Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- πορφύρεʼ ἐμβαλέειν στορέσαι τʼ ἐφύπερθε τάπητας,
- χλαίνας τʼ ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι.
- αἱ δʼ ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι,
- δέμνια δὲ στόρεσαν· ἐκ δὲ ξείνους ἄγε κῆρυξ.
- οἱ μὲν ἄρʼ ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο,
- Τηλέμαχός θʼ ἥρως καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱός·
- Ἀτρεΐδης δὲ καθεῦδε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο,
- πὰρ δʼ Ἑλένη τανύπεπλος ἐλέξατο, δῖα γυναικῶν.
- ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
- ὤρνυτʼ ἄρʼ ἐξ εὐνῆφι βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
- εἵματα ἑσσάμενος, περὶ δὲ ξίφος ὀξὺ θέτʼ ὤμῳ,
- ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
- βῆ δʼ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο θεῷ ἐναλίγκιος ἄντην,
- Τηλεμάχῳ δὲ παρῖζεν, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
- τίπτε δέ σε χρειὼ δεῦρʼ ἤγαγε, Τηλέμαχʼ ἥρως,
- ἐς Λακεδαίμονα δῖαν, ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης;
- δήμιον ἦ ἴδιον; τόδε μοι νημερτὲς ἐνίσπες.
- τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
- Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφές, ὄρχαμε λαῶν,
- ἤλυθον, εἴ τινά μοι κληηδόνα πατρὸς ἐνίσποις.
- ἐσθίεταί μοι οἶκος, ὄλωλε δὲ πίονα ἔργα,
- δυσμενέων δʼ ἀνδρῶν πλεῖος δόμος, οἵ τέ μοι αἰεὶ
- μῆλʼ ἁδινὰ σφάζουσι καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς,
- μητρὸς ἐμῆς μνηστῆρες ὑπέρβιον ὕβριν ἔχοντες.
- τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθʼ ἱκάνομαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα
- κείνου λυγρὸν ὄλεθρον ἐνισπεῖν, εἴ που ὄπωπας
- ὀφθαλμοῖσι τεοῖσιν ἢ ἄλλου μῦθον ἄκουσας
- πλαζομένου· περὶ γάρ μιν ὀιζυρὸν τέκε μήτηρ.
- μηδέ τί μʼ αἰδόμενος μειλίσσεο μηδʼ ἐλεαίρων,
- ἀλλʼ εὖ μοι κατάλεξον ὅπως ἤντησας ὀπωπῆς.
- λίσσομαι, εἴ ποτέ τοί τι πατὴρ ἐμός, ἐσθλὸς Ὀδυσσεὺς
- ἢ ἔπος ἠέ τι ἔργον ὑποστὰς ἐξετέλεσσε
- δήμῳ ἔνι Τρώων, ὅθι πάσχετε πήματʼ Ἀχαιοί,
- τῶν νῦν μοι μνῆσαι, καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες.
- τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέθη ξανθὸς Μενέλαος·
- ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ κρατερόφρονος ἀνδρὸς ἐν εὐνῇ
- ἤθελον εὐνηθῆναι ἀνάλκιδες αὐτοὶ ἐόντες.
- ὡς δʼ ὁπότʼ ἐν ξυλόχῳ ἔλαφος κρατεροῖο λέοντος
- νεβροὺς κοιμήσασα νεηγενέας γαλαθηνοὺς
- κνημοὺς ἐξερέῃσι καὶ ἄγκεα ποιήεντα
- βοσκομένη, ὁ δʼ ἔπειτα ἑὴν εἰσήλυθεν εὐνήν,
- ἀμφοτέροισι δὲ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκεν,
- ὣς Ὀδυσεὺς κείνοισιν ἀεικέα πότμον ἐφήσει.
- αἲ γάρ, Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον,
- τοῖος ἐών, οἷός ποτʼ ἐυκτιμένῃ ἐνὶ Λέσβῳ
- ἐξ ἔριδος Φιλομηλεΐδῃ ἐπάλαισεν ἀναστάς,
- κὰδ δʼ ἔβαλε κρατερῶς, κεχάροντο δὲ πάντες Ἀχαιοί,
- τοῖος ἐὼν μνηστῆρσιν ὁμιλήσειεν Ὀδυσσεύς·
- πάντες κʼ ὠκύμοροί τε γενοίατο πικρόγαμοί τε.
- ταῦτα δʼ ἅ μʼ εἰρωτᾷς καὶ λίσσεαι, οὐκ ἂν ἐγώ γε
- ἄλλα παρὲξ εἴποιμι παρακλιδόν, οὐδʼ ἀπατήσω,
- ἀλλὰ τὰ μέν μοι ἔειπε γέρων ἅλιος νημερτής,
- τῶν οὐδέν τοι ἐγὼ κρύψω ἔπος οὐδʼ ἐπικεύσω.
- Αἰγύπτῳ μʼ ἔτι δεῦρο θεοὶ μεμαῶτα νέεσθαι
- ἔσχον, ἐπεὶ οὔ σφιν ἔρεξα τεληέσσας ἑκατόμβας.
- οἱ δʼ αἰεὶ βούλοντο θεοὶ μεμνῆσθαι ἐφετμέων.
- νῆσος ἔπειτά τις ἔστι πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ
- Αἰγύπτου προπάροιθε, Φάρον δέ ἑ κικλήσκουσι,
- τόσσον ἄνευθʼ ὅσσον τε πανημερίη γλαφυρὴ νηῦς
- ἤνυσεν, ᾗ λιγὺς οὖρος ἐπιπνείῃσιν ὄπισθεν·
- ἐν δὲ λιμὴν ἐύορμος, ὅθεν τʼ ἀπὸ νῆας ἐίσας
- ἐς πόντον βάλλουσιν, ἀφυσσάμενοι μέλαν ὕδωρ.
- ἔνθα μʼ ἐείκοσιν ἤματʼ ἔχον θεοί, οὐδέ ποτʼ οὖροι
- πνείοντες φαίνονθʼ ἁλιαέες, οἵ ῥά τε νηῶν
- πομπῆες γίγνονται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
- καί νύ κεν ἤια πάντα κατέφθιτο καὶ μένεʼ ἀνδρῶν,
- εἰ μή τίς με θεῶν ὀλοφύρατο καί μʼ ἐσάωσε,
- Πρωτέος ἰφθίμου θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος,
- Εἰδοθέη· τῇ γάρ ῥα μάλιστά γε θυμὸν ὄρινα.
- ἥ μʼ οἴῳ ἔρροντι συνήντετο νόσφιν ἑταίρων·
- αἰεὶ γὰρ περὶ νῆσον ἀλώμενοι ἰχθυάασκον
- γναμπτοῖς ἀγκίστροισιν, ἔτειρε δὲ γαστέρα λιμός.
- ἡ δέ μευ ἄγχι στᾶσα ἔπος φάτο φώνησέν τε·
- νήπιός εἰς, ὦ ξεῖνε, λίην τόσον ἠδὲ χαλίφρων,
- ἦε ἑκὼν μεθίεις καὶ τέρπεαι ἄλγεα πάσχων;
- ὡς δὴ δήθʼ ἐνὶ νήσῳ ἐρύκεαι, οὐδέ τι τέκμωρ
- εὑρέμεναι δύνασαι, μινύθει δέ τοι ἦτορ ἑταίρων.
- ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
- ἐκ μέν τοι ἐρέω, ἥ τις σύ πέρ ἐσσι θεάων,
- ὡς ἐγὼ οὔ τι ἑκὼν κατερύκομαι, ἀλλά νυ μέλλω
- ἀθανάτους ἀλιτέσθαι, οἳ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν.
- ἀλλὰ σύ πέρ μοι εἰπέ, θεοὶ δέ τε πάντα ἴσασιν,
- ὅς τίς μʼ ἀθανάτων πεδάᾳ καὶ ἔδησε κελεύθου,
- νόστον θʼ, ὡς ἐπὶ πόντον ἐλεύσομαι ἰχθυόεντα.
- ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
- τοιγὰρ ἐγώ τοι, ξεῖνε, μάλʼ ἀτρεκέως ἀγορεύσω.
- πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτὴς
- ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος, ὅς τε θαλάσσης
- πάσης βένθεα οἶδε, Ποσειδάωνος ὑποδμώς·
- τὸν δέ τʼ ἐμόν φασιν πατέρʼ ἔμμεναι ἠδὲ τεκέσθαι.
- τόν γʼ εἴ πως σὺ δύναιο λοχησάμενος λελαβέσθαι,
- ὅς κέν τοι εἴπῃσιν ὁδὸν καὶ μέτρα κελεύθου
- νόστον θʼ, ὡς ἐπὶ πόντον ἐλεύσεαι ἰχθυόεντα.
- καὶ δέ κέ τοι εἴπῃσι, διοτρεφές, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα,
- ὅττι τοι ἐν μεγάροισι κακόν τʼ ἀγαθόν τε τέτυκται
- οἰχομένοιο σέθεν δολιχὴν ὁδὸν ἀργαλέην τε.
- ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
- αὐτὴ νῦν φράζευ σὺ λόχον θείοιο γέροντος,
- μή πώς με προϊδὼν ἠὲ προδαεὶς ἀλέηται·
- ἀργαλέος γάρ τʼ ἐστὶ θεὸς βροτῷ ἀνδρὶ δαμῆναι.
- ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
- τοιγὰρ ἐγώ τοι, ξεῖνε, μάλʼ ἀτρεκέως ἀγορεύσω.
- ἦμος δʼ ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκῃ,
- τῆμος ἄρʼ ἐξ ἁλὸς εἶσι γέρων ἅλιος νημερτὴς
- πνοιῇ ὕπο Ζεφύροιο μελαίνῃ φρικὶ καλυφθείς,
- ἐκ δʼ ἐλθὼν κοιμᾶται ὑπὸ σπέσσι γλαφυροῖσιν·
- ἀμφὶ δέ μιν φῶκαι νέποδες καλῆς ἁλοσύδνης
- ἁθρόαι εὕδουσιν, πολιῆς ἁλὸς ἐξαναδῦσαι,
- πικρὸν ἀποπνείουσαι ἁλὸς πολυβενθέος ὀδμήν.
- ἔνθα σʼ ἐγὼν ἀγαγοῦσα ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφιν
- εὐνάσω ἑξείης· σὺ δʼ ἐὺ κρίνασθαι ἑταίρους
- τρεῖς, οἵ τοι παρὰ νηυσὶν ἐυσσέλμοισιν ἄριστοι.
- πάντα δέ τοι ἐρέω ὀλοφώια τοῖο γέροντος.
- φώκας μέν τοι πρῶτον ἀριθμήσει καὶ ἔπεισιν·
- αὐτὰρ ἐπὴν πάσας πεμπάσσεται ἠδὲ ἴδηται,
- λέξεται ἐν μέσσῃσι νομεὺς ὣς πώεσι μήλων.
- τὸν μὲν ἐπὴν δὴ πρῶτα κατευνηθέντα ἴδησθε,
- καὶ τότʼ ἔπειθʼ ὑμῖν μελέτω κάρτος τε βίη τε,
- αὖθι δʼ ἔχειν μεμαῶτα καὶ ἐσσύμενόν περ ἀλύξαι.
- πάντα δὲ γιγνόμενος πειρήσεται, ὅσσʼ ἐπὶ γαῖαν
- ἑρπετὰ γίγνονται, καὶ ὕδωρ καὶ θεσπιδαὲς πῦρ·
- ὑμεῖς δʼ ἀστεμφέως ἐχέμεν μᾶλλόν τε πιέζειν.
- ἀλλʼ ὅτε κεν δή σʼ αὐτὸς ἀνείρηται ἐπέεσσι,
- τοῖος ἐὼν οἷόν κε κατευνηθέντα ἴδησθε,
- καὶ τότε δὴ σχέσθαι τε βίης λῦσαί τε γέροντα,
- ἥρως, εἴρεσθαι δέ, θεῶν ὅς τίς σε χαλέπτει,
- νόστον θʼ, ὡς ἐπὶ πόντον ἐλεύσεαι ἰχθυόεντα.
- ὣς εἰποῦσʼ ὑπὸ πόντον ἐδύσετο κυμαίνοντα.
- αὐτὰρ ἐγὼν ἐπὶ νῆας, ὅθʼ ἕστασαν ἐν ψαμάθοισιν,
- ἤια· πολλὰ δέ μοι κραδίη πόρφυρε κιόντι.
- αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν,
- δόρπον θʼ ὁπλισάμεσθʼ, ἐπί τʼ ἤλυθεν ἀμβροσίη νύξ·
- δὴ τότε κοιμήθημεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.
- ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
- καὶ τότε δὴ παρὰ θῖνα θαλάσσης εὐρυπόροιο
- ἤια πολλὰ θεοὺς γουνούμενος· αὐτὰρ ἑταίρους
- τρεῖς ἄγον, οἷσι μάλιστα πεποίθεα πᾶσαν ἐπʼ ἰθύν.
- τόφρα δʼ ἄρʼ ἥ γʼ ὑποδῦσα θαλάσσης εὐρέα κόλπον
- τέσσαρα φωκάων ἐκ πόντου δέρματʼ ἔνεικε·
- πάντα δʼ ἔσαν νεόδαρτα· δόλον δʼ ἐπεμήδετο πατρί.
- εὐνὰς δʼ ἐν ψαμάθοισι διαγλάψασʼ ἁλίῃσιν
- ἧστο μένουσʼ· ἡμεῖς δὲ μάλα σχεδὸν ἤλθομεν αὐτῆς·
- ἑξείης δʼ εὔνησε, βάλεν δʼ ἐπὶ δέρμα ἑκάστῳ.
- ἔνθα κεν αἰνότατος λόχος ἔπλετο· τεῖρε γὰρ αἰνῶς
- φωκάων ἁλιοτρεφέων ὀλοώτατος ὀδμή·
- τίς γάρ κʼ εἰναλίῳ παρὰ κήτεϊ κοιμηθείη;
- ἀλλʼ αὐτὴ ἐσάωσε καὶ ἐφράσατο μέγʼ ὄνειαρ·
- ἀμβροσίην ὑπὸ ῥῖνα ἑκάστῳ θῆκε φέρουσα
- ἡδὺ μάλα πνείουσαν, ὄλεσσε δὲ κήτεος ὀδμήν.
- πᾶσαν δʼ ἠοίην μένομεν τετληότι θυμῷ·
- φῶκαι δʼ ἐξ ἁλὸς ἦλθον ἀολλέες. αἱ μὲν ἔπειτα
- ἑξῆς εὐνάζοντο παρὰ ῥηγμῖνι θαλάσσης·