Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ἔχθεσθʼ, ἀλλʼ ἔτι πού τις ἐπέσσεται ὅς κεν ἔχῃσι
- δώματά θʼ ὑψερεφέα καὶ ἀπόπροθι πίονας ἀγρούς.
- ὣς φάτο, τῆς δʼ εὔνησε γόον, σχέθε δʼ ὄσσε γόοιο.
- ἡ δʼ ὑδρηναμένη, καθαρὰ χροῒ εἵμαθʼ ἑλοῦσα
- εἰς ὑπερῷʼ ἀνέβαινε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξίν,
- ἐν δʼ ἔθετʼ οὐλοχύτας κανέῳ, ἠρᾶτο δʼ Ἀθήνῃ·
- κλῦθί μευ, αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, Ἀτρυτώνη,
- εἴ ποτέ τοι πολύμητις ἐνὶ μεγάροισιν Ὀδυσσεὺς
- ἢ βοὸς ἢ ὄϊος κατὰ πίονα μηρίʼ ἔκηε,
- τῶν νῦν μοι μνῆσαι, καί μοι φίλον υἷα σάωσον,
- μνηστῆρας δʼ ἀπάλαλκε κακῶς ὑπερηνορέοντας.
- ὣς εἰποῦσʼ ὀλόλυξε, θεὰ δέ οἱ ἔκλυεν ἀρῆς.
- μνηστῆρες δʼ ὁμάδησαν ἀνὰ μέγαρα σκιόεντα·
- ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων·
- ἦ μάλα δὴ γάμον ἄμμι πολυμνήστη βασίλεια
- ἀρτύει, οὐδέ τι οἶδεν ὅ οἱ φόνος υἷι τέτυκται.