Tobias (Cod. Vaticanus + Cod. Alexandrinus)

Septuaginta

Septuaginta. The Old Testament in Greek According to the Septuagint. Volume 2: I Chronicles-Tobit. Swete, Henry Barclay, editor. Cambridge: Cambridge University Press, 1896.

εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ ἄγγελος Οὐ μέμνησαι τῶν λόγων ὧν ἐνετείλατό σοι ὁ πατήρ σου ὑπέρ τοῦ λαβεῖν σε γυναῖκα ἐκ τοῦ γένους σου; καὶ νῦν ἄκουσόν μου, ἀδελφέ, | διότι σοὶ ἔσται εἰς γυναῖκα, καὶ τοῦ δαιμονίου μηδένα λόγον ἔχε, ὅτι τὴν νύκτα ταύτην δοθήσεταί σοι αὕτη εἰς γυναῖκα.

καὶ ἐὰν εἰσέλθῃς εἰς τὸν νυμφῶνα, λήμψῃ τέφραν θυμιαμάτων καὶ [*](A) [*](13 ποιησομεν A | οφειλησιν U+05D0 οφειλησει A | σοι] συ U+05D0 | αυτην θυγ, U+05D0* (την θυγ. U+05D0¹c.a) 14 εδθη U+05D0* (εδοθη U+05D0c.a) 15 οτι διοτι A 16 ο πατηρ σου...γυναικα] ο πηρ σου υπερ του λογου τουτου του λαβεῖ σε γυναι sup ras et in mg Aᵃ? | om αυτη A 17 τον νυμφ.] τον ν sup ras Bᵃᵇ)

831
ἐπιθήσεις ἀπὸ τῆς καρδίας καὶ τοῦ ἥπατος τοῦ ἰχθύος· καὶ [*](B) καπνίσεις,

καὶ ὀσφρανθήσεται τὸ δαιμόνιον καὶ φεύξεται, καὶ οὐκ ἐπανελεύσεται τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. ὅταν δὲ προσπορεύῃ αὐτῇ, ἐγέρθητε ἀμφότεροι καὶ βοήσατε πρὸς τὸν ἐλεήμονα θεόν, καὶ σώσει ὑμᾶς καὶ ἐλεήσει. μὴ φοβοῦ, ὅτι σοὶ αὕτη ἡτοιμασμένη ἦν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος, καὶ σὺ αὐτὴν σώσεις, καὶ πορεύσεται μετὰ σοῦ, καὶ ὑπολαμβάνω ὅτι σοὶ ἔσται ἐξ αὐτῆς παιδία. καὶ ὡς ἤκουσεν Τωβίας ταῦτα, ἐφίλησεν αὐτήν, καὶ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐκολλήθη αὐτῇ σφόδρα.

Καὶ ἦλθεν εἰς Ἐκβάτανα *καὶ παρεγένετο εἰς τὴν οἰκίαν Ῥαγουήλ, καὶ Σάρρα δὲ ὑπήντησεν αὐτῷ· καὶ ἐχαιρέτισεν αὐτὸν καὶ αὐτὸς αὐτούς. καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὴν οἰκίαν.

καὶ εἶπεν Ἔδνᾳ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ Ὡς ὅμοιος ὁ νεανίσκος Τωβεὶτ τῷ ἀνεψιῷ μου.

καὶ ἠρώτησεν αὐτοὺς Ῥαγουὴλ Πόθεν ἐστέ, ἀδελφοί; καὶ εἶπαν αὐτῷ Ἐκ τῶν υἱῶν Νεφθαλεὶ τῶν αἰχμαλώτων ἐκ Νινευή.

καὶ εἶπεν αὐτοῖς Γινώσκετε Τωβεὶτ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν;

οἱ δὲ εἶπαν Καὶ ζῇ καὶ ὑγιαίνει. [*](18 επανελευσεται] post επανε] ras aliq B¹?a?ᵇ | τον αιωνα] pr εις A | προσ- A πορευση A | υμας] ημας A | προ ου (προ του U+05D0¹) | αυτην 2⁰] in η ras aliq B? | εκολληθη] κεκολλητο A | om αυτη 3° A VII 1 ηλθον A | παρεγε- νοντο A | om και 3° A | αυτω] αυτοις A | αυτον] αυτους A | αυτος αυτους] αυ- τοι αυτην A 2 Τωβειτ] τω Τωβιτ A 3 ειπαν] ειπεν A | Ν εφθαλειμ A | εκ Νιν. των εν Νιν. A 4 γιγνωσκεται A | ημων] + οι δε ειπᾶ| γιγνω- σκομεν·] και ειπεν αυτοις · υγιαινει· A)

832
[*](Β) καὶ εἶπεν Τωβίας Πατήρ μού ἐστιν.

καὶ ἀνεπήδησεν Ῥαγουήλ, καὶ κατεφίλησεν αὐτὸν καὶ ἔκλαυσε·

καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ Ὁ τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ ἀνθρώπου· καὶ ἀκούσας ὅτι Τωβεὶτ ἀπώλεσεν τοὺς ὀφθαλμοὺς ἑαυτοῦ, ἐλυπήθη καὶ ἔκλαυσεν.

καὶ Ἔδνα ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ Σάρρα ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἔκλαυσαν· καὶ ὑπεδέξαντο αὐτοὺς προθύμως.

καὶ ἔθυσαν κριὸν προβάτων, καὶ παρέθηκαν ὄψα πλείονα. (10)Εἶπεν δὲ Τωβείας τῷ Ῥαφαήλ Ἀζαρία ἀδελφέ, λάλησου ὑπὲρ ὧν ἔλεγες ἐν τῇ πορεία, καὶ τελεσθήτω τὸ πρᾶδγμα.

καὶ μετέδωκεν τὸν λόγον τῷ Ῥαγουήλ. καὶ εἶπεν Ῥαγουὴλ πρὸς Τωβείαν Φάγε, πίε καὶ ἡδέως γίνου, σοὶ γὰρ καθήκει τὸ παιδίον μου λαβεῖν· πλὴν ὑποδείξω τὴν ἀλήθειαν.

ἔδωκα τὸ παιδίον μου ἑπτὰ ἀνδράσιν, καὶ ὁπότε ἐὰν εἰσεπορεύοντο πρὸς αὐτήν, ἀπέθνησκον ὑπὸ νύκτα. ἀλλὰ τὸ νῦν ἔχων ἡδέως γίνου. καὶ εἶπεν Τωβίας Οὐ γεύομαι οὐδὲν ὧδε ἕως ἂν στήσητε καὶ σταθῆτε πρὸς μέ. καὶ εἶπεν Ῥαγουήλ Κομίζου αὐτὴν ἀπὸ τοῦ νῦν κατὰ τὴν κρίσιν· οὺ δὲ ἀδελφὸς [*](A) [*](7 ηυλογησεν A | om εαυτου A 8 η γυνπ] pr και A | εκλαυσεν Bᵃᵇ 9 om δε A* (superscr Aᵃ?) | Τωβιας BᵇA | πορεια] ενπορια A | τελεσθητω] στητω A 10 θωβιαν BᵇA | πιε] pr και A | υποδειξω] + σοι A | αληθαν B* (αληθειαν BᵃᵇA) 11 παιδιον] παιδαρον A* (παιδειον(ε sup ras] Aᵃ?) | om μου A | εαν] αν A | απεθνησκοσαν ΒaA | νυκτα] pr την A | εχον BᵃᵇA | Τω- βιας BᵇA (item 11) | γευσομαι A | om δε 1⁰ A)

833
εἶ αὐτῆς, καὶ αὐτή σού ἐστιν· ὁ δὲ ἐλεήμων θεὸς εὐοδώσει ὑμῖν [*](Β) τὰ κάλλιστα.

καὶ ἐκάλεσεν Σάρραν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ, καὶ λαβὼν τῆς χειρὸς αὐτῆς παρέδωκεν αὐτὴν Τωβείᾳ γυναίκα, καὶ εἶπεν Ἰδοὺ κατὰ τὸν νόμον Μωυσέως κομίζου αὐτὴν καὶ ἄπαγε πρὸς τὸν πατέρα σου· καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς.

καὶ ἐκάλεσεν Ἔδναν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· (1⁶)καὶ λαβὼν βιβλίον ἔγραψεν συνγραφὴν καὶ ἐσφραγίσαντο.

καὶ ἤρξαντο ἐσθίειν.

καὶ ἐκάλεσεν Ῥαγουὴλ Ἔδναν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῇ Ἀδελφή, ἑτοίμασον τὸ ἕτερον ταμεῖον καὶ εἴσαγε αὐτήν.

καὶ ἐποίησεν ὡς εἶπεν καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν ἐκεῖ, καὶ ἔκλαυσεν· καὶ ἀπέδέξατο τὰ δάκρυα τῆς θυγατρὸς αὐτῆς (20)καὶ εἶπεν αὐτῇ

Θάρσει, τέκνον, ὁ κύριος τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς δώῃ σοι χάριν ἀντὶ τῆς λύπης σου ταύτης· θάρσει, θύγατερ.