Oratio 11

Libanius

Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 2: Orationes VI-XI. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.

τοιγαροῦν ἅπασα πανταχόθεν ὁλκὰς ἀνάγεται τὰ πανταχόθεν ἄγουσα, Λιβύης, Εὐρώπης, Ἀσίας, νήσων, ἠπείρων, καὶ τῶν ἑκασταχοῦ καλλίστων τὸ κάλλιστον δεῦρο κομίζεται τῆς εἰς τὴν πρᾶσιν ὀξύτητος γνώμας ἐμπόρων δεῦρο καλούσης καὶ γῆν ἅπασαν δι’ αὐτῆς καρπούμεθα. πλεῖστα δὴ τῶν ὑπὲρ πελάγους ἁπλωθέντων ἱστίων λιμένων οὗτος συνέστειλε.

265. Τί οὖν δὴ θαυμαστὸν τοιαύτην μὲν νεμομέ- νους γῆν, τοιούτῳ δὲ ἐμπορίῳ χρωμένους, ἔχοντας δὲ σύμμαχον μὲν λίμνην, ποταμοῦ δὲ πόρον συνεργὸν [*](6 Ηier. chron. a. Abr. 2362 p. 193 Sch. Iul. or. Ι p. 40 Theoph. chron. p. 38, 6 ed. de Boor. 8 Her. V 101, 2 (cf. Suidas s. ν. Μίδας)) [*](1 ῥαδίως supra ταχέως Β2 | ὑψίγυον CAPCa Re ὑψίγαιον UI ὑψίγεων Μο μετέωρον supra ὑψίγυιον Β2 | ἄλσο cum rasura unius litterae U πληθὺν supra ἄλσος Β2 2 αὐτοῦ APUBM (sed in hoc spiritus erasus) MoCa Mor | παρέχον ΙΜο et e παρέχων corr Μ, fortasse recte 3 Τοῦ ποταμοῦ — 9 ἐθησαύρισε citat Plan fol. 99v 3 θάλασσαν ἐμβολὰς Plan 4 ἕλκον Μο | τῶν λιμένων Μο περὶ τοῦ λιμένος titulus in marg I2 6 ἀλλ cum rasura 1 litterae U | inter τ et μ in τέτμηται (bis) rasura 1 litterae B 7 ἡμετέρας. Re 10 δεῦρο κατάγεται coni Re 13 γῆν e τὴν corr Ι 14 αὐτοῦ coni Re 15 λιμὴν Cobet Misc. 164 16 δὴ om BMCa | „malim datiuos νεμομένοις — χρωμένοις — ἕχουσι“ Re 17 ἐμπορείω BCa | δὲ inser Ι)

532
ἐγγύτατα πανηγύρεως κατεσκευάσθαι τὴν πόλιν;