In Libros Aristotelis De Caelo Paraphrasis

Themistius

Themistius. Themistii In Libros Aristotelis De Caelo Paraphrasis (Commentaria In Aristotelem Graeca, Volume 5.4). Landauer, Samuel, editor. Berlin: Reimer, 1902.

Cum igitur eiusmodi locus fuerit finitus, consentaneum quoque erit, ut corpora, quae eo in loco consistunt, sint finita.

Eaec sit prima demonstratio; quae vero ex ea colliguntur, haec sint. si ea nempe quae veluti extrema ac priucipia sunt, fuerint terminata, qui fieri potest, ut quae inter ea sunt, iudefinita existant?

31
quandocmique euim spatiiim, quod est inter ea, immensum foret, [*](f.9r) non inveuiretur aliquid, quod ad supera iuteiaque moveretur, quae sunt loca, ad (juae defertur, quandoquidem fieri non potest, ut finitus motus sit per spatiuni infinitum, at cum dentur corpora, quae ex superiore loco in infimum depriraantur atque ex infimo in superiorein ascendant, quando elementa inter se mutantur et cum mutatioue unius ab altero in ’i transferuntur, igitur consentaneum est, ut spatiuni quod inter eiusmodi corpora constituitur, infinitum non sit.

Hoc autem iufinito non existente corpus quoque, quod in eo consistit, non erit infinitum, eaemque ratio est de eo, quod nunc non invenitur, sed fieri potest, ut in eo inveniatur. consonum est igitur, ut quauor etiam elementa infinita non siut, siquidem eorum nonnulla inveuiuutur in eo, nonuulla vero, cum trausmutantur, in eo inveuiri possunt. ex bis itacpie manifestum est, nullum ex quatuor elementis infinitum esse.