Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. τὸν μὲν ἐγὼ φίλεόν τε καὶ ἔτρεφον, ἠδὲ ἔφασκον
  2. θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήραον ἤματα πάντα.
  3. ἀλλʼ ἐπεὶ οὔ πως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο
  4. οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθʼ ἁλιῶσαι,
  5. ἐρρέτω, εἴ μιν κεῖνος ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει,
  6. πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον· πέμψω δέ μιν οὔ πῃ ἐγώ γε·
  7. οὐ γάρ μοι πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι,
  8. οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
  9. αὐτάρ οἱ πρόφρων ὑποθήσομαι, οὐδʼ ἐπικεύσω,
  10. ὥς κε μάλʼ ἀσκηθὴς ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται.
  11. τὴν δʼ αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·
  12. οὕτω νῦν ἀπόπεμπε, Διὸς δʼ ἐποπίζεο μῆνιν,
  13. μή πώς τοι μετόπισθε κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ.
  14. ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κρατὺς ἀργεϊφόντης·
  15. ἡ δʼ ἐπʼ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα πότνια νύμφη
  16. ἤιʼ, ἐπεὶ δὴ Ζηνὸς ἐπέκλυεν ἀγγελιάων.
  17. τὸν δʼ ἄρʼ ἐπʼ ἀκτῆς εὗρε καθήμενον· οὐδέ ποτʼ ὄσσε
  18. δακρυόφιν τέρσοντο, κατείβετο δὲ γλυκὺς αἰὼν
  19. νόστον ὀδυρομένῳ, ἐπεὶ οὐκέτι ἥνδανε νύμφη.
  20. ἀλλʼ ἦ τοι νύκτας μὲν ἰαύεσκεν καὶ ἀνάγκῃ
  21. ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι παρʼ οὐκ ἐθέλων ἐθελούσῃ·
  22. ἤματα δʼ ἂμ πέτρῃσι καὶ ἠιόνεσσι καθίζων
  23. δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων
  24. πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων.
  25. ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσεφώνεε δῖα θεάων·
  26. κάμμορε, μή μοι ἔτʼ ἐνθάδʼ ὀδύρεο, μηδέ τοι αἰὼν
  27. φθινέτω· ἤδη γάρ σε μάλα πρόφρασσʼ ἀποπέμψω.
  28. ἀλλʼ ἄγε δούρατα μακρὰ ταμὼν ἁρμόζεο χαλκῷ
  29. εὐρεῖαν σχεδίην· ἀτὰρ ἴκρια πῆξαι ἐπʼ αὐτῆς
  30. ὑψοῦ, ὥς σε φέρῃσιν ἐπʼ ἠεροειδέα πόντον.
  31. αὐτὰρ ἐγὼ σῖτον καὶ ὕδωρ καὶ οἶνον ἐρυθρὸν
  32. ἐνθήσω μενοεικέʼ, ἅ κέν τοι λιμὸν ἐρύκοι,
  33. εἵματά τʼ ἀμφιέσω· πέμψω δέ τοι οὖρον ὄπισθεν,
  34. ὥς κε μάλʼ ἀσκηθὴς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκηαι,
  35. αἴ κε θεοί γʼ ἐθέλωσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
  36. οἵ μευ φέρτεροί εἰσι νοῆσαί τε κρῆναί τε.
  37. ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
  38. καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  39. ἄλλο τι δὴ σύ, θεά, τόδε μήδεαι, οὐδέ τι πομπήν,
  40. ἥ με κέλεαι σχεδίῃ περάαν μέγα λαῖτμα θαλάσσης,
  41. δεινόν τʼ ἀργαλέον τε· τὸ δʼ οὐδʼ ἐπὶ νῆες ἐῖσαι
  42. ὠκύποροι περόωσιν, ἀγαλλόμεναι Διὸς οὔρῳ.
  43. οὐδʼ ἂν ἐγὼν ἀέκητι σέθεν σχεδίης ἐπιβαίην,
  44. εἰ μή μοι τλαίης γε, θεά, μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι
  45. μή τί μοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο.
  46. ὣς φάτο, μείδησεν δὲ Καλυψὼ δῖα θεάων,
  47. χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
  48. ἦ δὴ ἀλιτρός γʼ ἐσσὶ καὶ οὐκ ἀποφώλια εἰδώς,
  49. οἷον δὴ τὸν μῦθον ἐπεφράσθης ἀγορεῦσαι.
  50. ἴστω νῦν τόδε γαῖα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε
  51. καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος
  52. ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι,
  53. μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο.
  54. ἀλλὰ τὰ μὲν νοέω καὶ φράσσομαι, ἅσσʼ ἂν ἐμοί περ
  55. αὐτῇ μηδοίμην, ὅτε με χρειὼ τόσον ἵκοι·
  56. καὶ γὰρ ἐμοὶ νόος ἐστὶν ἐναίσιμος, οὐδέ μοι αὐτῇ
  57. θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι σιδήρεος, ἀλλʼ ἐλεήμων.
  58. ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἡγήσατο δῖα θεάων
  59. καρπαλίμως· ὁ δʼ ἔπειτα μετʼ ἴχνια βαῖνε θεοῖο.
  60. ἷξον δὲ σπεῖος γλαφυρὸν θεὸς ἠδὲ καὶ ἀνήρ,
  61. καί ῥʼ ὁ μὲν ἔνθα καθέζετʼ ἐπὶ θρόνου ἔνθεν ἀνέστη
  62. Ἑρμείας, νύμφη δʼ ἐτίθει πάρα πᾶσαν ἐδωδήν,
  63. ἔσθειν καὶ πίνειν, οἷα βροτοὶ ἄνδρες ἔδουσιν·
  64. αὐτὴ δʼ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο,
  65. τῇ δὲ παρʼ ἀμβροσίην δμῳαὶ καὶ νέκταρ ἔθηκαν.
  66. οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
  67. αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,
  68. τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Καλυψώ, δῖα θεάων·
  69. διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
  70. οὕτω δὴ οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
  71. αὐτίκα νῦν ἐθέλεις ἰέναι; σὺ δὲ χαῖρε καὶ ἔμπης.
  72. εἴ γε μὲν εἰδείης σῇσι φρεσὶν ὅσσα τοι αἶσα
  73. κήδεʼ ἀναπλῆσαι, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι,
  74. ἐνθάδε κʼ αὖθι μένων σὺν ἐμοὶ τόδε δῶμα φυλάσσοις
  75. ἀθάνατός τʼ εἴης, ἱμειρόμενός περ ἰδέσθαι
  76. σὴν ἄλοχον, τῆς τʼ αἰὲν ἐέλδεαι ἤματα πάντα.
  77. οὐ μέν θην κείνης γε χερείων εὔχομαι εἶναι,
  78. οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, ἐπεὶ οὔ πως οὐδὲ ἔοικεν
  79. θνητὰς ἀθανάτῃσι δέμας καὶ εἶδος ἐρίζειν.
  80. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  81. πότνα θεά, μή μοι τόδε χώεο· οἶδα καὶ αὐτὸς
  82. πάντα μάλʼ, οὕνεκα σεῖο περίφρων Πηνελόπεια
  83. εἶδος ἀκιδνοτέρη μέγεθός τʼ εἰσάντα ἰδέσθαι·
  84. ἡ μὲν γὰρ βροτός ἐστι, σὺ δʼ ἀθάνατος καὶ ἀγήρως.
  85. ἀλλὰ καὶ ὣς ἐθέλω καὶ ἐέλδομαι ἤματα πάντα
  86. οἴκαδέ τʼ ἐλθέμεναι καὶ νόστιμον ἦμαρ ἰδέσθαι.
  87. εἰ δʼ αὖ τις ῥαίῃσι θεῶν ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ,
  88. τλήσομαι ἐν στήθεσσιν ἔχων ταλαπενθέα θυμόν·
  89. ἤδη γὰρ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα
  90. κύμασι καὶ πολέμῳ· μετὰ καὶ τόδε τοῖσι γενέσθω.
  91. ὣς ἔφατʼ, ἠέλιος δʼ ἄρʼ ἔδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν·
  92. ἐλθόντες δʼ ἄρα τώ γε μυχῷ σπείους γλαφυροῖο
  93. τερπέσθην φιλότητι, παρʼ ἀλλήλοισι μένοντες.
  94. ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
  95. αὐτίχʼ ὁ μὲν χλαῖνάν τε χιτῶνά τε ἕννυτʼ Ὀδυσσεύς,
  96. αὐτὴ δʼ ἀργύφεον φᾶρος μέγα ἕννυτο νύμφη,
  97. λεπτὸν καὶ χαρίεν, περὶ δὲ ζώνην βάλετʼ ἰξυῖ
  98. καλὴν χρυσείην, κεφαλῇ δʼ ἐφύπερθε καλύπτρην.
  99. καὶ τότʼ Ὀδυσσῆι μεγαλήτορι μήδετο πομπήν·
  100. δῶκέν οἱ πέλεκυν μέγαν, ἄρμενον ἐν παλάμῃσι,
  101. χάλκεον, ἀμφοτέρωθεν ἀκαχμένον· αὐτὰρ ἐν αὐτῷ
  102. στειλειὸν περικαλλὲς ἐλάινον, εὖ ἐναρηρός·
  103. δῶκε δʼ ἔπειτα σκέπαρνον ἐύξοον· ἦρχε δʼ ὁδοῖο
  104. νήσου ἐπʼ ἐσχατιῆς, ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει,
  105. κλήθρη τʼ αἴγειρός τʼ, ἐλάτη τʼ ἦν οὐρανομήκης,
  106. αὖα πάλαι, περίκηλα, τά οἱ πλώοιεν ἐλαφρῶς.
  107. αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ δεῖξʼ, ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει,
  108. ἡ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Καλυψώ, δῖα θεάων,
  109. αὐτὰρ ὁ τάμνετο δοῦρα· θοῶς δέ οἱ ἤνυτο ἔργον.
  110. εἴκοσι δʼ ἔκβαλε πάντα, πελέκκησεν δʼ ἄρα χαλκῷ,
  111. ξέσσε δʼ ἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνεν.
  112. τόφρα δʼ ἔνεικε τέρετρα Καλυψώ, δῖα θεάων·
  113. τέτρηνεν δʼ ἄρα πάντα καὶ ἥρμοσεν ἀλλήλοισιν,
  114. γόμφοισιν δʼ ἄρα τήν γε καὶ ἁρμονίῃσιν ἄρασσεν.
  115. ὅσσον τίς τʼ ἔδαφος νηὸς τορνώσεται ἀνὴρ
  116. φορτίδος εὐρείης, ἐὺ εἰδὼς τεκτοσυνάων,
  117. τόσσον ἔπʼ εὐρεῖαν σχεδίην ποιήσατʼ Ὀδυσσεύς.
  118. ἴκρια δὲ στήσας, ἀραρὼν θαμέσι σταμίνεσσι,
  119. ποίει· ἀτὰρ μακρῇσιν ἐπηγκενίδεσσι τελεύτα.
  120. ἐν δʼ ἱστὸν ποίει καὶ ἐπίκριον ἄρμενον αὐτῷ·
  121. πρὸς δʼ ἄρα πηδάλιον ποιήσατο, ὄφρʼ ἰθύνοι.
  122. φράξε δέ μιν ῥίπεσσι διαμπερὲς οἰσυΐνῃσι
  123. κύματος εἶλαρ ἔμεν· πολλὴν δʼ ἐπεχεύατο ὕλην.
  124. τόφρα δὲ φάρεʼ ἔνεικε Καλυψώ, δῖα θεάων,