Declamatio 47

ἀλλ’ εἰ καὶ χαλεπὸς ἡμῖν πέφηνε μετὰ τὴν R IV 669 νόσον ὁ πατὴρ καὶ τοιοῦτος οἷον οὐκ ἄν ποτε ἤλπισα, [*](Ρ = Codex Parisinus gr. 3018) [*](Μ = Marcianus gr. 439) [*](Cr = Hierosolymitanus S. Crucis 57) [*](Ma = Matritensis 4679, olim N-49) [*](Cl = Berolinensis gr. 195 olim Claromontanus) [*](Pa = Parisinus gr. 3017) [*](Β = Barberinus II 41 (Vaticanus Barb. 220)) [*](Va = Vaticanus gr. 82) [*](1 Συγγνώμη Μ cf. Hermog. stat. 2 et 6 Rhet. gr. ed. Spen- gel. II 140, 6 et 163, 19 sq. c. scholl. Rhet. gr. ed. Walz. t. IV 650, 12 sq.; 670, 8; 687, 12 699, 14 sq.) [*](1 Θεωρία ante Ἔχων Ferr, Ἄλλη μελέτη. Θεωρία Mor Re delevi | τίς MaCl VaPa edd | παῖδας δύο MaClPa | ἐχθρωδῶς scripsi e MaClB sed in hoc θ inser m 2, Va et γρ in marg Mor cum Iacobsio Lect 136 ἐχθρὼ Μ sed δῶς add y ἐχθρῶςωδῶς Pa ἐχθρῶς Ρ edd 2 ἐκέλευε MaClPa ἐκελεύετο Va | ἐν ταῖς om Va 3 αὐτὸν MaCl 5 εὑρὼν καὶ om Pa sed ἰδών post ἐγγεγραμμένον 6 γράψαντα ΒVa 7 Φιλαδέλφου ἀπο- κηρυττομένου ἀπολογία. Ἀλλ᾿ Mor Re, Ἡ μελέτη Ferr delevi) [*](8 οἶος Re)

διετέλει γάρ, ὦ δικασταί, τὸν ἐμὸν ἐπαινῶν τρόπον, ὅμως οἶμαι δεῖν τοῖς θεοῖς ἔχειν χάριν, ὅτι διαπέφευγε μὲν τὸν κίνδυνον, πρᾶττ’ εἰν δὲ ἃ τῶν ὑγιαινόντων ἐστὶ δύναται καὶ δικαστήρια καθίζειν καὶ ἐγκαλεῖν οἷς [*](RIV 670) ἂν | ἐθέλῃ. καὶ γὰρ εἰ κατ’ ἐμοῦ πρώτου τοῖς ἀπὸ τῆς ὑγείας κέχρηται καὶ παρακελεύεταί γε ὑμῖν τῇ ψήφῳ τῆς οἰκίας ἐκβαλεῖν, ζῆν γε αὐτὸν ἔγωγε μᾶλλον ἂν ἠβουλόμην ἢ τεθνεῶτος μηδὲν αὐτὸς τοι- οῦτο παθεῖν.