Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- κεῖτʼ ἄρʼ ἄσιτος, ἄπαστος ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,
- ὁρμαίνουσʼ ἤ οἱ θάνατον φύγοι υἱὸς ἀμύμων,
- ἦ ὅ γʼ ὑπὸ μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι δαμείη.
- ὅσσα δὲ μερμήριξε λέων ἀνδρῶν ἐν ὁμίλῳ
- δείσας, ὁππότε μιν δόλιον περὶ κύκλον ἄγωσι,
- τόσσα μιν ὁρμαίνουσαν ἐπήλυθε νήδυμος ὕπνος·
- εὗδε δʼ ἀνακλινθεῖσα, λύθεν δέ οἱ ἅψεα πάντα.
- ἔνθʼ αὖτʼ ἄλλʼ ἐνόησε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
- εἴδωλον ποίησε, δέμας δʼ ἤικτο γυναικί,
- Ἰφθίμῃ, κούρῃ μεγαλήτορος Ἰκαρίοιο,
- τὴν Εὔμηλος ὄπυιε Φερῇς ἔνι οἰκία ναίων.
- πέμπε δέ μιν πρὸς δώματʼ Ὀδυσσῆος θείοιο,
- ἧος Πηνελόπειαν ὀδυρομένην γοόωσαν
- παύσειε κλαυθμοῖο γόοιό τε δακρυόεντος.
- ἐς θάλαμον δʼ εἰσῆλθε παρὰ κληῖδος ἱμάντα,
- στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·
- εὕδεις, Πηνελόπεια, φίλον τετιημένη ἦτορ;
- οὐ μέν σʼ οὐδὲ ἐῶσι θεοὶ ῥεῖα ζώοντες
- κλαίειν οὐδʼ ἀκάχησθαι, ἐπεί ῥʼ ἔτι νόστιμός ἐστι
- σὸς παῖς· οὐ μὲν γάρ τι θεοῖς ἀλιτήμενός ἐστι.
- τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια,
- ἡδὺ μάλα κνώσσουσʼ ἐν ὀνειρείῃσι πύλῃσιν·
- τίπτε, κασιγνήτη, δεῦρʼ ἤλυθες; οὔ τι πάρος γε
- πωλέʼ, ἐπεὶ μάλα πολλὸν ἀπόπροθι δώματα ναίεις·
- καί με κέλεαι παύσασθαι ὀιζύος ἠδʼ ὀδυνάων
- πολλέων, αἵ μʼ ἐρέθουσι κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
- ἣ πρὶν μὲν πόσιν ἐσθλὸν ἀπώλεσα θυμολέοντα,
- παντοίῃς ἀρετῇσι κεκασμένον ἐν Δαναοῖσιν,
- ἐσθλόν, τοῦ κλέος εὐρὺ καθʼ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος·
- νῦν αὖ παῖς ἀγαπητὸς ἔβη κοίλης ἐπὶ νηός,
- νήπιος, οὔτε πόνων ἐὺ εἰδὼς οὔτʼ ἀγοράων.
- τοῦ δὴ ἐγὼ καὶ μᾶλλον ὀδύρομαι ἤ περ ἐκείνου·
- τοῦ δʼ ἀμφιτρομέω καὶ δείδια, μή τι πάθῃσιν,
- ἢ ὅ γε τῶν ἐνὶ δήμῳ, ἵνʼ οἴχεται, ἢ ἐνὶ πόντῳ·
- δυσμενέες γὰρ πολλοὶ ἐπʼ αὐτῷ μηχανόωνται,
- ἱέμενοι κτεῖναι πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενον προσέφη εἴδωλον ἀμαυρόν·
- θάρσει, μηδέ τι πάγχυ μετὰ φρεσὶ δείδιθι λίην·
- τοίη γάρ οἱ πομπὸς ἅμʼ ἔρχεται, ἥν τε καὶ ἄλλοι
- ἀνέρες ἠρήσαντο παρεστάμεναι, δύναται γάρ,
- Παλλὰς Ἀθηναίη· σὲ δʼ ὀδυρομένην ἐλεαίρει·
- ἣ νῦν με προέηκε τεῒν τάδε μυθήσασθαι.
- τὴν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
- εἰ μὲν δὴ θεός ἐσσι θεοῖό τε ἔκλυες αὐδῆς,
- εἰ δʼ ἄγε μοι καὶ κεῖνον ὀιζυρὸν κατάλεξον,
- ἤ που ἔτι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο,
- ἦ ἤδη τέθνηκε καὶ εἰν Ἀίδαο δόμοισι.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενον προσέφη εἴδωλον ἀμαυρόν·
- οὐ μέν τοι κεῖνόν γε διηνεκέως ἀγορεύσω,
- ζώει ὅ γʼ ἦ τέθνηκε· κακὸν δʼ ἀνεμώλια βάζειν.
- ὣς εἰπὸν σταθμοῖο παρὰ κληῖδα λιάσθη
- ἐς πνοιὰς ἀνέμων. ἡ δʼ ἐξ ὕπνου ἀνόρουσε
- κούρη Ἰκαρίοιο· φίλον δέ οἱ ἦτορ ἰάνθη,
- ὥς οἱ ἐναργὲς ὄνειρον ἐπέσσυτο νυκτὸς ἀμολγῷ.
- μνηστῆρες δʼ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα
- Τηλεμάχῳ φόνον αἰπὺν ἐνὶ φρεσὶν ὁρμαίνοντες.
- ἔστι δέ τις νῆσος μέσσῃ ἁλὶ πετρήεσσα,
- μεσσηγὺς Ἰθάκης τε Σάμοιό τε παιπαλοέσσης,
- Ἀστερίς, οὐ μεγάλη· λιμένες δʼ ἔνι ναύλοχοι αὐτῇ
- ἀμφίδυμοι· τῇ τόν γε μένον λοχόωντες Ἀχαιοί.
- Ἠὼς δʼ ἐκ λεχέων παρʼ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο
- ὤρνυθʼ, ἵνʼ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν·
- οἱ δὲ θεοὶ θῶκόνδε καθίζανον, ἐν δʼ ἄρα τοῖσι
- Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, οὗ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.
- τοῖσι δʼ Ἀθηναίη λέγε κήδεα πόλλʼ Ὀδυσῆος
- μνησαμένη· μέλε γάρ οἱ ἐὼν ἐν δώμασι νύμφης·
- Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
- μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω
- σκηπτοῦχος βασιλεύς, μηδὲ φρεσὶν αἴσιμα εἰδώς,