Frogs

Aristophanes

Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 2. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1907.

  1. ὁ παῖς ἀκολούθει δεῦρο τὰ σκεύη φέρων.
Διόνυσος
  1. ἐπίσχες οὗτος. οὔ τί που σπουδὴν ποιεῖ,
  2. ὁτιή σε παίζων Ἡρακλέα ʼνεσκεύασα;
  3. οὐ μὴ φλυαρήσεις ἔχων ὦ Ξανθία,
  4. ἀλλʼ ἀράμενος οἴσεις πάλιν τὰ στρώματα.
Ξανθίας
  1. τί δʼ ἔστιν; οὔ τι πού μʼ ἀφελέσθαι διανοεῖ
  2. ἅδωκας αὐτός;
Διόνυσος
  1. οὐ τάχʼ, ἀλλʼ ἤδη ποιῶ.
  2. κατάθου τὸ δέρμα.
Ξανθίας
  1. ταῦτʼ ἐγὼ μαρτύρομαι
  2. καὶ τοῖς θεοῖσιν ἐπιτρέπω.
Διόνυσος
  1. ποίοις θεοῖς;
  2. τὸ δὲ προσδοκῆσαί σʼ οὐκ ἀνόητον καὶ κενὸν
  3. ὡς δοῦλος ὢν καὶ θνητὸς Ἀλκμήνης ἔσει;
Ξανθίας
  1. ἀμέλει καλῶς· ἔχʼ αὔτʼ. ἴσως γάρ τοί ποτε
  2. ἐμοῦ δεηθείης ἄν, εἰ θεὸς θέλοι.
Χορός
  1. ταῦτα μὲν πρὸς ἀνδρός ἐστι
  2. νοῦν ἔχοντος καὶ φρένας καὶ
  3. πολλὰ περιπεπλευκότος,
  4. μετακυλίνδειν αὑτὸν ἀεὶ
  5. πρὸς τὸν εὖ πράττοντα τοῖχον
  6. μᾶλλον ἢ γεγραμμένην
  7. εἰκόνʼ ἑστάναι, λαβόνθʼ ἓν
  8. σχῆμα· τὸ δὲ μεταστρέφεσθαι
  9. πρὸς τὸ μαλθακώτερον
  10. δεξιοῦ πρὸς ἀνδρός ἐστι
  11. καὶ φύσει Θηραμένους.
Διόνυσος
  1. οὐ γὰρ ἂν γέλοιον ἦν, εἰ
  2. Ξανθίας μὲν δοῦλος ὢν ἐν
  3. στρώμασιν Μιλησίοις
  4. ἀνατετραμμένος κυνῶν ὀρ-
  5. χηστρίδʼ εἶτʼ ᾔτησεν ἀμίδʼ, ἐγὼ
  6. δὲ πρὸς τοῦτον βλέπων
  7. τοὐρεβίνθου ʼδραττόμην, οὗ-
  8. τος δʼ ἅτʼ ὢν αὐτὸς πανοῦργος
  9. εἶδε, κᾆτʼ ἐκ τῆς γνάθου
  10. πὺξ πατάξας μοὐξέκοψε
  11. τοῦ χοροῦ τοὺς προσθίους;
Πανδοκευτρία
  1. Πλαθάνη Πλαθάνη δεῦρʼ ἔλθʼ, ὁ πανοῦργος οὑτοσί,
  2. ὃς ἐς τὸ πανδοκεῖον εἰσελθών ποτε
  3. ἑκκαίδεκʼ ἄρτους κατέφαγʼ ἡμῶν.
Πλαθάνη
  1. νὴ Δία
  2. ἐκεῖνος αὐτὸς δῆτα.
Ξανθίας
  1. κακὸν ἥκει τινί.
Πανδοκευτρία
  1. καὶ κρέα γε πρὸς τούτοισιν ἀνάβραστʼ εἴκοσιν
  2. ἀνʼ ἡμιωβολιαῖα.
Ξανθίας
  1. δώσει τις δίκην.
Πανδοκευτρία
  1. καὶ τὰ σκόροδα τὰ πολλά.
Διόνυσος
  1. ληρεῖς ὦ γύναι
  2. κοὐκ οἶσθʼ ὅ τι λέγεις.
Πανδοκευτρία
  1. οὐ μὲν οὖν με προσεδόκας,
  2. ὁτιὴ κοθόρνους εἶχες, ἂν γνῶναί σʼ ἔτι;
  3. τί δαί; τὸ πολὺ τάριχος οὐκ εἴρηκά πω.
Πλαθάνη
  1. μὰ Δίʼ οὐδὲ τὸν τυρόν γε τὸν χλωρὸν τάλαν,
  2. ὃν οὗτος αὐτοῖς τοῖς ταλάροις κατήσθιεν
Πανδοκευτρία
  1. κἄπειτʼ ἐπειδὴ τἀργύριον ἐπραττόμην,
  2. ἔβλεψεν ἔς με δριμὺ κἀμυκᾶτό γε.
Ξανθίας
  1. τούτου πάνυ τοὔργον· οὗτος ὁ τρόπος πανταχοῦ.
Πανδοκευτρία
  1. καὶ τὸ ξίφος γʼ ἐσπᾶτο μαίνεσθαι δοκῶν.
Πλαθάνη
  1. νὴ Δία τάλαινα.
Πανδοκευτρία
  1. νὼ δὲ δεισάσα γέ που
  2. ἐπὶ τὴν κατήλιφʼ εὐθὺς ἀνεπηδήσαμεν·
  3. ὁ δʼ ᾤχετʼ ἐξᾴξας γε τὰς ψιάθους λαβών.
Ξανθίας
  1. καὶ τοῦτο τούτου τοὔργον.
Πλαθάνη
  1. ἀλλʼ ἐχρῆν τι δρᾶν.
Πανδοκευτρία
  1. ἴθι δὴ κάλεσον τὸν προστάτην Κλέωνά μοι.
Πλαθάνη
  1. σὺ δʼ ἔμοιγʼ ἐάνπερ ἐπιτύχῃς Ὑπέρβολον,
  2. ἵνʼ αὐτὸν ἐπιτρίψωμεν.
Πανδοκευτρία
  1. ὦ μιαρὰ φάρυξ,
  2. ὡς ἡδέως ἄν σου λίθῳ τοὺς γομφίους
  3. κόπτοιμʼ ἄν, οἷς μου κατέφαγες τὰ φορτία.
Πλαθάνη
  1. ἐγὼ δέ γʼ ἐς τὸ βάραθρον ἐμβάλοιμί σε.
Πανδοκευτρία
  1. ἐγὼ δὲ τὸν λάρυγγʼ ἂν ἐκτέμοιμί σου
  2. δρέπανον λαβοῦσʼ, ᾧ τὰς χόλικας κατέσπασας.
Πλαθάνη
  1. ἀλλʼ εἶμʼ ἐπὶ τὸν Κλέωνʼ, ὃς αὐτοῦ τήμερον
  2. ἐκπηνιεῖται ταῦτα προσκαλούμενος.
Διόνυσος
  1. κάκιστʼ ἀπολοίμην, Ξανθίαν εἰ μὴ φιλῶ.
Ξανθίας
  1. οἶδʼ οἶδα τὸν νοῦν· παῦε παῦε τοῦ λόγου.
  2. οὐκ ἂν γενοίμην Ἡρακλῆς ἄν.
Διόνυσος
  1. μηδαμῶς
  2. ὦ Ξανθίδιον.
Ξανθίας
  1. καὶ πῶς ἂν Ἀλκμήνης ἐγὼ
  2. υἱὸς γενοίμην δοῦλος ἅμα καὶ θνητὸς ὤν;
Διόνυσος
  1. οἶδʼ οἶδʼ ὅτι θυμοῖ, καὶ δικαίως αὐτὸ δρᾷς·
  2. κἂν εἴ με τύπτοις, οὐκ ἂν ἀντείποιμί σοι.
  3. ἀλλʼ ἤν σε τοῦ λοιποῦ ποτʼ ἀφέλωμαι χρόνου,
  4. πρόρριζος αὐτός, ἡ γυνή, τὰ παιδία,
  5. κάκιστʼ ἀπολοίμην, κἀρχέδημος ὁ γλάμων.
Ξανθίας
  1. δέχομαι τὸν ὅρκον κἀπὶ τούτοις λαμβάνω.
Χορός
  1. νῦν σὸν ἔργον ἔστʼ, ἐπειδὴ
  2. τὴν στολὴν εἴληφας ἥνπερ
  3. εἶχες ἐξ ἀρχῆς πάλιν,
  4. ἀνανεάζειν ---
  5. καὶ βλέπειν αὖθις τὸ δεινόν,
  6. τοῦ θεοῦ μεμνημένον
  7. ᾧπερ εἰκάζεις σεαυτόν.
  8. εἰ δὲ παραληρῶν ἁλώσει
  9. κἀκβαλεῖς τι μαλθακόν,
  10. αὖθις αἴρεσθαί σʼ ἀνάγκη
  11. ʼσται πάλιν τὰ στρώματα.
Ξανθίας
  1. οὐ κακῶς ὦνδρες παραινεῖτʼ,
  2. ἀλλὰ καὐτὸς τυγχάνω ταῦτʼ
  3. ἄρτι συννοούμενος.
  4. ὅτι μὲν οὖν, ἢν χρηστὸν ᾖ τι,
  5. ταῦτʼ ἀφαιρεῖσθαι πάλιν πειράσεταί
  6. μʼ εὖ οἶδʼ ὅτι.
  7. ἀλλʼ ὅμως ἐγὼ παρέξω
  8. ʼμʼαυτὸν ἀνδρεῖον τὸ λῆμα
  9. καὶ βλέποντʼ ὀρίγανον.
  10. δεῖν δʼ ἔοικεν, ὡς ἀκούω
  11. τῆς θύρας καὶ δὴ ψόφον.
Ἄιακος
  1. ξυνδεῖτε ταχέως τουτονὶ τὸν κυνοκλόπον,
  2. ἵνα δῷ δίκην· ἀνύετον.
Διόνυσος
  1. ἥκει τῳ κακόν.
Ξανθίας
  1. οὐκ ἐς κόρακας; μὴ πρόσιτον.
Ἄιακος
  1. εἶεν, καὶ μάχει;
  2. ὁ Διτύλας χὠ Σκεβλύας χὠ Παρδόκας
  3. χωρεῖτε δευρὶ καὶ μάχεσθε τουτῳί.
Διόνυσος
  1. εἶτʼ οὐχὶ δεινὰ ταῦτα, τύπτειν τουτονὶ
  2. κλέπτοντα πρὸς τἀλλότρια;
Ἄιακος
  1. μἀλλʼ ὑπερφυᾶ.
Διόνυσος
  1. σχέτλια μὲν οὖν καὶ δεινά.
Ξανθίας
  1. καὶ μὴν νὴ Δία
  2. εἰ πώποτʼ ἦλθον δεῦρʼ, ἐθέλω τεθνηκέναι,
  3. ἢ ʼκλεψα τῶν σῶν ἄξιόν τι καὶ τριχός.
  4. καί σοι ποιήσω πρᾶγμα γενναῖον πάνυ·
  5. βασάνιζε γὰρ τὸν παῖδα τουτονὶ λαβών,