Oratio 11
Libanius
Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 2: Orationes VI-XI. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.
ἐνταυθοῖ γὰρ ὁ μὲν οὐκ ἐγεί- ρων οἰκίαν ἢ τῶν γε οὐσῶν ὠνούμενος κἂν πάνυ πλουτῇ, μάτην ἡγεῖται πλουτεῖν, ὁ δὲ τοῦτο μὲν παρε- [*](9 Τhuc. Ι 33, 1 10 Paus. Χ 25 sq.) [*](2 ὅτι ΡΜΜο 3 διηγῶνται Ι sed ω in ras m2 διη- γεῖσθαι Μο 5 αὐτοῖς Ca 6 τῆ καλλίστη Μ 7 τῶν] τῆς ΒΜοCa | ον in τὸν in ras C2, gravis add s 8 αὑτοῦ ex γρ ἱδρύσας αὐτοῦ corr Ρ2 αὐτοῦ AIMMoCa αυτοῦ U 9 ἐνδείξας ΜΒ sed in hoc γρ νοσήσας in marg m2 ἱδρύσας Μο et γρ in marg Ca | τὴν om Mo 15 ἑταιρείας ΒΜΜο et ex ἑταιρίας corr Ι 20 α alterum in ἀκολουθήσαντας in ras I2 | α alterum in λαμπρό- τερα in ras Ρ3 λαμπρότερον U 21 ἐνταυθοῖ ex ἐνταῦθα corr I2)
196. Καὶ δὴ καιρὸς ὑπέρ τε τῆς θέσεως καὶ τοῦ μεγέθους ἤδη διελθεῖν. οἶμαι γὰρ οὐδεμίαν φανεῖ- σθαι τῶν οὐσῶν, ᾗ μέγεθός ἐστι τοσοῦτον ἐν οὕτω καλλίστῃ θέσει. ἀρξαμένη γὰρ ἐξ ἔω πρόεισιν ἐπὶ δυσμὰς ἰθυτενής, δίδυμον στοῶν ὕψος ἐκτείνουσα. διίστησι δὲ αὐτὰς ἀπ’ ἀλλήλων ὁδὸς ὕπαιθρος ἐστρω- μένη λίθῳ κατὰ τὴν στοὰν τὸ εὖρος.