Oratio 11
Libanius
Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 2: Orationes VI-XI. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.
τοῦτον ἤδη τις τὸν [*](1 Od. κ 266 4 Amm. Μ. XIV 1, 9 cum nota Valesii 5 Her. II 62. Them. or. IV p. 49 15 Plat. Euthyph. p. 14 d 17 Thuc. Ι 2) [*](11 Ἐνδυμίων καὶ ὑπνώδην σφόδρα Β2) [*](1 ἀνθρώπων scripsi coll. II. l. l. ex Ι (in quo tamen m2 in ἀνδρῶν correctum) MBMoCa ἀνδρῶν CAPU edd 3 ἁπάν- των ΙΜο 4 καὶ — 5 παριόντες citat Plan fol. 99v 5 περι- όντες Mor quod correxit Valesius l. l. 8 ἐν supra εὑ in εὐτό- νως I2 ἐντόνως Mor | οἱ δὲ] καὶ Μο 13 ὁποίοις Re 17 ἵππον Α | οὐκ ἀθύρματα οm Ca 18 σκηνῆς post ἀντί- παλοι Ca 21 τίς IB)
270. Τίνα δὴ ταύτῃ πόλιν παραβάλλειν ἄξιον; τῶν μὲν γὰρ ἀρχαιοτάτων εὐδαιμονεστέρα, τὰς δὲ με- γέθει νικᾷ, τὰς δὲ εὐγενείᾳ πάρεισι, τὰς δὲ τῷ παμ- φόρῳ τῆς χώρας. καὶ μὴν ἦς μὲν ἡττᾶται κατὰ τοὺς τοίχους, ταύτης κρείττων γίνεται τῷ τε ἐνύδρῳ καὶ τῷ τοῦ χειμῶνος ἡμέρῳ καὶ τῇ τῶν ἐνοικούντων ἀστειό- τητι καὶ τῇ τῆς σοφίας ἀσκήσει, τῆς δὲ ἔτι μείζονος τῷ καλλίστῳ καλλίων ἐστίν, Ἑλληνικῇ παιδείᾳ καὶ λόγοις.