Andromache

Euripides

Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

  1. ὅταν τάδ’ ᾖ, τότ’ οἴσομεν· σὲ δὲ κτενῶ.
Ἀνδρομάχη
  1. ἦ καὶ νεοσσὸν τόνδ’, ὑπὸ πτερῶν σπάσας;
Μενέλαος
  1. οὐ δῆτα· θυγατρὶ δ’, ἢν θέλῃ, δώσω κτανεῖν.
Ἀνδρομάχη
  1. οἴμοι· τί δῆτά σ’ οὐ καταστένω, τέκνον;
Μενέλαος
  1. οὔκουν θρασεῖά γ’ αὐτὸν ἐλπὶς ἀναμένει.
Ἀνδρομάχη
  1. ὦ πᾶσιν ἀνθρώποισιν ἔχθιστοι βροτῶν
  2. Σπάρτης ἔνοικοι, δόλια βουλευτήρια,
  3. ψευδῶν ἄνακτες, μηχανορράφοι κακῶν,