Oratio 11

Libanius

Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 2: Orationes VI-XI. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.

καὶ τὰ μὲν ἄλλα τί δεῖ λέγειν; ἀλλ’ Ἀντίοχος ὁ μέγας ὄνομα λαβὼν ἀπὸ τοῦ μεγάλοις ἐπιχειρεῖν τε καὶ ἐξαρκεῖν, μικρὸν ἡγησάμενος σώζειν τὰ ὄντα προσθήκην ἐπινοεῖ τοῖς οὖσι. καὶ τοῦτο μὲν τὴν νεωτέραν τῆς πόλεως μοῖραν ἑ [*](2 μέντοι ICa | κάσιον UI edd cf. t. I 579, 22 R | ἐκεῖνοι Δία scripsi e CUIBMMoCa Δία ἐκεῖνοι ΑΡ edd | δία e διὰ corr c f δῖα Α 3 τὴν Ἀρτέμιδος μετάστασιν vel μεθίδρυσιν Μ Schmidt Philol. Χ 635 4 ἅπασιν supra ἅπαντα Mo2 num ἅπαντας ? 5 αυτῶ U αὐτῶ BCa 9 δ᾿ I ὃ inser C p et f ὁ Mo 11 γῆς e τῆς corr Mo2 16 ἄλλοις I sed ὄις in ras m3 18 ἀξιοῦσιν C sed ἑ suprascr. f 19 τύπος Re, quod defendit Gasda collato Plat. rep. III p. 396 Ε 20 μέγα BM Mor 21 ἐπιχειριεῖν I sed ι ante ἑ eras 21 μικρὸν — 23 οὖσι citat Plan fol. 99 22 πρὸς θήκην C)

475
οὐ πολλῷ τῳ φαυλοτέραν τῆς ἀρχαίας, ἣν ὁ ποταμὸς περιλαμβάνει, προσκατασκευάζεται γένος μὲν Ἑλληνι- κὸν εἰσάγων, Αἰτωλοὺς καὶ Κρῆτας καὶ Εὐβοεῖς, τείχει δὲ τὴν ἅπασαν ἀσφάλειαν παρασχών.