Hippolytus
Euripides
Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.
- ἱμᾶσιν ἐς τοὔπισθεν ἀρτήσας δέμας·
- αἳ δ’ ἐνδακοῦσαι στόμια πυριγενῆ γναθμοῖς
- βίᾳ φέρουσιν, οὔτε ναυκλήρου χερὸς
- οὔθ’ ἱπποδέσμων οὔτε κολλητῶν ὄχων
- μεταστρέφουσαι. κεἰ μὲν ἐς τὰ μαλθακὰ
- γαίας ἔχων οἴακας εὐθύνοι δρόμον,
- προυφαίνετ’ ἐς τὸ πρόσθεν, ὥστ’ ἀναστρέφειν,
- ταῦρος, φόβῳ τέτρωρον ἐκμαίνων ὄχον·
- εἰ δ’ ἐς πέτρας φέροιντο μαργῶσαι φρένας,
- σιγῇ πελάζων ἄντυγι ξυνείπετο
- ἐς τοῦθ’ ἕως ἔσφηλε κἀνεχαίτισεν,
- ἁψῖδα πέτρῳ προσβαλὼν ὀχήματος.
- σύμφυρτα δ’ ἦν ἅπαντα· σύριγγές τ’ ἄνω
- τροχῶν ἐπήδων ἀξόνων τ’ ἐνήλατα.
- αὐτὸς δ’ ὁ τλήμων ἡνίαισιν ἐμπλακεὶς
- δεσμὸν δυσεξήνυστον ἕλκεται δεθείς,
- σποδούμενος μὲν πρὸς πέτραις φίλον κάρα
- θραύων τε σάρκας, δεινὰ δ’ ἐξαυδῶν κλύειν·
- Στῆτ’, ὦ φάτναισι ταῖς ἐμαῖς τεθραμμέναι,