Halieutica
Oppian
Oppian. Halieutica. Mair, A. W., editor. London, William Heinemann, Ltd.; New York: G.P. Putnam's Sons. 1928.
- ἄλλους δʼ ἀγρευτῆρσιν ὑπήγαγε ληΐδα θήρης
- ὑγρὸς ἔρως· ὀλοῶν δὲ γάμων, ὀλοῆς τʼ Ἀφροδίτης
- ἠντίασαν, σπεύδοντες ἑὴν φιλοτήσιον ἄτην.
- ἀλλὰ σύ μοι, κάρτιστε πολισσούχων βασιλήων,
- αὐτός τʼ, Ἀντωνῖνε, καὶ υἱέος ἠγάθεον κῆρ,
- πρόφρονες εἰσαΐοιτε καὶ εἰναλίῃσι γάνυσθε
- τερπωλαῖς, οἵῃσιν ἐμὸν νόον ἠπιόδωροι
- Μοῦσαι κοσμήσαντο καὶ ἐξέστεψαν ἀοιδῆς
- δώρῳ θεσπεσίῳ καί μοι πόρον ὑμετέροισι
- κίρνασθαι γλυκὺ νᾶμα καὶ οὔασι καὶ πραπίδεσσι.
- Σχέτλι’ Ἔρως, δολομῆτα, θεῶν κάλλιστε μὲν ὄσσοις
- εἰσιδέειν, ἄλγιστε δʼ ὅτε κραδίην ὀροθύνεις,
- ἐμπίπτων ἀδόκητος, ὑπὸ φρένα δʼ ὥστε θύελλα
- μίσγεαι, ἀσθμαίνεις δὲ πυρὸς δριμεῖαν ὁμοκλήν,
- παφλάζων ὀδύνῃσι καὶ ἀκρήτοισιν ἀνίαις·
- δάκρυ δέ σοι προβαλεῖν λαρὸν γάνος ἠδʼ ἐσακοῦσαι
- βυσσόθεν οἰμωγὴν σπλάχνοις θʼ ὑπὸ θερμὸν ἔρευθος
- φοινίξαι χρωτός τε παράτροπον ἄνθος ἀμέρσαι
- ὄσσε τε κοιλῆναι παρά τε φρένα πᾶσαν ἀεῖραι
- μαινομένην· πολλοὺς δὲ καὶ ἐς μόρον ἐξεκύλισας,
- ὅσσοις χειμέριός τε καὶ ἄγριος ἀντεβόλησας
- λύσσαν ἄγων· τοίαις γὰρ ἀγάλλεαι εἰλαπίνῃσιν.
- εἴτʼ οὖν ἐν μακάρεσσι παλαίτατος ἐσσὶ γενέθλῃ,
- ἐκ Χάεος δʼ ἀνέτειλας ἀμειδέος, ὀξέϊ πυρσῷ
- λαμπόμενος, πρῶτος δὲ γάμων ἐζεύξαο θεσμούς,
- πρῶτος δʼ εὐναίοις ἀρότοις ἐπεθήκαο τέκμωρ·
- εἴτε σε καὶ πτερύγεσσιν ἀειρόμενον θεὸν ὄρνιν
- τίκτε Πάφου μεδέουσα πολυφράδμων Ἀφροδίτη,
- εὐμενέοις, πρηΰς τε καὶ εὔδιος ἄμμιν ἱκάνοις
- μέτρον ἄγων· οὐ γάρ τις ἀναίνεται ἔργον ἔρωτος.
- πάντῃ μὲν κρατέεις, πάντῃ δέ σε καὶ ποθέουσι
- καὶ μέγα πεφρίκασιν· ὁ δʼ ὄλβιος, ὅστις ἔρωτα
- εὐκραῆ κομέει τε καὶ ἐν στέρνοισι φυλάσσει·
- σοὶ δʼ οὔτʼ οὐρανίης γενεῆς ἅλις οὔτε τι φύτλης
- ἀνδρομέης· οὐ θῆρας ἀναίνεαι οὐδʼ ὅσα βόσκει
- ἀὴρ ἀτρύγετος, νεάτης δʼ ὑπὸ κεύθεσι λίμνης
- δύνεις, ὁπλίζῃ δὲ καὶ ἐν νεπόδεσσι κελαινοὺς
- ἀτράκτους, ὡς μή τι τεῆς ἀδίδακτον ἀνάγκης
- λείπηται, μηδʼ ὅστις ὑπόβρυχα νήχεται ἰχθύς.
- Οἵην μὲν φιλότητα μετʼ ἀλλήλοισι ῥύονται
- καὶ πόθον ὀξυβελῆ στικτοὶ σκάροι, οὐδʼ ἐνὶ μόχθοις
- ἀλλήλους λείπουσιν, ἀλεξητῆρι δὲ θυμῷ
- πολλάκι μὲν πληγέντος ὑπʼ ἀγκίστροιο δαφοινοῦ
- ἄλλος ἐπαΐξας πρόμαχος σκάρος ἰχθὺς ὀδοῦσιν
- ὁρμιὴν ἀπέκερσε καὶ ἐξεσάωσεν ἑταῖρον
- καὶ δόλον ἠμάλθυνε καὶ ἀσπαλιῆ’ ἀκάχησεν.
- ἤδη δʼ ἐν κύρτοισι παλιμπλεκέεσσιν ἁλόντα
- ἄλλος ὑπεξέκλεψε καὶ ἐξείρυσσεν ὀλέθρου·
- εὖτε γὰρ ἐς κύρτοιο πέσῃ λόχον αἰόλος ἰχθύς,
- αὐτίκʼ ἐπεφράσθη τε καὶ ἐκδῦναι κακότητος
- πειρᾶται, τρέψας δὲ κάτω κεφαλήν τε καὶ ὄσσε
- ἔμπαλιν εἰς οὐρὴν ἀνανήχεται ἕρκος ἀμείβων·
- ταρβεῖ γὰρ σχοίνους ταναηκέας, αἳ πυλεῶνι
- ἀμφιπεριφρίσσουσι καὶ οὐτάζουσιν ὀπωπὰς
- ἀντίον ἐρχομένοιο, φυλακτήρεσσιν ὁμοῖαι.
- οἱ δέ μιν εἰσορόωντες ἀμήχανα δινεύοντα
- ἔκτοθεν ἀντιόωσιν ἀρηγόνες, οὐδʼ ἐλίποντο
- τειρόμενον· καί πού τις ἑὴν ὤρεξε διασχὼν
- οὐρὴν ἠΰτε χεῖρα λαβεῖν ἔντοσθεν ἑταίρῳ·
- αὐτὰρ ὀδὰξ μὲν ἔρεισεν , ὁ δʼ ἔσπασεν ἄϊδος ἔξω
- οὐρὴν ἡγήτειραν ὑπὸ στόμα δεσμὸν ἔχοντα.
- πολλάκι δὲ προβαλόντος ἑὴν ἔντοσθεν ἁλόντος
- οὐρὴν ἄλλος ἔμαρψε καὶ ἐξείρυσσε θύραζε
- ἑσπόμενον· τοιοῖσδε νοήμασι πότμον ἄλυξαν.
- ὡς δʼ ὅτε παιπαλόεσσαν ἀναστείχωσι κολώνην
- φῶτες ὑπὸ σκιερῆς νυκτὸς κνέφας, ἡνίκα μήνη
- κέκρυπται, νεφέων δὲ κελαινιόωσι καλύπτραι,
- οἱ δʼ ὄρφνῃ μογέουσι καὶ ἀτρίπτοισι κελεύθοις
- πλαζόμενοι, χεῖράς τε μετʼ ἀλλήλοισιν ἔχουσιν,
- ἑλκόμενοί θʼ ἕλκουσι, πόνων ἐπίκουρον ἀμοιβήν·
- ὣς οἵ γʼ ἀλλήλοισιν ἀμοιβαίῃ φιλότητι
- ἀλκτῆρες γεγάασι· τὸ δέ σφισι μήσατʼ ὄλεθρον
- δειλαίοις, ὀλοοῦ δὲ καὶ ἀλγινόεντος ἔρωτος
- ἠντίασαν, βλαφθέντες ἐπιφροσύναις ἁλιήων.
- τέσσαρες ἐμβεβάασι θοὸν σκάφος ἀγρευτῆρες,
- τῶν ἤτοι δοιοὶ μὲν ἐπηρέτμοισι πόνοισι
- μέμβλονται, τρίτατος δὲ δολόφρονα μῆτιν ὑφαίνει.
- θῆλυν ἀναψάμενος σύρει σκάρον ἀκροτάτοιο
- χείλεος ἐν δίνῃσι λινοζεύκτῳ ὑπὸ δεσμῷ·
- ζωὴν μὲν κέρδιστον ἀνελκέμεν· ἢν δὲ θάνῃσι,
- δελφῖνος μολίβοιο μετὰ στόμα δέξατο τέχνην.
- μηρίνθου δʼ ἑτέρωθεν ἐλήλαται ἄλλος ὄπισθεν
- δινωτὸς μολίβοιο βαρὺς κύβος ἅμματος ἄκρου·
- καί ῥʼ ἡ μὲν ζωῇ ἐναλίγκιος ἐν ῥοθίοισιν
- ἑλκομένη θήλεια τιταίνεται ἐξ ἁλιῆος.
- τέτρατος αὖ κύρτοιο βαθὺν δόλον ἀντίον ἕλκει
- ἐγγύθεν· οἱ δʼ ὁρόωντες ἀολλέες ἰθὺς ἴενται
- κραιπνὸν ἐπειγόμενοι βαλιοὶ σκάροι, ὄφρα ῥύωνται
- ἑλκομένην, ἀπάτην δὲ περιπροθέουσιν ἁπάντῃ,
- οἴστρῳ θηλυμανεῖ βεβιημένοι· οἱ δʼ ἐλάτῃσι
- νῆα κατασπέρχουσιν ὅσον σθένος· οἱ δʼ ἐφέπονται
- ἐσσυμένως· τάχα δέ σφι πανύστατος ἔπλετʼ ἀρωγή.
- εὖτε γὰρ ἀγρομένους τε καὶ ἄσχετα μαιμώοντας
- θηλείης ἐπὶ λύσσαν ἴδῃ νόος ἀσπαλιῆος,
- ἐν κύρτῳ κατέθηκεν ὁμοῦ λίνον ἠδὲ μόλιβδον,
- ὃς σκάρον ἐμβαρύθων εἴσω σπάσεν· οἱ δʼ ἄρʼ ὁμαρτῆ,
- ὡς ἴδον, ὡς ἐκέχυντο παραφθαδόν, Ἄϊδος ἕρκος
- πλεκτὸν ἐπισπεύδοντες, ἐπειγομένοις δὲ λόχοισι
- στείνονται προβολαί τε λύγων καὶ χάσμα πυλάων
- ἀργαλέον· τοῖοι γὰρ ἐπισπέρχουσι μύωπες.
- ὡς δὲ ποδωκείης μεμελημένοι ἄνδρες ἀέθλων,
- στάθμης ὁρμηθέντες ἀπόσσυτοι, ὠκέα γυῖα
- προπροτιταινόμενοι, δολιχὸν τέλος ἐγκονέουσιν
- ἐξανύσαι· πᾶσιν δὲ πόθος νύσσῃ τε πελάσσαι
- νίκης τε γλυκύδωρον ἑλεῖν κράτος ἔς τε θύρετρα
- ἀΐξαι καὶ κάρτος ἀέθλιον ἀμφιβαλέσθαι·
- τόσσος ἔρως καὶ τοῖσιν ἐς Ἄϊδος ἡγεμονεύει
- ἐσθορέειν κευθμῶνας ἀνοστήτοιο λόχοιο.
- κύντατα δʼ ἐς φιλότητα καὶ ὕστατον οἶστρον ἔχοντες
- αὐτόμολοι πιμπλᾶσιν ἐφίμερον ἀνδράσιν ἄγρην.
- ἄλλοι δʼ αὖ θήλειαν ἔσω κύρτοιο κελαινοῦ
- ζωὴν ἐγκαθιέντες ὑπὸ σπιλάδεσσι τίθενται
- κείναις, ᾗσι μέλει γλαγόεις σκάρος· οἱ δʼ ὑπʼ ἔρωτος
- αὔρῃ θελγόμενοι φιλοτησίῃ ἀμφαγέρονται,
- ἀμφί τε λιχμάζουσι καὶ ἐξερέουσιν ἁπάντῃ
- μαιόμενοι κύρτοιο κατήλυσιν· αἶψα δʼ ἵκοντο
- εἰσίθμην εὐρεῖαν ἀνέκβατον ἕρκος ἔχουσαν,
- ἐς δʼ ἔπεσον ἅμα πάντες ὁμιλαδόν, οὐδέ τι μῆχος
- ἐκδῦναι, στυγερὴν δὲ πόθων εὕροντο τελευτήν.
- ὡς δέ τις οἰωνοῖσι μόρον δολόεντα φυτεύων
- θήλειαν θάμνοισι κατακρύπτει λασίοισιν
- ὄρνιν, ὁμογλώσσοιο συνέμπορον ἠθάδα θήρης·
- ἡ δὲ λίγα κλάζει ξουθὸν μέλος, οἱ δʼ ἀΐοντες
- πάντες ἐπισπέρχουσι, καὶ ἐς βρόχον αὐτοὶ ἵενται,
- θηλυτέρης ἐνοπῇσι παραπλαγχθέντες ἰωῆς·
- τοῖς κεῖνοι κύρτοιο πέσον λαγόνεσσιν ὁμοῖοι.
- τοίην δʼ αὖ κεφάλοισιν ἔρως περιβάλλεται ἄτην·
- καὶ γὰρ τοὺς θήλεια παρήπαφεν ἐν ῥοθίοισιν
- ἑλκομένη· θαλερὴ δὲ πέλοι λιπόωσά τε γυῖα·
- ὧδε γὰρ εἰσορόωντες ἀπείρονες ἀμφαγέρονται·
- κάλλεϊ δʼ ἐκπάγλως βεβιημένοι οὐκ ἐθέλουσι
- λείπεσθαι, πάντῃ δὲ πόθων ἴϋγγες ἄγουσι
- θαλπομένους, εἰ καί σφιν ἀνάρσιον ἡγεμονεύοις
- χέρσον ὑπεξερύων θῆλυν δόλον· οἱ δʼ ἐφέπονται
- ἀθρόοι, οὔτε δόλων μεμνημένοι οὔθʼ ἁλιήων·
- ἀλλʼ ὥστʼ ἠΐθεοι περικαλλέος ὄμμα γυναικὸς
- φρασσάμενοι πρῶτον μὲν ἀποσταδὸν αὐγάζονται,
- εἶδος ἀγαιόμενοι πολυήρατον, ἄγχι δʼ ἔπειτα
- ἤλυθον, ἐκ δʼ ἐλάθοντο καὶ οὐκέτι κεῖνα κέλευθα
- ἔρχονται τὰ πάροιθεν, ἐφεσπόμενοι δὲ γάνυνται
- θελγόμενοι λιαρῇσιν ὑπὸ ῥιπῇς Ἀφροδίτης·
- ὣς κείνων οἰστρηδὸν ἐπόψεαι ὑγρὸν ὅμιλον
- εἰλομένων· τάχα δέ σφιν ἀπεχθέες ἦλθον ἔρωτες·
- αἶψα γὰρ ἀμφίβληστρον ἀνὴρ εὐεργὲς ἀείρας
- κόλπον ἐπιπροέηκε καὶ ἄσπετον ἔσπασε θήρην,
- ῥηϊδίως ἁψῖσι περίσχετον ἀμφικαλύψας.
- σηπίαι αὖ δυσέρωτες ἐπὶ πλέον ἔδραμον ἄτης·
- οὐ γὰρ τοῖς οὐ κύρτον ὀλέθριον οὔτε λίνοιο
- ἀμφιβολὰς ἐφέηκαν ἁλίστονοι ἀγρευτῆρες,
- ἀλλʼ αὔτως ἐρύουσιν ἀναψάμενοι μίαν οἴην
- ἐν ῥοθίοις· αἱ δʼ εὖτʼ ἂν ἀπόπροθεν ἀθρήσωσιν,
- αἶψα μάλʼ ἀντιόωσι, περιπλέγδην δʼ ἐνέχονται
- ἐμφύμεναι σπείρῃσιν, ἅτε ξείνηθεν ἰδοῦσαι
- παρθενικαὶ δηναιὸν ἀδελφεὸν ἢ γενετῆρα
- ἤπιον ἐν μεγάροισιν ἀπήμονα νοστήσαντα·
- ἠὲ νέον ζεύγλῃσιν ὑπʼ εὐναίης Ἀφροδίτης
- κούρη ληϊσθεῖσα γάμων εὐαγρέϊ δεσμῷ
- νυμφίον ἀμφέπλεξεν, ἐπʼ αὐχένι πάννυχα δεσμὰ
- ἀργεννοῖς ἑκάτερθε βραχίοσι γυρώσασα·
- ὣς τότε κερδαλέαι περὶ σηπίαι εἱλίσσονται
- ἀλλήλαις· οὐδέ σφι μεθίεται ἔργον ἔρωτος,
- εἰσόκεν ἐξερύσωσιν ἐπὶ σκάφος ἀσπαλιῆες·
- αἱ δʼ ἔτι συμπεφύασι, πόθῳ δʼ ἅμα πότμον ἕλοντο.
- τὰς μὲν καὶ κύρτοισι παρήπαφον εἴαρος ὥρῃ·
- κύρτους γάρ σκιάσαντες ὑπὸ πτόρθοισι μυρίκης
- ἢ κομάρου πετάλοισι τεθηλόσιν ἠὲ καὶ ἄλλῃ
- λάχνῃ, ἐπʼ ἠϊόνεσσι πολυψαμάθοισιν ἔθηκαν·
- αἱ δʼ ἅμα μὲν γενεῆς κεχρημέναι ἠδὲ καὶ εὐνῆς
- κύρτον ἔσω σπεύδουσι καὶ ἥμεναι ἐν πετάλοισιν
- αὐτοῦ μέν παύσαντο πόθου, παύσαντο δὲ δειλῆς
- ζωῆς, ἀγρευτῆρσιν ἀνελκόμεναι πινυτοῖσιν.
- ἔξοχα δʼ ἐκ πάντων νεπόδων ἀλγεινὸν ἔρωτα
- κόσσυφος ἀθλεύει, κίχλῃς δʼ ἐπιδαίεται ἦτορ,
- οἴστρῳ τε ζήλῳ τε, βαρύφρονι δαίμονι, θύων.
- κοσσύφῳ οὔτʼ εὐνὴ μία σύννομος, οὐ δάμαρ οἴη,
- οὐ θάλαμος, πολλαὶ δʼ ἄλοχοι, πολλαὶ δὲ χαράδραι
- κεκριμέναι κεύθουσιν ἐφέστια λέκτρα γυναικῶν·
- τῇσιν ἀεὶ πᾶν ἦμαρ ὑπὸ γλαφυροῖσι μυχοῖσι
- κίχλαι ναιετάουσιν, ἀλίγκιαι ἀρτιγάμοισι
- νύμφαις, ἃς οὐκ ἄν τις ἴδοι θαλάμοιο πάροιθεν
- ἐρχομένας· ἐν δέ σφι γαμήλιος αἴθεται αἰδώς·
- ὣς αἵ γʼ ἐνδόμυχοι θαλάμων ἔντοσθεν ἑκάστη
- αἰεὶ δηθύνουσιν, ὅπῃ πόσις αὐτὸς ἀνώγει.
- κόσσυφος αὖ πέτρῃσι παρήμενος οὔποτε λείπει,
- αἰὲν ἔχων φυλακὴν λεχέων ὕπερ, οὐδέ ποτʼ ἄλλῃ
- τέτραπται, πᾶν δʼ ἦμαρ ἑλίσσεται, ἄλλοτε δʼ ἄλλους
- παπταίνει θαλάμους καί οἱ νόος οὔτʼ ἐπὶ φορβὴν
- στέλλεται οὔτε τινʼ ἄλλον ἔχει πόνον, ἀλλʼ ἐπὶ νύμφαις
- μοχθίζει δύσζηλος ἀειφρούροισι πόνοισι·
- νυκτὶ δέ οἱ βρώμης τε μέλει καὶ παύεται ἔργων
- τυτθὸν ὅσον φυλακῆς ἀζηχέος· ἀλλʼ ὅτε κίχλαι
- ὃν τόκον ὠδίνωσιν, ὃ δʼ ἄσχετα τῆμος ἀΐσσει
- ἀμφιπεριτρομέων, ἐπὶ δʼ ἔρχεται ἄλλοτε ἄλλην
- εἰς ἄλοχον, μέγα δή τι περιτρομέοντι ἐοικὼς
- ὠδίνων. οἷον δὲ μετὰ φρεσὶν ἄχθος ἀλύει
- μήτηρ, τηλυγέτοιο θοὴν ὠδῖνα θυγατρὸς
- πρωτολεχοῦς φρίσσουσα· τὸ γὰρ μέγα δεῖμα γυναικῶν·
- αὐτὴν δʼ οὔτι χέρειον ἱκάνεται Εἰλειθυίης
- κῦμα πόνων, πάντῃ δὲ διὲκ θαλάμων δεδόνηται
- εὐχομένη, στενάχουσα, μετήορον ἦτορ ἔχουσα,
- εἰσόκε λυσιπόνοιο βοῆς ἔντοσθεν ἀκούσῃ·
- ὣς ὁ περιτρομέων ἀλόχοις μέγα δαίεται ἦτορ.
- τοῖόν που λεχέων ἀΐω νόμον ἐντύνεσθαι
- Ἀσσυρίους, οἳ Τίγριν ὑπέρ πόρον ἄστε’ ἔχουσι,
- Βάκτρων τʼ ἐνναετῆρας, ἑκηβόλον ἔθνος ὀϊστῶν·
- καὶ γὰρ τοῖς πλέονές τε γαμήλια λέκτρα γυναῖκες
- κεκριμέναι μεθέπουσι καὶ εὐνάζονται ἅπασαι
- νύκτας ἀμειβόμεναι· μετὰ δέ σφισι κέντρον ὀπηδεῖ
- ζήλου ἀνιαροῖο, περὶ ζήλῳ δʼ ὀλέκονται,
- αἰὲν ἐπʼ ἀλλήλοισι βαρὺν θήγοντες ἄρηα.
- ὣς οὐδὲν ζήλοιο κακώτερον ἀνδράσιν ἄλγος
- ἐντρέφεται, πολλοὺς δὲ γόους, πολλὰς δὲ τίθησιν
- οἰμωγάς· λύσσης γὰρ ἀναιδέος ἐστὶν ἑταῖρος·
- λύσσῃ δʼ ἀσπασίως ἐπιμίσγεται, ἐς δὲ βαρεῖαν
- ἄτην ἐξεχόρευσε, τέλος δέ οἱ ἔπλετʼ ὄλεθρος.
- ὃς καὶ τὸν δύστηνον ὑπήγαγε κόσσυφον ἄτῃ
- δμηθῆναι, χαλεπῆς δὲ γάμων ἤντησεν ἀμοιβῆς.
- εὖτε γὰρ ἀθρήσῃ σπιλάδων ἔπι δινεύοντα
- ἰχθὺν ἀσπαλιεύς, ἀλόχοις πέρι μόχθον ἔχοντα,
- ἀγκίστρῳ κρατερῷ περιβάλλεται ὅττι τάχιστα
- καρῖδα ζώουσαν, ἐπʼ ἀγκίστροιο δʼ ὕπερθε
- βριθὺς ἀνήρτηται μολίβου κύβος· αὐτὰρ ὁ λάθρῃ
- πρὸς πέτραις ἀφέηκε βαρὺν δόλον, ἐγγύθι δʼ αὐτῶν
- δινεύει θαλάμων· ὁ δʼ ἐσέδρακεν, αἶψα δʼ ὀρινθεὶς
- ὡρμήθη, καρῖδα δόμων ἔντοσθεν ἱκάνειν
- ἐλπόμενος λεχέεσσιν ἀνάρσιον ἠδʼ ἀλόχοισιν·
- αἶψα δʼ ἐπιθύσας ὁ μὲν ἔλπεται ἐν γενύεσσι
- τίνυσθαι καρῖδος ἐπήλυσιν, οὐδʼ ἐνόησεν
- ὃν μόρον ἀμφιχανών· ἁλιεὺς δέ μιν αἶψα δοκεύσας
- χαλκείαις ξυνέπειρεν ἀνακρούων γενύεσσιν
- εἴρυσέ τʼ ἀσχαλόωντα καὶ ὕστατον ἀσπαίροντα,
- καί πού μιν τοίοισιν ἐνίπαπε κερτομίοισι·
- νῦν δή, νῦν ἀλόχους τε περιφρούρευε φυλάσσων,
- ὦ τάλαν, ἐν θαλάμοις τε μένων ἐπιτέρπεο νύμφαις·
- οὐ γάρ τοι μία Κύπρις ἐφήνδανεν οὐδὲ μίʼ εὐνή,
- ἀλλὰ μάλʼ ἐν τόσσῃσιν ἀγάλλεο μοῦνος ἀκοίτης
- εὐναῖς· ἀλλʼ ἴθι δεῦρο, γάμος δέ τοί ἐστιν ἑτοῖμος,
- νυμφίε, χερσαίοιο πυρὸς λευκάμπυκος αὐγή.
- τοιάδε που νείκεσσε καὶ οὐκ ἀΐοντι πιφαύσκων.
- κίχλαι δʼ, εὖτε θάνῃ φρουρὸς πόσις, ἐκτὸς ἰοῦσαι
- πλάζονται θαλάμων, ξυνὸν δʼ ἕλον ἀνέρι πότμον.
- καὶ μὴν δὴ φιλότητι καὶ ἀλλήλων ἐπαρωγῇ
- ὄλλυνται γαλεοί τε κύνες καὶ φῦλα κελαινῶν
- κεντροφόρων· λευκὸς μὲν ἐπʼ ἀγκίστρῳ πεπέδηται
- ἰχθύς, ἀσπαλιεὺς δὲ κιών, ὅθι πηλὸς ἀϊδνὴς
- ἐμβύθιος δολιχῇσιν ὑφίζεται ὀργυιῇσιν,
- ἄγκιστρον καθέηκε, θοῶς δέ τις ἔσπασεν ἄτην
- ἀντιάσας· ὁ μὲν αὐτίκʼ ἀνέλκεται, οἱ δέ μιν ἄλλοι
- φρασσάμενοι μάλα πάντες ἀολλέες ἐγγὺς ἕπονται,
- ὄφρʼ αὐτὴν ἐπὶ νῆα καὶ ἀγρευτῆρας ἵκωνται.
- δὴ τότε τοὺς μὲν ἕλοις ὑποχῆς περιηγέϊ κύκλῳ,
- τοὺς δὲ σιδηρείοισι καταΐγδην στυφελίζων
- αἰχμαῖς τριγλώχισι καὶ ἀλλοίοισι δόλοισιν·
- οὐ γὰρ πρὶν φεύγουσιν ἀπότροποι, εἰσόχʼ ἑταῖρον
- ἑλκόμενον λεύσσωσιν, ὁμοῦ δʼ ἐθέλουσιν ὀλέσθαι.
- οἷον δʼ ἀρτιφάτου παιδὸς νέκυν ἐκ μεγάροιο
- τύμβον ἐς ἀμφίκλαυτον ἑοὶ στέλλουσι τοκῆες
- τηλυγέτου, τῷ πολλὰ μάτην περιμοχθήσωσι·
- δρυπτόμενοι δʼ ὀδύνῃσι τέκος περικωκύοντες
- ἠρίῳ ἐμπεφύασι καὶ οὐκ ἐθέλουσι μέλαθρα
- νοστῆσαι, ξυνῇ δὲ θανεῖν δυσπενθέϊ νεκρῷ·
- ὣς οἵ γʼ οὐκ ἐθέλουσιν ἀνελκομένοιο λιπέσθαι,
- εἰσόκεν αὐτὸν ὄλεθρον ὑπʼ ἀγρευτῆρσιν ὄλωνται.
- ἄλλους δὲ ξεῖνός τε καὶ οὐκ ἐνδήμιος ἅλμης
- εἷλεν ἔρως, χερσαῖον ἐπʼ ἰχθύσιν οἶστρον ἐγείρων
- ἔξαλον· ἀλλοδαπῆς φιλίης βέλος οἷον ἱκάνει
- πουλύποδας σαργῶν τε γένος πέτρῃσιν ἑταῖρον.
- ἤτοι πουλύποδες μὲν Ἀθηναίης φιλέουσιν
- ἔρνεα καὶ θαλλοῖσιν ἐπὶ γλαυκοῖσιν ἔρωτα
- ἔσπασαν· ἦ μέγα θαῦμα πόθῳ φρένα δενδρήεντι
- ἕλκεσθαι λιπαροῦ τε φυτοῦ πτόρθοισι γάνυσθαι.
- ἔνθα γὰρ ἀγλαόκαρπος ἁλὸς σχεδόν ἐστιν ἐλαίη,
- γείτοσιν ἐν γουνοῖσιν ἐπακταίη τεθαλυῖα,
- κεῖθι δὲ πουλύποδος νόος ἕλκεται, ἠΰτʼ ἐπʼ ἴχνος
- Κνωσίου εὐρίνοιο κυνὸς μένος, ὅστʼ ἐν ὄρεσσι
- θηρὸς ἀνιχνεύει σκολιὴν βάσιν ἐξερεείνων
- ῥινὸς ὑπʼ ἀγγελίῃ νημερτέϊ καί τέ μιν ὦκα
- μάρψε καὶ οὐκ ἐμάτησεν ἑὸν δʼ ἐπέλασσεν ἄνακτα·
- ὥς καὶ τηλεθόωσαν ἄφαρ μάθεν ἐγγὺς ἐλαίην
- πούλυπος, ἐκδύνει δὲ βυθῶν καὶ γαῖαν ἀνέρπει
- καγχαλόων, πρέμνοισι δʼ Ἀθηναίης ἐπέλασσεν·
- ἔνθʼ ἤτοι πρῶτον μὲν ἀγαλλόμενος περὶ ῥίζης
- πυθμένας εἰλεῖται στρωφώμενος, ἠΰτε κοῦρος,
- ὅστε νέον προμολοῦσαν ἑὴν τροφὸν ἀμφαγαπάζει,
- ἀμφὶ δέ οἱ πλέκεται, κόλποις δʼ ἐπὶ χεῖρας ἀείρει,
- ἱμείρων δειρήν τε καὶ αὐχένα πηχύνασθαι·
- ὣς ὁ περὶ πρέμνοισιν ἑλίσσεται ἔρνεϊ χαίρων.
- ἔνθεν ἔπειτʼ ἄκρῃσιν ἐρειδόμενος κοτύλῃσιν
- ὑψόσʼ ἀνερπύζει λελιημένος, ἀμφὶ δὲ χαίτας
- πτύσσεται, ἄλλοτε ἄλλον ἔχων κλάδον, οἷά τις ἀνὴρ
- νοστήσας ξείνηθεν ἑοὺς ἀσπάζεθʼ ἑταίρους
- ἀθρόον ἀντιόωντας ἑλισσόμενος περὶ δειρήν·
- ἢ ὥστε βλωθρῇσιν ἑλίσσεται ἀμφʼ ἐλάτῃσιν
- ὑγρὸς ἕλιξ κισσοῖο, τιταινόμενος δʼ ἀπὸ ῥίζης
- ἑρπύζει, πάντῃ δὲ περιρρέει ἀκρεμόνεσσιν·
- ὣς ὅ γε γηθόσυνος λιπαροὺς περιβάλλετʼ ἐλαίης
- ὄρπηκας, κυνέοντι πανείκελος· ἀλλʼ ὅτʼ ἔρωτος
- λωφήσῃ, πάλιν αὖτις ἁλὸς μετὰ κόλπον ἀφέρπει,
- πλησάμενος φιλότητος ἐλαιηροῦ τε πόθοιο.
- τοῦ δή μιν καὶ ἔρωτος ἕλεν δόλος, ὡς ἐδάησαν
- ἰχθυβόλοι· θαλλοὺς γὰρ ὁμοῦ δήσαντες ἐλαίης
- ὅττι μάλʼ εὐφυέας μόλιβον μέσον ἐγκατέθηκαν,
- ἐκ δʼ ἀκάτου σύρουσιν· ὁ δʼ οὐκ ἀμέλησε νοήσας
- πούλυπος ἀλλʼ ἤϊξε καὶ ἀμφέπλεξεν ἑταίρους
- πτόρθους· οὐδʼ ἔτʼ ἔπειτα καὶ ἑλκόμενός περ ἐς ἄγρην
- δεσμὰ πόθων ἀνίησιν, ἕως ἔντοσθε γένηται
- νηός· ὁ δʼ οὐκ ἤχθηρε καὶ ὀλλύμενός περ ἐλαίην.
- σαργοὶ δʼ αἰγείοισι πόθοις ἐπὶ θυμὸν ἔχουσιν,
- αἰγῶν δʼ ἱμείρουσιν, ὀρειαύλοις δὲ βοτοῖσιν
- ἐκπάγλως χαίρουσι καὶ εἰνάλιοί περ ἐόντες.
- ἦ σέβας οὐκ ἐπίελπτον, ὁμόφρονα φῦλα τεκέσθαι
- ἀλλήλοις ὀρέων τε πάγους χαροπήν τε θάλασσαν.
- εὖτε γὰρ αἰγονομῆες ἐπὶ ῥηγμῖνος ἄγωσι
- μηκάδας, ἐν δίνῃσι λοεσσομένας ἁλίῃσιν
- ἐνδίους, ὅτε θερμὸς Ὀλύμπιος ἵσταται ἀστήρ,
- οἳ δὲ τότε βληχήν τε παρακταίην ἀΐοντες
- αὐδήν τʼ αἰπολίων βαρυηχέα πάντες ὁμαρτῇ
- καὶ νωθεῖς περ ἐόντες ἐπειγόμενοι φορέονται
- σαργοὶ καὶ θρώσκουσιν ἐπʼ ἀνδήροισι θαλάσσης,
- γηθόσυνοι, κεραὸν δὲ περισαίνουσιν ὅμιλον
- ἀμφί τε λιχμάζουσι καὶ ἀθρόοι ἀμφιχέονται,
- πυκνὰ κατασκαίροντες· ἔχει δʼ ἄρα θαῦμα νομῆας
- πρωτοδαεῖς· αἶγες δὲ φίλον χορὸν οὐκ ἀέκουσαι
- δέχνυνται· τοὺς δʼ οὔτις ἔχει κόρος εὐφροσυνάων.
- οὐ τόσον ἐν σταθμοῖσι κατηρεφέεσσι νομήων
- μητέρας ἐκ βοτάνης ἔριφοι περικαγχαλόωντες
- πολλῇ γηθοσύνῃ τε φιλοφροσύνῃ τε δέχονται,
- ἦμος ἅπας περὶ χῶρος ἀγαλλομένῃσιν ἰωῇς
- νηπιάχων κέκληγε, νόος δʼ ἐγέλασσε βοτήρων,
- ὣς κεῖνοι κεραῇσι περισπέρχουσʼ ἀγέλῃσιν.
- εὖτʼ ἂν δʼ εἰναλίων ἄδδην ἴσχωσι λοετρῶν,
- αἱ δὲ πάλιν στείχωσιν ἐς αὔλια, δὴ τότε σαργοὶ
- ἀχνύμενοι μάλα πάντες ἀολλέες ἐγγὺς ἕπονται,
- κύματος ἀκροτάτοιο γέλως ὅθι χέρσον ἀμείβει.
- ὡς δʼ ὅτε τηλύγετον μήτηρ γόνον ἢ καὶ ἀκοίτην
- εὐνέτις ἀλλοδαπὴν τηλέχθονα γαῖαν ἰόντα
- ἀχνυμένη στέλλῃσι, νόος δέ οἱ ἔνδον ἀλύει,
- ὅσση οἱ μεσσηγὺς ἁλὸς χύσις, ὅσσα τε κύκλα
- μηνῶν· ἀκροτάτοισι δʼ ἐπεμβαίνουσα θαλάσσης
- κύμασι δακρυόεσσαν ὑπὸ στόμα γῆρυν ἵησι,
- σπεύδειν λισσομένη καί μιν πόδες οὐκέτʼ ὀπίσσω
- ἱεμένην φορέουσιν, ἔχει δʼ ἐπὶ πόντον ὀπωπάς·
- ὣς κείνους καί κέν τις ὑπʼ ὄμμασι δάκρυα φαίη
- στάζειν οἰωθέντας ἐλαυνομένων πάλιν αἰγῶν.
- σαργὲ τάλαν· τάχα γάρ σε κακὸν πόθον αἰπολίοισι
- φημὶ συνοίσεσθαι· τοῖος νόος ἀσπαλιήων
- εἰς ἀπάτην καὶ κῆρα τεοὺς ἔτρεψεν ἔρωτας.
- πέτρας μὲν κείνας τεκμαίρεται ἐγγύθι γαίης
- πρῶτον ἀνὴρ διδύμοισιν ἀνισταμένας κροτάφοισιν
- ἐγγύθεν, αἳ στεινωπὸν ἁλὸς διὰ χῶρον ἔχουσιν,
- αἰθέρος ἀκτίνεσσι διαυγέας, αἷς ἔνι σαργοὶ
- πολλοὶ ναιετάουσιν, ὁμόκτιτον αὖλιν ἔχοντες·
- ἔξοχα γὰρ πυρσοῖσιν ἐπʼ ἠελίοιο γάνυνται.
- ἐνθάδʼ ἀνὴρ μελέεσσιν ἐφεσσάμενος δέρος αἰγός,
- δοιὰ κέρα κροτάφοισι περὶ σφετέροισιν ἀνάψας,
- στέλλεται ὁρμαίνων νόμιον δόλον, ἐς δʼ ἅλα βάλλει
- κρείασιν αἰγείοισιν ὁμοῦ κνίσσῃ τε λιπήνας
- ἄλφιτα· τοὺς δʼ ὀδμή τε φίλη δολόεσσά τʼ ἐσωπὴ
- φορβή τʼ εὐδώρητος ἐφέλκεται, οὐδέ τινʼ ἄτην
- ἐν φρεσὶν ὁρμαίνουσιν, ἀγαλλόμενοι δὲ μένουσιν
- αἰγὶ περισαίνοντες ἐοικότα δήϊον ἄνδρα·
- δύσμοροι, ὡς ὀλοοῖο τόχʼ ἀντιόωσιν ἑταίρου,
- οὐ φρεσὶν αἰγείῃσιν ἀρηρότος· αὐτίκα γάρ σφιν
- ῥάβδον τε κραναὴν ὁπλίζεται ἠδὲ λίνοιο
- ὁρμιὴν πολιοῖο, βάλεν δʼ ὑπὲρ ἀγκίστροιο
- χηλῆς αἰγείης κρέας ἔμφυτον· οἱ μὲν ἐδωδὴν
- ἐσσυμένως ἥρπαξαν, ὁ δʼ ἔσπασε χειρὶ παχείῃ
- αὖ ἐρύων· εἰ γάρ τις ὀΐσεται ἔργα δόλοιο,
- οὐκ ἂν ἔτʼ ἐμπελάσειε καὶ εἰ λασιότριχας αὐτὰς
- αἶγας ἄγοι, φεύγουσι δʼ ἀποστύξαντες ὁμαρτῇ
- καὶ μορφὴν καὶ δαῖτα καὶ αὐτῆς ἔνδια πέτρης·
- εἰ δὲ λάθοι καὶ κραιπνὸν ἔχοι πόνον, οὔ κέ τις ἄγρης
- λειφθείη, πάντας δὲ δαμάσσεται αἰγὸς ὀπωπή.
- ἄλλος δʼ αὖ σαργοῖσι μέλει πόθος εἴαρος ὥρῃ
- ἀλλήλων, εὐνῆς δὲ γάμων πέρι δηριόωνται·
- πολλαῖς δʼ εἷς ἀλόχοις πέρι μάρναται· ὃς δέ κεν ἀλκῇ
- νικήσῃ, πάσῃσιν ἐπάρκιος ἔπλετʼ ἀκοίτης,
- πέτρας δʼ εἰσελάει θῆλυν στόλον· ἔνθʼ ἁλιῆες
- κύρτον ἐτεχνήσαντο βαθύν, περιηγέα πάντῃ·
- τὸν δὲ φυτῶν λάχνῃσι περὶ στόμα πάντα πύκασσαν,
- μύρτων ἢ δάφνης εὐώδεος ἠέ τευ ἄλλου
- πτόρθοισιν θαλεροῖσιν ἐπισταμένως σκιάσαντες.
- τοὺς δʼ οἶστρος ποτὶ μῶλον ἐπώρορεν εὐνητῆρας
- μάρνασθαι, πολλὴ δὲ γαμήλιος ἵστατʼ Ἐνυώ.
- ἀλλʼ ὅτʼ ἀριστεύσας τις ἕλῃ κράτος, αὐτίκα πέτρην
- παπταίνει γλαφυρήν, ἀλόχοις δόμον, ἐς δʼ ἴδε κύρτον
- κείμενον, εὐφύλλοισιν ἐπηρεφὲ ἀκρεμόνεσσιν,
- ἔνθʼ ἐλάει νυμφεῖον ἑὸν χορόν· αἱ μὲν ἔπειτα
- κύρτον ἔσω δύνουσιν, ὁ δʼ ἔκτοθι πάντας ἐρύκει
- ἄρσενας, οὐδέ τινʼ ἄλλον ἐᾷ νύμφῃσι πελάσσαι.
- ἀλλʼ ὅταν ἐμπλήσῃ πλεκτὸν δόλον, ὕστατος αὐτὸς
- ἐς θάλαμον προὔτυψεν, ἀνέκβατον Ἄϊδος εὐνήν.
- ὡς δʼ ὅτε μηλονόμος τις ἀνὴρ βοτάνηθεν ἐλαύνων
- εἰροπόκους ἀγέλας ἀνάγει πάλιν, ἐν δὲ θυρέτροις
- ἱστάμενος σταθμοῖο νόῳ πεμπάζεται οἰῶν
- πληθὺν εὖ διέπων, εἴ οἱ σόα πάντα πέλονται,
- πώεσι δʼ εἰλομένοισι περιπλήθουσα μὲν αὐλὴ
- στείνεται, ὑστάτιος δὲ μετά σφισιν ἔσσυτο ποιμήν·
- ὣς αἱ μὲν προπάροιθεν ἔσω κοίλοιο μυχοῖο
- θηλύτεραι κατέδυσαν, ὁ δʼ ὕστερος ἔνθορʼ ἀκοίτης,
- δειλαίῃς ἅμα δειλὸς ἐπισπεύδων ἀλόχοισι.
- τοῖα μὲν ἐν νεπόδεσσιν ἔρως ἐστήσατʼ ἄεθλα,
- τοίαις δʼ ἐξαπάτῃσιν ἐρωμανέεσσιν ὄλοντο.
- Ἵππουροι δʼ ὅτε κέν τι μετʼ οἴδμασιν ἀθρήσωσι
- πλαζόμενον, τῷ πάντες ἀολλέες ἐγγὺς ἕπονται·
- ἔξοχα δʼ, ὁππότε νῆα διαραισθεῖσαν ἀέλλαις,
- αἰνὰ Ποσειδάωνος ἀμειλίκτοιο τυχοῦσαν,
- δασσάμενον μέγα κῦμα διακριδὸν ἄλλοθεν ἄλλα
- δοῦρα φέρῃ λώβῃσι πολυσχιδέεσσι λυθέντα.
- τῆμος δʼ ἱππούρων ἀγέλαι πινάκεσσι θεούσαις
- ἑσπόμεναι μεθέπουσιν· ὁ δʼ ἐγκύρσας ἁλιήων
- πολλὴν ῥηϊδίως ἄγρην ἕλεν ἠδʼ ἀμέγαρτον.
- ἀλλὰ τὸ μὲν ναύτῃσιν ἀλεξήσειε Κρονίων
- ἐμβύθιος, νῆες δὲ διὰ πλατὺ κῦμα θέοιεν
- αὔραις εὐκήλοισιν ἀπήμονες ἠδʼ ἀτίνακτοι,
- φόρτον ἀμοιβαίοισι μετερχόμεναι καμάτοισιν,
- ἱππούροις δʼ ἀλλοῖα νοήματα τεχνήσασθαι
- ἐστίν, ἀπημοσύνῃ δὲ νεῶν μεταβαινέμεν ἄγρην.
- Συμφερτοὺς δονάκων φακέλους ἅμα γυρώσαντες
- δίναις ἐγκατέθηκαν, ἔνερθε δὲ λᾶαν ἔδησαν
- βριθὺν ὑφορμιστῆρα· τὰ μὲν μάλα πάντα καθʼ ὕδωρ
- ἀτρέμα δινεύουσι· φιλόσκια δʼ αὐτίκα φῦλα
- ἱππούρων ἀγεληδὸν ἀγείρεται, ἀμφὶ δὲ νῶτα
- τερπόμενοι δονάκεσσιν ἀνατρίβουσι μένοντες·
- τοῖς δὲ τότʼ ἀσπαλιῆες ἐπιπλώουσιν ἑτοίμην
- εἰς ἄγρην, ἄγκιστρα δʼ ὑπʼ εἴδασιν ὁπλίσσαντες
- πέμπουσʼ, οἱ δʼ ἐρύουσιν ἅμα σπεύδοντες ὄλεθρον.
- ὡς δὲ κύνας βρώμῃσιν ἀνὴρ ἐπὶ μῶλον ὀρίνει
- δινεύων μέσσοισιν ἑλώρια, τοὶ δʼ ἐπὶ γαστρὶ
- ἔξοχα μαργαίνοντες ὑποφθαδὸν ἅρπαγι λύσσῃ
- ἀλλήλους προθέουσι καὶ ἐς χέρα παπταίνουσιν
- ἀνδρός, ὅπῃ ῥίψειεν, ἔρις δʼ ἀναφαίνετʼ ὀδόντων·
- ὣς οἵ γʼ ἀγκίστροισιν ἐπαΐσσουσιν ἑτοίμως.
- ῥηϊδίως δʼ ἀγρευτὸν ἐρύσσεαι ἄλλον ἐπʼ ἄλλῳ
- κραιπνὸς ἐών· αὐτοὶ γὰρ ἐπισπεύδουσʼ ἁλιήων
- μᾶλλον, ὑπʼ ἀφραδίῃσιν ἑὸν μόρον ἐγκονέοντες.
- Τοίῃ ἐπιφροσύνῃ καὶ πομπίλον ἀγρώσσονται·
- καὶ γὰρ τοῖς ἴσον ἦτορ ἐπὶ σκιεροῖσι πόθοισι.
- Τευθίσι δʼ ἄτρακτόν τις ἀνὴρ ἐπιμηχανόῳτο,
- ἐντύνων κλωστῆρι πανείκελον· ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτῷ
- πυκνὰ καταζεύξειεν ἀνακλίνων γενύεσσιν
- ἄγκιστρʼ ἀλλήλοισι παρασχεδόν, οἷς ἔπι σῶμα
- ποικίλον ἐμπείρειεν ἰουλίδος, ὕπτια χαλκοῦ
- δήγματʼ ἐπικρύπτων, γλαυκοῖς δʼ ἐνὶ βένθεσι λίμνης
- τοῖον ἀναψάμενος σύροι δόλον· ἡ δʼ ἐσιδοῦσα
- τευθὶς ἐφωρμήθη τε καὶ ἀμφιέπουσα πιέζει
- ἰκμαλέοις θυσάνοις, ἐπάγη δʼ ἐνὶ χείλεσι χαλκοῦ·
- οὐδʼ ἔτι καὶ μεμαυῖα λιπεῖν δύνατʼ, ἀλλʼ ἀέκουσα
- ἕλκεται, αὐτόπλεκτον ἑὸν δέμας ἀμφιβαλοῦσα.
- καὶ μέν τις λιμένεσσι παρʼ ἀκλύστοισι θαλάσσης
- ἄγρην ἐγχελύων τεχνήσατο κοῦρος ἀθύρων.
- ἔντερον οἰὸς ἑλὼν περιμήκετον ἧκε καθʼ ὕδωρ
- ἐκτάδιον, δολιχῇσιν ἀλίγκιον ὁρμιῇσιν·
- ἡ δʼ ἐσιδοῦσʼ ἐπόρουσε καὶ ἔσπασε· τὴν δὲ χανοῦσαν
- ἔγνω καὶ μήλειον ἄφαρ κύρτωσεν ἀϋτμῇ
- ἔγκατον ἐμπνείων· τὸ δʼ ἀνίσταται ἄσθματι λάβρῳ
- οἰδαλέον, πλῆσεν δὲ τιταινόμενον στόμα δειλῆς
- ἐγχέλυος· πνοιῇ δὲ περιστένεται μογέουσα
- ἀνδρομέῃ, δέδεται δὲ καὶ ἱεμένη περ ἀλύξαι,
- εἰσόκεν οἰδαίνουσα καὶ ἄσχετον ἀσθμαίνουσα
- ὑψόσʼ ἀναπλώσῃ καὶ ὑπʼ ἀγρευτῆρι γένηται.
- ὡς δʼ ὅτε τις πλείου πειρώμενος ἀμφιφορῆος
- αὐλὸν ἔχων ἤρεισεν ὑπὸ στόμα φυσητῆρα,
- ἄσθματι δʼ αὖ ἐρύει μέθυος ποτὸν ἔμπαλιν ἕλκων
- χείεσιν ἀκροτάτοις, τὸ δʼ ἀνατρέχει ἀνδρὸς ἀϋτμῇ·
- ὣς αἵ γʼ ἐγχέλυες πνοιῆς ὕπο κυμαίνουσαι
- ἕλκονται δολίοιο ποτὶ στόμα φυσητῆρος.
- ἔστι δέ τις νεπόδων δειλὸς καὶ ἄκικυς ὅμιλος,
- ἀβληχρῆς ἀφύης ἀδινὸν γένος, αἳ καλέονται
- ἐγγραύλεις· ἀγαθὴ δὲ βόσις πάντεσσιν ἔασιν
- ἰχθύσιν· αἰεὶ δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ φῦζα δέδηε,
- πάντα δʼ ὑποτρομέουσι, σὺν ἀλλήλαις δὲ χυθεῖσαι
- σωρηδὸν μίμνουσι καὶ ἀθρόαι ἐμπεφύασιν,
- ἠΰτʼ ἀναγκαίοιο βίην δεσμοῖο φέρουσαι·
- οὐδέ κε μητίσαιο διάκρισιν εὐρέος ἐσμοῦ
- οὐδὲ λύσιν· τοῖον γὰρ ἐν ἀλλήλῃσιν ἔχονται.
- πολλάκι μὲν καὶ νῆες ἐν ἕρμασιν ἠΰτʼ ἔκελσαν
- κείναις, πολλάκι δέ σφιν ἐνιπλήσσουσιν ἐρετμοῖς
- κληΐδων ἐλατῆρες, ἐνέσχετο δʼ ἱεμένη περ
- κώπη, πετραίης ἅτε χοιράδος ἀντιτυχοῦσα·
- καί πού τις βουπλῆγα βαρύστομον ἰθὺς ἀείρας
- ἐγγραύλεις ἐτίναξε καὶ οὐ διέκερσε σιδήρῳ
- στῖφος ἅπαν, βαιὴν δʼ ἀγέλης ἀπεδάσσατο μοῖραν·
- καὶ τῆς μὲν κεφαλὴν πέλεκυς τάμε, τὴν δʼ ἐκόλουσεν
- οὐρῆς, τὴν δʼ ἤμησε μέσην, τὴν δʼ εἷλεν ἅπασαν.
- οἰκτρὸν ἰδεῖν μογεροῖσιν ἐοικότα σώματα νεκροῖς.
- αἱ δʼ οὐδʼ ὣς ἐλάθοντο καὶ οὐκ ἀνέηκαν ἔχουσαι
- δεσμὸν ἑόν· τοῖός τις ἐπί σφισι γόμφος ἄρηρε.
- καί κέν τις παλάμῃσιν ἅτε ψαμάθοιο βαθείης
- ἀντιάσας κείνῃσιν ἐπʼ ἰχθύσιν ἀμήσαιτο.
- τὰς δʼ ὁπότε φράσσωνται ἐπί σφισι πεπτηυίας
- ἰχθυβόλοι, κοίλῃσι περιπτύσσουσι σαγήναις
- ἀσπασίως, πολλὴν δὲ ποτὶ ῥηγμῖνας ἄγουσιν
- ἄγρην νόσφι πόνοιο καὶ ἄγγεα πάντʼ ἀφύῃσιν
- ἔν τʼ ἀκάτους ἔπλησαν, ἐπʼ ἠϊόσι δὲ βαθείαις
- θημῶνας νήησαν, ἀπειρεσίην χύσιν ἄγρης.
- οἷον δʼ ἐργατίναι Δηοῦς πόνον ἐκτελέσαντες,
- πνοιῇς χερσαίοις τε διακρίναντες ἐρετμοῖς
- καρπόν, ἐϋτροχάλοιο μέσον κατὰ χῶρον ἀλωῆς
- πολλὸν ἐνηήσαντο, περιπλήθουσα δὲ πάντῃ
- πυροδόκος στεφάνη λευκαίνεται ἔνδον ἀλωῆς·
- ὣς τότʼ ἀπειρεσίῃσι περιπληθὴς ἀφύῃσιν
- ὀφρὺς ἀγχιάλου λευκαίνεται αἰγιαλοῖο.
- φῦλα δὲ πηλαμύδων ἐκ μὲν γένος εἰσὶ θαλάσσης
- Εὐξείνου, θύννης δὲ βαρύφρονος εἰλείθυιαι·
- κεῖναι γάρ, Μαιῶτις ὅπῃ ξυμβάλλεται ἅλμῃ,
- ἀγρόμεναι λιμναῖον ὑπὸ στόμα καὶ δονακῆας
- ὑδρηλοὺς ὠδῖνος ἐπαλγέος ἐμνήσαντο·
- καὶ τὰ μὲν ὅσσα κίχωσι μεταδρομάδην κατέδουσιν
- ὠά, τὰ δʼ ἐν δονάκεσσι καὶ ἐν σχοίνοισι μένοντα
- πηλαμύδων ἀγέλας ὥρῃ τέκεν· αἱ δʼ ὅτε κῦμα
- πρῶτον ἐπιψαίρωσι πόροιο τε πειρήσωνται,
- ξεῖνον ἁλὸς σπεύδουσι μετὰ πλόον, οὐδʼ ἐθέλουσι
- μίμνειν ἔνθʼ ἐγένοντο καὶ ἠβαιαί περ ἐοῦσαι.
- Θρηΐκιος δέ τίς ἐστιν ἁλὸς πόρος, ὅντε βάθιστον
- φασὶ Ποσειδάωνος ἐνὶ κλήροισι τετύχθαι·
- ἐκ τοῦ καί τε Μέλας κικλήσκεται, οὐδέ ἑ λάβροι
- λίην οὐδʼ ὑπέροπλοι ἐπιθρώσκουσιν ἀῆται·
- ἐν δʼ ἄρα οἱ κευθμῶνες ὑποβρύχιοι πεφύασι
- κοῖλοι, πηλώεντες, ἀθέσφατοι, οἷς ἔνι πολλὰ
- τίκτεται, ἠβαιοῖσιν ὅσʼ ἰχθύσι δαῖτας ὀφέλλει.
- ἔνθα καὶ ἀρτιγόνοισι πέλει πρώτιστα κέλευθα
- πηλαμύδων ἑσμοῖσιν, ἐπεὶ περιώσιον ἄλλων
- εἰναλίων φρίσσουσι δυσαέα χείματος ὁρμήν·
- χεῖμα δὲ πηλαμύδεσσιν ἀπαμβλύνει φάος ὄσσων.
- ἔνθα δʼ ἐν εὐρωποῖσιν ἁλὸς λαγόνεσσι πεσοῦσαι
- αὔτως δηθύνουσιν, ἀεξόμεναι δὲ μένουσι
- λαρὸν ἔαρ· τῇ δέ σφι καὶ ἵμερος ἄνεται εὐνῆς·
- πλησάμεναι δὲ τόκοιο παλίμποροι αὖτις ἵενται
- πατρῷον μετὰ κῦμα, μόγον δʼ ἀπὸ γαστρὸς ἔθεντο.
- τὰς δʼ ἤτοι Μέλανος μὲν ὑπὲρ βαθὺ λαῖτμα πόροιο
- Θρήϊκες ἀγρώσσουσιν ἀπηνέϊ χείματος ὥρῃ,
- θήρην ἀργαλέην καὶ ἀτερπέα, δηϊοτῆτος
- θεσμὸν ὑφʼ αἱματόεντα καὶ ἄγριον αἶσαν ὀλέθρου.
- ἔστι τις οὐ δολιχὴ μὲν ἀτὰρ πάχος ὅττι μεγίστη,
- μῆκος ὅσον πῆχυς, στιβαρὴ δοκίς· ἐν δέ οἱ ἄκρῃ
- πολλὴ μὲν μολίβοιο χύσις, πολλαὶ δὲ σιδήρου
- αἰχμαὶ τριγλώχινες ἐπασσύτεραι πεφύασι·
- πεῖσμα δέ μιν περίμηκες ἐΰπλοκον ἀμφιβέβηκε.
- δουρὶ δʼ ἀναπλώσαντες, ἁλὸς πόρος ἔνθα βάθιστος,
- ἐς βυθὸν ἠερόεντα περικρατὲς ἧκαν ἔνερθε
- πυθμένος εἰλατίνου κρατερὸν σθένος· αἶψα δὲ ῥιπῇ
- σπερχόμενον, μολίβῳ τε καταρρεπὲς ἠδὲ σιδήρῳ,
- σεύεται ἐς νεάτας ῥίζας ἁλός, ἔνθʼ ἀμενηναῖς
- πηλαμύσι προὔτυψεν ἐν ἰλύσι πεπτηυίαις·
- σὺν δʼ ἕλε σύν τʼ ἐτόρησεν ὅσον κίχε δειλὸν ὅμιλον.
- οἱ δὲ θοῶς ἀνέρυσσαν ἐληλαμένας περὶ χαλκῷ
- παλλομένας ἐλεεινὰ σιδηρείῃς ὀδύνῃσι.
- τὰς δέ τις εἰσορόων καί κεν θρασυκάρδιος ἀνὴρ
- οἰκτείραι θήρης τε δυσαγρέος ἠδὲ μόροιο·
- τῆς μὲν γὰρ λαγόνεσσιν ἐλήλατο δουρὸς ἀκωκή,
- τῆς δὲ κάρη ξυνέπειρε θοὸν βέλος, ἡ δʼ ὑπὲρ οὐρὴν
- οὔτασται, νηδὺν δʼ ἑτέρης, ἄλλης δʼ ἕλε νῶτα
- δριμὺς ἄρης, ἄλλη δὲ μέσον κενεῶνα πέπαρται.
- ὡς δʼ ὁπότε, κρινθέντος ἐνυαλίοιο κυδοιμοῦ,
- δουριφάτους κονίης τε καὶ αἵματος ἐξανελόντες
- εὐνὴν ἐς πυρόεσσαν ἑοὶ στέλλωσιν ἑταῖροι
- μυρόμενοι· τὰ δὲ πολλὰ καὶ αἰόλα σώμασι νεκρῶν
- ἕλκεα παντοῖαί τε βολαὶ πλήθουσιν Ἄρηος·
- ὣς καὶ πηλαμύδεσσιν ἐπιπρέπει ἕλκεα πάντῃ,
- εἴδωλον πολέμοιο, φίλον γε μὲν ἀσπαλιεῦσιν.
- ἄλλοι δʼ αὖ κούφοισι λίνοις ἕλον ἔθνε’ ἀφαυρῶν
- πηλαμύδων· αἰεὶ γὰρ ἀνὰ κνέφας, ὅττι κεν ἅλμῃ
- ἐμπίπτῃ, τρομέουσι, φόβον δʼ ὀρφναῖον ἔχουσιν·
- ὄρφνῃ δʼ ἀγρώσσονται, ἀτυζόμεναι κατὰ βένθος.
- δίκτυα γὰρ μάλα κοῦφα λίνων στήσαντες ἐλαφρῶν
- κυκλόσε δινεύουσι, βίῃ θείνοντες ἐρετμοῖς
- νῶτον ἁλός, κοντοῖς τε καταΐγδην κτυπέουσιν·
- αἱ δʼ ὑπό μαρμαρυγῆς ταχυήρεος ἠδʼ ὁμάδοιο
- φυζαλέαι θρώσκουσι, λίνου δʼ εἰς κόλπον ἵενται
- ἀτρέμας ἑστηῶτος, ὀιόμεναι σκέπας εἶναι,
- νήπιαι, αἳ δούποιο φόβῳ μόρον εἰσεπέρησαν.
- ἔνθʼ οἱ μὲν σχοίνοισιν ἐπισπέρχουσʼ ἑκάτερθε,
- δίκτυον ἐξερύοντες ἐπʼ ᾐόνας· αἱ δʼ ὁρόωσαι
- σχοίνους κινυμένας, ἀνεμώλια δείματʼ ἔχουσαι,
- εἰλόμεναι πτήσσουσι καὶ ἀθρόαι ἐσπείρηνται.
- πολλά κεν ἀγραίοισι τότʼ ἀρήσαιτο θεοῖσι
- δικτυβόλος, μήτʼ οὖν τι θορεῖν ἔκτοσθε λίνοιο,
- μήτε τι κινύμενον δεῖξαι πόρον· ἢν γὰρ ἴδωνται
- πηλαμύδες, τάχα πᾶσαι ὑπὲρ κούφοιο λίνοιο
- ἐς βυθὸν ἀΐσσουσι καὶ ἄπρηκτον λίπον ἄγρην.
- εἰ δʼ οὔ σφι μακάρων τις ἁλιπλάγκτων νεμεσήσει,
- πολλάκι καὶ τραφερῆς ὑπὲρ ᾐόνος ἑλκυσθεῖσαι
- ἔξαλοι οὐκ ἐθέλουσι λιπεῖν λίνον, ἀλλʼ ἐνέχονται,
- αὐτὴν μήρινθον πολυδινέα πεφρικυῖαι.
- ὧδε καὶ ἐν ξυλόχοισιν ὀρέστεροι ἀγρευτῆρες
- εἷλον ἀναλκείην ἐλάφων εὐαγρέϊ τέχνῃ,
- μηρίνθῳ στέψαντες ἅπαν δρίος· ἀμφὶ δὲ κούφων
- ὀρνίθων δήσαντο θοὰ πτερά· ταὶ δʼ ἐσορῶσαι
- ἠλέματα πτώσσουσι κενὸν φόβον, οὐδὲ πελάσσαι
- μαψιδίως πτερύγεσσιν ἀτυζόμεναι μεμάασιν,
- εἰσόκε θηρητῆρες ἐπαΐξαντες ἕλωσι.
- καὶ μέν τις δύπτης ἁλίων εὐμήχανος ἔργων
- νόσφι δόλου παλάμῃσιν ἐπαΐξας ἕλεν αὐταῖς
- ἰχθῦς, ἠΰτε χέρσον ἀμειβόμενος πόρον ἅλμης,
- σαργόν τε τρέσσαντα φόβῳ δειλήν τε σκίαιναν.
- σαργοὶ μὲν δείσαντες ἀολλέες ἐς μυχὸν ἅλμης
- εἰλόμενοι πτήσσουσιν, ἐπʼ ἀλλήλαις δὲ κέχυνται,
- δόχμιαι ἀμφιπεσόντες, ἀναφρίσσουσι δʼ ἀκάνθαις
- νῶτα μετακλίνοντες, ἅτε σκολόπεσσιν ἁπάντῃ
- φραξάμενοι πυκινῇσι περίδρομον ἕρκος ἀλωῆς
- ἀγρονόμοι, σίντῃσι μέγαν πόνον· οὐδέ κεν ἄν τις
- ἐσβαίη· σκῶλοι γὰρ ἐρητύουσι κέλευθα·
- ὣς κείνοις οὐκ ἄν τις ἐνιχρίμψειεν ἑτοίμως,
- οὐδʼ ἐπὶ χεῖρα βάλοι· περὶ γὰρ φρίσσουσι κελαιναὶ
- πρόκροσσαι πυκινῇσιν ὑπὸ σταλίκεσσιν ἄκανθαι.
- ἀλλά τις ἰδμοσύνῃσιν ἀνὴρ ὑπὸ κεύθεα πόντου
- ἐσσυμένως δύοιτο, περιφράζοιτο δὲ πάντῃ
- σαργούς, ἔνθα κάρη τε καὶ οὐραίη κλίσις αὐτῶν·
- χεῖρα δʼ ὑπὲρ κεφαλῇσι βαλὼν καθύπερθεν ἀκάνθας
- ἦκα καταρρέξειεν ἐπικλίνοι τε πιέζων·
- οἱ δʼ αὔτως μίμνουσιν ἀρηρότες ἀλλήλοισιν
- ἀστεμφεῖς, προβολῇσι πεποιθότες ὀξείῃσιν·
- ἔνθα δύω παλάμῃσιν ἀνὴρ ἑκάτερθεν ἀείρας
- αὖτις ἀναπλώει τελέσας πανεπίκλοπον ἔργον.
- πετραίην δὲ σκίαιναν ἐπὴν φόβος ἦτορ ἵκηται,
- ἐσσυμένως σπιλάδεσσιν ἐπέσσυτο καί τινα κοίλην
- χειὴν εἰσεπέρησε περίδρομον ἠὲ χαράδρην,
- ἢ ποίαις ἁλίῃσιν ὑπέδραμεν, ἠὲ καὶ ὑγροῖς
- φύκεσιν· οὐ γάρ οἵ τι μέλει σκέπας, οἷον ἅπασαν
- δεξάμενον ῥύσαιτο, κάρη δʼ ἄρα δίζεται οἶον
- φράξασθαι, κεφαλὴν δὲ κατακρύψασα καὶ ὄσσε
- ἔλπεται οὐχ ὁρόωσα λαθεῖν ὁρόωντος ἐφορμήν.
- ὡς δέ τις ὠμηστῆρος ἐπεσσυμένοιο λέοντος
- βουβαλὶς ἐν λόχμῃσι κάτω τρέψασα κάρηνον
- μαψιδίην φυλακὴν προτιβάλλεται, οὔθʼ ὁράασθαι
- ἔλπεται, εἰσόκε δή μιν ἐπαΐξας ὀλοὸς θὴρ
- δαρδάψῃ· τῆς δʼ ἦτορ ὁμοίϊον, οὐδὲ κάρηνον
- ἀγκλινει, δοκέει δὲ καὶ ὀλλυμένη περ ἀλύξαι.
- τοῖα δὲ καὶ Λιβύης πτερόεν βοτὸν ἀγκυλόδειρον
- νήπια τεχνάζει· μελέη δέ οἱ ἔπλετο τέχνη·
- ὣς ἀταλὴ μελέῃσιν ὑπʼ ἐλπωρῇσι σκίαινα
- κέκρυπται· τάχα γάρ μιν ἐρυσσάμενος παλάμῃσιν
- ἀγρευτὴρ ἀνέδυ τε καὶ ἀφραίνουσαν ἔφηνε.
- τόσσα μὲν ἰχθυβόλων ἐδάην ἁλιεργέα τέχνης
- δήνεα, καὶ τόσσοισιν ἐπʼ ἰχθύσι πικρὸν ὄλεθρον·
- τοὺς δʼ ἄλλους ξύμπαντας ὁμοίϊος αἶσα κιχάνει
- κύρτων τʼ ἀγκίστρων τε βαθυπλεκέος τε λίνοιο
- ῥιπῆς τε τριόδοντος, ὅσʼ ἀνδράσιν ἔντεα τέχνης.
- τοὺς μὲν ὑπηματίους, τοὺς δʼ ἕσπερος εἷλε δαμέντας,
- εὖτʼ ἂν ὑπὸ πρῶτον νυκτὸς κνέφας ἀσπαλιῆες
- πυρσὸν ἀναψάμενοι, γλαφυρὸν σκάφος ἰθύνοντες,
- ἰχθύσιν ἀτρεμέουσιν ἀείδελον αἶσαν ἄγωσιν.
- ἔνθʼ οἱ μέν πεύκης λιπαρῇ φλογὶ καγχαλόωντες
- ἀμφʼ ἀκάτῳ θύνουσι, κακὸν δʼ ἴδον ἑσπέριον πῦρ,
- ῥιπῆς τριγλώχινος ἀμειλίκτοιο τυχόντες.
- ἔστι δέ τις θήρης ἕτερος νόμος ἰχθυβόλοισι
- φαρμάκταις, οἳ λυγρὸν ἐπʼ ἰχθύσι μητίσαντο
- φάρμακον, ὠκύμορον δὲ τέλος νεπόδεσσιν ἔθηκαν.
- οἱ δʼ ἤτοι πρῶτον μὲν ἐπασσυτέραις βολίδεσσι
- κοντῶν τε ῥιπῇσι καὶ αἰκίῃσιν ἐρετμῶν
- εἱλεῦσιν νεπόδων δειλὰς στίχας εἰς ἕνα χῶρον
- κοιλοφυῆ, κευθμῶσιν ὑπαγνύμενον θαμέεσσιν·
- ἔνθʼ οἱ μὲν δύνουσιν ὑπὸ γλαφυρῇς σπιλάδεσσι,
- τοὶ δὲ περιστήσαντο λίνων εὐερκέα πάντῃ
- δίκτυα κυκλώσαντες, ἅτʼ ἀνδράσι δυσμενέεσσι
- διπλὰ περιπροβαλόντες ἀνάρσια τείχεα πέτρης.
- καὶ τότʼ ἀνὴρ ἄργιλον ὁμοῦ πίειραν ἀείρας
- ῥίζαν θʼ, ἣν κυκλάμινον ἐφήμισαν ἰητῆρες,
- μίξας ἐν παλάμῃσι δύω φυρήσατο μάζας·
- πόντῳ δʼ ἐγκατέπαλτο λίνων ὕπερ, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐταῖς
- κοιλάσι καὶ θαλάμῃσι δυσαέα φάρμακʼ ἄλειψε
- χρίσματος ἐχθοδοποῖο καὶ ἐξεμίηνε θάλασσαν.
- καὶ τὸν μὲν παλίνορσον ὀλέθρια φαρμάξαντα
- δέξατο ναῦς· τοὺς δʼ αἶψα κακὴ καὶ ἀνάρσιος ὀδμὴ
- πρῶτα μὲν ἐν θαλάμῃσιν ἱκάνεται· ἀχλύϊ δʼ ὄσσε
- καὶ κεφαλὴ καὶ γυῖα βαρύνεται, οὐδὲ δύνανται
- μίμνειν ἐν κευθμῶσιν, ἀτυζόμενοι δὲ χέονται
- ἐκτὸς ἀπὸ σπιλάδων· ἡ δέ σφισι πουλὺ θάλασσα
- πικροτέρη· τοῖον γὰρ ἐν οἴδμασι πῆμα πέφυρται.
- οἱ δʼ ὥστʼ οἰνοβαρεῖς, ὀλοῇ μεθύοντες ἀϋτμῇ,
- πάντῃ δινεύουσι καὶ οὔποθι χῶρον ἔχουσι
- λειπόμενον κακότητος, ἐπαΐγδην δὲ λίνοισι
- σπερχόμενοι πίπτουσι, διεκθορέειν μεμαῶτες·
- ἀλλʼ οὔ τις χαλεπῆς ἄτης λύσις οὐδʼ ἀλεωρή·
- πολλῇ δὲ ῥιπῇ τε καὶ ἅλματι κυμαίνονται
- τειρόμενοι· τὸ δὲ πολλὸν ἐπιτρέχει Ἀμφιτρίτῃ
- ὀλλυμένων φύσημα, τό τʼ ἰχθύσιν ἔπλετο δειλοῖς
- οἰμωγή· τοὶ δʼ ἐκτὸς ἐπʼ ἄλγεσιν ἀσπαλιῆες
- τερπόμενοι μίμνουσιν ἀκηδέες, εἰσόκε σιγὴ
- πόντον ἕλῃ, φλοίσβου τε καὶ ἀργαλέοιο κυδοιμοῦ
- παύσωνται, στονόεσσαν ἀποπνεύσαντες ἀϋτμήν.
- καὶ τότʼ ἀπειρέσιον νεκύων ἐρύουσιν ὅμιλον
- ξυνῷ τεθνηῶτας ὁμοῦ λωβήτορι πότμῳ.
- ὡς δʼ ὅτε δυσμενέεσσιν ἐπιστήσωνται Ἄρηα,
- φροῦδον ἐελδόμενοι ῥαῖσαι πόλιν, οὐδʼ ἀνιεῖσι
- πήματα βουλεύοντες ἐπί σφισιν, ἀλλὰ καὶ ὕδωρ
- κρηνάων φάρμαξαν ὀλέθριον· οἱ δʼ ἐπὶ πύργοις
- λιμῷ τʼ ἀργαλέῳ καὶ ὀϊζύϊ μοχθίζοντες
- ὕδατί τʼ ἐχθοδοπῷ στυγερὸν καὶ ἀεικέα πότμον
- ὄλλυνται, νεκύων δὲ πόλις πέπληθεν ἅπασα·
- ὣς οἱ λευγαλέῳ τε μόρῳ καὶ ἀδευκέϊ πότμῳ
- ἀνδράσι φαρμάκτῃσιν ὑποδμηθέντες ὄλοντο.