖτις ξιφέεσσι συνέδραμον. ἔνθα Λύκων μὲν
- ἱπποκόμου κόρυθος φάλον ἤλασεν, ἀμφὶ δὲ καυλὸν
- φάσγανον ἐρραίσθη· ὃ δʼ ὑπʼ οὔατος αὐχένα θεῖνε
- Πηνέλεως, πᾶν δʼ εἴσω ἔδυ ξίφος, ἔσχεθε δʼ οἶον
- δέρμα, παρηέρθη δὲ κάρη, ὑπέλυντο δὲ γυῖα.
- Μηριόνης δʼ Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι
- νύξʼ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·
- ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, κατὰ δʼ ὀφθαλμῶν κέχυτʼ ἀχλύς.
- Ἰδομενεὺς δʼ Ἐρύμαντα κατὰ στόμα νηλέϊ χαλκῷ
- νύξε· τὸ δʼ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησε
- νέρθεν ὑπʼ ἐγκεφάλοιο, κέασσε δʼ ἄρʼ ὀστέα λευκά·
- ἐκ δʼ ἐτίναχθεν ὀδόντες, ἐνέπλησθεν δέ οἱ ἄμφω
- αἵματος ὀφθαλμοί· τὸ δʼ ἀνὰ στόμα καὶ κατὰ ῥῖνας
- πρῆσε χανών· θανάτου δὲ μέλαν νέφος ἀμφεκάλυψεν.
- οὗτοι ἄρʼ ἡγεμόνες Δαναῶν ἕλον ἄνδρα ἕκαστος.
- ὡς δὲ λύκοι ἄρνεσσιν ἐπέχραον ἢ ἐρίφοισι
- σίνται ὑπʼ ἐκ μήλων αἱρεύμενοι, αἵ τʼ ἐν ὄρεσσι
- ποιμένος ἀφραδίῃσι διέτμαγεν· οἳ δὲ ἰδόντες
- αἶψα διαρπάζουσιν ἀνάλκιδα θυμὸν ἐχούσας·
- ὣς Δαναοὶ Τρώεσσιν ἐπέχραον· οἳ δὲ φόβοιο
- δυσκελάδου μνήσαντο, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.
- Αἴας δʼ ὃ μέγας αἰὲν ἐφʼ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ
- ἵετʼ ἀκοντίσσαι· ὃ δὲ ἰδρείῃ πολέμοιο
- ἀσπίδι ταυρείῃ κεκαλυμμένος εὐρέας ὤμους
- σκέπτετʼ ὀϊστῶν τε ῥοῖζον καὶ δοῦπον ἀκόντων.
- ἦ μὲν δὴ γίγνωσκε μάχης ἑτεραλκέα νίκην·
- ἀλλὰ καὶ ὧς ἀνέμιμνε, σάω δʼ ἐρίηρας ἑταίρους.
- ὡς δʼ ὅτʼ ἀπʼ Οὐλύμπου νέφος ἔρχεται οὐρανὸν εἴσω
- αἰθέρος ἐκ δίης, ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ,
- ὣς τῶν ἐκ νηῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε,
- οὐδὲ κατὰ μοῖραν πέραον πάλιν. Ἕκτορα δʼ ἵπποι
- ἔκφερον ὠκύποδες σὺν τεύχεσι, λεῖπε δὲ λαὸν
- Τρωϊκόν, οὓς ἀέκοντας ὀρυκτὴ τάφρος ἔρυκε.
- πολλοὶ δʼ ἐν τάφρῳ ἐρυσάρματες ὠκέες ἵπποι
- ἄξαντʼ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ λίπον ἅρματʼ ἀνάκτων,
- Πάτροκλος δʼ ἕπετο σφεδανὸν Δαναοῖσι κελεύων
- Τρωσὶ κακὰ φρονέων· οἳ δὲ ἰαχῇ τε φόβῳ τε
- πάσας πλῆσαν ὁδούς, ἐπεὶ ἂρ τμάγεν· ὕψι δʼ ἀέλλη
- σκίδναθʼ ὑπὸ νεφέων, τανύοντο δὲ μώνυχες ἵπποι
- ἄψορρον προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.
- Πάτροκλος δʼ ᾗ πλεῖστον ὀρινόμενον ἴδε λαόν,
- τῇ ῥʼ ἔχʼ ὁμοκλήσας· ὑπὸ δʼ ἄξοσι φῶτες ἔπιπτον
- πρηνέες ἐξ ὀχέων, δίφροι δʼ ἀνακυμβαλίαζον.
- ἀντικρὺ δʼ ἄρα τάφρον ὑπέρθορον ὠκέες ἵπποι
- ἄμβροτοι, οὓς Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα,
- πρόσσω ἱέμενοι, ἐπὶ δʼ Ἕκτορι κέκλετο θυμός·
- ἵετο γὰρ βαλέειν· τὸν δʼ ἔκφερον ὠκέες ἵπποι.
- ὡς δʼ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν
- ἤματʼ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ
- Ζεύς, ὅτε δή ῥʼ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ,
- οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας,
- ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·
- τῶν δέ τε πάντες μὲν ποταμοὶ πλήθουσι ῥέοντες,
- πολλὰς δὲ κλιτῦς τότʼ ἀποτμήγουσι χαράδραι,
- ἐς δʼ ἅλα πορφυρέην μεγάλα στενάχουσι ῥέουσαι
- ἐξ ὀρέων ἐπικάρ, μινύθει δέ τε ἔργʼ ἀνθρώπων·
- ὣς ἵπποι Τρῳαὶ μεγάλα στενάχοντο θέουσαι.
- Πάτροκλος δʼ ἐπεὶ οὖν πρώτας ἐπέκερσε φάλαγγας,
- ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλιμπετές, οὐδὲ πόληος
- εἴα ἱεμένους ἐπιβαινέμεν, ἀλλὰ μεσηγὺ
- νηῶν καὶ ποταμοῦ καὶ τείχεος ὑψηλοῖο
- κτεῖνε μεταΐσσων, πολέων δʼ ἀπετίνυτο ποινήν.
- ἔνθʼ ἤτοι Πρόνοον πρῶτον βάλε δουρὶ φαεινῷ
- στέρνον γυμνωθέντα παρʼ ἀσπίδα, λῦσε δὲ γυῖα·
- δούπησεν δὲ πεσών· ὃ δὲ Θέστορα Ἤνοπος υἱὸν
- δεύτερον ὁρμηθείς· ὃ μὲν εὐξέστῳ ἐνὶ δίφρῳ
- ἧστο ἀλείς· ἐκ γὰρ πλήγη φρένας, ἐκ δʼ ἄρα χειρῶν
- ἡνία ἠΐχθησαν· ὃ δʼ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς
- γναθμὸν δεξιτερόν, διὰ δʼ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων,
- ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φὼς
- πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν
- ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ·
- ὣς ἕλκʼ ἐκ δίφροιο κεχηνότα δουρὶ φαεινῷ,
- κὰδ δʼ ἄρʼ ἐπὶ στόμʼ ἔωσε· πεσόντα δέ μιν λίπε θυμός.
- αὐτὰρ ἔπειτʼ Ἐρύλαον ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ
- μέσσην κὰκ κεφαλήν· ἣ δʼ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη
- ἐν κόρυθι βριαρῇ· ὃ δʼ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ
- κάππεσεν, ἀμφὶ δέ μιν θάνατος χύτο θυμοραϊστής.
- αὐτὰρ ἔπειτʼ Ἐρύμαντα καὶ Ἀμφοτερὸν καὶ Ἐπάλτην
- Τληπόλεμόν τε Δαμαστορίδην Ἐχίον τε Πύριν τε
- Ἰφέα τʼ Εὔιππόν τε καὶ Ἀργεάδην Πολύμηλον
- πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.
- Σαρπηδὼν δʼ ὡς οὖν ἴδʼ ἀμιτροχίτωνας ἑταίρους
- χέρσʼ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμέντας,
- κέκλετʼ ἄρʼ ἀντιθέοισι καθαπτόμενος Λυκίοισιν·
- αἰδὼς ὦ Λύκιοι· πόσε φεύγετε; νῦν θοοὶ ἔστε.
- ἀντήσω γὰρ ἐγὼ τοῦδʼ ἀνέρος, ὄφρα δαείω
- ὅς τις ὅδε κρατέει καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε
- Τρῶας, ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατʼ ἔλυσεν.
- ἦ ῥα, καὶ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.
- Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἐπεὶ ἴδεν ἔκθορε δίφρου.
- οἳ δʼ ὥς τʼ αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες ἀγκυλοχεῖλαι
- πέτρῃ ἐφʼ ὑψηλῇ μεγάλα κλάζοντε μάχωνται,
- ὣς οἳ κεκλήγοντες ἐπʼ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.
- τοὺς δὲ ἰδὼν ἐλέησε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω,
- Ἥρην δὲ προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε·
- ὤ μοι ἐγών, ὅ τέ μοι Σαρπηδόνα φίλτατον ἀνδρῶν
- μοῖρʼ ὑπὸ Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι.
- διχθὰ δέ μοι κραδίη μέμονε φρεσὶν ὁρμαίνοντι,
- ἤ μιν ζωὸν ἐόντα μάχης ἄπο δακρυοέσσης
- θείω ἀναρπάξας Λυκίης ἐν πίονι δήμῳ,
- ἦ ἤδη ὑπὸ χερσὶ Μενοιτιάδαο δαμάσσω.
- τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·
- αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.
- ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ
- ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι;
- ἔρδʼ· ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι.
- ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
- αἴ κε ζὼν πέμψῃς Σαρπηδόνα ὃν δὲ δόμον δέ,
- φράζεο μή τις ἔπειτα θεῶν ἐθέλῃσι καὶ ἄλλος
- πέμπειν ὃν φίλον υἱὸν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης·
- πολλοὶ γὰρ περὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο μάχονται
- υἱέες ἀθανάτων, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἐνήσεις.
- ἀλλʼ εἴ τοι φίλος ἐστί, τεὸν δʼ ὀλοφύρεται ἦτορ,
- ἤτοι μέν μιν ἔασον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
- χέρσʼ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι·
- αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών,
- πέμπειν μιν θάνατόν τε φέρειν καὶ νήδυμον ὕπνον
- εἰς ὅ κε δὴ Λυκίης εὐρείης δῆμον ἵκωνται,
- ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε
- τύμβῳ τε στήλῃ τε· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.
- ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
- αἱματοέσσας δὲ ψιάδας κατέχευεν ἔραζε
- παῖδα φίλον τιμῶν, τόν οἱ Πάτροκλος ἔμελλε
- φθίσειν ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.
- οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,
- ἔνθʼ ἤτοι Πάτροκλος ἀγακλειτὸν Θρασύμηλον,
- ὅς ῥʼ ἠῢς θεράπων Σαρπηδόνος ἦεν ἄνακτος,
- τὸν βάλε νείαιραν κατὰ γαστέρα, λῦσε δὲ γυῖα.
- Σαρπηδὼν δʼ αὐτοῦ μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ
- δεύτερον ὁρμηθείς, ὃ δὲ Πήδασον οὔτασεν ἵππον
- ἔγχεϊ δεξιὸν ὦμον· ὃ δʼ ἔβραχε θυμὸν ἀΐσθων,
- κὰδ δʼ ἔπεσʼ ἐν κονίῃσι μακών, ἀπὸ δʼ ἔπτατο θυμός.
- τὼ δὲ διαστήτην, κρίκε δὲ ζυγόν, ἡνία δέ σφι
- σύγχυτʼ, ἐπεὶ δὴ κεῖτο παρήορος ἐν κονίῃσι.
- τοῖο μὲν Αὐτομέδων δουρικλυτὸς εὕρετο τέκμωρ·
- σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ
- ἀΐξας ἀπέκοψε παρήορον οὐδʼ ἐμάτησε·
- τὼ δʼ ἰθυνθήτην, ἐν δὲ ῥυτῆρσι τάνυσθεν·
- τὼ δʼ αὖτις συνίτην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο.
- ἔνθʼ αὖ Σαρπηδὼν μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ,
- Πατρόκλου δʼ ὑπὲρ ὦμον ἀριστερὸν ἤλυθʼ ἀκωκὴ
- ἔγχεος, οὐδʼ ἔβαλʼ αὐτόν· ὃ δʼ ὕστερος ὄρνυτο χαλκῷ
- Πάτροκλος· τοῦ δʼ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός,
- ἀλλʼ ἔβαλʼ ἔνθʼ ἄρα τε φρένες ἔρχαται ἀμφʼ ἁδινὸν κῆρ.
- ἤριπε δʼ ὡς ὅτε τις δρῦς ἤριπεν ἢ ἀχερωῒς
- ἠὲ πίτυς βλωθρή, τήν τʼ οὔρεσι τέκτονες ἄνδρες
- ἐξέταμον πελέκεσσι νεήκεσι νήϊον εἶναι·
- ὣς ὃ πρόσθʼ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς
- βεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης.
- ἠΰτε ταῦρον ἔπεφνε λέων ἀγέληφι μετελθὼν
- αἴθωνα μεγάθυμον ἐν εἰλιπόδεσσι βόεσσι,
- ὤλετό τε στενάχων ὑπὸ γαμφηλῇσι λέοντος,
- ὣς ὑπὸ Πατρόκλῳ Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων
- κτεινόμενος μενέαινε, φίλον δʼ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·
- Γλαῦκε πέπον πολεμιστὰ μετʼ ἀνδράσι νῦν σε μάλα χρὴ
- αἰχμητήν τʼ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν·
- νῦν τοι ἐελδέσθω πόλεμος κακός, εἰ θοός ἐσσι.
- πρῶτα μὲν ὄτρυνον Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας
- πάντῃ ἐποιχόμενος Σαρπηδόνος ἀμφιμάχεσθαι·
- αὐτὰρ ἔπειτα καὶ αὐτὸς ἐμεῦ πέρι μάρναο χαλκῷ.
- σοὶ γὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα κατηφείη καὶ ὄνειδος
- ἔσσομαι ἤματα πάντα διαμπερές, εἴ κέ μʼ Ἀχαιοὶ
- τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.
- ἀλλʼ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.
- ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψεν
- ὀφθαλμοὺς ῥῖνάς θʼ· ὃ δὲ λὰξ ἐν στήθεσι βαίνων
- ἐκ χροὸς ἕλκε δόρυ, προτὶ δὲ φρένες αὐτῷ ἕποντο·
- τοῖο δʼ ἅμα ψυχήν τε καὶ ἔγχεος ἐξέρυσʼ αἰχμήν.
- Μυρμιδόνες δʼ αὐτοῦ σχέθον ἵππους φυσιόωντας
- ἱεμένους φοβέεσθαι, ἐπεὶ λίπον ἅρματʼ ἀνάκτων.
- Γλαύκῳ δʼ αἰνὸν ἄχος γένετο φθογγῆς ἀΐοντι·
- ὠρίνθη δέ οἱ ἦτορ ὅ τʼ οὐ δύνατο προσαμῦναι.
- χειρὶ δʼ ἑλὼν ἐπίεζε βραχίονα· τεῖρε γὰρ αὐτὸν
- ἕλκος, ὃ δή μιν Τεῦκρος ἐπεσσύμενον βάλεν ἰῷ
- τείχεος ὑψηλοῖο, ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύνων.
- εὐχόμενος δʼ ἄρα εἶπεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·
- κλῦθι ἄναξ ὅς που Λυκίης ἐν πίονι δήμῳ
- εἲς ἢ ἐνὶ Τροίῃ· δύνασαι δὲ σὺ πάντοσʼ ἀκούειν
- ἀνέρι κηδομένῳ, ὡς νῦν ἐμὲ κῆδος ἱκάνει.
- ἕλκος μὲν γὰρ ἔχω τόδε καρτερόν, ἀμφὶ δέ μοι χεὶρ
- ὀξείῃς ὀδύνῃσιν ἐλήλαται, οὐδέ μοι αἷμα
- τερσῆναι δύναται, βαρύθει δέ μοι ὦμος ὑπʼ αὐτοῦ·
- ἔγχος δʼ οὐ δύναμαι σχεῖν ἔμπεδον, οὐδὲ μάχεσθαι
- ἐλθὼν δυσμενέεσσιν. ἀνὴρ δʼ ὤριστος ὄλωλε
- Σαρπηδὼν Διὸς υἱός· ὃ δʼ οὐ οὗ παιδὸς ἀμύνει.
- ἀλλὰ σύ πέρ μοι ἄναξ τόδε καρτερὸν ἕλκος ἄκεσσαι,
- κοίμησον δʼ ὀδύνας, δὸς δὲ κράτος, ὄφρʼ ἑτάροισι
- κεκλόμενος Λυκίοισιν ἐποτρύνω πολεμίζειν,
- αὐτός τʼ ἀμφὶ νέκυι κατατεθνηῶτι μάχωμαι.
- ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.
- αὐτίκα παῦσʼ ὀδύνας ἀπὸ δʼ ἕλκεος ἀργαλέοιο
- αἷμα μέλαν τέρσηνε, μένος δέ οἱ ἔμβαλε θυμῷ.
- Γλαῦκος δʼ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ γήθησέν τε
- ὅττί οἱ ὦκʼ ἤκουσε μέγας θεὸς εὐξαμένοιο.
- πρῶτα μὲν ὄτρυνεν Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας
- πάντῃ ἐποιχόμενος Σαρπηδόνος ἀμφιμάχεσθαι·
- αὐτὰρ ἔπειτα μετὰ Τρῶας κίε μακρὰ βιβάσθων
- Πουλυδάμαντʼ ἔπι Πανθοΐδην καὶ Ἀγήνορα δῖον,
- βῆ δὲ μετʼ Αἰνείαν τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστήν,
- ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- Ἕκτορ νῦν δὴ πάγχυ λελασμένος εἰς ἐπικούρων,
- οἳ σέθεν εἵνεκα τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης