Theogony
Hesiod
Hesiod, creator; Homer, creator; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, translator; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, editor
- ἑστᾶσιν, δεινὸς δὲ κύων προπάροιθε φυλάσσει
- νηλειής, τέχνην δὲ κακὴν ἔχει· ἐς μὲν ἰόντας
- σαίνει ὁμῶς οὐρῇ τε καὶ οὔασιν ἀμφοτέροισιν,
- ἐξελθεῖν δʼ οὐκ αὖτις ἐᾷ πάλιν, ἀλλὰ δοκεύων
- ἐσθίει, ὅν κε λάβῃσι πυλέων ἔκτοσθεν ἰόντα.
- ἰφθίμου τʼ Ἀίδεω καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης.
- ἔνθα δὲ ναιετάει στυγερὴ θεὸς ἀθανάτοισι,
- δεινὴ Στύξ, θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖο
- πρεσβυτάτη· νόσφιν δὲ θεῶν κλυτὰ δώματα ναίει
- μακρῇσιν πέτρῃσι κατηρεφέʼ· ἀμφὶ δὲ πάντη
- κίοσιν ἀργυρέοισι πρὸς οὐρανὸν ἐστήρικται.
- παῦρα δὲ Θαύμαντος θυγάτηρ πόδας ὠκέα Ἶρις
- ἀγγελίην πωλεῖται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
- ὁππότʼ ἔρις καὶ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρηται
- καί ῥʼ ὅστις ψεύδηται Ὀλύμπια δώματʼ ἐχόντων,
- Ζεὺς δέ τε Ἶριν ἔπεμψε θεῶν μέγαν ὅρκον ἐνεῖκαι
- τηλόθεν ἐν χρυσέῃ προχόῳ πολυώνυμον ὕδωρ
- ψυχρόν, ὅτʼ ἐκ πέτρης καταλείβεται ἠλιβάτοιο
- ὑψηλῆς· πολλὸν δὲ ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείης
- ἐξ ἱεροῦ ποταμοῖο ῥέει διὰ νύκτα μέλαιναν
- Ὠκεανοῖο κέρας· δεκάτη δʼ ἐπὶ μοῖρα δέδασται·
- ἐννέα μὲν περὶ γῆν τε καὶ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
- δίνῃς ἀργυρέῃς εἱλιγμένος εἰς ἅλα πίπτει,
- ἣ δὲ μίʼ ἐκ πέτρης προρέει μέγα πῆμα θεοῖσιν.
- ὅς κεν τὴν ἐπίορκον ἀπολλείψας ἐπομόσσῃ
- ἀθανάτων, οἳ ἔχουσι κάρη νιφόεντος Ὀλύμπου,
- κεῖται νήυτμος τετελεσμένον εἰς ἐνιαυτόν·
- οὐδέ ποτʼ ἀμβροσίης καὶ νέκταρος ἔρχεται ἆσσον
- βρώσιος, ἀλλά τε κεῖται ἀνάπνευστος καὶ ἄναυδος
- στρωτοῖς ἐν λεχέεσσι, κακὸν δέ ἑ κῶμα καλύπτει.
- αὐτὰρ ἐπεὶ νοῦσον τελέσῃ μέγαν εἰς ἐνιαυτόν,
- ἄλλος γʼ ἐξ ἄλλου δέχεται χαλεπώτερος ἄεθλος.
- εἰνάετες δὲ θεῶν ἀπαμείρεται αἰὲν ἐόντων,
- οὐδέ ποτʼ ἐς βουλὴν ἐπιμίσγεται οὐδʼ ἐπὶ δαῖτας
- ἐννέα πάντα ἔτεα· δεκάτῳ δʼ ἐπιμίσγεται αὖτις
- εἴρας ἐς ἀθανάτων, οἳ Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσιν.
- τοῖον ἄρʼ ὅρκον ἔθεντο θεοὶ Στυγὸς ἄφθιτον ὕδωρ
- ὠγύγιον, τὸ δʼ ἵησι καταστυφέλου διὰ χώρου.
- ἔνθα δὲ γῆς δνοφερῆς καὶ Ταρτάρου ἠερόεντος
- πόντου τʼ ἀτρυγέτοιο καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος
- ἑξείης πάντων πηγαὶ καὶ πείρατʼ ἔασιν
- ἀργαλέʼ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ.
- ἔνθα δὲ μαρμάρεαί τε πύλαι καὶ χάλκεος οὐδὸς
- ἀστεμφής, ῥίζῃσι διηνεκέεσσιν ἀρηρώς,
- αὐτοφυής· πρόσθεν δὲ θεῶν ἔκτοσθεν ἁπάντων
- Τιτῆνες ναίουσι, πέρην Χάεος ζοφεροῖο.
- αὐτὰρ ἐρισμαράγοιο Διὸς κλειτοὶ ἐπίκουροι
- δώματα ναιετάουσιν ἐπʼ Ὠκεανοῖο θεμέθλοις,
- Κόττος τʼ ἠδὲ Γύης· Βριάρεών γε μὲν ἠὺν ἐόντα
- γαμβρὸν ἑὸν ποίησε βαρύκτυπος Ἐννοσίγαιος,
- δῶκε δὲ Κυμοπόλειαν ὀπυίειν, θυγατέρα ἥν.
- αὐτὰρ ἐπεὶ Τιτῆνας ἀπʼ οὐρανοῦ ἐξέλασεν Ζεύς,
- ὁπλότατον τέκε παῖδα Τυφωέα Γαῖα πελώρη
- Ταρτάρου ἐν φιλότητι διὰ χρυσέην Ἀφροδίτην·
- οὗ χεῖρες μὲν ἔασιν ἐπʼ ἰσχύι, ἔργματʼ ἔχουσαι,
- καὶ πόδες ἀκάματοι κρατεροῦ θεοῦ· ἐκ δέ οἱ ὤμων
- ἣν ἑκατὸν κεφαλαὶ ὄφιος, δεινοῖο δράκοντος,
- γλώσσῃσιν δνοφερῇσι λελιχμότες, ἐκ δέ οἱ ὄσσων
- θεσπεσίῃς κεφαλῇσιν ὑπʼ ὀφρύσι πῦρ ἀμάρυσσεν·
- πασέων δʼ ἐκ κεφαλέων πῦρ καίετο δερκομένοιο·
- φωναὶ δʼ ἐν πάσῃσιν ἔσαν δεινῇς κεφαλῇσι
- παντοίην ὄπʼ ἰεῖσαι ἀθέσφατον· ἄλλοτε μὲν γὰρ
- φθέγγονθʼ ὥστε θεοῖσι συνιέμεν, ἄλλοτε δʼ αὖτε
- ταύρου ἐριβρύχεω, μένος ἀσχέτου, ὄσσαν ἀγαύρου,
- ἄλλοτε δʼ αὖτε λέοντος ἀναιδέα θυμὸν ἔχοντος,
- ἄλλοτε δʼ αὖ σκυλάκεσσιν ἐοικότα, θαύματʼ ἀκοῦσαι,
- ἄλλοτε δʼ αὖ ῥοίζεσχʼ, ὑπὸ δʼ ἤχεεν οὔρεα μακρά.
- καί νύ κεν ἔπλετο ἔργον ἀμήχανον ἤματι κείνῳ
- καί κεν ὅ γε θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἄναξεν,
- εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε.
- σκληρὸν δʼ ἐβρόντησε καὶ ὄβριμον, ἀμφὶ δὲ γαῖα
- σμερδαλέον κονάβησε καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε
- πόντος τʼ Ὠκεανοῦ τε ῥοαὶ καὶ Τάρταρα γαίης.
- ποσσὶ δʼ ὕπʼ ἀθανάτοισι μέγας πελεμίζετʼ Ὄλυμπος
- ὀρνυμένοιο ἄνακτος· ἐπεστενάχιζε δὲ γαῖα.
- καῦμα δʼ ὑπʼ ἀμφοτέρων κάτεχεν ἰοειδέα πόντον
- βροντῆς τε στεροπῆς τε, πυρός τʼ ἀπὸ τοῖο πελώρου,
- πρηστήρων ἀνέμων τε κεραυνοῦ τε φλεγέθοντος.
- ἔζεε δὲ χθὼν πᾶσα καὶ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα·
- θυῖε δʼ ἄρʼ ἀμφʼ ἀκτὰς περί τʼ ἀμφί τε κύματα μακρὰ
- ῥιπῇ ὕπʼ ἀθανάτων, ἔνοσις δʼ ἄσβεστος ὀρώρει·
- τρέε δʼ Ἀίδης, ἐνέροισι καταφθιμένοισιν ἀνάσσων,
- Τιτῆνές θʼ ὑποταρτάριοι, Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες,
- ἀσβέστου κελάδοιο καὶ αἰνῆς δηιοτῆτος.
- Ζεὺς δʼ ἐπεὶ οὖν κόρθυνεν ἑὸν μένος, εἵλετο δʼ ὅπλα,
- βροντήν τε στεροπήν τε καὶ αἰθαλόεντα κεραυνόν,
- πλῆξεν ἀπʼ Οὐλύμποιο ἐπάλμενος· ἀμφὶ δὲ πάσας
- ἔπρεσε θεσπεσίας κεφαλὰς δεινοῖο πελώρου.
- αὐτὰρ ἐπεὶ δή μιν δάμασεν πληγῇσιν ἱμάσσας,
- ἤριπε γυιωθείς, στενάχιζε δὲ γαῖα πελώρη.
- φλὸξ δὲ κεραυνωθέντος ἀπέσσυτο τοῖο ἄνακτος
- οὔρεος ἐν βήσσῃσιν ἀιδνῇς παιπαλοέσσῃς,
- πληγέντος. πολλὴ δὲ πελώρη καίετο γαῖα
- ἀτμῇ θεσπεσίῃ καὶ ἐτήκετο κασσίτερος ὣς
- τέχνῃ ὕπʼ αἰζηῶν ἐν ἐυτρήτοις χοάνοισι
- θαλφθείς, ἠὲ σίδηρος, ὅ περ κρατερώτατός ἐστιν.
- οὔρεος ἐν βήσσῃσι δαμαζόμενος πυρὶ κηλέῳ
- τήκεται ἐν χθονὶ δίῃ ὑφʼ Ἡφαιστου παλάμῃσιν.
- ὣς ἄρα τήκετο γαῖα σέλαι πυρὸς αἰθομένοιο.
- ῥῖψε δέ μιν θυμῷ ἀκαχὼν ἐς Τάρταρον εὐρύν.
- ἐκ δὲ Τυφωέος ἔστʼ ἀνέμων μένος ὑγρὸν ἀέντων,
- νόσφι Νότου Βορέω τε καὶ ἀργέστεω Ζεφύροιο·
- οἵ γε μὲν ἐκ θεόφιν γενεή, θνητοῖς μέγʼ ὄνειαρ·
- οἱ δʼ ἄλλοι μαψαῦραι ἐπιπνείουσι θάλασσαν·
- αἳ δή τοι πίπτουσαι ἐς ἠεροειδέα πόντον,
- πῆμα μέγα θνητοῖσι, κακῇ θυίουσιν ἀέλλῃ·
- ἄλλοτε δʼ ἄλλαι ἄεισι διασκιδνᾶσί τε νῆας
- ναύτας τε φθείρουσι· κακοῦ δʼ οὐ γίγνεται ἀλκὴ
- ἀνδράσιν, οἳ κείνῃσι συνάντωνται κατὰ πόντον·
- αἳ δʼ αὖ καὶ κατὰ γαῖαν ἀπείριτον ἀνθεμόεσσαν
- ἔργʼ ἐρατὰ φθείρουσι χαμαιγενέων ἀνθρώπων
- πιμπλεῖσαι κόνιός τε καὶ ἀργαλέου κολοσυρτοῦ.
- αὐτὰρ ἐπεί ῥα πόνον μάκαρες θεοὶ ἐξετέλεσσαν,
- Τιτήνεσσι δὲ τιμάων κρίναντο βίηφι,
- δή ῥα τότʼ ὤτρυνον βασιλευέμεν ἠδὲ ἀνάσσειν
- Γαίης φραδμοσύνῃσιν Ὀλύμπιον εὐρύοπα Ζῆν
- ἀθανάτων· ὃ δὲ τοῖσιν ἑὰς διεδάσσατο τιμάς.
- Ζεὺς δὲ θεῶν βασιλεὺς πρώτην ἄλοχον θέτο Μῆτιν
- πλεῖστα τε ἰδυῖαν ἰδὲ θνητῶν ἀνθρώπων.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλε θεὰν γλαυκῶπιν Ἀθήνην
- τέξεσθαι, τότʼ ἔπειτα δόλῳ φρένας ἐξαπατήσας
- αἱμυλίοισι λόγοισιν ἑὴν ἐσκάτθετο νηδὺν
- Γαίης φραδμοσύνῃσι καὶ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος.
- τὼς γάρ οἱ φρασάτην, ἵνα μὴ βασιληίδα τιμὴν
- ἄλλος ἔχοι Διὸς ἀντὶ θεῶν αἰειγενετάων.
- ἐκ γὰρ τῆς εἵμαρτο περίφρονα τέκνα γενέσθαι·
- πρώτην μὲν κούρην γλαυκώπιδα Τριτογένειαν
- ἶσον ἔχουσαν πατρὶ μένος καὶ ἐπίφρονα βουλήν.
- αὐτὰρ ἔπειτʼ ἄρα παῖδα θεῶν βασιλῆα καὶ ἀνδρῶν
- ἤμελλεν τέξεσθαι, ὑπέρβιον ἦτορ ἔχοντα·
- ἀλλʼ ἄρα μιν Ζεὺς πρόσθεν ἑὴν ἐσκάτθετο νηδύν,
- ὡς δή οἱ φράσσαιτο θεὰ ἀγαθόν τε κακόν τε.
- δεύτερον ἠγάγετο λιπαρὴν Θέμιν, ἣ τέκεν Ὥρας,
- Εὐνουμίην τε Δίκην τε καὶ Εἰρήνην τεθαλυῖαν,
- αἳ ἔργʼ ὠρεύουσι καταθνητοῖσι βροτοῖσι,
- Μοίρας θʼ, ᾗ πλείστην τιμὴν πόρε μητίετα Ζεύς,
- Κλωθώ τε Λάχεσίν τε καὶ Ἄτροπον, αἵτε διδοῦσι