Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- αὐτὰρ ἔπειτʼ ἄλλοισι δίδου χαρίεσσαν ἀμοιβὴν
- σύμπασιν Πυλίοισιν ἀγακλειτῆς ἑκατόμβης.
- δὸς δʼ ἔτι Τηλέμαχον καὶ ἐμὲ πρήξαντα νέεσθαι,
- οὕνεκα δεῦρʼ ἱκόμεσθα θοῇ σὺν νηὶ μελαίνῃ.
- ὣς ἄρʼ ἔπειτʼ ἠρᾶτο καὶ αὐτὴ πάντα τελεύτα.
- δῶκε δὲ Τηλεμάχῳ καλὸν δέπας ἀμφικύπελλον·
- ὣς δʼ αὔτως ἠρᾶτο Ὀδυσσῆος φίλος υἱός.
- οἱ δʼ ἐπεὶ ὤπτησαν κρέʼ ὑπέρτερα καὶ ἐρύσαντο,
- μοίρας δασσάμενοι δαίνυντʼ ἐρικυδέα δαῖτα.
- αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
- τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
- νῦν δὴ κάλλιόν ἐστι μεταλλῆσαι καὶ ἐρέσθαι
- ξείνους, οἱ τινές εἰσιν, ἐπεὶ τάρπησαν ἐδωδῆς.
- ὦ ξεῖνοι, τίνες ἐστέ; πόθεν πλεῖθʼ ὑγρὰ κέλευθα;
- ἤ τι κατὰ πρῆξιν ἦ μαψιδίως ἀλάλησθε
- οἷά τε ληιστῆρες ὑπεὶρ ἅλα, τοί τʼ ἀλόωνται
- ψυχὰς παρθέμενοι κακὸν ἀλλοδαποῖσι φέροντες;
- τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα
- θαρσήσας· αὐτὴ γὰρ ἐνὶ φρεσὶ θάρσος Ἀθήνη
- θῆχʼ, ἵνα μιν περὶ πατρὸς ἀποιχομένοιο ἔροιτο
- ἠδʼ ἵνα μιν κλέος ἐσθλὸν ἐν ἀνθρώποισιν ἔχῃσιν·
- ὦ Νέστορ Νηληϊάδη, μέγα κῦδος Ἀχαιῶν,
- εἴρεαι ὁππόθεν εἰμέν· ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω.
- ἡμεῖς ἐξ Ἰθάκης ὑπονηίου εἰλήλουθμεν·
- πρῆξις δʼ ἥδʼ ἰδίη, οὐ δήμιος, ἣν ἀγορεύω.
- πατρὸς ἐμοῦ κλέος εὐρὺ μετέρχομαι, ἤν που ἀκούσω,
- δίου Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὅν ποτέ φασι
- σὺν σοὶ μαρνάμενον Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξαι.
- ἄλλους μὲν γὰρ πάντας, ὅσοι Τρωσὶν πολέμιζον,
- πευθόμεθʼ, ἧχι ἕκαστος ἀπώλετο λυγρῷ ὀλέθρῳ,
- κείνου δʼ αὖ καὶ ὄλεθρον ἀπευθέα θῆκε Κρονίων.
- οὐ γάρ τις δύναται σάφα εἰπέμεν ὁππόθʼ ὄλωλεν,
- εἴθʼ ὅ γʼ ἐπʼ ἠπείρου δάμη ἀνδράσι δυσμενέεσσιν,
- εἴτε καὶ ἐν πελάγει μετὰ κύμασιν Ἀμφιτρίτης.
- τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθʼ ἱκάνομαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα
- κείνου λυγρὸν ὄλεθρον ἐνισπεῖν, εἴ που ὄπωπας
- ὀφθαλμοῖσι τεοῖσιν ἢ ἄλλου μῦθον ἄκουσας
- πλαζομένου· πέρι γάρ μιν ὀιζυρὸν τέκε μήτηρ.
- μηδέ τί μʼ αἰδόμενος μειλίσσεο μηδʼ ἐλεαίρων,
- ἀλλʼ εὖ μοι κατάλεξον ὅπως ἤντησας ὀπωπῆς.
- λίσσομαι, εἴ ποτέ τοί τι πατὴρ ἐμός, ἐσθλὸς Ὀδυσσεύς,
- ἢ ἔπος ἠέ τι ἔργον ὑποστὰς ἐξετέλεσσε
- δήμῳ ἔνι Τρώων, ὅθι πάσχετε πήματʼ Ἀχαιοί,
- τῶν νῦν μοι μνῆσαι, καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες.
- τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
- ὦ φίλʼ, ἐπεί μʼ ἔμνησας ὀιζύος, ἣν ἐν ἐκείνῳ
- δήμῳ ἀνέτλημεν μένος ἄσχετοι υἷες Ἀχαιῶν,
- ἠμὲν ὅσα ξὺν νηυσὶν ἐπʼ ἠεροειδέα πόντον
- πλαζόμενοι κατὰ ληίδʼ, ὅπῃ ἄρξειεν Ἀχιλλεύς,
- ἠδʼ ὅσα καὶ περὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος
- μαρνάμεθʼ· ἔνθα δʼ ἔπειτα κατέκταθεν ὅσσοι ἄριστοι.
- ἔνθα μὲν Αἴας κεῖται ἀρήιος, ἔνθα δʼ Ἀχιλλεύς,
- ἔνθα δὲ Πάτροκλος, θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος,
- ἔνθα δʼ ἐμὸς φίλος υἱός, ἅμα κρατερὸς καὶ ἀμύμων,
- Ἀντίλοχος, πέρι μὲν θείειν ταχὺς ἠδὲ μαχητής·