Oratio 11
Libanius
Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 2: Orationes VI-XI. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.
οὐ γὰρ ἐνταῦθά γε [*](2 Amm. Μ. XIV 8, 8 16 II ξ 233) [*](1 τὰ prius in ἐγγύτατα in ras Ρ2 | κὰτ σκευάσθαι U κατασκενάσθαι Ι 2 εν supra ι in ἑτέρωθι erasum Ι ἐκατέ- ρωθεν U 5 αἰ in ἡγήσαιτο in ras I2 ἡγήσατο Mor | ᾧ Re ὢν libri Mor | τὴν inser I3 6 τρέψειεν ACPU edd | ποῦ om Μο | δ’ Re | ἐν supra ι in ἄλλοθι erasum Ι 7 δέ A 9 Iacu- nam cuius in libris nullum vestigium, animadvertit verbisque οὐ χειμὼν ἡλίους ἡμίν explendam censuit Re Anim | Re Anim 12 χ in οὐχ in ras Ι | ἴδιον U sed ι (2) postea inser ἥλιον Mor quod correxerunt Re Anim et Koen ad Gregor. Cor. p. 474 ed Schaef. 13 κητῶν Μο 14 in κατ’ ἀγορὰν apostrophus et spir. len., pars inferior in γ, o et gravis in ras P2 κατὰ χώραν A Re 16 μείζονα Re 17 κοσμῶν Ca sed γρ ὑμνῶν in marg ὑμνῶν ΒΜο sed in hoc γρ κοσμῶν in marg γρ ὑμνῶν supra κοσμῶν M2)
268. Ποίοις δὲ ἔθνεσιν ἡ πόλις οὐ λυσιτελής; οὐκ ἐνταῦθα χρηματισταῖς μὲν ἐπὶ πλοῦτον ῥᾳστώνη, σοφίας δὲ μετόχοις μὲν εἰς δόξαν, ἐπιθυμηταῖς δὲ εἰς κτῆσιν; οὐκ ἐνσπουδάσαι μὲν ἀγαθή, ἐνευπαθῆσαι δὲ ἐπιτηδεία; οὐχ ἵππων ἀγῶνες ἔριν ἀστασίαστον ἔχοντες; οὐκ ἀθύρματα σκηνῆς; οὐκ ἀντίπαλοι ταῖς φροντίσιν αἱ θυμηδίαι; οὐ τὸ τῶν Ἠλείων σεμνὸν ἐνταῦθα μετε- λήλυθε καὶ τοὺς διδασκάλους τῶν Ὀλυμπίων τῇ πρὸς τὸν Δία τιμῇ παρηνέγκαμεν;