Iliad

Homer

Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.

  1. ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
  2. καὶ τότʼ ἔπειτʼ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·
  3. τοῖσιν δʼ ἴκμενον οὖρον ἵει ἑκάεργος Ἀπόλλων·
  4. οἳ δʼ ἱστὸν στήσαντʼ ἀνά θʼ ἱστία λευκὰ πέτασσαν,
  5. ἐν δʼ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα
  6. στείρῃ πορφύρεον μεγάλʼ ἴαχε νηὸς ἰούσης·
  7. ἣ δʼ ἔθεεν κατὰ κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον.
  8. αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν,
  9. νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπʼ ἠπείροιο ἔρυσσαν
  10. ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δʼ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·
  11. αὐτοὶ δʼ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε.
  12. αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι
  13. διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
  14. οὔτέ ποτʼ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν
  15. οὔτέ ποτʼ ἐς πόλεμον, ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ
  16. αὖθι μένων, ποθέεσκε δʼ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε.
  17. ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετʼ ἠώς,
  18. καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες
  19. πάντες ἅμα, Ζεὺς δʼ ἦρχε· Θέτις δʼ οὐ λήθετʼ ἐφετμέων
  20. παιδὸς ἑοῦ, ἀλλʼ ἥ γʼ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.
  21. ἠερίη δʼ ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε.
  22. εὗρεν δʼ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων
  23. ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·
  24. καί ῥα πάροιθʼ αὐτοῖο καθέζετο, καὶ λάβε γούνων
  25. σκαιῇ, δεξιτερῇ δʼ ἄρʼ ὑπʼ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα
  26. λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα·
  27. Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετʼ ἀθανάτοισιν ὄνησα
  28. ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·
  29. τίμησόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων
  30. ἔπλετʼ· ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
  31. ἠτίμησεν· ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.
  32. ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ·
  33. τόφρα δʼ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφρʼ ἂν Ἀχαιοὶ
  34. υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.
  35. ὣς φάτο· τὴν δʼ οὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς,
  36. ἀλλʼ ἀκέων δὴν ἧστο· Θέτις δʼ ὡς ἥψατο γούνων
  37. ὣς ἔχετʼ ἐμπεφυυῖα, καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις·
  38. νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον
  39. ἢ ἀπόειπʼ, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφρʼ ἐῢ εἰδέω
  40. ὅσσον ἐγὼ μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι.
  41. τὴν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
  42. ἦ δὴ λοίγια ἔργʼ ὅ τέ μʼ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις
  43. Ἥρῃ ὅτʼ ἄν μʼ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·
  44. ἣ δὲ καὶ αὔτως μʼ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι
  45. νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.
  46. ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖτις ἀπόστιχε μή τι νοήσῃ
  47. Ἥρη· ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται ὄφρα τελέσσω·
  48. εἰ δʼ ἄγε τοι κεφαλῇ κατανεύσομαι ὄφρα πεποίθῃς·
  49. τοῦτο γὰρ ἐξ ἐμέθεν γε μετʼ ἀθανάτοισι μέγιστον
  50. τέκμωρ· οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐδʼ ἀπατηλὸν
  51. οὐδʼ ἀτελεύτητον ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύσω.
  52. ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπʼ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων·
  53. ἀμβρόσιαι δʼ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος
  54. κρατὸς ἀπʼ ἀθανάτοιο· μέγαν δʼ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον.
  55. τώ γʼ ὣς βουλεύσαντε διέτμαγεν· ἣ μὲν ἔπειτα
  56. εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπʼ αἰγλήεντος Ὀλύμπου,
  57. Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα· θεοὶ δʼ ἅμα πάντες ἀνέσταν
  58. ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον· οὐδέ τις ἔτλη
  59. μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλʼ ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες.
  60. ὣς ὃ μὲν ἔνθα καθέζετʼ ἐπὶ θρόνου· οὐδέ μιν Ἥρη
  61. ἠγνοίησεν ἰδοῦσʼ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς
  62. ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.
  63. αὐτίκα κερτομίοισι Δία Κρονίωνα προσηύδα·
  64. τίς δʼ αὖ τοι δολομῆτα θεῶν συμφράσσατο βουλάς;
  65. αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα
  66. κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν· οὐδέ τί πώ μοι
  67. πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς.
  68. τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
  69. Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους
  70. εἰδήσειν· χαλεποί τοι ἔσοντʼ ἀλόχῳ περ ἐούσῃ·
  71. ἀλλʼ ὃν μέν κʼ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα
  72. οὔτε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔτʼ ἀνθρώπων·
  73. ὃν δέ κʼ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι
  74. μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μηδὲ μετάλλα.
  75. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·
  76. αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες;
  77. καὶ λίην σε πάρος γʼ οὔτʼ εἴρομαι οὔτε μεταλλῶ,
  78. ἀλλὰ μάλʼ εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσʼ ἐθέλῃσθα.
  79. νῦν δʼ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ
  80. ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·
  81. ἠερίη γὰρ σοί γε παρέζετο καὶ λάβε γούνων·
  82. τῇ σʼ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα
  83. τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
  84. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
  85. δαιμονίη αἰεὶ μὲν ὀΐεαι οὐδέ σε λήθω·
  86. πρῆξαι δʼ ἔμπης οὔ τι δυνήσεαι, ἀλλʼ ἀπὸ θυμοῦ
  87. μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι· τὸ δέ τοι καὶ ῥίγιον ἔσται.
  88. εἰ δʼ οὕτω τοῦτʼ ἐστὶν ἐμοὶ μέλλει φίλον εἶναι·
  89. ἀλλʼ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δʼ ἐπιπείθεο μύθῳ,
  90. μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσʼ ἐν Ὀλύμπῳ
  91. ἆσσον ἰόνθʼ, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.
  92. ὣς ἔφατʼ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη,
  93. καί ῥʼ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·
  94. ὄχθησαν δʼ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες·
  95. τοῖσιν δʼ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχʼ ἀγορεύειν
  96. μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·
  97. ἦ δὴ λοίγια ἔργα τάδʼ ἔσσεται οὐδʼ ἔτʼ ἀνεκτά,
  98. εἰ δὴ σφὼ ἕνεκα θνητῶν ἐριδαίνετον ὧδε,
  99. ἐν δὲ θεοῖσι κολῳὸν ἐλαύνετον· οὐδέ τι δαιτὸς
  100. ἐσθλῆς ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ τὰ χερείονα νικᾷ.
  101. μητρὶ δʼ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ
  102. πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε
  103. νεικείῃσι πατήρ, σὺν δʼ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.
  104. εἴ περ γάρ κʼ ἐθέλῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς
  105. ἐξ ἑδέων στυφελίξαι· ὃ γὰρ πολὺ φέρτατός ἐστιν.
  106. ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι καθάπτεσθαι μαλακοῖσιν·
  107. αὐτίκʼ ἔπειθʼ ἵλαος Ὀλύμπιος ἔσσεται ἡμῖν.
  108. ὣς ἄρʼ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον
  109. μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·
  110. τέτλαθι μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ,
  111. μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι
  112. θεινομένην, τότε δʼ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ
  113. χραισμεῖν· ἀργαλέος γὰρ Ὀλύμπιος ἀντιφέρεσθαι·
  114. ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτʼ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα
  115. ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο,
  116. πᾶν δʼ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δʼ ἠελίῳ καταδύντι
  117. κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δʼ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·
  118. ἔνθά με Σίντιες ἄνδρες ἄφαρ κομίσαντο πεσόντα.
  119. ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη,
  120. μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·
  121. αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν
  122. οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·
  123. ἄσβεστος δʼ ἄρʼ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν
  124. ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.
  125. ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
  126. δαίνυντʼ, οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης,
  127. οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχʼ Ἀπόλλων,
  128. Μουσάων θʼ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.
  129. αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο,
  130. οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος,
  131. ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις
  132. Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·
  133. Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊʼ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής,
  134. ἔνθα πάρος κοιμᾶθʼ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·
  135. ἔνθα καθεῦδʼ ἀναβάς, παρὰ δὲ χρυσόθρονος Ἥρη.
  1. ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ
  2. εὗδον παννύχιοι, Δία δʼ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος,
  3. ἀλλʼ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα
  4. τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
  5. ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή,
  6. πέμψαι ἐπʼ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·
  7. καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  8. βάσκʼ ἴθι οὖλε ὄνειρε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν·
  9. ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
  10. πάντα μάλʼ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·
  11. θωρῆξαί ἑ κέλευε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
  12. πανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιαν
  13. Τρώων· οὐ γὰρ ἔτʼ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες
  14. ἀθάνατοι φράζονται· ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας
  15. Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπται.
  16. ὣς φάτο, βῆ δʼ ἄρʼ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·
  17. καρπαλίμως δʼ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,
  18. βῆ δʼ ἄρʼ ἐπʼ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα· τὸν δὲ κίχανεν
  19. εὕδοντʼ ἐν κλισίῃ, περὶ δʼ ἀμβρόσιος κέχυθʼ ὕπνος.
  20. στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς
  21. Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖʼ Ἀγαμέμνων·
  22. τῷ μιν ἐεισάμενος προσεφώνεε θεῖος ὄνειρος·
  23. εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·
  24. οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα
  25. ᾧ λαοί τʼ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·
  26. νῦν δʼ ἐμέθεν ξύνες ὦκα· Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι,
  27. ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδʼ ἐλεαίρει.
  28. θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
  29. πανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν
  30. Τρώων· οὐ γὰρ ἔτʼ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες
  31. ἀθάνατοι φράζονται· ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας
  32. Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπται
  33. ἐκ Διός· ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσί, μηδέ σε λήθη
  34. αἱρείτω εὖτʼ ἄν σε μελίφρων ὕπνος ἀνήῃ.
  35. ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπʼ αὐτοῦ
  36. τὰ φρονέοντʼ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥʼ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·
  37. φῆ γὰρ ὅ γʼ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ
  38. νήπιος, οὐδὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·
  39. θήσειν γὰρ ἔτʼ ἔμελλεν ἐπʼ ἄλγεά τε στοναχάς τε
  40. Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.
  41. ἔγρετο δʼ ἐξ ὕπνου, θείη δέ μιν ἀμφέχυτʼ ὀμφή·
  42. ἕζετο δʼ ὀρθωθείς, μαλακὸν δʼ ἔνδυνε χιτῶνα
  43. καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·
  44. ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
  45. ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·
  46. εἵλετο δὲ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεὶ
  47. σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·
  48. ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον
  49. Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·
  50. αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε
  51. κηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·
  52. οἳ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δʼ ἠγείροντο μάλʼ ὦκα·
  53. βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων
  54. Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·
  55. τοὺς ὅ γε συγκαλέσας πυκινὴν ἀρτύνετο βουλήν·
  56. κλῦτε φίλοι· θεῖός μοι ἐνύπνιον ἦλθεν ὄνειρος
  57. ἀμβροσίην διὰ νύκτα· μάλιστα δὲ Νέστορι δίῳ
  58. εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τʼ ἄγχιστα ἐῴκει·
  59. στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν·
  60. εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·
  61. οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα,
  62. ᾧ λαοί τʼ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·
  63. νῦν δʼ ἐμέθεν ξύνες ὦκα· Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι,
  64. ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδʼ ἐλεαίρει·
  65. θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
  66. πανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν
  67. Τρώων· οὐ γὰρ ἔτʼ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες
  68. ἀθάνατοι φράζονται· ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας
  69. Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπται
  70. ἐκ Διός· ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσίν· ὣς ὃ μὲν εἰπὼν
  71. ᾤχετʼ ἀποπτάμενος, ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.
  72. ἀλλʼ ἄγετʼ αἴ κέν πως θωρήξομεν υἷας Ἀχαιῶν·
  73. πρῶτα δʼ ἐγὼν ἔπεσιν πειρήσομαι, ἣ θέμις ἐστί,
  74. καὶ φεύγειν σὺν νηυσὶ πολυκλήϊσι κελεύσω·
  75. ὑμεῖς δʼ ἄλλοθεν ἄλλος ἐρητύειν ἐπέεσσιν.
  76. ἤτοι ὅ γʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο, τοῖσι δʼ ἀνέστη
  77. Νέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος,
  78. ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
  79. ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
  80. εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπε
  81. ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·
  82. νῦν δʼ ἴδεν ὃς μέγʼ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι·
  83. ἀλλʼ ἄγετʼ αἴ κέν πως θωρήξομεν υἷας Ἀχαιῶν.
  84. ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξῆρχε νέεσθαι,
  85. οἳ δʼ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶν
  86. σκηπτοῦχοι βασιλῆες· ἐπεσσεύοντο δὲ λαοί.
  87. ἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάων
  88. πέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεὶ νέον ἐρχομενάων,
  89. βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπʼ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν·
  90. αἳ μέν τʼ ἔνθα ἅλις πεποτήαται, αἳ δέ τε ἔνθα·
  91. ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων
  92. ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο
  93. ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν· μετὰ δέ σφισιν ὄσσα δεδήει
  94. ὀτρύνουσʼ ἰέναι Διὸς ἄγγελος· οἳ δʼ ἀγέροντο.
  95. τετρήχει δʼ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα
  96. λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δʼ ἦν· ἐννέα δέ σφεας
  97. κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτʼ ἀϋτῆς
  98. σχοίατʼ, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.
  99. σπουδῇ δʼ ἕζετο λαός, ἐρήτυθεν δὲ καθʼ ἕδρας
  100. παυσάμενοι κλαγγῆς· ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων
  101. ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.
  102. Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι,
  103. αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·
  104. Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ,
  105. αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκʼ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν,
  106. Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ,
  107. αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστʼ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι,
  108. πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν.
  109. τῷ ὅ γʼ ἐρεισάμενος ἔπεʼ Ἀργείοισι μετηύδα·
  110. ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος
  111. Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ,
  112. σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν
  113. Ἴλιον ἐκπέρσαντʼ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι,
  114. νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει
  115. δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.
  116. οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι,
  117. ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα
  118. ἠδʼ ἔτι καὶ λύσει· τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.
  119. αἰσχρὸν γὰρ τόδε γʼ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι
  120. μὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶν
  121. ἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι
  122. ἀνδράσι παυροτέροισι, τέλος δʼ οὔ πώ τι πέφανται·
  123. εἴ περ γάρ κʼ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε
  124. ὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω,
  125. Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν,
  126. ἡμεῖς δʼ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί,
  127. Τρώων δʼ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν,
  128. πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.
  129. τόσσον ἐγώ φημι πλέας ἔμμεναι υἷας Ἀχαιῶν
  130. Τρώων, οἳ ναίουσι κατὰ πτόλιν· ἀλλʼ ἐπίκουροι
  131. πολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν,
  132. οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσʼ ἐθέλοντα
  133. Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.
  134. ἐννέα δὴ βεβάασι Διὸς μεγάλου ἐνιαυτοί,
  135. καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν καὶ σπάρτα λέλυνται·
  136. αἳ δέ που ἡμέτεραί τʼ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα
  137. εἵατʼ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι· ἄμμι δὲ ἔργον
  138. αὔτως ἀκράαντον οὗ εἵνεκα δεῦρʼ ἱκόμεσθα.
  139. ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·
  140. φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·
  141. οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.
  142. ὣς φάτο, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε
  143. πᾶσι μετὰ πληθὺν ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν·
  144. κινήθη δʼ ἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσης
  145. πόντου Ἰκαρίοιο, τὰ μέν τʼ Εὖρός τε Νότος τε
  146. ὤρορʼ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων.
  147. ὡς δʼ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼν
  148. λάβρος ἐπαιγίζων, ἐπί τʼ ἠμύει ἀσταχύεσσιν,
  149. ὣς τῶν πᾶσʼ ἀγορὴ κινήθη· τοὶ δʼ ἀλαλητῷ
  150. νῆας ἔπʼ ἐσσεύοντο, ποδῶν δʼ ὑπένερθε κονίη
  151. ἵστατʼ ἀειρομένη· τοὶ δʼ ἀλλήλοισι κέλευον
  152. ἅπτεσθαι νηῶν ἠδʼ ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν,
  153. οὐρούς τʼ ἐξεκάθαιρον· ἀϋτὴ δʼ οὐρανὸν ἷκεν
  154. οἴκαδε ἱεμένων· ὑπὸ δʼ ᾕρεον ἕρματα νηῶν.
  155. ἔνθά κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα νόστος ἐτύχθη
  156. εἰ μὴ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·
  157. ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη,
  158. οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
  159. Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης,
  160. κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν
  161. Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν
  162. ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·
  163. ἀλλʼ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·
  164. σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον,
  165. μηδὲ ἔα νῆας ἅλα δʼ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.
  166. ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,
  167. βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·
  168. καρπαλίμως δʼ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.
  169. εὗρεν ἔπειτʼ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον
  170. ἑσταότʼ· οὐδʼ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης
  171. ἅπτετʼ, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·
  172. ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·
  173. διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
  174. οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
  175. φεύξεσθʼ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες,
  176. κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτε
  177. Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν
  178. ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;
  179. ἀλλʼ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν, μηδʼ ἔτʼ ἐρώει,
  180. σοῖς δʼ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον,
  181. μηδὲ ἔα νῆας ἅλα δʼ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.
  182. ὣς φάθʼ, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης,
  183. βῆ δὲ θέειν, ἀπὸ δὲ χλαῖναν βάλε· τὴν δὲ κόμισσε
  184. κῆρυξ Εὐρυβάτης Ἰθακήσιος ὅς οἱ ὀπήδει·
  185. αὐτὸς δʼ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίος ἐλθὼν
  186. δέξατό οἱ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεί·
  187. σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.
  188. ὅν τινα μὲν βασιλῆα καὶ ἔξοχον ἄνδρα κιχείη
  189. τὸν δʼ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρητύσασκε παραστάς·
  190. δαιμόνιʼ οὔ σε ἔοικε κακὸν ὣς δειδίσσεσθαι,
  191. ἀλλʼ αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς·
  192. οὐ γάρ πω σάφα οἶσθʼ οἷος νόος Ἀτρεΐωνος·
  193. νῦν μὲν πειρᾶται, τάχα δʼ ἴψεται υἷας Ἀχαιῶν.
  194. ἐν βουλῇ δʼ οὐ πάντες ἀκούσαμεν οἷον ἔειπε.
  195. μή τι χολωσάμενος ῥέξῃ κακὸν υἷας Ἀχαιῶν·
  196. θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων,
  197. τιμὴ δʼ ἐκ Διός ἐστι, φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς.
  198. ὃν δʼ αὖ δήμου τʼ ἄνδρα ἴδοι βοόωντά τʼ ἐφεύροι,
  199. τὸν σκήπτρῳ ἐλάσασκεν ὁμοκλήσασκέ τε μύθῳ·
  200. δαιμόνιʼ ἀτρέμας ἧσο καὶ ἄλλων μῦθον ἄκουε,
  201. οἳ σέο φέρτεροί εἰσι, σὺ δʼ ἀπτόλεμος καὶ ἄναλκις
  202. οὔτέ ποτʼ ἐν πολέμῳ ἐναρίθμιος οὔτʼ ἐνὶ βουλῇ·
  203. οὐ μέν πως πάντες βασιλεύσομεν ἐνθάδʼ Ἀχαιοί·
  204. οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη· εἷς κοίρανος ἔστω,
  205. εἷς βασιλεύς, ᾧ δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω
  206. σκῆπτρόν τʼ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσι.
  207. ὣς ὅ γε κοιρανέων δίεπε στρατόν· οἳ δʼ ἀγορὴν δὲ
  208. αὖτις ἐπεσσεύοντο νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων
  209. ἠχῇ, ὡς ὅτε κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
  210. αἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται, σμαραγεῖ δέ τε πόντος.
  211. ἄλλοι μέν ῥʼ ἕζοντο, ἐρήτυθεν δὲ καθʼ ἕδρας·
  212. Θερσίτης δʼ ἔτι μοῦνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα,
  213. ὃς ἔπεα φρεσὶν ᾗσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδη
  214. μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν,
  215. ἀλλʼ ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισιν
  216. ἔμμεναι· αἴσχιστος δὲ ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθε·
  217. φολκὸς ἔην, χωλὸς δʼ ἕτερον πόδα· τὼ δέ οἱ ὤμω
  218. κυρτὼ ἐπὶ στῆθος συνοχωκότε· αὐτὰρ ὕπερθε
  219. φοξὸς ἔην κεφαλήν, ψεδνὴ δʼ ἐπενήνοθε λάχνη.
  220. ἔχθιστος δʼ Ἀχιλῆϊ μάλιστʼ ἦν ἠδʼ Ὀδυσῆϊ·
  221. τὼ γὰρ νεικείεσκε· τότʼ αὖτʼ Ἀγαμέμνονι δίῳ
  222. ὀξέα κεκλήγων λέγʼ ὀνείδεα· τῷ δʼ ἄρʼ Ἀχαιοὶ
  223. ἐκπάγλως κοτέοντο νεμέσσηθέν τʼ ἐνὶ θυμῷ.
  224. αὐτὰρ ὃ μακρὰ βοῶν Ἀγαμέμνονα νείκεε μύθῳ·
  225. Ἀτρεΐδη τέο δʼ αὖτʼ ἐπιμέμφεαι ἠδὲ χατίζεις;
  226. πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι, πολλαὶ δὲ γυναῖκες
  227. εἰσὶν ἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι, ἅς τοι Ἀχαιοὶ
  228. πρωτίστῳ δίδομεν εὖτʼ ἂν πτολίεθρον ἕλωμεν.
  229. ἦ ἔτι καὶ χρυσοῦ ἐπιδεύεαι, ὅν κέ τις οἴσει
  230. Τρώων ἱπποδάμων ἐξ Ἰλίου υἷος ἄποινα,
  231. ὅν κεν ἐγὼ δήσας ἀγάγω ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν,
  232. ἠὲ γυναῖκα νέην, ἵνα μίσγεαι ἐν φιλότητι,
  233. ἥν τʼ αὐτὸς ἀπονόσφι κατίσχεαι; οὐ μὲν ἔοικεν
  234. ἀρχὸν ἐόντα κακῶν ἐπιβασκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.
  235. ὦ πέπονες κάκʼ ἐλέγχεʼ Ἀχαιΐδες οὐκέτʼ Ἀχαιοὶ
  236. οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα, τόνδε δʼ ἐῶμεν
  237. αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ γέρα πεσσέμεν, ὄφρα ἴδηται
  238. ἤ ῥά τί οἱ χἠμεῖς προσαμύνομεν ἦε καὶ οὐκί·
  239. ὃς καὶ νῦν Ἀχιλῆα ἕο μέγʼ ἀμείνονα φῶτα
  240. ἠτίμησεν· ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.
  241. ἀλλὰ μάλʼ οὐκ Ἀχιλῆϊ χόλος φρεσίν, ἀλλὰ μεθήμων·
  242. ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεΐδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο·
  243. ὣς φάτο νεικείων Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν,
  244. Θερσίτης· τῷ δʼ ὦκα παρίστατο δῖος Ὀδυσσεύς,
  245. καί μιν ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·
  246. Θερσῖτʼ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής,
  247. ἴσχεο, μηδʼ ἔθελʼ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·
  248. οὐ γὰρ ἐγὼ σέο φημὶ χερειότερον βροτὸν ἄλλον
  249. ἔμμεναι, ὅσσοι ἅμʼ Ἀτρεΐδῃς ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον.
  250. τὼ οὐκ ἂν βασιλῆας ἀνὰ στόμʼ ἔχων ἀγορεύοις,
  251. καί σφιν ὀνείδεά τε προφέροις, νόστόν τε φυλάσσοις.
  252. οὐδέ τί πω σάφα ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα,
  253. ἢ εὖ ἦε κακῶς νοστήσομεν υἷες Ἀχαιῶν.
  254. τὼ νῦν Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν
  255. ἧσαι ὀνειδίζων, ὅτι οἱ μάλα πολλὰ διδοῦσιν
  256. ἥρωες Δαναοί· σὺ δὲ κερτομέων ἀγορεύεις.
  257. ἀλλʼ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·
  258. εἴ κʼ ἔτι σʼ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε,
  259. μηκέτʼ ἔπειτʼ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη,
  260. μηδʼ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην,
  261. εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω,
  262. χλαῖνάν τʼ ἠδὲ χιτῶνα, τά τʼ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει,
  263. αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω
  264. πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.
  265. ὣς ἄρʼ ἔφη, σκήπτρῳ δὲ μετάφρενον ἠδὲ καὶ ὤμω
  266. πλῆξεν· ὃ δʼ ἰδνώθη, θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ·
  267. σμῶδιξ δʼ αἱματόεσσα μεταφρένου ἐξυπανέστη
  268. σκήπτρου ὕπο χρυσέου· ὃ δʼ ἄρʼ ἕζετο τάρβησέν τε,
  269. ἀλγήσας δʼ ἀχρεῖον ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ.
  270. οἳ δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἐπʼ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν·
  271. ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·
  272. ὢ πόποι ἦ δὴ μυρίʼ Ὀδυσσεὺς ἐσθλὰ ἔοργε
  273. βουλάς τʼ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·
  274. νῦν δὲ τόδε μέγʼ ἄριστον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν,
  275. ὃς τὸν λωβητῆρα ἐπεσβόλον ἔσχʼ ἀγοράων.
  276. οὔ θήν μιν πάλιν αὖτις ἀνήσει θυμὸς ἀγήνωρ
  277. νεικείειν βασιλῆας ὀνειδείοις ἐπέεσσιν.
  278. ὣς φάσαν ἣ πληθύς· ἀνὰ δʼ ὃ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς
  279. ἔστη σκῆπτρον ἔχων· παρὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη
  280. εἰδομένη κήρυκι σιωπᾶν λαὸν ἀνώγει,
  281. ὡς ἅμα θʼ οἳ πρῶτοί τε καὶ ὕστατοι υἷες Ἀχαιῶν
  282. μῦθον ἀκούσειαν καὶ ἐπιφρασσαίατο βουλήν·
  283. ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
  284. Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ
  285. πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν,
  286. οὐδέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν
  287. ἐνθάδʼ ἔτι στείχοντες ἀπʼ Ἄργεος ἱπποβότοιο
  288. Ἴλιον ἐκπέρσαντʼ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.
  289. ὥς τε γὰρ ἢ παῖδες νεαροὶ χῆραί τε γυναῖκες
  290. ἀλλήλοισιν ὀδύρονται οἶκον δὲ νέεσθαι.
  291. ἦ μὴν καὶ πόνος ἐστὶν ἀνιηθέντα νέεσθαι·
  292. καὶ γάρ τίς θʼ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο
  293. ἀσχαλάᾳ σὺν νηῒ πολυζύγῳ, ὅν περ ἄελλαι
  294. χειμέριαι εἰλέωσιν ὀρινομένη τε θάλασσα·
  295. ἡμῖν δʼ εἴνατός ἐστι περιτροπέων ἐνιαυτὸς
  296. ἐνθάδε μιμνόντεσσι· τὼ οὐ νεμεσίζομʼ Ἀχαιοὺς
  297. ἀσχαλάαν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν· ἀλλὰ καὶ ἔμπης
  298. αἰσχρόν τοι δηρόν τε μένειν κενεόν τε νέεσθαι.
  299. τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατʼ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν
  300. ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί.
  301. εὖ γὰρ δὴ τόδε ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν, ἐστὲ δὲ πάντες
  302. μάρτυροι, οὓς μὴ κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι·
  303. χθιζά τε καὶ πρωΐζʼ ὅτʼ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν
  304. ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι,
  305. ἡμεῖς δʼ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς
  306. ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας
  307. καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·
  308. ἔνθʼ ἐφάνη μέγα σῆμα· δράκων ἐπὶ νῶτα δαφοινὸς
  309. σμερδαλέος, τόν ῥʼ αὐτὸς Ὀλύμπιος ἧκε φόως δέ,
  310. βωμοῦ ὑπαΐξας πρός ῥα πλατάνιστον ὄρουσεν.
  311. ἔνθα δʼ ἔσαν στρουθοῖο νεοσσοί, νήπια τέκνα,
  312. ὄζῳ ἐπʼ ἀκροτάτῳ πετάλοις ὑποπεπτηῶτες
  313. ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα·
  314. ἔνθʼ ὅ γε τοὺς ἐλεεινὰ κατήσθιε τετριγῶτας·
  315. μήτηρ δʼ ἀμφεποτᾶτο ὀδυρομένη φίλα τέκνα·
  316. τὴν δʼ ἐλελιξάμενος πτέρυγος λάβεν ἀμφιαχυῖαν.
  317. αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτήν,
  318. τὸν μὲν ἀρίζηλον θῆκεν θεὸς ὅς περ ἔφηνε·
  319. λᾶαν γάρ μιν ἔθηκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·
  320. ἡμεῖς δʼ ἑσταότες θαυμάζομεν οἷον ἐτύχθη.
  321. ὡς οὖν δεινὰ πέλωρα θεῶν εἰσῆλθʼ ἑκατόμβας,
  322. Κάλχας δʼ αὐτίκʼ ἔπειτα θεοπροπέων ἀγόρευε·
  323. τίπτʼ ἄνεῳ ἐγένεσθε κάρη κομόωντες Ἀχαιοί;
  324. ἡμῖν μὲν τόδʼ ἔφηνε τέρας μέγα μητίετα Ζεὺς
  325. ὄψιμον ὀψιτέλεστον, ὅου κλέος οὔ ποτʼ ὀλεῖται.
  326. ὡς οὗτος κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτὴν
  327. ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα,
  328. ὣς ἡμεῖς τοσσαῦτʼ ἔτεα πτολεμίξομεν αὖθι,
  329. τῷ δεκάτῳ δὲ πόλιν αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.
  330. κεῖνος τὼς ἀγόρευε· τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
  331. ἀλλʼ ἄγε μίμνετε πάντες ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
  332. αὐτοῦ εἰς ὅ κεν ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἕλωμεν.
  333. ὣς ἔφατʼ, Ἀργεῖοι δὲ μέγʼ ἴαχον, ἀμφὶ δὲ νῆες
  334. σμερδαλέον κονάβησαν ἀϋσάντων ὑπʼ Ἀχαιῶν,
  335. μῦθον ἐπαινήσαντες Ὀδυσσῆος θείοιο·
  336. τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
  337. ὦ πόποι ἦ δὴ παισὶν ἐοικότες ἀγοράασθε
  338. νηπιάχοις οἷς οὔ τι μέλει πολεμήϊα ἔργα.
  339. πῇ δὴ συνθεσίαι τε καὶ ὅρκια βήσεται ἥμιν;
  340. ἐν πυρὶ δὴ βουλαί τε γενοίατο μήδεά τʼ ἀνδρῶν
  341. σπονδαί τʼ ἄκρητοι καὶ δεξιαί, ᾗς ἐπέπιθμεν·