Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- πάντες· ἐγὼ δέ μιν οἴη ἀνέγνων τοῖον ἐόντα,
- καί μιν ἀνηρώτων· ὁ δὲ κερδοσύνῃ ἀλέεινεν.
- ἀλλʼ ὅτε δή μιν ἐγὼ λόεον καὶ χρῖον ἐλαίῳ,
- ἀμφὶ δὲ εἵματα ἕσσα καὶ ὤμοσα καρτερὸν ὅρκον
- μὴ μὲν πρὶν Ὀδυσῆα μετὰ Τρώεσσʼ ἀναφῆναι,
- πρίν γε τὸν ἐς νῆάς τε θοὰς κλισίας τʼ ἀφικέσθαι,
- καὶ τότε δή μοι πάντα νόον κατέλεξεν Ἀχαιῶν.
- πολλοὺς δὲ Τρώων κτείνας ταναήκεϊ χαλκῷ
- ἦλθε μετʼ Ἀργείους, κατὰ δὲ φρόνιν ἤγαγε πολλήν.
- ἔνθʼ ἄλλαι Τρῳαὶ λίγʼ ἐκώκυον· αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ
- χαῖρʼ, ἐπεὶ ἤδη μοι κραδίη τέτραπτο νέεσθαι
- ἂψ οἶκόνδʼ, ἄτην δὲ μετέστενον, ἣν Ἀφροδίτη
- δῶχʼ, ὅτε μʼ ἤγαγε κεῖσε φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης,
- παῖδά τʼ ἐμὴν νοσφισσαμένην θάλαμόν τε πόσιν τε
- οὔ τευ δευόμενον, οὔτʼ ἂρ φρένας οὔτε τι εἶδος.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·
- ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα, γύναι, κατὰ μοῖραν ἔειπες.
- ἤδη μὲν πολέων ἐδάην βουλήν τε νόον τε
- ἀνδρῶν ἡρώων, πολλὴν δʼ ἐπελήλυθα γαῖαν·
- ἀλλʼ οὔ πω τοιοῦτον ἐγὼν ἴδον ὀφθαλμοῖσιν,
- οἷoν Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἔσκε φίλον κῆρ.
- οἷον καὶ τόδʼ ἔρεξε καὶ ἔτλη καρτερὸς ἀνὴρ
- ἵππῳ ἔνι ξεστῷ, ἵνʼ ἐνήμεθα πάντες ἄριστοι
- Ἀργείων Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες.
- ἦλθες ἔπειτα σὺ κεῖσε· κελευσέμεναι δέ σʼ ἔμελλε
- δαίμων, ὃς Τρώεσσιν ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι·
- καί τοι Δηΐφοβος θεοείκελος ἕσπετʼ ἰούσῃ.
- τρὶς δὲ περίστειξας κοῖλον λόχον ἀμφαφόωσα,
- ἐκ δʼ ὀνομακλήδην Δαναῶν ὀνόμαζες ἀρίστους,
- πάντων Ἀργείων φωνὴν ἴσκουσʼ ἀλόχοισιν.
- αὐτὰρ ἐγὼ καὶ Τυδεΐδης καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
- ἥμενοι ἐν μέσσοισιν ἀκούσαμεν ὡς ἐβόησας.
- νῶι μὲν ἀμφοτέρω μενεήναμεν ὁρμηθέντε
- ἢ ἐξελθέμεναι, ἢ ἔνδοθεν αἶψʼ ὑπακοῦσαι·
- ἀλλʼ Ὀδυσεὺς κατέρυκε καὶ ἔσχεθεν ἱεμένω περ.
- ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἀκὴν ἔσαν υἷες Ἀχαιῶν,
- Ἄντικλος δὲ σέ γʼ οἶος ἀμείψασθαι ἐπέεσσιν
- ἤθελεν. ἀλλʼ Ὀδυσεὺς ἐπὶ μάστακα χερσὶ πίεζεν
- νωλεμέως κρατερῇσι, σάωσε δὲ πάντας Ἀχαιούς·
- τόφρα δʼ ἔχʼ, ὄφρα σε νόσφιν ἀπήγαγε Παλλὰς Ἀθήνη.
- τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
- Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφές, ὄρχαμε λαῶν,
- ἄλγιον· οὐ γάρ οἵ τι τάδʼ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον,
- οὐδʼ εἴ οἱ κραδίη γε σιδηρέη ἔνδοθεν ἦεν.
- ἀλλʼ ἄγετʼ εἰς εὐνὴν τράπεθʼ ἡμέας, ὄφρα καὶ ἤδη
- ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντες.
- ὣς ἔφατʼ, Ἀργείη δʼ Ἑλένη δμῳῇσι κέλευσεν