Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ὧν ὄφελον τριτάτην περ ἔχων ἐν δώμασι μοῖραν
- ναίειν, οἱ δʼ ἄνδρες σόοι ἔμμεναι, οἳ τότʼ ὄλοντο
- Τροίῃ ἐν εὐρείῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.
- ἀλλʼ ἔμπης πάντας μὲν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
- πολλάκις ἐν μεγάροισι καθήμενος ἡμετέροισιν
- ἄλλοτε μέν τε γόῳ φρένα τέρπομαι, ἄλλοτε δʼ αὖτε
- παύομαι· αἰψηρὸς δὲ κόρος κρυεροῖο γόοιο.
- τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι, ἀχνύμενός περ,
- ὡς ἑνός, ὅς τέ μοι ὕπνον ἀπεχθαίρει καὶ ἐδωδὴν
- μνωομένῳ, ἐπεὶ οὔ τις Ἀχαιῶν τόσσʼ ἐμόγησεν,
- ὅσσʼ Ὀδυσεὺς ἐμόγησε καὶ ἤρατο. τῷ δʼ ἄρʼ ἔμελλεν
- αὐτῷ κήδεʼ ἔσεσθαι, ἐμοὶ δʼ ἄχος αἰὲν ἄλαστον
- κείνου, ὅπως δὴ δηρὸν ἀποίχεται, οὐδέ τι ἴδμεν,
- ζώει ὅ γʼ ἦ τέθνηκεν. ὀδύρονταί νύ που αὐτὸν
- Λαέρτης θʼ ὁ γέρων καὶ ἐχέφρων Πηνελόπεια
- Τηλέμαχός θʼ, ὃν ἔλειπε νέον γεγαῶτʼ ἐνὶ οἴκῳ.
- ὣς φάτο, τῷ δʼ ἄρα πατρὸς ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο.
- δάκρυ δʼ ἀπὸ βλεφάρων χαμάδις βάλε πατρὸς ἀκούσας,
- χλαῖναν πορφυρέην ἄντʼ ὀφθαλμοῖιν ἀνασχὼν
- ἀμφοτέρῃσιν χερσί. νόησε δέ μιν Μενέλαος,
- μερμήριξε δʼ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
- ἠέ μιν αὐτὸν πατρὸς ἐάσειε μνησθῆναι
- ἦ πρῶτʼ ἐξερέοιτο ἕκαστά τε πειρήσαιτο.
- ἧος ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
- ἐκ δʼ Ἑλένη θαλάμοιο θυώδεος ὑψορόφοιο
- ἤλυθεν Ἀρτέμιδι χρυσηλακάτῳ ἐικυῖα.
- τῇ δʼ ἄρʼ ἅμʼ Ἀδρήστη κλισίην εὔτυκτον ἔθηκεν,
- Ἀλκίππη δὲ τάπητα φέρεν μαλακοῦ ἐρίοιο,
- Φυλὼ δʼ ἀργύρεον τάλαρον φέρε, τόν οἱ ἔθηκεν
- Ἀλκάνδρη, Πολύβοιο δάμαρ, ὃς ἔναιʼ ἐνὶ Θήβῃς
- Αἰγυπτίῃς, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται·
- ὃς Μενελάῳ δῶκε δύʼ ἀργυρέας ἀσαμίνθους,
- δοιοὺς δὲ τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα.
- χωρὶς δʼ αὖθʼ Ἑλένῃ ἄλοχος πόρε κάλλιμα δῶρα·
- χρυσέην τʼ ἠλακάτην τάλαρόν θʼ ὑπόκυκλον ὄπασσεν
- ἀργύρεον, χρυσῷ δʼ ἐπὶ χείλεα κεκράαντο.
- τόν ῥά οἱ ἀμφίπολος Φυλὼ παρέθηκε φέρουσα
- νήματος ἀσκητοῖο βεβυσμένον· αὐτὰρ ἐπʼ αὐτῷ
- ἠλακάτη τετάνυστο ἰοδνεφὲς εἶρος ἔχουσα.
- ἕζετο δʼ ἐν κλισμῷ, ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν.
- αὐτίκα δʼ ἥ γʼ ἐπέεσσι πόσιν ἐρέεινεν ἕκαστα·
- ἴδμεν δή, Μενέλαε διοτρεφές, οἵ τινες οἵδε
- ἀνδρῶν εὐχετόωνται ἱκανέμεν ἡμέτερον δῶ;
- ψεύσομαι ἦ ἔτυμον ἐρέω; κέλεται δέ με θυμός.