Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  • σὺν λυγροῖς ἑτάροισι δαμασσάμενος φρένας οἴνῳ,
  • Οὖτις, ὃν οὔ πώ φημι πεφυγμένον εἶναι ὄλεθρον.
  • εἰ δὴ ὁμοφρονέοις ποτιφωνήεις τε γένοιο
  • εἰπεῖν ὅππῃ κεῖνος ἐμὸν μένος ἠλασκάζει·
  • τῷ κέ οἱ ἐγκέφαλός γε διὰ σπέος ἄλλυδις ἄλλῃ
  • θεινομένου ῥαίοιτο πρὸς οὔδεϊ, κὰδ δέ κʼ ἐμὸν κῆρ
  • λωφήσειε κακῶν, τά μοι οὐτιδανὸς πόρεν Οὖτις.
  • ὣς εἰπὼν τὸν κριὸν ἀπὸ ἕο πέμπε θύραζε.
  • ἐλθόντες δʼ ἠβαιὸν ἀπὸ σπείους τε καὶ αὐλῆς
  • πρῶτος ὑπʼ ἀρνειοῦ λυόμην, ὑπέλυσα δʼ ἑταίρους.
  • καρπαλίμως δὲ τὰ μῆλα ταναύποδα, πίονα δημῷ,
  • πολλὰ περιτροπέοντες ἐλαύνομεν, ὄφρʼ ἐπὶ νῆα
  • ἱκόμεθʼ. ἀσπάσιοι δὲ φίλοις ἑτάροισι φάνημεν,
  • οἳ φύγομεν θάνατον, τοὺς δὲ στενάχοντο γοῶντες.
  • ἀλλʼ ἐγὼ οὐκ εἴων, ἀνὰ δʼ ὀφρύσι νεῦον ἑκάστῳ,
  • κλαίειν, ἀλλʼ ἐκέλευσα θοῶς καλλίτριχα μῆλα
  • πόλλʼ ἐν νηὶ βαλόντας ἐπιπλεῖν ἁλμυρὸν ὕδωρ.
  • οἱ δʼ αἶψʼ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον,
  • ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
  • ἀλλʼ ὅτε τόσσον ἀπῆν, ὅσσον τε γέγωνε βοήσας,
  • καὶ τότʼ ἐγὼ Κύκλωπα προσηύδων κερτομίοισι·
  • Κύκλωψ, οὐκ ἄρʼ ἔμελλες ἀνάλκιδος ἀνδρὸς ἑταίρους
  • ἔδμεναι ἐν σπῆι γλαφυρῷ κρατερῆφι βίηφι.
  • καὶ λίην σέ γʼ ἔμελλε κιχήσεσθαι κακὰ ἔργα,
  • σχέτλιʼ, ἐπεὶ ξείνους οὐχ ἅζεο σῷ ἐνὶ οἴκῳ
  • ἐσθέμεναι· τῷ σε Ζεὺς τίσατο καὶ θεοὶ ἄλλοι.
  • ὣς ἐφάμην, ὁ δʼ ἔπειτα χολώσατο κηρόθι μᾶλλον,
  • ἧκε δʼ ἀπορρήξας κορυφὴν ὄρεος μεγάλοιο,
  • κὰδ δʼ ἔβαλε προπάροιθε νεὸς κυανοπρῴροιο
  • τυτθόν, ἐδεύησεν δʼ οἰήιον ἄκρον ἱκέσθαι,
  • ἐκλύσθη δὲ θάλασσα κατερχομένης ὑπὸ πέτρης·
  • τὴν δʼ αἶψʼ ἤπειρόνδε παλιρρόθιον φέρε κῦμα,
  • πλημυρὶς ἐκ πόντοιο, θέμωσε δὲ χέρσον ἱκέσθαι.
  • αὐτὰρ ἐγὼ χείρεσσι λαβὼν περιμήκεα κοντὸν
  • ὦσα παρέξ, ἑτάροισι δʼ ἐποτρύνας ἐκέλευσα
  • ἐμβαλέειν κώπῃς, ἵνʼ ὑπὲκ κακότητα φύγοιμεν,
  • κρατὶ κατανεύων· οἱ δὲ προπεσόντες ἔρεσσον.
  • ἀλλʼ ὅτε δὴ δὶς τόσσον ἅλα πρήσσοντες ἀπῆμεν,
  • καὶ τότε δὴ Κύκλωπα προσηύδων· ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι
  • μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἐρήτυον ἄλλοθεν ἄλλος·
  • σχέτλιε, τίπτʼ ἐθέλεις ἐρεθιζέμεν ἄγριον ἄνδρα;
  • ὃς καὶ νῦν πόντονδε βαλὼν βέλος ἤγαγε νῆα
  • αὖτις ἐς ἤπειρον, καὶ δὴ φάμεν αὐτόθʼ ὀλέσθαι.
  • εἰ δὲ φθεγξαμένου τευ ἢ αὐδήσαντος ἄκουσε,
  • σύν κεν ἄραξʼ ἡμέων κεφαλὰς καὶ νήια δοῦρα
  • μαρμάρῳ ὀκριόεντι βαλών· τόσσον γὰρ ἵησιν.
  • ὣς φάσαν, ἀλλʼ οὐ πεῖθον ἐμὸν μεγαλήτορα θυμόν,
  • ἀλλά μιν ἄψορρον προσέφην κεκοτηότι θυμῷ·
  • Κύκλωψ, αἴ κέν τίς σε καταθνητῶν ἀνθρώπων
  • ὀφθαλμοῦ εἴρηται ἀεικελίην ἀλαωτύν,