Frogs

Aristophanes

Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 2. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1907.

  1. ποῦ ʼστι; φέρʼ ἐπʼ αὐτὴν ἴω.
Ξανθίας
  1. ἀλλʼ οὐκέτʼ αὖ γυνή ʼστιν, ἀλλʼ ἤδη κύων.
Διόνυσος
  1. Ἔμπουσα τοίνυν ἐστί.
Ξανθίας
  1. πυρὶ γοῦν λάμπεται
  2. ἅπαν τὸ πρόσωπον.
Διόνυσος
  1. καὶ σκέλος χαλκοῦν ἔχει;
Ξανθίας
  1. νὴ τὸν Ποσειδῶ, καὶ βολίτινον θάτερον,
  2. σάφʼ ἴσθι.
Διόνυσος
  1. ποῖ δῆτʼ ἂν τραποίμην;
Ξανθίας
  1. ποῖ δʼ ἐγώ;
Διόνυσος
  1. ἱερεῦ διαφύλαξόν μʼ, ἵνʼ ὦ σοι ξυμπότης.
Ξανθίας
  1. ἀπολούμεθʼ ὦναξ Ἡράκλεις.
Διόνυσος
  1. οὐ μὴ καλεῖς μʼ
  2. ὦνθρωφʼ, ἱκετεύω, μηδὲ κατερεῖς τοὔνομα.
Ξανθίας
  1. Διόνυσε τοίνυν.
Διόνυσος
  1. τοῦτό γʼ ἧττον θατέρου.
  2. ἴθʼ ᾗπερ ἔρχει.
Ξανθίας
  1. δεῦρο δεῦρʼ ὦ δέσποτα.
Διόνυσος
  1. τί δʼ ἔστι;
Ξανθίας
  1. θάρρει· πάντʼ ἀγαθὰ πεπράγαμεν,
  2. ἔξεστί θʼ ὥσπερ Ἡγέλοχος ἡμῖν λέγειν,
  3. ἐκ κυμάτων γὰρ αὖθις αὖ γαλῆν ὁρῶ.
  4. ἥμπουσα φρούδη.
Διόνυσος
  1. κατόμοσον.
Ξανθίας
  1. νὴ τὸν Δία.
Διόνυσος
  1. καὖθις κατόμοσον.
Ξανθίας
  1. νὴ Δίʼ.
Διόνυσος
  1. ὄμοσον.
Ξανθίας
  1. νὴ Δία.
Διόνυσος
  1. οἴμοι τάλας, ὡς ὠχρίασʼ αὐτὴν ἰδών.
Ξανθίας
  1. ὁδὶ δὲ δείσας ὑπερεπυρρίασέ σου.
Διόνυσος
  1. οἴμοι, πόθεν μοι τὰ κακὰ ταυτὶ προσέπεσεν;
  2. τίνʼ αἰτιάσομαι θεῶν μ' ἀπολλύναι;
Ξανθίας
  1. αἰθέρα Διὸς δωμάτιον ἢ χρόνου πόδα;
αὐλεῖ τις ἔνδοθεν̓
Διόνυσος
  1. οὗτος.
Ξανθίας
  1. τί ἔστιν;
Διόνυσος
  1. οὐ κατήκουσας;
Ξανθίας
  1. τίνος;
Διόνυσος
  1. αὐλῶν πνοῆς.