Hippolytus
Euripides
Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.
- Φοίβου δ’ ἀδελφὴν Ἄρτεμιν, Διὸς κόρην,
- τιμᾷ, μεγίστην δαιμόνων ἡγούμενος·
- χλωρὰν δ’ ἀν’ ὕλην παρθένῳ ξυνὼν ἀεὶ
- κυσὶν ταχείαις θῆρας ἐξαιρεῖ χθονός,
- μείζω βροτείας προσπεσὼν ὁμιλίας.
- τούτοισι μέν νυν οὐ φθονῶ· τί γάρ με δεῖ;
- ἃ δ’ εἰς ἔμ’ ἡμάρτηκε, τιμωρήσομαι
- Ἱππόλυτον ἐν τῇδ’ ἡμέρᾳ· τὰ πολλὰ δὲ
- πάλαι προκόψασ’ — οὐ πόνου πολλοῦ με δεῖ.
- ἐλθόντα γάρ νιν Πιτθέως ποτ’ ἐκ δόμων
- σεμνῶν ἐς ὄψιν καὶ τέλη μυστηρίων
- Πανδίονος γῆν, πατρὸς εὐγενὴς δάμαρ
- ἰδοῦσα Φαίδρα καρδίαν κατέσχετο
- ἔρωτι δεινῷ τοῖς ἐμοῖς βουλεύμασιν.
- καὶ πρὶν μὲν ἐλθεῖν τήνδε γῆν Τροζηνίαν,
- πέτραν παρ’ αὐτὴν Παλλάδος, κατόψιον
- γῆς τῆσδε, ναὸν Κύπριδος ἐγκαθίσατο,
- ἐρῶσ’ ἔρωτ’ ἔκδημον· Ἱππολύτῳ δ’ ἔπι
- τὸ λοιπὸν ὠνόμαζ’ ἐνιδρῦσθαι θεάν.