Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- Λαέρτῃ τάδε πάντα παρεζόμενος καταλέξῃ,
- εἰ δή πού τινα κεῖνος ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ὑφήνας
- ἐξελθὼν λαοῖσιν ὀδύρεται, οἳ μεμάασιν
- ὃν καὶ Ὀδυσσῆος φθῖσαι γόνον ἀντιθέοιο.
- τὴν δʼ αὖτε προσέειπε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια·
- νύμφα φίλη, σὺ μὲν ἄρ με κατάκτανε νηλέι χαλκῷ
- ἢ ἔα ἐν μεγάρῳ· μῦθον δέ τοι οὐκ ἐπικεύσω.
- ᾔδεʼ ἐγὼ τάδε πάντα, πόρον δέ οἱ ὅσσʼ ἐκέλευε,
- σῖτον καὶ μέθυ ἡδύ· ἐμεῦ δʼ ἕλετο μέγαν ὅρκον
- μὴ πρὶν σοὶ ἐρέειν, πρὶν δωδεκάτην γε γενέσθαι
- ἢ σʼ αὐτὴν ποθέσαι καὶ ἀφορμηθέντος ἀκοῦσαι,
- ὡς ἂν μὴ κλαίουσα κατὰ χρόα καλὸν ἰάπτῃς.
- ἀλλʼ ὑδρηναμένη, καθαρὰ χροῒ εἵμαθʼ ἑλοῦσα,
- εἰς ὑπερῷʼ ἀναβᾶσα σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν
- εὔχεʼ Ἀθηναίῃ κούρῃ Διὸς αἰγιόχοιο·
- ἡ γάρ κέν μιν ἔπειτα καὶ ἐκ θανάτοιο σαώσαι.
- μηδὲ γέροντα κάκου κεκακωμένον· οὐ γὰρ ὀίω
- πάγχυ θεοῖς μακάρεσσι γονὴν Ἀρκεισιάδαο
- ἔχθεσθʼ, ἀλλʼ ἔτι πού τις ἐπέσσεται ὅς κεν ἔχῃσι
- δώματά θʼ ὑψερεφέα καὶ ἀπόπροθι πίονας ἀγρούς.
- ὣς φάτο, τῆς δʼ εὔνησε γόον, σχέθε δʼ ὄσσε γόοιο.
- ἡ δʼ ὑδρηναμένη, καθαρὰ χροῒ εἵμαθʼ ἑλοῦσα
- εἰς ὑπερῷʼ ἀνέβαινε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξίν,
- ἐν δʼ ἔθετʼ οὐλοχύτας κανέῳ, ἠρᾶτο δʼ Ἀθήνῃ·
- κλῦθί μευ, αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, Ἀτρυτώνη,
- εἴ ποτέ τοι πολύμητις ἐνὶ μεγάροισιν Ὀδυσσεὺς
- ἢ βοὸς ἢ ὄϊος κατὰ πίονα μηρίʼ ἔκηε,
- τῶν νῦν μοι μνῆσαι, καί μοι φίλον υἷα σάωσον,
- μνηστῆρας δʼ ἀπάλαλκε κακῶς ὑπερηνορέοντας.
- ὣς εἰποῦσʼ ὀλόλυξε, θεὰ δέ οἱ ἔκλυεν ἀρῆς.
- μνηστῆρες δʼ ὁμάδησαν ἀνὰ μέγαρα σκιόεντα·
- ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων·
- ἦ μάλα δὴ γάμον ἄμμι πολυμνήστη βασίλεια
- ἀρτύει, οὐδέ τι οἶδεν ὅ οἱ φόνος υἷι τέτυκται.
- ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, τὰ δʼ οὐκ ἴσαν ὡς ἐτέτυκτο.
- τοῖσιν δʼ Ἀντίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπε·
- δαιμόνιοι, μύθους μὲν ὑπερφιάλους ἀλέασθε