De Virtutibus
Philo Judaeus
Philo Judaeus. Cohn, Leonard, editor. Opera quae supersunt, Volume 5. Berlin: Reimer, 1906.
ὁ δέ γε προσυπερβάλλων τοὺς ἐπιεικείας ὅρους αὐτῆς οἴεται δεῖν καὶ τοῖς κακῶς πεποιηκόσι τῶν ξενοδόχων μὴ μνησικακεῖν, εἰ καὶ [*](1 καὶ κατὰς ψχὴν S κατὰ μὲν σῶμα addidi ὡς] οἷς Α κοινοπραγοῦντες A, κακοπραγοῦντα HP 1 2 τὴν om. S τε om. S 3 ἒν] ἕνα S ζῶον εἶναι transp. Η (v), ζῷον om. S 3. 4 καὶ συμφυὲς ἀπἐργαζομένης om. S 4 τῆς κατ’ αὐτὸ S: αὐτὸ AG 1H 2 (v), αὐτῶ CFH 1 P, αὐτῶ ex αὐτὸ corr. G 2 5 αλλλων om. HP ὅσα περὶ] οἷα περὶ C, οἷαπερ G 2 6 χρείας] χρήσεις S ἃ τοῖς ἐπηλύτοις S (ἐπηλύταις v): τοῖς ἐπηλύταις C, αὐτοῖς ἐπιλυταἴς G 2, ἐπηλύταις αὐτοῖς ceteri (Turn.) παρὰ] περὶ AF 1 H 1 P 7 πάντα ταῦτα transp. CG 2, πάντα om. Α θεσμοῖς τοῖς Α (prob. Mang.): ἐν ἰσότητι S, ἐν ἴσοις ceteri (v) τῆς om. S, τῆ εὐνοίᾳ H 2 8 ὁμοίως om. G 1 ἀγαπῶντος SCG 2 (seclusi): καὶ ἀγαπῶντος ceteri (v) ἐπήλυτον S: ἔπηλυν ceteri (v) ἑαυτόν SCG 2 : αὑτὸν ceteri 9 tit. περὶ μετοίκων add. S mg G 2 ἀποτείνων S, ἐπιτείνων om. F ἀπελαύνων SF πρᾶγμα S: ora. ceteri (v) 10 φιλίιθρωπίαν SCG 2: φιλανθρωπίς ceteri διατέτακται Α ἀξίων F τοῖς μετανάσταις Α 10. 11 ἐν καιροῖς ἀβουλήτοις coni. Mang. 11 γενομένοις AG 2 τινὰ om. Η (Turn.) τοῖς ὑποδεξαμένοις SH 2 : τοὺς ἀπhοὸξαμένος A, τοῖς ἀποδεξαμένοις ceteri 13 παράσχοιεν S: παρέχοιεν ceteri (Tnrn.) ἐνορησαθαι SHP 15 καθ’ αὑτὸν δωρεά S (καθ’ αὑτὸ scripsi): δωρεὰ κατ’ αὐτὸν CG 2 H 2 (v), δωρεὰ κατά ταὐτὸν ceteri 16 ὁ δέ γε ὑπερβάλλων S (Maug.. ego προσυτερβάλλων scripsi): τὸ δὲ προσυπεβάλλον ceteri (Turn.) τοὺς] τῆς F ἐπιεικίας S 1, corr. S 2, ἐπὶ οἰκείας G 2 αὐτῆς] αὐτοὺς F (Mang.) 17 ξενοδοχῶν] ξένων II μὴ om. SG 2 εἰ] εἰ γὰρ· G 1) [*](16 sqq. pergit Clem. Aler. l. l. ναὶ μὴν καὶ τὰ ἔθνη τετίμηκεν καὶ τοῖς γέ κακῶς πεποιηκόσιν οὐ μνησιπονηρεῖ (μισοπονηρεῖ cod., corr. Sylburg). ἄντκιρυς γοῦν φησιν· „οὐ βδελύξῃ Αἰγύπτιον, ὅτι πάροικος ἐγένου καῖ’ Αἴγυπτον“, ἤτοι τὸν ἐθνικὸν ἢ καὶ πάντα τὸν κοσμικὸν Αἰγύπτιον προσειπών.)
καίτοι τί κακὸν παρέλιπον οἱ Αἰγύπτιοι, ὃ μὴ τῷ ἔθνει προσετρίψαντο, νέα παλαιοῖς συνυφαίνοντες ἀεὶ κεκαινουργημέναις ἐπινοίαις εἰς ὠμότητα; ἀλλ’ ὅμως ἐπειδὴ τὴν ἀρχὴν ἐδέξαντο τὰς πόλεις οὐκ ἀποκλείσαντες οὐδὲ τὴν χώραν ἄβατον τοῖς ἥκουσι παρασκευάσαντες, ἐχέτωσαν προνομίαν, φησί, τῆς ὑποδοχῆς τὸ ἔνσπονδον·
κἂν εἴ τινες ἐθελήσειαν αὐτῶν μεταλλάξασθαι πρὸς τὴν Ἰουδαίων πολιτείαν, οὐχ ὡς ἐχθρῶν παῖδας ἀσυμβάτως σκορακιστέον, ἀλλ’ οὕτως προσεκτέον, ὡς τρίτην γενεὰν καλεῖν τε εἰς ἐκκλησίαν (ibid. v. 8) καὶ μεταδιδόναι λόγων θείων, οἷς θέμις καὶ τοὺς αὐτόχθονας καὶ εὐπατρίδας ἱεροφαντεῖσθαι.