Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- μητρὸς ἐμῆς μνηστῆρες ὑπέρβιον ὕβριν ἔχοντες.
- τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθʼ ἱκάνομαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα
- κείνου λυγρὸν ὄλεθρον ἐνισπεῖν, εἴ που ὄπωπας
- ὀφθαλμοῖσι τεοῖσιν ἢ ἄλλου μῦθον ἄκουσας
- πλαζομένου· περὶ γάρ μιν ὀιζυρὸν τέκε μήτηρ.
- μηδέ τί μʼ αἰδόμενος μειλίσσεο μηδʼ ἐλεαίρων,
- ἀλλʼ εὖ μοι κατάλεξον ὅπως ἤντησας ὀπωπῆς.
- λίσσομαι, εἴ ποτέ τοί τι πατὴρ ἐμός, ἐσθλὸς Ὀδυσσεὺς
- ἢ ἔπος ἠέ τι ἔργον ὑποστὰς ἐξετέλεσσε
- δήμῳ ἔνι Τρώων, ὅθι πάσχετε πήματʼ Ἀχαιοί,
- τῶν νῦν μοι μνῆσαι, καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες.
- τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέθη ξανθὸς Μενέλαος·
- ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ κρατερόφρονος ἀνδρὸς ἐν εὐνῇ
- ἤθελον εὐνηθῆναι ἀνάλκιδες αὐτοὶ ἐόντες.
- ὡς δʼ ὁπότʼ ἐν ξυλόχῳ ἔλαφος κρατεροῖο λέοντος
- νεβροὺς κοιμήσασα νεηγενέας γαλαθηνοὺς
- κνημοὺς ἐξερέῃσι καὶ ἄγκεα ποιήεντα
- βοσκομένη, ὁ δʼ ἔπειτα ἑὴν εἰσήλυθεν εὐνήν,
- ἀμφοτέροισι δὲ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκεν,
- ὣς Ὀδυσεὺς κείνοισιν ἀεικέα πότμον ἐφήσει.
- αἲ γάρ, Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον,
- τοῖος ἐών, οἷός ποτʼ ἐυκτιμένῃ ἐνὶ Λέσβῳ
- ἐξ ἔριδος Φιλομηλεΐδῃ ἐπάλαισεν ἀναστάς,
- κὰδ δʼ ἔβαλε κρατερῶς, κεχάροντο δὲ πάντες Ἀχαιοί,
- τοῖος ἐὼν μνηστῆρσιν ὁμιλήσειεν Ὀδυσσεύς·
- πάντες κʼ ὠκύμοροί τε γενοίατο πικρόγαμοί τε.
- ταῦτα δʼ ἅ μʼ εἰρωτᾷς καὶ λίσσεαι, οὐκ ἂν ἐγώ γε
- ἄλλα παρὲξ εἴποιμι παρακλιδόν, οὐδʼ ἀπατήσω,
- ἀλλὰ τὰ μέν μοι ἔειπε γέρων ἅλιος νημερτής,
- τῶν οὐδέν τοι ἐγὼ κρύψω ἔπος οὐδʼ ἐπικεύσω.
- Αἰγύπτῳ μʼ ἔτι δεῦρο θεοὶ μεμαῶτα νέεσθαι
- ἔσχον, ἐπεὶ οὔ σφιν ἔρεξα τεληέσσας ἑκατόμβας.
- οἱ δʼ αἰεὶ βούλοντο θεοὶ μεμνῆσθαι ἐφετμέων.
- νῆσος ἔπειτά τις ἔστι πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ
- Αἰγύπτου προπάροιθε, Φάρον δέ ἑ κικλήσκουσι,
- τόσσον ἄνευθʼ ὅσσον τε πανημερίη γλαφυρὴ νηῦς
- ἤνυσεν, ᾗ λιγὺς οὖρος ἐπιπνείῃσιν ὄπισθεν·
- ἐν δὲ λιμὴν ἐύορμος, ὅθεν τʼ ἀπὸ νῆας ἐίσας
- ἐς πόντον βάλλουσιν, ἀφυσσάμενοι μέλαν ὕδωρ.
- ἔνθα μʼ ἐείκοσιν ἤματʼ ἔχον θεοί, οὐδέ ποτʼ οὖροι
- πνείοντες φαίνονθʼ ἁλιαέες, οἵ ῥά τε νηῶν
- πομπῆες γίγνονται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
- καί νύ κεν ἤια πάντα κατέφθιτο καὶ μένεʼ ἀνδρῶν,
- εἰ μή τίς με θεῶν ὀλοφύρατο καί μʼ ἐσάωσε,
- Πρωτέος ἰφθίμου θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος,
- Εἰδοθέη· τῇ γάρ ῥα μάλιστά γε θυμὸν ὄρινα.
- ἥ μʼ οἴῳ ἔρροντι συνήντετο νόσφιν ἑταίρων·
- αἰεὶ γὰρ περὶ νῆσον ἀλώμενοι ἰχθυάασκον
- γναμπτοῖς ἀγκίστροισιν, ἔτειρε δὲ γαστέρα λιμός.