Heracles

Euripides

Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. II. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1913. (Reprinted 1921-1962)

  1. τὸ θῆλυ γάρ πως μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων,
  2. καὶ τἄμʼ ἔθνῃσκε τέκνʼ, ἀπωλλύμην δʼ ἐγώ.
Ἡρακλῆς
  1. Ἄπολλον, οἵοις φροιμίοις ἄρχῃ λόγου.
Μεγάρα
  1. τεθνᾶσʼ ἀδελφοὶ καὶ πατὴρ οὑμὸς γέρων.
Ἡρακλῆς
  1. πῶς φῄς; τί δράσας ἢ δορὸς ποίου τυχών;
Μεγάρα
  1. Λύκος σφʼ ὁ καινὸς γῆς ἄναξ διώλεσεν.
Ἡρακλῆς
  1. ὅπλοις ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης χθονός;
Μεγάρα
  1. στάσει· τὸ Κάδμου δʼ ἑπτάπυλον ἔχει κράτος.
Ἡρακλῆς
  1. τί δῆτα πρὸς σὲ καὶ γέροντʼ ἦλθεν φόβος;
Μεγάρα
  1. κτείνειν ἔμελλε πατέρα κἀμὲ καὶ τέκνα.
Ἡρακλῆς
  1. τί φῄς; τί ταρβῶν ὀρφάνευμʼ ἐμῶν τέκνων;
Μεγάρα
  1. μή ποτε Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο.
Ἡρακλῆς
  1. κόσμος δὲ παίδων τίς ὅδε νερτέροις πρέπων;