Against Athenogenes
Hyperides
Hyperides. Minor Attic Orators, Vol. 2. Burtt, J. O., editor. London: William Heinemann, Ltd.; Cambridge, MA: Harvard University Press, 1954.
ὁ δὲ τοιοῦτος αὐτοῦ[*](αὐτοῦ Revillout:οἶμαι Kenyon.) λόγος, ὦ ἄνδρες δικαςταί, οὐκ ἀπολόγημά[*](ἀπολόγημά Reinach.) ἐστιν, ἀλλʼ ὁμολόγημα ὡς οὐ δεῖ με τὰ χρέα διαλύειν. ὅταν γὰρ φῇ μὴ εἰδέναι ἅπαντα[*](ἅπαντα Revillout.) τὰ ὀφειλόμενα, οὐκ ἔστιν αὐτῷ δήπου τόδʼ[*](τόδʼ Kenyon.) εἰπεῖν ὡς προεῖπέ μοι περὶ τῶν χρεῶν· ὅσα δʼ οὐκ[*](ὅσα δʼ οὐκ Revillout.) ἤκουσα παρὰ τοῦ πωλοῦντος ταῦτα οὐ δίκαιός εἰμι διαλύειν. ὅτι μὲν οὖν ᾔδεις, ὦ Ἀθηνόγενες, ὀφείλοντα Μίδαν τὰ χρήματα ταῦτα οἶμαι πᾶσιν εἶναι δῆλον ἐξ ἄλλων τε πολλῶν καὶ ἐκ τοῦ αἰτεῖν σε τὸν Νίκωνα ὑπὲρ ἐμοῦ ἐγγυητήν, εἰ---τὰ χρέα ὄντα ἱκανὸν---νο. οὐ μὲν δὴ ἐγὼ---τῷ λόγωι σοῦ τούτῳ