Declamatio 30

Libanius

Libanius, Declamatio 30, Libanii Opera, Vol 6, Declamationes XIII-XXX, Teubner, Foerster, 1911

τί δ’, ἂν οὗτος μὲν μένη κατὰ χώραν, ἑτέρῳ δὲ πένητι παρ- οικήσας πλούσιον αὐτὸν ἐξαίφνης ἴδω; δυσμενοῦς δὲ πεπείραμαι τῆς Τύχης, ὦ βουλή, καὶ δεινόν τινα τοῦ- τον πόλεμον ἐξεύρηκέ μοι. πάλιν τὴν οἰκίαν ἀποδώσο- μαι καὶ πάλιν σκευαγωγήσω καὶ περίειμι τὴν πόλιν διὰ τῆς ἐμαυτοῦ κακοδαιμονίας πλουτίζων πάντας.

57. Φιλῶ μὲν ὑμᾶς, ὦ πολῖται, τοὺς πολλοὺς φίλωι πένητες γὰρ οἱ πολλοὶ καὶ ἥδιστοι συγγενέσθαι, καὶ θεοῖς σωτῆρσι πολλάκις ἔθυσα καὶ διαφυγεῖν νόσον ηὐξάμην· νῦν δ’ ὁ μεμνημένος πρὸς ἐμὲ σωτηρίας "[*](R IV 177) ἐχθρός, δυσμενής, | τῶν πολεμίων χαλεπώτερος.

58. Καὶ τί, φησίν, ἐπείγῃ; τάχ’ ἴσως γὰρ ἂν πλουτήσαις καὶ αὐτός. πότε; ὅταν τὸ γῆρας ἐπελθὸν ἀφέληται τὸ δύνασθαι χρῆσθαι πρὸς ἡδονήν; πόθεν δὲ καὶ τοῦτο προλέγεις; ἐκ ποίων ἥκων χρηστηρίων; ποῖον κομίζων λόγιον; ἐντετύχηκας τῇ Τύχῃ καὶ κατα- [*](6 Dem. cor. p. 237, 21. Aeschin. fals. leg. p. 46, 28; Ctes. p. 65, 19) [*](2 παροικήσας] ἐγὼ δηλονότι suprascr La s) [*](1 τελευτῶντος Cl sed ος in α corr m 4 Ι punctum posui colon HVi signum interrogationis reliqui libri edd Ι τίς MoVi) [*](2 μὲν om VPM | ἐγὼ inserendum censet Gasda 3 om PMVa γὰρ Μο 5 ἐξεύρηκέ reposui e libris cum Grasda ἐξευρηκώς edd | τὴν om HVP | ἀποδόσομαι Vi HV 8 ὑμῶν Μο | φιλῶ τοὺς πολλοὺς HV Re 9 ἥδιστον Vi ἥδιστα Cl ὡς ἥδιστα Μ 11 εὐξάμην Vi | σωτηρίας ἐμὲ Va 13 τάχ’ eras La om Va τάχα ΗVΜοΒ et γρ in marg Mor | γὰρ ἂν ἴσως HV | ἴσως om ΜοΒ | ἄν 14 πλουτήσαις καὶ om Vi | ποτέ Μ ἄγε· Vi | ὅταν HV ὅτε MoBPMLaViClVa edd | ἐπελθὸν La sed ὁ in ras n ἀπελθὸν V 15 signum interrogationis posui e ΜοΡΜ punctum reliqui libri edd 17 λογεῖον Ρ | καταμόνας scripsi e ΜοΒΡΜVa coll t. II 486, 8; III 115, 5 κατὰ μόνας HVLa ViCl edd)

651
μόνας συνεγένου καὶ λεγούσης ἀκήκοας; οὐ παύσῃ κενὴν πλάττων παραμυθίαν; οὐ ποιήσεις τὰ ὁρώμενα τῶν ἀφανῶν ἰσχυρότερα; δώσει μετὰ ταῦτα ἡ Τύχη. διὰ τί γὰρ μὴ πάλαι δέδωκεν; οὐκ ἦν αὐτῇ χρήματα πάντα ἐχούσῃ; οὐκ ἦσάν μοι χεῖρες αἰ δυνάμεναι λα- βεῖν; οὐχ ἐώρα με μετὰ τοῦ γείτονος περινοστοῦντα; οὐκοῦν φιλοῦσα μὲν ἤδη ἂν ἔδωκε, μισοῦσα δὲ οὐδὲ εἰσαῦθις δώσει.