Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- Λαέρτῃ τάδε πάντα παρεζόμενος καταλέξῃ,
- εἰ δή πού τινα κεῖνος ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ὑφήνας
- ἐξελθὼν λαοῖσιν ὀδύρεται, οἳ μεμάασιν
- ὃν καὶ Ὀδυσσῆος φθῖσαι γόνον ἀντιθέοιο.
- τὴν δʼ αὖτε προσέειπε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια·
- νύμφα φίλη, σὺ μὲν ἄρ με κατάκτανε νηλέι χαλκῷ
- ἢ ἔα ἐν μεγάρῳ· μῦθον δέ τοι οὐκ ἐπικεύσω.
- ᾔδεʼ ἐγὼ τάδε πάντα, πόρον δέ οἱ ὅσσʼ ἐκέλευε,
- σῖτον καὶ μέθυ ἡδύ· ἐμεῦ δʼ ἕλετο μέγαν ὅρκον
- μὴ πρὶν σοὶ ἐρέειν, πρὶν δωδεκάτην γε γενέσθαι
- ἢ σʼ αὐτὴν ποθέσαι καὶ ἀφορμηθέντος ἀκοῦσαι,
- ὡς ἂν μὴ κλαίουσα κατὰ χρόα καλὸν ἰάπτῃς.
- ἀλλʼ ὑδρηναμένη, καθαρὰ χροῒ εἵμαθʼ ἑλοῦσα,
- εἰς ὑπερῷʼ ἀναβᾶσα σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν
- εὔχεʼ Ἀθηναίῃ κούρῃ Διὸς αἰγιόχοιο·
- ἡ γάρ κέν μιν ἔπειτα καὶ ἐκ θανάτοιο σαώσαι.
- μηδὲ γέροντα κάκου κεκακωμένον· οὐ γὰρ ὀίω
- πάγχυ θεοῖς μακάρεσσι γονὴν Ἀρκεισιάδαο
- ἔχθεσθʼ, ἀλλʼ ἔτι πού τις ἐπέσσεται ὅς κεν ἔχῃσι
- δώματά θʼ ὑψερεφέα καὶ ἀπόπροθι πίονας ἀγρούς.
- ὣς φάτο, τῆς δʼ εὔνησε γόον, σχέθε δʼ ὄσσε γόοιο.
- ἡ δʼ ὑδρηναμένη, καθαρὰ χροῒ εἵμαθʼ ἑλοῦσα
- εἰς ὑπερῷʼ ἀνέβαινε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξίν,
- ἐν δʼ ἔθετʼ οὐλοχύτας κανέῳ, ἠρᾶτο δʼ Ἀθήνῃ·
- κλῦθί μευ, αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, Ἀτρυτώνη,
- εἴ ποτέ τοι πολύμητις ἐνὶ μεγάροισιν Ὀδυσσεὺς
- ἢ βοὸς ἢ ὄϊος κατὰ πίονα μηρίʼ ἔκηε,
- τῶν νῦν μοι μνῆσαι, καί μοι φίλον υἷα σάωσον,
- μνηστῆρας δʼ ἀπάλαλκε κακῶς ὑπερηνορέοντας.
- ὣς εἰποῦσʼ ὀλόλυξε, θεὰ δέ οἱ ἔκλυεν ἀρῆς.
- μνηστῆρες δʼ ὁμάδησαν ἀνὰ μέγαρα σκιόεντα·
- ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων·
- ἦ μάλα δὴ γάμον ἄμμι πολυμνήστη βασίλεια
- ἀρτύει, οὐδέ τι οἶδεν ὅ οἱ φόνος υἷι τέτυκται.
- ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, τὰ δʼ οὐκ ἴσαν ὡς ἐτέτυκτο.
- τοῖσιν δʼ Ἀντίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπε·
- δαιμόνιοι, μύθους μὲν ὑπερφιάλους ἀλέασθε
- πάντας ὁμῶς, μή πού τις ἀπαγγείλῃσι καὶ εἴσω.
- ἀλλʼ ἄγε σιγῇ τοῖον ἀναστάντες τελέωμεν
- μῦθον, ὃ δὴ καὶ πᾶσιν ἐνὶ φρεσὶν ἤραρεν ἡμῖν.
- ὣς εἰπὼν ἐκρίνατʼ ἐείκοσι φῶτας ἀρίστους,
- βὰν δʼ ἰέναι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης.
- νῆα μὲν οὖν πάμπρωτον ἁλὸς βένθοσδε ἔρυσσαν,
- ἐν δʼ ἱστόν τʼ ἐτίθεντο καὶ ἱστία νηὶ μελαίνῃ,
- ἠρτύναντο δʼ ἐρετμὰ τροποῖς ἐν δερματίνοισιν,
- πάντα κατὰ μοῖραν, ἀνά θʼ ἱστία λευκὰ πέτασσαν·
- τεύχεα δέ σφʼ ἤνεικαν ὑπέρθυμοι θεράποντες.
- ὑψοῦ δʼ ἐν νοτίῳ τήν γʼ ὥρμισαν, ἐκ δʼ ἔβαν αὐτοί·
- ἔνθα δὲ δόρπον ἕλοντο, μένον δʼ ἐπὶ ἕσπερον ἐλθεῖν.
- ἡ δʼ ὑπερωίῳ αὖθι περίφρων Πηνελόπεια
- κεῖτʼ ἄρʼ ἄσιτος, ἄπαστος ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,
- ὁρμαίνουσʼ ἤ οἱ θάνατον φύγοι υἱὸς ἀμύμων,
- ἦ ὅ γʼ ὑπὸ μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι δαμείη.
- ὅσσα δὲ μερμήριξε λέων ἀνδρῶν ἐν ὁμίλῳ
- δείσας, ὁππότε μιν δόλιον περὶ κύκλον ἄγωσι,
- τόσσα μιν ὁρμαίνουσαν ἐπήλυθε νήδυμος ὕπνος·
- εὗδε δʼ ἀνακλινθεῖσα, λύθεν δέ οἱ ἅψεα πάντα.
- ἔνθʼ αὖτʼ ἄλλʼ ἐνόησε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
- εἴδωλον ποίησε, δέμας δʼ ἤικτο γυναικί,
- Ἰφθίμῃ, κούρῃ μεγαλήτορος Ἰκαρίοιο,
- τὴν Εὔμηλος ὄπυιε Φερῇς ἔνι οἰκία ναίων.
- πέμπε δέ μιν πρὸς δώματʼ Ὀδυσσῆος θείοιο,
- ἧος Πηνελόπειαν ὀδυρομένην γοόωσαν
- παύσειε κλαυθμοῖο γόοιό τε δακρυόεντος.
- ἐς θάλαμον δʼ εἰσῆλθε παρὰ κληῖδος ἱμάντα,
- στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·
- εὕδεις, Πηνελόπεια, φίλον τετιημένη ἦτορ;
- οὐ μέν σʼ οὐδὲ ἐῶσι θεοὶ ῥεῖα ζώοντες
- κλαίειν οὐδʼ ἀκάχησθαι, ἐπεί ῥʼ ἔτι νόστιμός ἐστι
- σὸς παῖς· οὐ μὲν γάρ τι θεοῖς ἀλιτήμενός ἐστι.
- τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια,
- ἡδὺ μάλα κνώσσουσʼ ἐν ὀνειρείῃσι πύλῃσιν·
- τίπτε, κασιγνήτη, δεῦρʼ ἤλυθες; οὔ τι πάρος γε
- πωλέʼ, ἐπεὶ μάλα πολλὸν ἀπόπροθι δώματα ναίεις·
- καί με κέλεαι παύσασθαι ὀιζύος ἠδʼ ὀδυνάων
- πολλέων, αἵ μʼ ἐρέθουσι κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
- ἣ πρὶν μὲν πόσιν ἐσθλὸν ἀπώλεσα θυμολέοντα,
- παντοίῃς ἀρετῇσι κεκασμένον ἐν Δαναοῖσιν,
- ἐσθλόν, τοῦ κλέος εὐρὺ καθʼ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος·
- νῦν αὖ παῖς ἀγαπητὸς ἔβη κοίλης ἐπὶ νηός,
- νήπιος, οὔτε πόνων ἐὺ εἰδὼς οὔτʼ ἀγοράων.
- τοῦ δὴ ἐγὼ καὶ μᾶλλον ὀδύρομαι ἤ περ ἐκείνου·
- τοῦ δʼ ἀμφιτρομέω καὶ δείδια, μή τι πάθῃσιν,
- ἢ ὅ γε τῶν ἐνὶ δήμῳ, ἵνʼ οἴχεται, ἢ ἐνὶ πόντῳ·
- δυσμενέες γὰρ πολλοὶ ἐπʼ αὐτῷ μηχανόωνται,
- ἱέμενοι κτεῖναι πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενον προσέφη εἴδωλον ἀμαυρόν·
- θάρσει, μηδέ τι πάγχυ μετὰ φρεσὶ δείδιθι λίην·
- τοίη γάρ οἱ πομπὸς ἅμʼ ἔρχεται, ἥν τε καὶ ἄλλοι
- ἀνέρες ἠρήσαντο παρεστάμεναι, δύναται γάρ,
- Παλλὰς Ἀθηναίη· σὲ δʼ ὀδυρομένην ἐλεαίρει·
- ἣ νῦν με προέηκε τεῒν τάδε μυθήσασθαι.
- τὴν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
- εἰ μὲν δὴ θεός ἐσσι θεοῖό τε ἔκλυες αὐδῆς,
- εἰ δʼ ἄγε μοι καὶ κεῖνον ὀιζυρὸν κατάλεξον,
- ἤ που ἔτι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο,
- ἦ ἤδη τέθνηκε καὶ εἰν Ἀίδαο δόμοισι.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενον προσέφη εἴδωλον ἀμαυρόν·
- οὐ μέν τοι κεῖνόν γε διηνεκέως ἀγορεύσω,
- ζώει ὅ γʼ ἦ τέθνηκε· κακὸν δʼ ἀνεμώλια βάζειν.
- ὣς εἰπὸν σταθμοῖο παρὰ κληῖδα λιάσθη
- ἐς πνοιὰς ἀνέμων. ἡ δʼ ἐξ ὕπνου ἀνόρουσε
- κούρη Ἰκαρίοιο· φίλον δέ οἱ ἦτορ ἰάνθη,
- ὥς οἱ ἐναργὲς ὄνειρον ἐπέσσυτο νυκτὸς ἀμολγῷ.
- μνηστῆρες δʼ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα
- Τηλεμάχῳ φόνον αἰπὺν ἐνὶ φρεσὶν ὁρμαίνοντες.
- ἔστι δέ τις νῆσος μέσσῃ ἁλὶ πετρήεσσα,
- μεσσηγὺς Ἰθάκης τε Σάμοιό τε παιπαλοέσσης,
- Ἀστερίς, οὐ μεγάλη· λιμένες δʼ ἔνι ναύλοχοι αὐτῇ
- ἀμφίδυμοι· τῇ τόν γε μένον λοχόωντες Ἀχαιοί.
- Ἠὼς δʼ ἐκ λεχέων παρʼ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο
- ὤρνυθʼ, ἵνʼ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν·
- οἱ δὲ θεοὶ θῶκόνδε καθίζανον, ἐν δʼ ἄρα τοῖσι
- Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, οὗ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.
- τοῖσι δʼ Ἀθηναίη λέγε κήδεα πόλλʼ Ὀδυσῆος
- μνησαμένη· μέλε γάρ οἱ ἐὼν ἐν δώμασι νύμφης·
- Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
- μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω
- σκηπτοῦχος βασιλεύς, μηδὲ φρεσὶν αἴσιμα εἰδώς,
- ἀλλʼ αἰεὶ χαλεπός τʼ εἴη καὶ αἴσυλα ῥέζοι·
- ὡς οὔ τις μέμνηται Ὀδυσσῆος θείοιο
- λαῶν οἷσιν ἄνασσε, πατὴρ δʼ ὣς ἤπιος ἦεν.
- ἀλλʼ ὁ μὲν ἐν νήσῳ κεῖται κρατέρʼ ἄλγεα πάσχων
- νύμφης ἐν μεγάροισι Καλυψοῦς, ἥ μιν ἀνάγκῃ
- ἴσχει· ὁ δʼ οὐ δύναται ἣν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι·
- οὐ γάρ οἱ πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι,
- οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
- νῦν αὖ παῖδʼ ἀγαπητὸν ἀποκτεῖναι μεμάασιν
- οἴκαδε νισόμενον· ὁ δʼ ἔβη μετὰ πατρὸς ἀκουὴν
- ἐς Πύλον ἠγαθέην ἠδʼ ἐς Λακεδαίμονα δῖαν.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
- τέκνον ἐμόν, ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων.
- οὐ γὰρ δὴ τοῦτον μὲν ἐβούλευσας νόον αὐτή,
- ὡς ἦ τοι κείνους Ὀδυσεὺς ἀποτίσεται ἐλθών;
- Τηλέμαχον δὲ σὺ πέμψον ἐπισταμένως, δύνασαι γάρ,
- ὥς κε μάλʼ ἀσκηθὴς ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται,
- μνηστῆρες δʼ ἐν νηὶ· παλιμπετὲς ἀπονέωνται.
- ἦ ῥα καὶ Ἑρμείαν, υἱὸν φίλον, ἀντίον ηὔδα·
- Ἑρμεία, σὺ γὰρ αὖτε τά τʼ ἄλλα περ ἄγγελός ἐσσι,
- νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ εἰπεῖν νημερτέα βουλήν,
- νόστον Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὥς κε νέηται
- οὔτε θεῶν πομπῇ οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων·
- ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου πήματα πάσχων
- ἤματί κʼ εἰκοστῷ Σχερίην ἐρίβωλον ἵκοιτο,
- Φαιήκων ἐς γαῖαν, οἳ ἀγχίθεοι γεγάασιν,
- οἵ κέν μιν περὶ κῆρι θεὸν ὣς τιμήσουσιν,
- πέμψουσιν δʼ ἐν νηὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν,
- χαλκόν τε χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά τε δόντες,
- πόλλʼ, ὅσʼ ἂν οὐδέ ποτε Τροίης ἐξήρατʼ Ὀδυσσεύς,
- εἴ περ ἀπήμων ἦλθε, λαχὼν ἀπὸ ληίδος αἶσαν.
- ὣς γάρ οἱ μοῖρʼ ἐστὶ φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
- οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
- ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε διάκτορος ἀργεϊφόντης.
- αὐτίκʼ ἔπειθʼ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
- ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφʼ ὑγρὴν
- ἠδʼ ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο.
- εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τʼ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει,
- ὧν ἐθέλει, τοὺς δʼ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει.
- τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς ἀργεϊφόντης.
- Πιερίην δʼ ἐπιβὰς ἐξ αἰθέρος ἔμπεσε πόντῳ·
- σεύατʼ ἔπειτʼ ἐπὶ κῦμα λάρῳ ὄρνιθι ἐοικώς,
- ὅς τε κατὰ δεινοὺς κόλπους ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
- ἰχθῦς ἀγρώσσων πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ·
- τῷ ἴκελος πολέεσσιν ὀχήσατο κύμασιν Ἑρμῆς.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἀφίκετο τηλόθʼ ἐοῦσαν,
- ἔνθʼ ἐκ πόντου βὰς ἰοειδέος ἤπειρόνδε
- ἤιεν, ὄφρα μέγα σπέος ἵκετο, τῷ ἔνι νύμφη
- ναῖεν ἐυπλόκαμος· τὴν δʼ ἔνδοθι τέτμεν ἐοῦσαν.
- πῦρ μὲν ἐπʼ ἐσχαρόφιν μέγα καίετο, τηλόσε δʼ ὀδμὴ
- κέδρου τʼ εὐκεάτοιο θύου τʼ ἀνὰ νῆσον ὀδώδει
- δαιομένων· ἡ δʼ ἔνδον ἀοιδιάουσʼ ὀπὶ καλῇ
- ἱστὸν ἐποιχομένη χρυσείῃ κερκίδʼ ὕφαινεν.
- ὕλη δὲ σπέος ἀμφὶ πεφύκει τηλεθόωσα,
- κλήθρη τʼ αἴγειρός τε καὶ εὐώδης κυπάρισσος.
- ἔνθα δέ τʼ ὄρνιθες τανυσίπτεροι εὐνάζοντο,
- σκῶπές τʼ ἴρηκές τε τανύγλωσσοί τε κορῶναι
- εἰνάλιαι, τῇσίν τε θαλάσσια ἔργα μέμηλεν.
- ἡ δʼ αὐτοῦ τετάνυστο περὶ σπείους γλαφυροῖο
- ἡμερὶς ἡβώωσα, τεθήλει δὲ σταφυλῇσι.
- κρῆναι δʼ ἑξείης πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ,
- πλησίαι ἀλλήλων τετραμμέναι ἄλλυδις ἄλλη.
- ἀμφὶ δὲ λειμῶνες μαλακοὶ ἴου ἠδὲ σελίνου
- θήλεον. ἔνθα κʼ ἔπειτα καὶ ἀθάνατός περ ἐπελθὼν
- θηήσαιτο ἰδὼν καὶ τερφθείη φρεσὶν ᾗσιν.
- ἔνθα στὰς θηεῖτο διάκτορος ἀργεϊφόντης.
- αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῷ,
- αὐτίκʼ ἄρʼ εἰς εὐρὺ σπέος ἤλυθεν. οὐδέ μιν ἄντην
- ἠγνοίησεν ἰδοῦσα Καλυψώ, δῖα θεάων·
- οὐ γάρ τʼ ἀγνῶτες θεοὶ ἀλλήλοισι πέλονται
- ἀθάνατοι, οὐδʼ εἴ τις ἀπόπροθι δώματα ναίει.
- οὐδʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα ἔνδον ἔτετμεν,
- ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπʼ ἀκτῆς κλαῖε καθήμενος, ἔνθα πάρος περ,