Hippolytus
Euripides
Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.
- γλῶσσάν μ’ ἀφεῖναι. πρῶτα δ’ ἄρξομαι λέγειν,
- ὅθεν μ’ ὑπῆλθες πρῶτον ὡς διαφθερῶν
- κοὐκ ἀντιλέξοντ’. εἰσορᾷς φάος τόδε
- καὶ γαῖαν· ἐν τοῖσδ’ οὐκ ἔνεστ’ ἀνὴρ ἐμοῦ,
- οὐδ’ ἢν σὺ μὴ φῇς, σωφρονέστερος γεγώς.
- ἐπίσταμαι γὰρ πρῶτα μὲν θεοὺς σέβειν,
- φίλοις τε χρῆσθαι μὴ ἀδικεῖν πειρωμένοις,
- ἀλλ’ οἷσιν αἰδὼς μήτ’ ἐπαγγέλλειν κακὰ
- μήτ’ ἀνθυπουργεῖν αἰσχρὰ τοῖσι χρωμένοις·
- οὐκ ἐγγελαστὴς τῶν ὁμιλούντων, πάτερ,
- ἀλλ’ αὑτὸς οὐ παροῦσι κἀγγὺς ὢν φίλοις.
- ἑνὸς δ’ ἄθικτος, ᾧ με νῦν ἑλεῖν δοκεῖς·
- λέχους γὰρ ἐς τόδ’ ἡμέρας ἁγνὸν δέμας·
- οὐκ οἶδα πρᾶξιν τήνδε πλὴν λόγῳ κλύων
- γραφῇ τε λεύσσων· οὐδὲ ταῦτα γὰρ σκοπεῖν