Oratio 11
Libanius
Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 2: Orationes VI-XI. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.
καὶ τῆς μὲν ἀκτῖ- νος ἤδη τινὲς ἀπεστερήθησαν ἐπισκοτούσης οἰκίας ἐγ- γύθεν, ζέφυρος δὲ οὐδενὶ κεκώλυται τὸ μὴ οὐ κοινὰ χαρίζεσθαι, ἀλλὰ βαδιζόντων τε τοὺς χιτῶνας αἰωρεῖ καὶ περὶ ταῖς κνήμαις στρέφει καθευδόντων τε αἱ σινδόνες ὑποπνέοντος περὶ τοῖς σώμασι κυρτοῦνται, [*](3 Νicet. Chon. p. 36 Bonn. ἣν (Ἀντιόχειαν) φυρος ἄνεμος 6 Ηer. I 180, 2 cf. Phil. im. prooem. p. 4, 21 ed. Vind. 13 Dem. c. Mid. § 158 p. 565, 25) [*](2 παράττον Iacobs Phil. 472 παράπαν Mor 3 ὁ] οὐ Μο 5 οὐδὲ UI | μὲν om MBCa Plan | τῶν om U inser I2 | τὰς supra καὶ M2 et „malim τὰς τριωρ.“ Re 6 ὑπερορᾶ Plan 7 ὑπεραιωρεῖται Μ ὑπερορᾶ Μο (unde Iacobs Phil. 479) et B sed in hoc γρ ὑπεραιωρεῖται suprascr. m2, et Plan ὑπερορᾶ Ι sed o in duarum rere et ᾶ in quattuor fere litterarum rasura ὑπερ Ca sed γρ ὑπερορα in marg 8 ἴσον ex ἴσων corr I2 ἴσων U „malim πᾶσι τῶν νόμων ἐξ ἴσου aut τὸ ἴσον“ Re | στ in μέτεστιν in ras Ρ2 | οὕτω καὶ παρ’ UI 9 τίς AIB Mo 10 αὔραις Ca sed αὔρας in marg 11 οὕτω γὰρ διὰ Μο Plan 13 ἤδη inser Ι2 14 τῶ Μ 16 τὰς κνήμας Plan 17 ὑπὸ πνέοντος ? | ν in κυρτοῦνται inser I2)
227. Οὐκ ἄρα μάτην ἐν οἰκοδομίαις ἡ πόλις ἀεί, καὶ τὰ μὲν ἐρέπτεται, τὰ δὲ πρὸς μέσον ἄνεισι, τὰ δ’ ἄρτι θεμέλιον δέδεκται, τά δὲ πρὸς τοῦτο ὀρύσσεται, καὶ τῶν τοὺς τέκτονας ἐπειγόντων αἰ φωναὶ πανταχοῦ, καὶ τὸ πέρυσιν εἰς λαχάνων φορὰν σκαπτόμενον τῆτες ᾤκισται. ἴσασι γάρ, ὡς ὅσα τοῖς δικαίοις ὑπισχνοῦνται τετελευτηκόσιν οἱ ποιηταί, ταῦτα ζῶσιν ἐνταῦθα ἔστιν ἔχειν.
228. Καὶ δὴ σκοπῶμεν, ὡς τετραπλασία τῆς νῦν οὔσης ἦν ἂν ἡ πόλις, εἰ μὴ τρισὶν ἤδη πρότερον και- ρίοις ἐβέβλητο. ὥσπερ γὰρ ὁ τοῦ Πυθίου νεὼς πολ- λαῖς εἶξε τύχαις καὶ τέταρτος ὁ νῦν ἑστηκώς ἐστιν ἐπὶ τοῖς ἔμπροσθεν οἰχομένοις, οὕτως ἡμῖν ἡ πόλις, | [*](R 348) ὡς μὲν ἀνθρώπων οὖσα πόλις, ἐπλήγη, ὡς δὲ θεο- φιλὴς, ἀνέστη ταὐτὸν καὶ παθοῦσα καὶ ποιήσασα τῇ τῆς Ἀθηνᾶς ἐλαίᾳ. καὶ γὰρ ἐκείνην ἐπῆλθε μὲν τῷ πυρὶ Ξέρξης, ὅτ’ ἔφθειρε τὴν Ἀθηναίων ἀκρόπολιν, δευτέρᾳ δὲ ἡμέραι βλαστὸς ἀνέδραμεν εἰς πῆχυν ἐκ τοῦ κεκαυμένου. καὶ δὴ καὶ ἥδε ἄμα τε ὑπεχώρει καὶ [*](9 Pind. 01. II 67 sq. 14 Paus. Χ 5, —13 18 Her. VIII 55) [*](1 ἀνάπαυλαν inser I2 2 post ἀπεργάζεται rasura decem litterarum in Ι 5 ρ΄ σσεται U 8 ὡς inser P2 om Mor qui in marg habet ἴσως ὅτι 11 Καὶ — 517, 4 ἐπῳκοδόμουν Plan fol. 99v 12 καιρίοις scripsi coll. Themist. or. III p. 45 a βάλλεις καίρια cf. Alb. Gratul. Herwerd. p. 45 sq. καιροῖς libri edd 13 ὥσπερ — 14 τύχαις post καὶ — οἰχομένοις CAU edd, ego ante posui l. l. cum IBMMoCa Plan Ρ qui tamen haec omnia in ras m2 praebet 14 καὶ — 15 οἰχομένοις del Iacobs 15 πρότερον A sed ἔμπροσθεν in marg m2, Ca Re supra ἔμπροσθεν rasura vocis, ut videtur, πρότερον Ι om Mo Plan)