Isagoge artis musicae
Bacchius Geron
Bacchius Geron. Musici Scriptores Graeci. Jan, Karl von, editor. Leipzig: Teubner, 1895.
(p. 3 ) Πόσα οὖν εἴδη συμφωνιῶν ἐν τῷ τελείῳ συστήματι; — Εξ. — Τινα ταῦτα; — Διά τεσσάρων, διὰ πέντε, διὰ πασῶν, διὰ πασῶν καὶ διὰ δ, διὰ πασῶν καὶ διὰ πέντε, δὶς διὰ πασῶν.
Τίνες οὖν αὐτὰ φθόγγοι δηλοῦσι; Τὴν μὲν διὰ τεσσάρων προσλαμβανόμενος 7 ?? καὶ ὑπατῶν διάτονος ΦF4, [*](12 τι MP, postea ras. M,. τε V. 14 Τίνα ταῦτα; seuper ita M V alii, plerumque et P: τίνα; ταῦτα· semper Meib. 18 προσλαμβανόμενος ceteraque sonorun nomina in solo ex- stant M, dubito sintne antiqua.) [*](De notarum variis formis et erroribus ne saepe eadem essent dicenda, numoeris singgulos sonos insruxi semuper iisdem (cf. § 29). talem numerum sicubi invenies nullo addito com- menuaro, refer istuc quae anutea sub crassiore numero de eius notae formis dicta erant. in canentium nota supra, lyrae vel tibiae nota infra scribi solet sonorum 6, 7, 9, 11, 1316 notarum autem 1. 4, 10, 12 signum iuxta signum scriptum est. signonum 2, 3, 5, 8 scriptio variat. ln VP N aliis plues etiam notas illa ratione collocatas inveni, ut canentium sgnua superen signa lyrarum. optime autem notarum formae qua les novimus ex Alypi descriptione conuservatae sunt in M, recentiores li brarii magis et magis mutant eas in formas minuscularum litte- rarum, quod iam feri vides in V, magis in P.)