Frogs
Aristophanes
Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 2. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1907.
- γυναικός;
- οὐ δῆτʼ.
- ἀλλὰ παιδός;
- οὐδαμῶς.
- ἀλλʼ ἀνδρός;
- ἀπαπαί.
- ξυνεγένου τῷ Κλεισθένει;
- μὴ σκῶπτέ μʼ ὦδέλφʼ· οὐ γὰρ ἀλλʼ ἔχω κακῶς·
- τοιοῦτος ἵμερός με διαλυμαίνεται.
- ποῖός τις ὦδελφίδιον;
- οὐκ ἔχω φράσαι.
- ὅμως γε μέντοι σοι διʼ αἰνιγμῶν ἐρῶ.
- ἤδη ποτʼ ἐπεθύμησας ἐξαίφνης ἔτνους;
- ἔτνους; βαβαιάξ, μυριάκις γʼ ἐν τῷ βίῳ.
- ἆρʼ ἐκδιδάσκω τὸ σαφὲς ἢ ʼτέρᾳ φράσω;
- μὴ δῆτα περὶ ἔτνους γε· πάνυ γὰρ μανθάνω.
- τοιουτοσὶ τοίνυν με δαρδάπτει πόθος
- Εὐριπίδου.
- καὶ ταῦτα τοῦ τεθνηκότος;
- κοὐδείς γέ μʼ ἂν πείσειεν ἀνθρώπων τὸ μὴ οὐκ
- ἐλθεῖν ἐπʼ ἐκεῖνον.
- πότερον εἰς Ἅιδου κάτω;
- καὶ νὴ Δίʼ εἴ τί γʼ ἔστιν ἔτι κατωτέρω.
- τί βουλόμενος;
- δέομαι ποιητοῦ δεξιοῦ.
- οἱ μὲν γὰρ οὐκέτʼ εἰσίν, οἱ δʼ ὄντες κακοί.
- τί δʼ; οὐκ Ἰοφῶν ζῇ;
- τοῦτο γάρ τοι καὶ μόνον
- ἔτʼ ἐστὶ λοιπὸν ἀγαθόν, εἰ καὶ τοῦτʼ ἄρα·
- οὐ γὰρ σάφʼ οἶδʼ οὐδʼ αὐτὸ τοῦθʼ ὅπως ἔχει.
- εἶτʼ οὐχὶ Σοφοκλέα πρότερον Εὐριπίδου
- μέλλεις ἀναγαγεῖν, εἴπερ ἐκεῖθεν δεῖ σʼ ἄγειν;
- οὐ πρίν γʼ ἂν Ἰοφῶντʼ, ἀπολαβὼν αὐτὸν μόνον,
- ἄνευ Σοφοκλέους ὅ τι ποιεῖ κωδωνίσω.
- κἄλλως ὁ μέν γʼ Εὐριπίδης πανοῦργος ὢν
- κἂν ξυναποδρᾶναι δεῦρʼ ἐπιχειρήσειέ μοι·
- ὁ δʼ εὔκολος μὲν ἐνθάδʼ εὔκολος δʼ ἐκεῖ.
- Ἀγάθων δὲ ποῦ ʼστιν;
- ἀπολιπών μʼ ἀποίχεται,
- ἀγαθὸς ποιητὴς καὶ ποθεινὸς τοῖς φίλοις.
- ποῖ γῆς ὁ τλήμων;
- ἐς Μακάρων εὐωχίαν.
- ὁ δὲ Σενοκλέης;
- ἐξόλοιτο νὴ Δία.
- Πυθάγγελος δέ;
- περὶ ἐμοῦ δʼ οὐδεὶς λόγος
- ἐπιτριβομένου τὸν ὦμον οὑτωσὶ σφόδρα.
- οὔκουν ἕτερʼ ἔστʼ ἐνταῦθα μειρακύλλια
- τραγῳδίας ποιοῦντα πλεῖν ἢ μύρια,
- Εὐριπίδου πλεῖν ἢ σταδίῳ λαλίστερα.
- ἐπιφυλλίδες ταῦτʼ ἐστὶ καὶ στωμύλματα,
- χελιδόνων μουσεῖα, λωβηταὶ τέχνης,
- ἃ φροῦδα θᾶττον, ἢν μόνον χορὸν λάβῃ,
- ἅπαξ προσουρήσαντα τῇ τραγῳδίᾳ.
- γόνιμον δὲ ποιητὴν ἂν οὐχ εὕροις ἔτι
- ζητῶν ἄν, ὅστις ῥῆμα γενναῖον λάκοι.