Heracles

Euripides

Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. II. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1913. (Reprinted 1921-1962)

  1. καὶ τῶν καλῶν μὲν ὅστις ἀπολαύειν θέλει,
  2. συμπλεῖν δὲ τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ.
  3. ἀνίστασʼ, ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα,
  4. βλέψον πρὸς ἡμᾶς. ὅστις εὐγενὴς βροτῶν,
  5. φέρει τά γʼ ἐκ θεῶν πτώματʼ οὐδʼ ἀναίνεται.
Ἡρακλῆς
  1. Θησεῦ, δέδορκας τόνδʼ ἀγῶνʼ ἐμῶν τέκνων;
Θησεύς
  1. ἤκουσα, καὶ βλέποντι σημαίνεις κακά.
Ἡρακλῆς
  1. τί δῆτά μου κρᾶτʼ ἀνεκάλυψας ἡλίῳ;
Θησεύς
  1. τί δʼ; οὐ μιαίνεις θνητὸς ὢν τὰ τῶν θεῶν.
Ἡρακλῆς
  1. φεῦγʼ, ὦ ταλαίπωρʼ, ἀνόσιον μίασμʼ ἐμόν.