Oratio 11
Libanius
Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 2: Orationes VI-XI. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.
οὐ μὴν ἐν τῇ μητρὶ μόνῃ τὸ ὕδωρ ἔμεινεν, οὐδὲ Δάφνη μὲν ἐγέννησε, Δάφνη δὲ ἀπέλαυσε στήσασα περὶ αὑτὴν τὸ δῶρον, ἀλλ’ ἡ μὲν ἔφηνε, μετέσχε δὲ μετὰ τῆς φηνάσης ἡ πόλις οἴκοθεν οἴκαδε τῶν ναμάτων δρα- μόντων, καὶ οὐκ ἐκ τῆς ὑπερορίας, ὃ πολλοῦ μὲν πόνου, πολλοῦ δὲ κινδύνου τῆς ἐπικουρίας ἐκ τῆς ἄλλων φιλανθρωπίας αἰωρουμένης, μηχανησάμενοι δὲ ὁδὸν [*](7 Eur. Andr. 285. Hel. 676 21 Plat. Menex. p. 248 Α) [*](1 post ω in ἀπόλλω rasura 2 litterarum in Ι 2 δεῖ δὴ UIMCa | ὕδασι scripsi e Μο auctore Re ὕδατι reliqui libri edd 5 πείθομαι — 8 θεασάμενος citat Plan fol. 99v 5 δὴ U | ἐκεῖνο Ca 7 κρίσιν inser I2 12 αὐτὸν Μο sed ν era- sum 13 διειδὲς Μο sed in marg γρ διαυγὲς | ώτατον in ποτιμώτατον in rasura 2 fere litterarum Ι2 14 εχ in ἐγκε- χρισμένου in ras Ρ2 ἐγκεχαρισμένον UM | προσ in προσηνὲς in ras P2 | οὐ — 16 ἀπέλαυσεν citat plan fol. 99v 16 λανσε U | αὑτὴν ex αὐτὴν corr Ρ2Β2 αὐτὴν Α αὐτὴν MCa ἀυτὴν U)