Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
  2. δὴ τότε Τηλέμαχος προσεφώνεε Νέστορος υἱόν,
  3. ἄγχι σχὼν κεφαλήν, ἵνα μὴ πευθοίαθʼ οἱ ἄλλοι·
  4. φράζεο, Νεστορίδη, τῷ ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ,
  5. χαλκοῦ τε στεροπὴν κὰδ δώματα ἠχήεντα
  6. χρυσοῦ τʼ ἠλέκτρου τε καὶ ἀργύρου ἠδʼ ἐλέφαντος.
  7. Ζηνός που τοιήδε γʼ Ὀλυμπίου ἔνδοθεν αὐλή,
  8. ὅσσα τάδʼ ἄσπετα πολλά· σέβας μʼ ἔχει εἰσορόωντα.
  9. τοῦ δʼ ἀγορεύοντος ξύνετο ξανθὸς Μενέλαος,
  10. καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  11. τέκνα φίλʼ, ἦ τοι Ζηνὶ βροτῶν οὐκ ἄν τις ἐρίζοι·
  12. ἀθάνατοι γὰρ τοῦ γε δόμοι καὶ κτήματʼ ἔασιν·
  13. ἀνδρῶν δʼ ἤ κέν τίς μοι ἐρίσσεται, ἠὲ καὶ οὐκί,
  14. κτήμασιν. ἦ γὰρ πολλὰ παθὼν καὶ πόλλʼ ἐπαληθεὶς
  15. ἠγαγόμην ἐν νηυσὶ καὶ ὀγδοάτῳ ἔτει ἦλθον,
  16. Κύπρον Φοινίκην τε καὶ Αἰγυπτίους ἐπαληθείς,
  17. Αἰθίοπάς θʼ ἱκόμην καὶ Σιδονίους καὶ Ἐρεμβοὺς
  18. καὶ Λιβύην, ἵνα τʼ ἄρνες ἄφαρ κεραοὶ τελέθουσι.
  19. τρὶς γὰρ τίκτει μῆλα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν.
  20. ἔνθα μὲν οὔτε ἄναξ ἐπιδευὴς οὔτε τι ποιμὴν
  21. τυροῦ καὶ κρειῶν οὐδὲ γλυκεροῖο γάλακτος,
  22. ἀλλʼ αἰεὶ παρέχουσιν ἐπηετανὸν γάλα θῆσθαι.
  23. ἧος ἐγὼ περὶ κεῖνα πολὺν βίοτον συναγείρων
  24. ἠλώμην, τῆός μοι ἀδελφεὸν ἄλλος ἔπεφνεν
  25. λάθρῃ, ἀνωιστί, δόλῳ οὐλομένης ἀλόχοιο·
  26. ὣς οὔ τοι χαίρων τοῖσδε κτεάτεσσιν ἀνάσσω.
  27. καὶ πατέρων τάδε μέλλετʼ ἀκουέμεν, οἵ τινες ὑμῖν
  28. εἰσίν, ἐπεὶ μάλα πολλὰ πάθον, καὶ ἀπώλεσα οἶκον
  29. εὖ μάλα ναιετάοντα, κεχανδότα πολλὰ καὶ ἐσθλά.
  30. ὧν ὄφελον τριτάτην περ ἔχων ἐν δώμασι μοῖραν
  31. ναίειν, οἱ δʼ ἄνδρες σόοι ἔμμεναι, οἳ τότʼ ὄλοντο
  32. Τροίῃ ἐν εὐρείῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.
  33. ἀλλʼ ἔμπης πάντας μὲν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
  34. πολλάκις ἐν μεγάροισι καθήμενος ἡμετέροισιν
  35. ἄλλοτε μέν τε γόῳ φρένα τέρπομαι, ἄλλοτε δʼ αὖτε
  36. παύομαι· αἰψηρὸς δὲ κόρος κρυεροῖο γόοιο.
  37. τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι, ἀχνύμενός περ,
  38. ὡς ἑνός, ὅς τέ μοι ὕπνον ἀπεχθαίρει καὶ ἐδωδὴν
  39. μνωομένῳ, ἐπεὶ οὔ τις Ἀχαιῶν τόσσʼ ἐμόγησεν,
  40. ὅσσʼ Ὀδυσεὺς ἐμόγησε καὶ ἤρατο. τῷ δʼ ἄρʼ ἔμελλεν
  41. αὐτῷ κήδεʼ ἔσεσθαι, ἐμοὶ δʼ ἄχος αἰὲν ἄλαστον
  42. κείνου, ὅπως δὴ δηρὸν ἀποίχεται, οὐδέ τι ἴδμεν,
  43. ζώει ὅ γʼ ἦ τέθνηκεν. ὀδύρονταί νύ που αὐτὸν
  44. Λαέρτης θʼ ὁ γέρων καὶ ἐχέφρων Πηνελόπεια
  45. Τηλέμαχός θʼ, ὃν ἔλειπε νέον γεγαῶτʼ ἐνὶ οἴκῳ.
  46. ὣς φάτο, τῷ δʼ ἄρα πατρὸς ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο.
  47. δάκρυ δʼ ἀπὸ βλεφάρων χαμάδις βάλε πατρὸς ἀκούσας,
  48. χλαῖναν πορφυρέην ἄντʼ ὀφθαλμοῖιν ἀνασχὼν
  49. ἀμφοτέρῃσιν χερσί. νόησε δέ μιν Μενέλαος,
  50. μερμήριξε δʼ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
  51. ἠέ μιν αὐτὸν πατρὸς ἐάσειε μνησθῆναι
  52. ἦ πρῶτʼ ἐξερέοιτο ἕκαστά τε πειρήσαιτο.
  53. ἧος ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
  54. ἐκ δʼ Ἑλένη θαλάμοιο θυώδεος ὑψορόφοιο
  55. ἤλυθεν Ἀρτέμιδι χρυσηλακάτῳ ἐικυῖα.
  56. τῇ δʼ ἄρʼ ἅμʼ Ἀδρήστη κλισίην εὔτυκτον ἔθηκεν,
  57. Ἀλκίππη δὲ τάπητα φέρεν μαλακοῦ ἐρίοιο,
  58. Φυλὼ δʼ ἀργύρεον τάλαρον φέρε, τόν οἱ ἔθηκεν
  59. Ἀλκάνδρη, Πολύβοιο δάμαρ, ὃς ἔναιʼ ἐνὶ Θήβῃς
  60. Αἰγυπτίῃς, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται·
  61. ὃς Μενελάῳ δῶκε δύʼ ἀργυρέας ἀσαμίνθους,
  62. δοιοὺς δὲ τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα.
  63. χωρὶς δʼ αὖθʼ Ἑλένῃ ἄλοχος πόρε κάλλιμα δῶρα·
  64. χρυσέην τʼ ἠλακάτην τάλαρόν θʼ ὑπόκυκλον ὄπασσεν
  65. ἀργύρεον, χρυσῷ δʼ ἐπὶ χείλεα κεκράαντο.
  66. τόν ῥά οἱ ἀμφίπολος Φυλὼ παρέθηκε φέρουσα
  67. νήματος ἀσκητοῖο βεβυσμένον· αὐτὰρ ἐπʼ αὐτῷ
  68. ἠλακάτη τετάνυστο ἰοδνεφὲς εἶρος ἔχουσα.
  69. ἕζετο δʼ ἐν κλισμῷ, ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν.
  70. αὐτίκα δʼ ἥ γʼ ἐπέεσσι πόσιν ἐρέεινεν ἕκαστα·
  71. ἴδμεν δή, Μενέλαε διοτρεφές, οἵ τινες οἵδε
  72. ἀνδρῶν εὐχετόωνται ἱκανέμεν ἡμέτερον δῶ;
  73. ψεύσομαι ἦ ἔτυμον ἐρέω; κέλεται δέ με θυμός.
  74. οὐ γάρ πώ τινά φημι ἐοικότα ὧδε ἰδέσθαι
  75. οὔτʼ ἄνδρʼ οὔτε γυναῖκα, σέβας μʼ ἔχει εἰσορόωσαν,
  76. ὡς ὅδʼ Ὀδυσσῆος μεγαλήτορος υἷι ἔοικε,
  77. Τηλεμάχῳ, τὸν ἔλειπε νέον γεγαῶτʼ ἐνὶ οἴκῳ
  78. κεῖνος ἀνήρ, ὅτʼ ἐμεῖο κυνώπιδος εἵνεκʼ Ἀχαιοὶ