De Virtutibus

Τὰ δὲ περὶ τοῦ ἑβδόμου ἔτους νομοθετηθέντα, καθ’ ὃ δεῖ τὴν μὲν χώραν ἀνίεσθαι πᾶσαν ἀργὴν ἀφιεμένην, τοὺς δὲ πένητας ἀδεῶς τοῖς τῶν πλουσίων χωρίοις ἐπιβατεύειν δρεψομένους τὸν ἀπαυτοματισθέντα καρπόν, δώρημα φύσεως, ἆρ’ οὐ χρηστὰ καὶ φιλάνθρωπα;

ἑξαετίαν, φησίν, ἀπολαυέτωσαν οἱ κτήτορες ἀνθ’ ὧν ἐκτήσαντο καὶ ἐγεωπόνησαν, ἕνα δὲ ἐνιαυτὸν ἕβδομον οἱ ἀκτήμονες καὶ ἀχρήματοι, μηδενὸς τῶν κατὰ γεωργίαν ἐπιτελεσθέντος· ἄδικον γὰρ ἦν, ἑτέρους μὲν πονεῖν, ἑτέρους δὲ καρποῦσθαι· ἀλλ’ ἵνα τρόπον τινὰ τῶν χωρίων ἀδεσπότων ἐαθέντων, μὴ συνεφαψαμένης γεωργίας, ἄρτιαι καὶ πλήρεις αἱ χάριτες ἐκ θεοῦ μόνου γίνωνται προαπαντῶσαι τοῖς δεομένοις.

τί δ’ ὅσα περὶ τοῦ πεντηκοστοῦ ἐνιαυτοῦ διατέτακται, οὐχὶ πᾶσαν ὑπερβάλλει φιλανθρωπίαν; καὶ τίς οὐκ ἂν εἴποι τῶν μὴ χείλεσιν ἄκροις ἀπογευσαμένων τῆς νομοθεσίας, ἀλλ’ ἐπὶ πλέον ἑστιαθέντων καὶ ἐντρυφησάντων ἡδίστοις ἅμα καὶ καλλίστοις [*](1 tit. περὶ τοῦ ζ΄ ἔτους add. S mg G 2 καθό AF δεῖ] δὴ F 2 ἀνείεσθαι S πάσαν ἀργὴν S: ἀργὴν πᾶσαν ceteri (v) ἀφιομἐνην (sic) S 3 ἐπιβτεύειν S: διατρφῆναι A, om. ceteri (Turn.) δρεψομένους v: τρεφου̣άνους S, δρεψαμένους ceteri τὸν ἀπαυτοματισθέντα S : αὐτοματισθἐντα ceteri (v) 4 οὐ S: οὐχὶ ceteri (v) 5 ἀπολαβέτωσαν AF 1 οἱ κτήτορες CG 1 HP: οἰκήτορες SA, οἱ οἰκήτορες FG 2 (v) ἀφ’ ὧν ἐκέκτηντο F 6 δ’ Α μηδέν Η 7 ἐπιτελεσθέντος S: ἀποτελεσθέντος ceteri (v) ἄδικον S: ἄτοπον ceteri (v) 8 post καρποῦσθαι nonnulla deesse cens. Mang. 9 συνεψαὺαμένους G 2 H 1 P ἄρτιαι scripsi: ἄρτιοι codd. (v) μόνον FH (v) 10 γίνωνται G 1, γίγνωνται S: γένωνται C (Turn.), γένονται G 2 τίνωνται F, τείνωνται ΑΗ 2 (Mang.), τείνονται H 1 P προαπαντῶσαι om. G 2, προαπαντῶσαι τοῖς δεομένοις om. S προαπαντῶσαι Mang.: προσαντῶσαι codd. tit. περὶ τοῦ ν΄ ἔτους add. S mg G 2 11 διατέτακται ἐνιαυτοῦ transp. Α οὐχὶ πᾶσαν S: πᾶσαν οὐχ ceteri (v) τίς οὐκ F: οὐκ om. ceteri (Turn.) 12 τῆς om. S 13 ἑστιαθέντων SAG 1 H 2: ἑστιασάντων ceteri ἐντρυφησάντων S: ἐπιτρυφησάντων ceteri (v)) [*](1 Exod. 23,10. 11. Lev. 25,3—6. cf. loseijh. Ant. lud. III §281 δι’ ἑβδόμου ἔτους ἄνεσιν δίδωσι τῇ γῇ ἀπό τε ἀρότρου (leg. ἀρότου) καὶ φυτείας . . . καὶ τῶν αὐτομάτως ἀναδοθέντων ἀπὸ τῆς γῆς κοίτην εἶναι τοῖς θέλουσι τὴν χρῆσιν τῶν τε ὁμοφύλων καὶ τῶν ἀλλοτριοχώρων, μηδὲν ἐξ αὐτῶν φυλάττοντας· ’ ποιεῖν δἐ τοῦτο καὶ μεθ’ ἑβδόμην ἐτῶν ἑβδομ́δα. 1 sqq. Clem. Alex. Slrom. II 18 p. 474 P. ἡ γὰρ οὐχὶ διά μὲν τοῦ ἑβὸόμου ἔτους ἀργὴν ἀνίεσθαι τὴν χώραν προστάττει, τοὺς πένητας δὲ ἀδεῶς τοῖς κατὰ θεὸν φυεῖσι καρποῖς χρῆσθαι ἐκέλευεν τῆς φύσεως τοῖς βουλομένοις γεωργούσης; πῶς oὖv οὐ χρηστός ὁ νόμς καὶ δικαιοσύνης διδάσκαλος; 10 Lev. 25,8 sqq. lOsqq. pergit Clem. Alex.l.l. πάλιν τε αὖ Tῷ πεντηκοστῷ ἔτει τά αὐτά ἐπιτελεῖν κελεύει ἃ καὶ τῷ ἑβδόμῳ, προσαποδοδπὺς ἑκάστῳ τό ὃδιον, εἲ τις ἐν τῷ μεταξὺ διά τινα περίστασιν ἀφῃρέθη χωρίον, τήν τε ἐπιθυμίαν τῶν κτᾶσθαι ποθούντων περιορίζων χρόνῳ μεμετρημένῳ καρπώσεως τούς τε πενίᾳ μακρᾷ ὑποσχόντας δίκην μὴ (καὶ?) διὰ βίου κολαζομένους ἐλεῶν.)