Frogs

Aristophanes

Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 2. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1907.

  1. μὰ τὸν Ἀπόλλω οὐ μή σʼ ἐγὼ
  2. περιόψομἀπελθόντʼ, ἐπεί τοι καὶ κρέα
  3. ἀνέβραττεν ὀρνίθεια, καὶ τραγήματα
  4. ἔφρυγε, κᾦνον ἀνεκεράννυ γλυκύτατον.
  5. ἀλλʼ εἴσιθʼ ἅμʼ ἐμοί.
Ξανθίας
  1. πάνυ καλῶς.
Θεράπαινα
  1. ληρεῖς ἔχων
  2. οὐ γάρ σʼ ἀφήσω. καὶ γὰρ αὐλητρίς γέ σοι
  3. ἥδʼ ἔνδον ἔσθʼ ὡραιοτάτη κὠρχηστρίδες
  4. ἕτεραι δύʼ ἢ τρεῖς.
Ξανθίας
  1. πῶς λέγεις; ὀρχηστρίδες;
Θεράπαινα
  1. ἡβυλλιῶσαι κἄρτι παρατετιλμέναι.
  2. ἀλλʼ εἴσιθʼ, ὡς ὁ μάγειρος ἤδη τὰ τεμάχη
  3. ἔμελλʼ ἀφαιρεῖν χἠ τράπεζʼ εἰσῄρετο.
Ξανθίας
  1. ἴθι νυν φράσον πρώτιστα ταῖς ὀρχηστρίσιν
  2. ταῖς ἔνδον οὔσαις αὐτὸς ὅτι εἰσέρχομαι.
  3. ὁ παῖς ἀκολούθει δεῦρο τὰ σκεύη φέρων.
Διόνυσος
  1. ἐπίσχες οὗτος. οὔ τί που σπουδὴν ποιεῖ,
  2. ὁτιή σε παίζων Ἡρακλέα ʼνεσκεύασα;
  3. οὐ μὴ φλυαρήσεις ἔχων ὦ Ξανθία,
  4. ἀλλʼ ἀράμενος οἴσεις πάλιν τὰ στρώματα.
Ξανθίας
  1. τί δʼ ἔστιν; οὔ τι πού μʼ ἀφελέσθαι διανοεῖ
  2. ἅδωκας αὐτός;
Διόνυσος
  1. οὐ τάχʼ, ἀλλʼ ἤδη ποιῶ.
  2. κατάθου τὸ δέρμα.
Ξανθίας
  1. ταῦτʼ ἐγὼ μαρτύρομαι
  2. καὶ τοῖς θεοῖσιν ἐπιτρέπω.
Διόνυσος
  1. ποίοις θεοῖς;
  2. τὸ δὲ προσδοκῆσαί σʼ οὐκ ἀνόητον καὶ κενὸν
  3. ὡς δοῦλος ὢν καὶ θνητὸς Ἀλκμήνης ἔσει;
Ξανθίας
  1. ἀμέλει καλῶς· ἔχʼ αὔτʼ. ἴσως γάρ τοί ποτε
  2. ἐμοῦ δεηθείης ἄν, εἰ θεὸς θέλοι.
Χορός
  1. ταῦτα μὲν πρὸς ἀνδρός ἐστι