Dialexeis

Maximus of Tyre

Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.

κακίστου ἔρωτος, ὃς παραλιπὼν τὰ ἐδώδιμα, ἐπὶ τὰ πικρὰ ἦλθεν καὶ ἄβρωτα, ὑπ᾿ ἀκολάστου ἐξουσίας εἰς τὴν τοῦ φιλεῖν δύναμιν ὑβριζούσης.

Ὅταν γὰρ ψυχῆς ἀφέλῃς μὲν τὸ εἰδέναι, παράσχῃς δὲ τὸ δύνασθαι, δίδως τοῖς ἁμαρτήμασιν ἐπιρροὴν καὶ ἐξουσίαν καὶ δρόμον.

Ἄφελε Ἀλεξάνδρου μὲν τὴν Πριάμου δύναμιν, καὶ τὸ ἐκεῖ θάρσος, καὶ μένει βουκολῶν καὶ τὴν Ἑλένην οὐκ ὀνειρώττει· ἄφελε Ξέρξου τὴν ἐξουσίαν, καὶ Ἄμηστρις, οὐκ αἰσχρὰ ἔστι καὶ ἐν ἰδιώταις;

Τυραννὶς ἀκόλαστος, ὅταν ἀπῇ μὲν ὁ λόγος, οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ λιχνεύουσιν· ὧν ἐὰν ἀφέλῃς τὴν ἐξουσίαν, οὔτε Κριτόβουλος Εὐθυδήμῳ προσκνήσασθαι ἐρᾷ, οὔτε Αὐτολύκῳ Καλλίας, οὔτε Ἀγάθωνι Παυσανίας, οὔτε ἄλλος ἄλλῳ.

Διὰ τοῦτο ἐγὼ ἐπαινῶ τὸν Κρητῶν νόμον, καὶ τὸν Ἠλείων μέμφομαι· τὸν μὲν Κρητικὸν [*](9 ἄφελε sq. ut or. 33. 8 d || 11. 12 οἱ ὀφθαλμοὶ sq. ut or 31. 5 d || 13 Κριτόβουλος immo Κριτίας cf. Xenoph. mem. l 2. 30 sed vi. or. 21. 3 d || 14 Αὐτολύκῳ Καλλίας cf. Xenoph. conv. 1.2 Plut. c. princ phil. 3 Athenaeus 5. 187 f Ἀγάθωνι Παυσανίας cf Aelian. v. hist. 2 21 || 15 Κρητῶν cf. Plut. lib ed. 11 Plato legg 8. 836 || 16 Ἠλείων νόμον cf. Plat symp 182 b Xenoph. conv. 8. 34 republ. Laced. lI 13 Plut. lib. educ. 11 f Aelian. ν. hist. 13. 5) [*](4 ὅταν — 6 δρόμον n || 8 καὶ μένει — ὀνειρώττει v (: ὀνει- ρώττω) || 10 ἔστι καὶ — 15 ἄλλῳ n) [*](4—6 in mge lineola anguinea notantur man recent R! 13 in mge κριτόβουλος |εὐθύδημος | αὐτόλυκος | καλλίας | ἀγά- θων |παυσανίας (schol recent.) R! || 15 in mge κρητικὸς 16 ἠλείων νόμος (schol. recent.) R!) [*](4 εἰδέναι] αἰδεῖσθαι Meiser || 6 ἐπιροὴν (suprascr. ρ) R! 7 ἐκεῖθεν Markl. || 9 οὐκ] ὡς φα(δ) del Reiske def. Κnebel 10 ἔστι 〈δὲ〉 καὶ n || 12 λιχνεύωσιν nα (δ Δ) || 13 προσκνήσασθαι om. n || 14 Αὐτολίκῳ Νφ || 15 ἐπαινῶ (ω in ras.) R! || 16 Ἠλείων (λει in ras.) R!)

252
ἐπαινῶ τῆς ἀνάγκης, τὸν δὲ Ἠλείων μέμφομαι τῆς ἐξουσίας.

Κρητικῷ μειρακίῳ αἰσχρὸν ἐραστὸν εἶναι, Κρητικῷ νεανίσκῳ αἰσχρὸν προσάψασθαι παιδικῶν. Ὢ νόμου κεκραμένου καλῶς σωφροσύνῃ καὶ ἔρωτι.

Τὰ δὲ Ἠλείων οὐ λέγω, τὰ δὲ Λακεδαιμονίων λέγω· ἐρᾷ Σπταρτιάτης ἀνὴρ μειρα |κίου Λακωνικοῦ, ἀλλ᾿ ἐρᾷ μόνον [*](93 b) ὡς ἀγάλματος καλοῦ· καὶ ἑνὸς πολλοί, καὶ εἷς πολλῶν.