Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. οὔ κεν ἐφημέριός γε βάλοι κατὰ δάκρυ παρειῶν,
  2. οὐδʼ εἴ οἱ κατατεθναίη μήτηρ τε πατήρ τε,
  3. οὐδʼ εἴ οἱ προπάροιθεν ἀδελφεὸν ἢ φίλον υἱὸν
  4. χαλκῷ δηιόῳεν, ὁ δʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῷτο.
  5. τοῖα Διὸς θυγάτηρ ἔχε φάρμακα μητιόεντα,
  6. ἐσθλά, τά οἱ Πολύδαμνα πόρεν, Θῶνος παράκοιτις
  7. Αἰγυπτίη, τῇ πλεῖστα φέρει ζείδωρος ἄρουρα
  8. φάρμακα, πολλὰ μὲν ἐσθλὰ μεμιγμένα πολλὰ δὲ λυγρά·
  9. ἰητρὸς δὲ ἕκαστος ἐπιστάμενος περὶ πάντων
  10. ἀνθρώπων· ἦ γὰρ Παιήονός εἰσι γενέθλης.
  11. αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐνέηκε κέλευσέ τε οἰνοχοῆσαι,
  12. ἐξαῦτις μύθοισιν ἀμειβομένη προσέειπεν·
  13. Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ἠδὲ καὶ οἵδε
  14. ἀνδρῶν ἐσθλῶν παῖδες· ἀτὰρ θεὸς ἄλλοτε ἄλλῳ
  15. Ζεὺς ἀγαθόν τε κακόν τε διδοῖ· δύναται γὰρ ἅπαντα·
  16. ἦ τοι νῦν δαίνυσθε καθήμενοι ἐν μεγάροισι
  17. καὶ μύθοις τέρπεσθε· ἐοικότα γὰρ καταλέξω.
  18. πάντα μὲν οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδʼ ὀνομήνω,
  19. ὅσσοι Ὀδυσσῆος ταλασίφρονός εἰσιν ἄεθλοι·
  20. ἀλλʼ οἷον τόδʼ ἔρεξε καὶ ἔτλη καρτερὸς ἀνὴρ
  21. δήμῳ ἔνι Τρώων, ὅθι πάσχετε πήματʼ Ἀχαιοί.
  22. αὐτόν μιν πληγῇσιν ἀεικελίῃσι δαμάσσας,
  23. σπεῖρα κάκʼ ἀμφʼ ὤμοισι βαλών, οἰκῆι ἐοικώς,
  24. ἀνδρῶν δυσμενέων κατέδυ πόλιν εὐρυάγυιαν·
  25. ἄλλῳ δʼ αὐτὸν φωτὶ κατακρύπτων ἤισκε,
  26. δέκτῃ, ὃς οὐδὲν τοῖος ἔην ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
  27. τῷ ἴκελος κατέδυ Τρώων πόλιν, οἱ δʼ ἀβάκησαν
  28. πάντες· ἐγὼ δέ μιν οἴη ἀνέγνων τοῖον ἐόντα,
  29. καί μιν ἀνηρώτων· ὁ δὲ κερδοσύνῃ ἀλέεινεν.
  30. ἀλλʼ ὅτε δή μιν ἐγὼ λόεον καὶ χρῖον ἐλαίῳ,
  31. ἀμφὶ δὲ εἵματα ἕσσα καὶ ὤμοσα καρτερὸν ὅρκον
  32. μὴ μὲν πρὶν Ὀδυσῆα μετὰ Τρώεσσʼ ἀναφῆναι,
  33. πρίν γε τὸν ἐς νῆάς τε θοὰς κλισίας τʼ ἀφικέσθαι,
  34. καὶ τότε δή μοι πάντα νόον κατέλεξεν Ἀχαιῶν.
  35. πολλοὺς δὲ Τρώων κτείνας ταναήκεϊ χαλκῷ
  36. ἦλθε μετʼ Ἀργείους, κατὰ δὲ φρόνιν ἤγαγε πολλήν.
  37. ἔνθʼ ἄλλαι Τρῳαὶ λίγʼ ἐκώκυον· αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ
  38. χαῖρʼ, ἐπεὶ ἤδη μοι κραδίη τέτραπτο νέεσθαι
  39. ἂψ οἶκόνδʼ, ἄτην δὲ μετέστενον, ἣν Ἀφροδίτη
  40. δῶχʼ, ὅτε μʼ ἤγαγε κεῖσε φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης,
  41. παῖδά τʼ ἐμὴν νοσφισσαμένην θάλαμόν τε πόσιν τε
  42. οὔ τευ δευόμενον, οὔτʼ ἂρ φρένας οὔτε τι εἶδος.
  43. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·
  44. ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα, γύναι, κατὰ μοῖραν ἔειπες.
  45. ἤδη μὲν πολέων ἐδάην βουλήν τε νόον τε
  46. ἀνδρῶν ἡρώων, πολλὴν δʼ ἐπελήλυθα γαῖαν·
  47. ἀλλʼ οὔ πω τοιοῦτον ἐγὼν ἴδον ὀφθαλμοῖσιν,
  48. οἷoν Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἔσκε φίλον κῆρ.
  49. οἷον καὶ τόδʼ ἔρεξε καὶ ἔτλη καρτερὸς ἀνὴρ