Oratio 1
Libanius
Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 1: Orationes I-V. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.
οὗτος ὁ σω- φρονέστατός τε καὶ δικαιότατος καὶ ῥητορικώτατος καὶ πολεμικώτατος, ὁ μόνοις τοῖς δυσσεβέσιν ἐχθρὸς τῶν [*](15 II. α 317 cf. I 260, 10 R) [*](4 τὸν Ἀρισταίνετον Ρ2 cf. Amm. XVII 7, 6) [*](1 ἐκ] ὑπὲρ Β 2 τὴν] τοῦ L 3 γὰρ] ἄρα? | τὸ τῆς Νικομηδείας Β 4 ὧν Re Anim 6 Eustath. ad Od. τ 360 ρ. 1867 R ὁ δὲ Λιβάνιος καὶ αὐτὸς ἐντεῦθέν ποθεν λέγει κατὰ σχῆμα ὑπερβολῆς, ὡς ὑπὸ λύπης ἐσχάτης καὶ πολιὰς ἐξαίφ- ρὶν νῆς ἔφυσα 7 ταῦτα ἐκείνοις om Β 9 πλὴν V πλὴν L 11 βασιλεία VL | τὴν om VL 14 ἔθηκα L 16 κνίσσαν corr e κνίσαν Cp 18 δὲ alterum om L)
121. Ὁ τοίνυν βασιλεὺς προοίμιον μὲν τῶν λόγων καθ’ ἑκάστην ἐποιεῖτο τὴν ἡμέραν θυσίας ὑπὸ τοῖς ἐν τῷ κήπῳ τοῦ βασιλείου δένδροις, πολλῶν δὲ φοιτών- των τε καὶ διὰ τῶν περὶ τοὺς θεοὺς ἐκεῖνον θερα- πευόντων αὐτὸς ἦν οὗπερ ἀεί, καὶ οὔτε ἐκαλούμην τό τε ἄκλητον ἰέναι μετέχειν τινὸς ἀναιδείας ὑπελάμβα- νον καὶ τὸν μὲν ἄνδρα ἐφίλουν, τὴν ἀρχὴν δὲ οὐκ ἐκολάκευον.