Iliad

Homer

Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.

  1. ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ,
  2. ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δʼ ἀγκὰς ἄκοιτιν·
  3. βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος
  4. ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·
  5. ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  6. πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε,
  7. καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφρʼ ἔτι εὕδει
  8. Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμʼ ἐκάλυψα·
  9. Ἥρη δʼ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι.
  10. ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετʼ ἐπὶ κλυτὰ φῦλʼ ἀνθρώπων,
  11. τὸν δʼ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.
  12. αὐτίκα δʼ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·
  13. Ἀργεῖοι καὶ δʼ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην
  14. Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;
  15. ἀλλʼ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺς
  16. νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·
  17. κείνου δʼ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι
  18. ἡμεῖς ὀτρυνώμεθʼ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.
  19. ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·
  20. ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται
  21. ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι
  22. κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατʼ ἔγχεʼ ἑλόντες
  23. ἴομεν· αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐδʼ ἔτι φημὶ
  24. Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.
  25. ὃς δέ κʼ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δʼ ὀλίγον σάκος ὤμῳ,
  26. χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δʼ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.
  27. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·
  28. τοὺς δʼ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ
  29. Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·
  30. οἰχόμενοι δʼ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχεʼ ἄμειβον·
  31. ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.
  32. αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν
  33. βάν ῥʼ ἴμεν· ἦρχε δʼ ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων
  34. δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ
  35. εἴκελον ἀστεροπῇ· τῷ δʼ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι
  36. ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.
  37. Τρῶας δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.
  38. δή ῥα τότʼ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν
  39. κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ,
  40. ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δʼ Ἀργείοισιν ἀρήγων.
  41. ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε
  42. Ἀργείων· οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.
  43. οὔτε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον
  44. ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·
  45. οὔτε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο
  46. οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τʼ ὤρετο καιέμεν ὕλην·
  47. οὔτʼ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι
  48. ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων,
  49. ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ
  50. δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτʼ ἐπʼ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.
  51. Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ
  52. ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐδʼ ἀφάμαρτε,
  53. τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην,
  54. ἤτοι ὃ μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου·
  55. τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα. χώσατο δʼ Ἕκτωρ,
  56. ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός,
  57. ἂψ δʼ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρʼ ἀλεείνων.
  58. τὸν μὲν ἔπειτʼ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας
  59. χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν
  60. πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας
  61. στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς,
  62. στρόμβον δʼ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δʼ ἔδραμε πάντῃ.
  63. ὡς δʼ ὅθʼ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς
  64. πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ
  65. ἐξ αὐτῆς, τὸν δʼ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται
  66. ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός,
  67. ὣς ἔπεσʼ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·
  68. χειρὸς δʼ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπʼ αὐτῷ δʼ ἀσπὶς ἑάφθη
  69. καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.
  70. οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν
  71. ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς
  72. αἰχμάς· ἀλλʼ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν
  73. οὐτάσαι οὐδὲ βαλεῖν· πρὶν γὰρ περίβησαν ἄριστοι
  74. Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος Ἀγήνωρ
  75. Σαρπηδών τʼ ἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων.
  76. τῶν δʼ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν
  77. ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ. τὸν δʼ ἄρʼ ἑταῖροι
  78. χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφρʼ ἵκεθʼ ἵππους
  79. ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο
  80. ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλʼ ἔχοντες·
  81. οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα.
  82. ἀλλʼ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο
  83. Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς,
  84. ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ
  85. χεῦαν· ὃ δʼ ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν,
  86. ἑζόμενος δʼ ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμʼ ἀπέμεσσεν·
  87. αὖτις δʼ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε
  88. νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα· βέλος δʼ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα.
  89. Ἀργεῖοι δʼ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα
  90. μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.
  91. ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας
  92. Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι
  93. Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων
  94. Ἤνοπι βουκολέοντι παρʼ ὄχθας Σατνιόεντος.
  95. τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν
  96. οὖτα κατὰ λαπάρην· ὃ δʼ ἀνετράπετʼ, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτῷ
  97. Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.
  98. τῷ δʼ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ
  99. Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον
  100. υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, διʼ ὤμου δʼ ὄβριμον ἔγχος
  101. ἔσχεν, ὃ δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.
  102. Πουλυδάμας δʼ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·
  103. οὐ μὰν αὖτʼ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο
  104. χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα,
  105. ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω
  106. αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.
  107. ὣς ἔφατʼ, Ἀργείοισι δʼ ἄχος γένετʼ εὐξαμένοιο·
  108. Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε
  109. τῷ Τελαμωνιάδῃ· τοῦ γὰρ πέσεν ἄγχι μάλιστα.
  110. καρπαλίμως δʼ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.
  111. Πουλυδάμας δʼ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν
  112. λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δʼ Ἀντήνορος υἱὸς
  113. Ἀρχέλοχος· τῷ γάρ ῥα θεοὶ βούλευσαν ὄλεθρον.
  114. τόν ῥʼ ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ,
  115. νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δʼ ἄμφω κέρσε τένοντε·
  116. τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε
  117. οὔδεϊ πλῆντʼ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.
  118. Αἴας δʼ αὖτʼ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·
  119. φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες
  120. ἦ ῥʼ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι
  121. ἄξιος; οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐδὲ κακῶν ἔξ,
  122. ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο
  123. ἢ πάϊς· αὐτῷ γὰρ γενεὴν ἄγχιστα ἐῴκει.
  124. ἦ ῥʼ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δʼ ἄχος ἔλλαβε θυμόν.
  125. ἔνθʼ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ
  126. ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς· ὃ δʼ ὕφελκε ποδοῖιν.
  127. τῷ δʼ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·
  128. Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοι
  129. οὔ θην οἴοισίν γε πόνος τʼ ἔσεται καὶ ὀϊζὺς
  130. ἡμῖν, ἀλλά ποθʼ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες.
  131. φράζεσθʼ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει
  132. ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ
  133. δηρὸν ἄτιτος ἔῃ· τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ
  134. γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.
  135. ὣς ἔφατʼ, Ἀργείοισι δʼ ἄχος γένετʼ εὐξαμένοιο·
  136. Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·
  137. ὁρμήθη δʼ Ἀκάμαντος· ὃ δʼ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν
  138. Πηνελέωο ἄνακτος· ὃ δʼ οὔτασεν Ἰλιονῆα
  139. υἱὸν Φόρβαντος πολυμήλου, τόν ῥα μάλιστα
  140. Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε·
  141. τῷ δʼ ἄρʼ ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα.
  142. τὸν τόθʼ ὑπʼ ὀφρύος οὖτα κατʼ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα,
  143. ἐκ δʼ ὦσε γλήνην· δόρυ δʼ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ
  144. καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δʼ ἕζετο χεῖρε πετάσσας
  145. ἄμφω· Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ
  146. αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε
  147. αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη· ἔτι δʼ ὄβριμον ἔγχος
  148. ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ· ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν
  149. πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·
  150. εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος
  151. πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·
  152. οὐδὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο
  153. ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ
  154. ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν.
  155. ὣς φάτο, τοὺς δʼ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα,
  156. πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.
  157. ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσαι
  158. ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντʼ ἀνδράγριʼ Ἀχαιῶν
  159. ἤρατʼ, ἐπεί ῥʼ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.
  160. Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα
  161. Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·
  162. Φάλκην δʼ Ἀντίλοχος καὶ Μέρμερον ἐξενάριξε·
  163. Μηριόνης δὲ Μόρυν τε καὶ Ἱπποτίωνα κατέκτα,
  164. Τεῦκρος δὲ Προθόωνά τʼ ἐνήρατο καὶ Περιφήτην·
  165. Ἀτρεΐδης δʼ ἄρʼ ἔπειθʼ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν
  166. οὖτα κατὰ λαπάρην, διὰ δʼ ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε
  167. δῃώσας· ψυχὴ δὲ κατʼ οὐταμένην ὠτειλὴν
  168. ἔσσυτʼ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.
  169. πλείστους δʼ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·
  170. οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν
  171. ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.
  1. αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν
  2. φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν,
  3. οἳ μὲν δὴ παρʼ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες
  4. χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι· ἔγρετο δὲ Ζεὺς
  5. Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης,
  6. στῆ δʼ ἄρʼ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς
  7. τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν
  8. Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·
  9. Ἕκτορα δʼ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι
  10. εἵαθʼ, ὃ δʼ ἀργαλέῳ ἔχετʼ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων
  11. αἷμʼ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλʼ Ἀχαιῶν.
  12. τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε,
  13. δεινὰ δʼ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·
  14. ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη
  15. Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.
  16. οὐ μὰν οἶδʼ εἰ αὖτε κακορραφίης ἀλεγεινῆς
  17. πρώτη ἐπαύρηαι καί σε πληγῇσιν ἱμάσσω.
  18. ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τʼ ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν
  19. ἄκμονας ἧκα δύω, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα
  20. χρύσεον ἄρρηκτον; σὺ δʼ ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν
  21. ἐκρέμω· ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον,
  22. λῦσαι δʼ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν· ὃν δὲ λάβοιμι
  23. ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφρʼ ἂν ἵκηται
  24. γῆν ὀλιγηπελέων· ἐμὲ δʼ οὐδʼ ὧς θυμὸν ἀνίει
  25. ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο,
  26. τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας
  27. πέμψας ἐπʼ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα,
  28. καί μιν ἔπειτα Κόων δʼ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.
  29. τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις
  30. Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα.
  31. τῶν σʼ αὖτις μνήσω ἵνʼ ἀπολλήξῃς ἀπατάων,
  32. ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή,
  33. ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μʼ ἀπάτησας.
  34. ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη,
  35. καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  36. ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε
  37. καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος
  38. ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι,
  39. σή θʼ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν
  40. κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·
  41. μὴ διʼ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
  42. πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δʼ ἀρήγει,
  43. ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει,
  44. τειρομένους δʼ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.
  45. αὐτάρ τοι καὶ κείνῳ ἐγὼ παραμυθησαίμην
  46. τῇ ἴμεν ᾗ κεν δὴ σὺ κελαινεφὲς ἡγεμονεύῃς.
  47. ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε,
  48. καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  49. εἰ μὲν δὴ σύ γʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη
  50. ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετʼ ἀθανάτοισι καθίζοις,
  51. τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ,
  52. αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.
  53. ἀλλʼ εἰ δή ῥʼ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις,
  54. ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον
  55. Ἶρίν τʼ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον,
  56. ὄφρʼ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
  57. ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι
  58. παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθʼ ἱκέσθαι,
  59. Ἕκτορα δʼ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων,
  60. αὖτις δʼ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δʼ ὀδυνάων
  61. αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
  62. αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας,
  63. φεύγοντες δʼ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι
  64. Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος· ὃ δʼ ἀνστήσει ὃν ἑταῖρον
  65. Πάτροκλον· τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ
  66. Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντʼ αἰζηοὺς
  67. τοὺς ἄλλους, μετὰ δʼ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.
  68. τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.
  69. ἐκ τοῦ δʼ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν
  70. αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κʼ Ἀχαιοὶ
  71. Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν Ἀθηναίης διὰ βουλάς.
  72. τὸ πρὶν δʼ οὔτʼ ἄρʼ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τινʼ ἄλλον
  73. ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδʼ ἐάσω
  74. πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ,
  75. ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δʼ ἐπένευσα κάρητι,
  76. ἤματι τῷ ὅτʼ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων,
  77. λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.
  78. ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,
  79. βῆ δʼ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.
  80. ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τʼ ἐπὶ πολλὴν
  81. γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ
  82. ἔνθʼ εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά,
  83. ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·
  84. ἵκετο δʼ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δʼ ἐπῆλθεν
  85. ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ· οἳ δὲ ἰδόντες
  86. πάντες ἀνήϊξαν καὶ δεικανόωντο δέπασσιν.
  87. ἣ δʼ ἄλλους μὲν ἔασε, Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ
  88. δέκτο δέπας· πρώτη γὰρ ἐναντίη ἦλθε θέουσα,
  89. καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  90. Ἥρη τίπτε βέβηκας; ἀτυζομένῃ δὲ ἔοικας·
  91. ἦ μάλα δή σʼ ἐφόβησε Κρόνου πάϊς, ὅς τοι ἀκοίτης.
  92. τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ λευκώλενος Ἥρη·
  93. μή με θεὰ Θέμι ταῦτα διείρεο· οἶσθα καὶ αὐτὴ
  94. οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.
  95. ἀλλὰ σύ γʼ ἄρχε θεοῖσι δόμοις ἔνι δαιτὸς ἐΐσης·
  96. ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν
  97. οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται· οὐδέ τί φημι
  98. πᾶσιν ὁμῶς θυμὸν κεχαρησέμεν, οὔτε βροτοῖσιν
  99. οὔτε θεοῖς, εἴ πέρ τις ἔτι νῦν δαίνυται εὔφρων.
  100. ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσα καθέζετο πότνια Ἥρη,
  101. ὄχθησαν δʼ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοί· ἣ δʼ ἐγέλασσε
  102. χείλεσιν, οὐδὲ μέτωπον ἐπʼ ὀφρύσι κυανέῃσιν
  103. ἰάνθη· πᾶσιν δὲ νεμεσσηθεῖσα μετηύδα·
  104. νήπιοι οἳ Ζηνὶ μενεαίνομεν ἀφρονέοντες·
  105. ἦ ἔτι μιν μέμαμεν καταπαυσέμεν ἆσσον ἰόντες
  106. ἢ ἔπει ἠὲ βίῃ· ὃ δʼ ἀφήμενος οὐκ ἀλεγίζει
  107. οὐδʼ ὄθεται· φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι
  108. κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδὸν εἶναι ἄριστος.
  109. τὼ ἔχεθʼ ὅττί κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ.
  110. ἤδη γὰρ νῦν ἔλπομʼ Ἄρηΐ γε πῆμα τετύχθαι·
  111. υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν
  112. Ἀσκάλαφος, τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης.
  113. ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ Ἄρης θαλερὼ πεπλήγετο μηρὼ
  114. χερσὶ καταπρηνέσσʼ, ὀλοφυρόμενος δʼ ἔπος ηὔδα·
  115. μὴ νῦν μοι νεμεσήσετʼ Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες
  116. τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,
  117. εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ
  118. κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθʼ αἵματι καὶ κονίῃσιν.
  119. ὣς φάτο, καί ῥʼ ἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε
  120. ζευγνύμεν, αὐτὸς δʼ ἔντεʼ ἐδύσετο παμφανόωντα.
  121. ἔνθά κʼ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος
  122. πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη,
  123. εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν
  124. ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε,
  125. τοῦ δʼ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθʼ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων,
  126. ἔγχος δʼ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα
  127. χάλκεον· ἣ δʼ ἐπέεσσι καθάπτετο θοῦρον Ἄρηα·
  128. μαινόμενε φρένας ἠλὲ διέφθορας· ἦ νύ τοι αὔτως
  129. οὔατʼ ἀκουέμεν ἐστί, νόος δʼ ἀπόλωλε καὶ αἰδώς.
  130. οὐκ ἀΐεις ἅ τέ φησι θεὰ λευκώλενος Ἥρη
  131. ἣ δὴ νῦν πὰρ Ζηνὸς Ὀλυμπίου εἰλήλουθεν;
  132. ἦ ἐθέλεις αὐτὸς μὲν ἀναπλήσας κακὰ πολλὰ
  133. ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ καὶ ἀχνύμενός περ ἀνάγκῃ,
  134. αὐτὰρ τοῖς ἄλλοισι κακὸν μέγα πᾶσι φυτεῦσαι;
  135. αὐτίκα γὰρ Τρῶας μὲν ὑπερθύμους καὶ Ἀχαιοὺς
  136. λείψει, ὃ δʼ ἡμέας εἶσι κυδοιμήσων ἐς Ὄλυμπον,
  137. μάρψει δʼ ἑξείης ὅς τʼ αἴτιος ὅς τε καὶ οὐκί.
  138. τώ σʼ αὖ νῦν κέλομαι μεθέμεν χόλον υἷος ἑῆος·
  139. ἤδη γάρ τις τοῦ γε βίην καὶ χεῖρας ἀμείνων
  140. ἢ πέφατʼ, ἢ καὶ ἔπειτα πεφήσεται· ἀργαλέον δὲ
  141. πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε.
  142. ὣς εἰποῦσʼ ἵδρυσε θρόνῳ ἔνι θοῦρον Ἄρηα.
  143. Ἥρη δʼ Ἀπόλλωνα καλέσσατο δώματος ἐκτὸς
  144. Ἶρίν θʼ, ἥ τε θεοῖσι μετάγγελος ἀθανάτοισι,
  145. καί σφεας φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  146. Ζεὺς σφὼ εἰς Ἴδην κέλετʼ ἐλθέμεν ὅττι τάχιστα·
  147. αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθητε, Διός τʼ εἰς ὦπα ἴδησθε,
  148. ἕρδειν ὅττί κε κεῖνος ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.
  149. ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσα πάλιν κίε πότνια Ἥρη,
  150. ἕζετο δʼ εἰνὶ θρόνῳ· τὼ δʼ ἀΐξαντε πετέσθην.
  151. Ἴδην δʼ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν,
  152. εὗρον δʼ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ
  153. ἥμενον· ἀμφὶ δέ μιν θυόεν νέφος ἐστεφάνωτο.
  154. τὼ δὲ πάροιθʼ ἐλθόντε Διὸς νεφεληγερέταο
  155. στήτην· οὐδέ σφωϊν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ,
  156. ὅττί οἱ ὦκʼ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην.
  157. Ἶριν δὲ προτέρην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  158. βάσκʼ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, Ποσειδάωνι ἄνακτι
  159. πάντα τάδʼ ἀγγεῖλαι, μὴ δὲ ψευδάγγελος εἶναι.
  160. παυσάμενόν μιν ἄνωχθι μάχης ἠδὲ πτολέμοιο
  161. ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.
  162. εἰ δέ μοι οὐκ ἐπέεσσʼ ἐπιπείσεται, ἀλλʼ ἀλογήσει,
  163. φραζέσθω δὴ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
  164. μή μʼ οὐδὲ κρατερός περ ἐὼν ἐπιόντα ταλάσσῃ
  165. μεῖναι, ἐπεί εὑ φημὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι
  166. καὶ γενεῇ πρότερος· τοῦ δʼ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ
  167. ἶσον ἐμοὶ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.
  168. ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις,
  169. βῆ δὲ κατʼ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.
  170. ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα
  171. ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο,
  172. ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις,
  173. ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον·
  174. ἀγγελίην τινά τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα
  175. ἦλθον δεῦρο φέρουσα παραὶ Διὸς αἰγιόχοιο.
  176. παυσάμενόν σʼ ἐκέλευσε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο
  177. ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.
  178. εἰ δέ οἱ οὐκ ἐπέεσσʼ ἐπιπείσεαι, ἀλλʼ ἀλογήσεις,
  179. ἠπείλει καὶ κεῖνος ἐναντίβιον πολεμίξων
  180. ἐνθάδʼ ἐλεύσεσθαι· σὲ δʼ ὑπεξαλέασθαι ἄνωγε
  181. χεῖρας, ἐπεὶ σέο φησὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι
  182. καὶ γενεῇ πρότερος· σὸν δʼ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ
  183. ἶσόν οἱ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.
  184. τὴν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη κλυτὸς ἐννοσίγαιος·
  185. ὢ πόποι ἦ ῥʼ ἀγαθός περ ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπεν
  186. εἴ μʼ ὁμότιμον ἐόντα βίῃ ἀέκοντα καθέξει.
  187. τρεῖς γάρ τʼ ἐκ Κρόνου εἰμὲν ἀδελφεοὶ οὓς τέκετο Ῥέα
  188. Ζεὺς καὶ ἐγώ, τρίτατος δʼ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσων.
  189. τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δʼ ἔμμορε τιμῆς·
  190. ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ
  191. παλλομένων, Ἀΐδης δʼ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα,
  192. Ζεὺς δʼ ἔλαχʼ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·
  193. γαῖα δʼ ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς Ὄλυμπος.