Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- οὐδʼ ἂν ἐγὼν ἀέκητι σέθεν σχεδίης ἐπιβαίην,
- εἰ μή μοι τλαίης γε, θεά, μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι
- μή τί μοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο.
- ὣς φάτο, μείδησεν δὲ Καλυψὼ δῖα θεάων,
- χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
- ἦ δὴ ἀλιτρός γʼ ἐσσὶ καὶ οὐκ ἀποφώλια εἰδώς,
- οἷον δὴ τὸν μῦθον ἐπεφράσθης ἀγορεῦσαι.
- ἴστω νῦν τόδε γαῖα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε
- καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος
- ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι,
- μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο.
- ἀλλὰ τὰ μὲν νοέω καὶ φράσσομαι, ἅσσʼ ἂν ἐμοί περ
- αὐτῇ μηδοίμην, ὅτε με χρειὼ τόσον ἵκοι·
- καὶ γὰρ ἐμοὶ νόος ἐστὶν ἐναίσιμος, οὐδέ μοι αὐτῇ
- θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι σιδήρεος, ἀλλʼ ἐλεήμων.
- ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἡγήσατο δῖα θεάων
- καρπαλίμως· ὁ δʼ ἔπειτα μετʼ ἴχνια βαῖνε θεοῖο.
- ἷξον δὲ σπεῖος γλαφυρὸν θεὸς ἠδὲ καὶ ἀνήρ,
- καί ῥʼ ὁ μὲν ἔνθα καθέζετʼ ἐπὶ θρόνου ἔνθεν ἀνέστη
- Ἑρμείας, νύμφη δʼ ἐτίθει πάρα πᾶσαν ἐδωδήν,
- ἔσθειν καὶ πίνειν, οἷα βροτοὶ ἄνδρες ἔδουσιν·
- αὐτὴ δʼ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο,
- τῇ δὲ παρʼ ἀμβροσίην δμῳαὶ καὶ νέκταρ ἔθηκαν.
- οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
- αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,
- τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Καλυψώ, δῖα θεάων·
- διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
- οὕτω δὴ οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
- αὐτίκα νῦν ἐθέλεις ἰέναι; σὺ δὲ χαῖρε καὶ ἔμπης.
- εἴ γε μὲν εἰδείης σῇσι φρεσὶν ὅσσα τοι αἶσα
- κήδεʼ ἀναπλῆσαι, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι,
- ἐνθάδε κʼ αὖθι μένων σὺν ἐμοὶ τόδε δῶμα φυλάσσοις
- ἀθάνατός τʼ εἴης, ἱμειρόμενός περ ἰδέσθαι
- σὴν ἄλοχον, τῆς τʼ αἰὲν ἐέλδεαι ἤματα πάντα.
- οὐ μέν θην κείνης γε χερείων εὔχομαι εἶναι,
- οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, ἐπεὶ οὔ πως οὐδὲ ἔοικεν
- θνητὰς ἀθανάτῃσι δέμας καὶ εἶδος ἐρίζειν.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
- πότνα θεά, μή μοι τόδε χώεο· οἶδα καὶ αὐτὸς
- πάντα μάλʼ, οὕνεκα σεῖο περίφρων Πηνελόπεια
- εἶδος ἀκιδνοτέρη μέγεθός τʼ εἰσάντα ἰδέσθαι·
- ἡ μὲν γὰρ βροτός ἐστι, σὺ δʼ ἀθάνατος καὶ ἀγήρως.
- ἀλλὰ καὶ ὣς ἐθέλω καὶ ἐέλδομαι ἤματα πάντα
- οἴκαδέ τʼ ἐλθέμεναι καὶ νόστιμον ἦμαρ ἰδέσθαι.
- εἰ δʼ αὖ τις ῥαίῃσι θεῶν ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ,
- τλήσομαι ἐν στήθεσσιν ἔχων ταλαπενθέα θυμόν·
- ἤδη γὰρ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα
- κύμασι καὶ πολέμῳ· μετὰ καὶ τόδε τοῖσι γενέσθω.
- ὣς ἔφατʼ, ἠέλιος δʼ ἄρʼ ἔδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν·
- ἐλθόντες δʼ ἄρα τώ γε μυχῷ σπείους γλαφυροῖο
- τερπέσθην φιλότητι, παρʼ ἀλλήλοισι μένοντες.
- ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
- αὐτίχʼ ὁ μὲν χλαῖνάν τε χιτῶνά τε ἕννυτʼ Ὀδυσσεύς,
- αὐτὴ δʼ ἀργύφεον φᾶρος μέγα ἕννυτο νύμφη,
- λεπτὸν καὶ χαρίεν, περὶ δὲ ζώνην βάλετʼ ἰξυῖ
- καλὴν χρυσείην, κεφαλῇ δʼ ἐφύπερθε καλύπτρην.
- καὶ τότʼ Ὀδυσσῆι μεγαλήτορι μήδετο πομπήν·
- δῶκέν οἱ πέλεκυν μέγαν, ἄρμενον ἐν παλάμῃσι,
- χάλκεον, ἀμφοτέρωθεν ἀκαχμένον· αὐτὰρ ἐν αὐτῷ
- στειλειὸν περικαλλὲς ἐλάινον, εὖ ἐναρηρός·
- δῶκε δʼ ἔπειτα σκέπαρνον ἐύξοον· ἦρχε δʼ ὁδοῖο
- νήσου ἐπʼ ἐσχατιῆς, ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει,
- κλήθρη τʼ αἴγειρός τʼ, ἐλάτη τʼ ἦν οὐρανομήκης,
- αὖα πάλαι, περίκηλα, τά οἱ πλώοιεν ἐλαφρῶς.
- αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ δεῖξʼ, ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει,
- ἡ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Καλυψώ, δῖα θεάων,
- αὐτὰρ ὁ τάμνετο δοῦρα· θοῶς δέ οἱ ἤνυτο ἔργον.
- εἴκοσι δʼ ἔκβαλε πάντα, πελέκκησεν δʼ ἄρα χαλκῷ,
- ξέσσε δʼ ἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνεν.
- τόφρα δʼ ἔνεικε τέρετρα Καλυψώ, δῖα θεάων·
- τέτρηνεν δʼ ἄρα πάντα καὶ ἥρμοσεν ἀλλήλοισιν,
- γόμφοισιν δʼ ἄρα τήν γε καὶ ἁρμονίῃσιν ἄρασσεν.
- ὅσσον τίς τʼ ἔδαφος νηὸς τορνώσεται ἀνὴρ
- φορτίδος εὐρείης, ἐὺ εἰδὼς τεκτοσυνάων,
- τόσσον ἔπʼ εὐρεῖαν σχεδίην ποιήσατʼ Ὀδυσσεύς.
- ἴκρια δὲ στήσας, ἀραρὼν θαμέσι σταμίνεσσι,
- ποίει· ἀτὰρ μακρῇσιν ἐπηγκενίδεσσι τελεύτα.
- ἐν δʼ ἱστὸν ποίει καὶ ἐπίκριον ἄρμενον αὐτῷ·
- πρὸς δʼ ἄρα πηδάλιον ποιήσατο, ὄφρʼ ἰθύνοι.
- φράξε δέ μιν ῥίπεσσι διαμπερὲς οἰσυΐνῃσι
- κύματος εἶλαρ ἔμεν· πολλὴν δʼ ἐπεχεύατο ὕλην.
- τόφρα δὲ φάρεʼ ἔνεικε Καλυψώ, δῖα θεάων,
- ἱστία ποιήσασθαι· ὁ δʼ εὖ τεχνήσατο καὶ τά.
- ἐν δʼ ὑπέρας τε κάλους τε πόδας τʼ ἐνέδησεν ἐν αὐτῇ,
- μοχλοῖσιν δʼ ἄρα τήν γε κατείρυσεν εἰς ἅλα δῖαν.
- τέτρατον ἦμαρ ἔην, καὶ τῷ τετέλεστο ἅπαντα·
- τῷ δʼ ἄρα πέμπτῳ πέμπʼ ἀπὸ νήσου δῖα Καλυψώ,
- εἵματά τʼ ἀμφιέσασα θυώδεα καὶ λούσασα.
- ἐν δέ οἱ ἀσκὸν ἔθηκε θεὰ μέλανος οἴνοιο
- τὸν ἕτερον, ἕτερον δʼ ὕδατος μέγαν, ἐν δὲ καὶ ᾖα
- κωρύκῳ· ἐν δέ οἱ ὄψα τίθει μενοεικέα πολλά·
- οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονά τε λιαρόν τε.
- γηθόσυνος δʼ οὔρῳ πέτασʼ ἱστία δῖος Ὀδυσσεύς.
- αὐτὰρ ὁ πηδαλίῳ ἰθύνετο τεχνηέντως
- ἥμενος, οὐδέ οἱ ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτεν
- Πληιάδας τʼ ἐσορῶντι καὶ ὀψὲ δύοντα Βοώτην
- Ἄρκτον θʼ, ἣν καὶ ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν,
- ἥ τʼ αὐτοῦ στρέφεται καί τʼ Ὠρίωνα δοκεύει,
- οἴη δʼ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο·
- τὴν γὰρ δή μιν ἄνωγε Καλυψώ, δῖα θεάων,
- ποντοπορευέμεναι ἐπʼ ἀριστερὰ χειρὸς ἔχοντα.
- ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέεν ἤματα ποντοπορεύων,
- ὀκτωκαιδεκάτῃ δʼ ἐφάνη ὄρεα σκιόεντα
- γαίης Φαιήκων, ὅθι τʼ ἄγχιστον πέλεν αὐτῷ·
- εἴσατο δʼ ὡς ὅτε ῥινὸν ἐν ἠεροειδέι πόντῳ.
- τὸν δʼ ἐξ Αἰθιόπων ἀνιὼν κρείων ἐνοσίχθων
- τηλόθεν ἐκ Σολύμων ὀρέων ἴδεν· εἴσατο γάρ οἱ
- πόντον ἐπιπλώων. ὁ δʼ ἐχώσατο κηρόθι μᾶλλον,
- κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·
- ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ μετεβούλευσαν θεοὶ ἄλλως
- ἀμφʼ Ὀδυσῆι ἐμεῖο μετʼ Αἰθιόπεσσιν ἐόντος,
- καὶ δὴ Φαιήκων γαίης σχεδόν, ἔνθα οἱ αἶσα
- ἐκφυγέειν μέγα πεῖραρ ὀιζύος, ἥ μιν ἱκάνει.
- ἀλλʼ ἔτι μέν μίν φημι ἅδην ἐλάαν κακότητος.
- ὣς εἰπὼν σύναγεν νεφέλας, ἐτάραξε δὲ πόντον
- χερσὶ τρίαιναν ἑλών· πάσας δʼ ὀρόθυνεν ἀέλλας
- παντοίων ἀνέμων, σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
- γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον· ὀρώρει δʼ οὐρανόθεν νύξ.
- σὺν δʼ Εὖρός τε Νότος τʼ ἔπεσον Ζέφυρός τε δυσαὴς
- καὶ Βορέης αἰθρηγενέτης, μέγα κῦμα κυλίνδων.
- καὶ τότʼ Ὀδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ,
- ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
- ὤ μοι ἐγὼ δειλός, τί νύ μοι μήκιστα γένηται;
- δείδω μὴ δὴ πάντα θεὰ νημερτέα εἶπεν,
- ἥ μʼ ἔφατʼ ἐν πόντῳ, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι,
- ἄλγεʼ ἀναπλήσειν· τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
- οἵοισιν νεφέεσσι περιστέφει οὐρανὸν εὐρὺν
- Ζεύς, ἐτάραξε δὲ πόντον, ἐπισπέρχουσι δʼ ἄελλαι
- παντοίων ἀνέμων. νῦν μοι σῶς αἰπὺς ὄλεθρος.
- τρὶς μάκαρες Δαναοὶ καὶ τετράκις, οἳ τότʼ ὄλοντο
- Τροίῃ ἐν εὐρείῃ χάριν Ἀτρεΐδῃσι φέροντες.
- ὡς δὴ ἐγώ γʼ ὄφελον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν
- ἤματι τῷ ὅτε μοι πλεῖστοι χαλκήρεα δοῦρα
- Τρῶες ἐπέρριψαν περὶ Πηλεΐωνι θανόντι.
- τῷ κʼ ἔλαχον κτερέων, καί μευ κλέος ἦγον Ἀχαιοί·
- νῦν δέ λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι.
- ὣς ἄρα μιν εἰπόντʼ ἔλασεν μέγα κῦμα κατʼ ἄκρης
- δεινὸν ἐπεσσύμενον, περὶ δὲ σχεδίην ἐλέλιξε.
- τῆλε δʼ ἀπὸ σχεδίης αὐτὸς πέσε, πηδάλιον δὲ
- ἐκ χειρῶν προέηκε· μέσον δέ οἱ ἱστὸν ἔαξεν
- δεινὴ μισγομένων ἀνέμων ἐλθοῦσα θύελλα,
- τηλοῦ δὲ σπεῖρον καὶ ἐπίκριον ἔμπεσε πόντῳ.
- τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόβρυχα θῆκε πολὺν χρόνον, οὐδʼ ἐδυνάσθη
- αἶψα μάλʼ ἀνσχεθέειν μεγάλου ὑπὸ κύματος ὁρμῆς·
- εἵματα γάρ ῥʼ ἐβάρυνε, τά οἱ πόρε δῖα Καλυψώ.
- ὀψὲ δὲ δή ῥʼ ἀνέδυ, στόματος δʼ ἐξέπτυσεν ἅλμην
- πικρήν, ἥ οἱ πολλὴ ἀπὸ κρατὸς κελάρυζεν.
- ἀλλʼ οὐδʼ ὣς σχεδίης ἐπελήθετο, τειρόμενός περ,
- ἀλλὰ μεθορμηθεὶς ἐνὶ κύμασιν ἐλλάβετʼ αὐτῆς,
- ἐν μέσσῃ δὲ καθῖζε τέλος θανάτου ἀλεείνων.
- τὴν δʼ ἐφόρει μέγα κῦμα κατὰ ῥόον ἔνθα καὶ ἔνθα.
- ὡς δʼ ὅτʼ ὀπωρινὸς Βορέης φορέῃσιν ἀκάνθας
- ἂμ πεδίον, πυκιναὶ δὲ πρὸς ἀλλήλῃσιν ἔχονται,
- ὣς τὴν ἂμ πέλαγος ἄνεμοι φέρον ἔνθα καὶ ἔνθα·
- ἄλλοτε μέν τε Νότος Βορέῃ προβάλεσκε φέρεσθαι,
- ἄλλοτε δʼ αὖτʼ Εὖρος Ζεφύρῳ εἴξασκε διώκειν.
- τὸν δὲ ἴδεν Κάδμου θυγάτηρ, καλλίσφυρος Ἰνώ,
- Λευκοθέη, ἣ πρὶν μὲν ἔην βροτὸς αὐδήεσσα,
- νῦν δʼ ἁλὸς ἐν πελάγεσσι θεῶν ἒξ ἔμμορε τιμῆς.
- ἥ ῥʼ Ὀδυσῆʼ ἐλέησεν ἀλώμενον, ἄλγεʼ ἔχοντα,
- αἰθυίῃ δʼ ἐικυῖα ποτῇ ἀνεδύσετο λίμνης,
- ἷζε δʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου εἶπέ τε μῦθον·
- κάμμορε, τίπτε τοι ὧδε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
- ὠδύσατʼ ἐκπάγλως, ὅτι τοι κακὰ πολλὰ φυτεύει;
- οὐ μὲν δή σε καταφθίσει μάλα περ μενεαίνων.
- ἀλλὰ μάλʼ ὧδʼ ἔρξαι, δοκέεις δέ μοι οὐκ ἀπινύσσειν·
- εἵματα ταῦτʼ ἀποδὺς σχεδίην ἀνέμοισι φέρεσθαι
- κάλλιπʼ, ἀτὰρ χείρεσσι νέων ἐπιμαίεο νόστου
- γαίης Φαιήκων, ὅθι τοι μοῖρʼ ἐστὶν ἀλύξαι.
- τῆ δέ, τόδε κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τανύσσαι
- ἄμβροτον· οὐδέ τί τοι παθέειν δέος οὐδʼ ἀπολέσθαι.
- αὐτὰρ ἐπὴν χείρεσσιν ἐφάψεαι ἠπείροιο,
- ἂψ ἀπολυσάμενος βαλέειν εἰς οἴνοπα πόντον
- πολλὸν ἀπʼ ἠπείρου, αὐτὸς δʼ ἀπονόσφι τραπέσθαι.
- ὣς ἄρα φωνήσασα θεὰ κρήδεμνον ἔδωκεν,
- αὐτὴ δʼ ἂψ ἐς πόντον ἐδύσετο κυμαίνοντα
- αἰθυίῃ ἐικυῖα· μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν.
- αὐτὰρ ὁ μερμήριξε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
- ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
- ὤ μοι ἐγώ, μή τίς μοι ὑφαίνῃσιν δόλον αὖτε
- ἀθανάτων, ὅ τέ με σχεδίης ἀποβῆναι ἀνώγει.
- ἀλλὰ μάλʼ οὔ πω πείσομʼ, ἐπεὶ ἑκὰς ὀφθαλμοῖσιν
- γαῖαν ἐγὼν ἰδόμην, ὅθι μοι φάτο φύξιμον εἶναι.
- ἀλλὰ μάλʼ ὧδʼ ἔρξω, δοκέει δέ μοι εἶναι ἄριστον·
- ὄφρʼ ἂν μέν κεν δούρατʼ ἐν ἁρμονίῃσιν ἀρήρῃ,
- τόφρʼ αὐτοῦ μενέω καὶ τλήσομαι ἄλγεα πάσχων·
- αὐτὰρ ἐπὴν δή μοι σχεδίην διὰ κῦμα τινάξῃ,
- νήξομʼ, ἐπεὶ οὐ μέν τι πάρα προνοῆσαι ἄμεινον.
- ἧος ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
- ὦρσε δʼ ἐπὶ μέγα κῦμα Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
- δεινόν τʼ ἀργαλέον τε, κατηρεφές, ἤλασε δʼ αὐτόν.
- ὡς δʼ ἄνεμος ζαὴς ἠΐων θημῶνα τινάξῃ
- καρφαλέων· τὰ μὲν ἄρ τε διεσκέδασʼ ἄλλυδις ἄλλῃ·
- ὣς τῆς δούρατα μακρὰ διεσκέδασʼ. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
- ἀμφʼ ἑνὶ δούρατι βαῖνε, κέληθʼ ὡς ἵππον ἐλαύνων,
- εἵματα δʼ ἐξαπέδυνε, τά οἱ πόρε δῖα Καλυψώ.
- αὐτίκα δὲ κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τάνυσσεν,
- αὐτὸς δὲ πρηνὴς ἁλὶ κάππεσε, χεῖρε πετάσσας,
- νηχέμεναι μεμαώς. ἴδε δὲ κρείων ἐνοσίχθων,
- κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·
- οὕτω νῦν κακὰ πολλὰ παθὼν ἀλόω κατὰ πόντον,
- εἰς ὅ κεν ἀνθρώποισι διοτρεφέεσσι μιγήῃς.
- ἀλλʼ οὐδʼ ὥς σε ἔολπα ὀνόσσεσθαι κακότητος.
- ὣς ἄρα φωνήσας ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους,
- ἵκετο δʼ εἰς Αἰγάς, ὅθι οἱ κλυτὰ δώματʼ ἔασιν.
- αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς ἄλλʼ ἐνόησεν.
- ἦ τοι τῶν ἄλλων ἀνέμων κατέδησε κελεύθους,
- παύσασθαι δʼ ἐκέλευσε καὶ εὐνηθῆναι ἅπαντας·
- ὦρσε δʼ ἐπὶ κραιπνὸν Βορέην, πρὸ δὲ κύματʼ ἔαξεν,
- ἧος ὃ Φαιήκεσσι φιληρέτμοισι μιγείη
- διογενὴς Ὀδυσεὺς θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξας.
- ἔνθα δύω νύκτας δύο τʼ ἤματα κύματι πηγῷ
- πλάζετο, πολλὰ δέ οἱ κραδίη προτιόσσετʼ ὄλεθρον.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσʼ Ἠώς,
- καὶ τότʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο ἠδὲ γαλήνη
- ἔπλετο νηνεμίη· ὁ δʼ ἄρα σχεδὸν εἴσιδε γαῖαν
- ὀξὺ μάλα προϊδών, μεγάλου ὑπὸ κύματος ἀρθείς.
- ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀσπάσιος βίοτος παίδεσσι φανήῃ